IV SAB/Wr 541/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 14 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: Y. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Y. T. (dalej: strona) pismem z 5 maja 2026 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 11 czerwca 2026 r. strona została wezwana do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez jej opłacenie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres korespondencyjny strony 15 czerwca 2026 r. W przewidzianym okresie, który upływał 22 czerwca br., strona nie opłaciła skargi. Jedynie pismem z 17 czerwca 2026 r. wystąpiła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że 12 czerwca 2026 r. przesłano stronie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, z tym pouczeniem, że nieopłacenie skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 795 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone na adres korespondencyjny strony 15 czerwca 2026 r. Zatem termin na opłacenie skargi upływał 22 czerwca 2026 r., który wypadał w poniedziałek. W wyznaczonym terminie strona nie uiściła jednak wymaganego wpisu. Wobec powyższego skarga – jako nieopłacona – podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się na zakończenie do żądania przez stronę umorzenie postępowania sądowego należało jedynie stwierdzić, że nie było podstaw do zastosowania tego rodzaju rozstrzygnięcia. Nawet jeżeli uznać tego rodzaju wystąpienie strony jako oświadczenie o cofnięciu skargi (czego wprost nie wyartykułowano), to i tak skarga winna zostać odrzucona. Cofnąć można bowiem jedynie skargę wniesioną skutecznie, tj. pozbawioną jakichkolwiek braków formalnych i fiskalnych, a także dopuszczalną (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt I OZ 491/25, 12 października 2023 r., sygn. akt I OZ 421/23 i 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 5/17 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).