V SA/Wa 1007/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o cofnięcie skargi na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 8 stycznia 2024 r., nr ZPŚ.637.153.2019.AW sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 8 stycznia 2025 r. znak: ZPŚ.637.153.2019.AW w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić na rzecz M. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wpisanego do rejestru opłat sądowych pod pozycją 7231 z 21 lutego 2025 r.

M.G.(dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę 17 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego) na postanowienie Ministra Zdrowia z 8 stycznia 2025 r. znak: ZPŚ.637.153.2019.AW (zwany dalej jako "organ") w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pismem z 17 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wniosek o cofnięcie skargi wniesionej na ww. postanowienie Ministra Zdrowia w oparciu o treść art. 60 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżąca poinformowała, że organ na skutek samokontroli uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Wojewody Śląskiego z dnia 4 lipca 2018 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w związku z powyższym skarga stała się bezprzedmiotowa. Do wniosku skarżąca dołączyła ww. postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2025 r. znak: ZPŚ.637.153.2019.JK uchylające na skutek samokontroli zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła jednoznaczne oświadczenie woli o cofnięciu skargi. Skarga na postanowienie Ministra Zdrowia z 8 stycznia 2025 r. stała się bezprzedmiotowa na skutek wydanego w ramach samokontroli postanowienia organu z 26 marca 2025 r. uchylającego zaskarżone postanowienie. Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe fakty na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od cofniętej skargi.