V SA/Wa 1981/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z.C. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2023 r. nr DPB.ro.027.119.2023(3) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić na rzecz Z.C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wpisanego do rejestru opłat sądowych pod pozycją 10521 z 14 marca 2025 r.

Z.C. (dalej: "Skarżąca") w dniu 21 sierpnia 2023 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2023 r. znak: DPB.ro.027.119.2023(3) dalej: "MRiRW", w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia. W odpowiedzi na skargę MRiRW wyjaśnił, że Prezes ARiMR postanowieniem nr 5/2023 z dnia 4 maja 2023 r. odmówił wyłączenia Dyrektora Podkarpackiego OR ARiMR od udziału w postępowaniu w sprawie złożonego przez Skarżącą wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022. Skarżąca została pouczona w ww. postanowieniu Prezesa ARiMR, iż jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. MRiMR poinformował, że badając ponownie przedmiotową sprawę, na skutek skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2023 r. nie stwierdził podstaw do zmiany zajętego stanowiska. Pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. Skarżąca wniosła o umorzenie postępowania w sprawie dotyczącej wyłączenia z postępowania ówczesnego Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie W.P., ponieważ został on odwołany z funkcji i w związku z tym nie jest już stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła jednoznaczny wniosek o umorzenie postępowania skargi. Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe fakty na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od cofniętej skargi.