IV SA/Wr 313/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 487/24 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 487/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę G. K. (dalej: strona, skarżący) na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 11 września 2024 r., nr 5/2024 w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty wyrównania rekompensaty pieniężnej za wypracowane nadgodziny wraz z zaległymi odsetkami ustawowymi. Odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu 17 stycznia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP (Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia w aktach sprawy IV SA/Wr 487/24, k. 130). Postanowienie stało się prawomocne z dniem 25 stycznia 2025 r. Pismem wniesionym w dniu 12 czerwca 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia w aktach sprawy IV SA/Wr 313/25, k. 4), uzupełnionym następnie pismem z dnia 29 czerwca 2025 r., skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej powyższym postanowieniem. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, podkreśla się, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, który umożliwia ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności. Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie określonym w art. 277 p.p.s.a. i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 271 - 273 p.p.s.a.). W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuca. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W świetle powyższych regulacji, badając dopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r. pod względem wskazanych wyżej przesłanek, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z naruszeniem terminu. Z przytoczonych przepisów wynika, że dla rozpoczęcia biegu trzymiesięcznego terminu do złożenia żądania o wznowienie postępowania istotny jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazuje art. 273 § 2 p.p.s.a., tj. późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zdaniem skarżącego, nową okolicznością faktyczną jest powzięcie przez niego wiadomości, że skarga w postaci załącznika do pisma przewodniego, wniesionego do Sądu za pośrednictwem platformy ePUAP, musi być uprzednio (oddzielnie) podpisana podpisem zaufanym w systemie zewnętrznym (np. gov.pl/podpisz-dokument). Biorąc pod uwagę wskazaną przez skarżącego podstawę wznowienia, Sąd uznał, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 13 stycznia 2025 r. odrzucającego skargę, tj. od dnia 17 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd bowiem wyjaśnił skarżącemu w sposób szczegółowy (powołując uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21) jakie są zasady podpisywania skargi, wniesionej jako załącznik do formularza pisma ogólnego podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, wskazując, że musi być ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Za nieznajdującą uzasadnienia Sąd uznał przy tym argumentację skarżącego zawartą w piśmie z dnia 7 lipca 2025 r., że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 6 maja 2025 r., tj. w dniu, w którym Wydział Informacji Sądowej udzielił mu informacji w sprawie, a skarżący ostatecznie "zorientował się", że załączniki muszą być podpisywane oddzielnie, czego nie był świadomy wcześniej. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że w piśmie z dnia 6 marca 2025 r. Wydział Informacji Sądowej potwierdził jedynie wpływ pisma przesłanego przez stronę w dniu 27 lutego 2025 r. do akt sprawy IV SA/Wr 487/24 i wyjaśnił, że pismo to zostało skierowane do sędziego sprawozdawcy celem podjęcia dalszych czynności. W ww. informacji brak było jakichkolwiek wyjaśnień dotyczących sposobu podpisywania załączników do pism wnoszonych do Sądu przez ePUAP. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w dniu 17 stycznia 2025 r. skarżący dowiedział się o zapadłym w dniu 13 stycznia 2025 r. postanowieniu (oraz motywach jego rozstrzygnięcia) i jest to moment, w którym powziął obiektywną wiadomość o okoliczności stanowiącej - w ocenie skarżącego - podstawę do wznowienia postępowania. Skargę o wznowienie postępowania strona wywiodła natomiast w dniu 12 czerwca 2025 r., a zatem z uchybieniem trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.