IV SO/Wa 8/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody [...] o wymierzenie Gminie [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z [...] czerwca 2020 r. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 1200 zł (tysiąc dwieście złotych),

Wojewoda [...] złożył pismem z 4 czerwca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Skarga wpłynęła do organu 8 czerwca 2020 r. W dniu 4 marca 2021 r. (data prezentaty WSA) do Sądu wpłynął wniosek Wojewody [...] o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325) - dalej p.p.s.a. w związku z naruszeniem art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. W dniu 21 maja 2021 r. Wójt Gminy [...] przekazał do Sądu skargę Wojewody [...] z 4 czerwca 2020 r. wraz z odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy [...] wskazał, iż przedmiotowa skarga nie została przekazana do Sądu w terminie z powodu uchybienia popełnionego przez pracownika działu gospodarki odpadami. Skarga została przekazana pracownikowi z poleceniem opracowania projektu stanowiska. Pracownik kończył wówczas pracę w Urzędzie Gminy i nie przekazał swojemu następcy wszystkich posiadanych dokumentów, w tym przedmiotowej skargi. Była to jedyna i wyłączna przyczyna nieprzekazania skargi do Sądu. Po interwencji działu prawnego Wojewody [...] w lutym br. skarga została odnaleziona. Rada Gminy uchwaliła odpowiedź na skargę i skarga wraz z odpowiedzią została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie Wójt Gminy [...] wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 ustawy p.p.s.a. jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi i odpowiedzi na skargę do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 8 czerwca 2020 r. (v. zpo), zatem termin zakreślony przez ustawodawcę do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upłynął 8 lipca 2020 r. Skarga została przekazana wraz odpowiedzią na skargę do Sądu dopiero w dniu 21 maja 2021 r. (data nadania), a więc z ponad 10-cio miesięcznym opóźnieniem. Na marginesie wskazać należy, iż obowiązek przewidziany w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, a w szczególności organ nie jest uprawniony do kontroli formalnej skargi, czy też oceny jej dopuszczalności (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r., I OZ 222/10 oraz z dnia 28 lutego 2012 r. I OZ 96/12, CBOSA, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt IV SO/Wa 29/16, CBOSA). W rozpatrywanej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 §2 ustawy p.p.s.a. Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd uwzględniając zatem w niniejszej sprawie, że organ przekroczył trzydziestodniowy termin o ponad 10 miesięcy uznał, że grzywna w wysokości 1200 zł będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów, o których mowa wyżej (dyscyplinujących, represyjnych i prewencyjnych). W związku z powyższym, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.