IV SAB/Wr 787/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie odwołania od orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dziecka postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 5 czerwca 2025 r. M. K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty (dalej: DKO) postępowania w zakresie rozpoznania odwołania od orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dziecka. W odpowiedzi na skargę DKO wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, podnosząc, że w dniu 30 maja 2025 r. wydał decyzję w sprawie. Zaznaczył, że przesyłka z decyzją została doręczona skarżącej w dniu 5 czerwca 2025 r. o godz. 13.47. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Wniesienie skargi na przewlekłość po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny (por. uchwała NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 oraz uchwała NSA z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21). Konsekwentnie więc skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika zaś, że przed wniesieniem rozpatrywanej skargi, tj. w dniu 30 maja 2025 r. DKO wydał decyzję, którą uwzględnił odwołanie skarżącej od orzeczenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Zgorzelcu z 10 marca 2025 r. o braku potrzeby kształcenia specjalnego M1. K1. (córki), uchylając to orzeczenie i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Przy tym decyzję doręczono skarżącej w dniu 5 czerwca 2025 r. o godz. 13.47 przed wniesieniem skargi, co nastąpiło w tym samym dniu, lecz dopiero o godz. 22.26. Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi, DKO bezspornie nie pozostawał w stanie przewlekłości. Okoliczność ta, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., obligowała Sąd do odrzucenia skargi.