IV SA/Wr 46/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Akademii [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna przy Akademii [...], odmówiła przyznania skarżącemu stypendium socjalnego. Skarżący zakwestionował tę decyzję przed tutejszym Sądem. Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Rektor Akademii [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpoznając sprawę, Odwoławcza Komisja Stypendialna [...], decyzją z dnia [...] 2014 r. odmówiła skarżącemu przyznania zwiększonego stypendium socjalnego na rok akademicki 2013/14. Decyzję tę również zakwestionował skarżący przed Sądem. Rektor [...] zaś ponownie uchylił ją i sprawę przekazał Odwoławczej Komisji Stypendialnej ( patrz odpowiedź na skargę wniesioną w sprawie IV SA/Wr 275/14 nadto karta 39 akt tej sprawy). Na posiedzeniu Sądu, w dniu 2 września 2014 r., pełnomocnik Komisji, przed rozpoczęciem przewodu sądowego, złożyła do akt sprawy kopię decyzji Komisji z dnia [...] 2014 r. uchylającą w całości zaskarżoną decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej, z dnia [...] 2013 r. ( decyzja I , poprzedzająca decyzję Komisji z dnia [...] 2013 r – uwaga Sądu) i przyznająca skarżącemu stypendium socjalne. Przedstawiła również dowód przelewu kwoty 6300 zł z tytułu zaległego świadczenia na rzecz skarżącego. W związku z tym wniosła o umorzenie postępowania w sprawie, jako bezprzedmiotowego. Sąd postanowił rozprawę odroczyć i zakreślić skarżącemu termin do złożenia stosownego oświadczenia. Pismem z dnia 12 września 2014 r. skarżący cofnął skargi wniesione w tych sprawach bowiem stypendium zostało mu przyznane, jak i wypłacono mu ,,świadczenia w zaległej kwocie". W związku z tym sprawy skierowano na posiedzenie niejawne celem podjęcia stosownego orzeczenia. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z dnia 2012 r.,poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a natomiast skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Brak podstaw by uznać cofnięcie skargi w każdej z powyższych spraw za niedopuszczalne. W związku z tym, na podstawie cytowanych przepisów prawa należało orzec jak w sentencji postanowienia.