IV SA/Wa 1723/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] stycznia 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Środowiska z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] stycznia 2017 r. nr [...]-

Skarżące Stowarzyszenie złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska dotyczącą umorzenia zainicjowanego przez nie postępowania odwoławczego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, dotyczącej wydania pozwolenia zintegrowanego na eksploatację instalacji do produkcji wyrobów ceramicznych oraz odzysku lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że realizacja tej decyzji może zagrażać życiu i zdrowiu mieszkańców okolicznych mieszkańców, przy przyjęciu założenia, że wystąpią skutki negatywne spowodowane funkcjonowaniem przedmiotowych instalacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 poz. 1369; dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Jednakże kwestia ta w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy kwestii proceduralnej tj. umorzenia postępowania odwoławczego, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy merytorycznego rozstrzygnięcia opartego o prawo materialne. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Stąd brak jest możliwości rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] stycznia 2017 r. r. Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.