V SA/Wa 2325/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bożena Dąbkowska-Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 19 marca 2025 r. nr DRP.WPAI.411.3829.2024.3.PK/JD w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę

Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wydał w dniu 19 marca 2025 r. postanowienie nr DRP.WPAI.411.3829.2024.3.PK/JD w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez [...]. Zaskarżone postanowienie doręczono 24 marca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w akt administracyjnych). W dniu 10 czerwca 2025 r. A. W.–D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ppsa – Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w siedmiodniowym terminie, ustawa przewiduje jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone 24 marca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Zatem termin do wniesienia skargi upływał 23 kwietnia 2025 r. (środa). Przedmiotowa skarga została nadania 10 czerwca 2025 r., świadczy o tym pieczęć na kopercie, w której przesłano skargę (w aktach sądowych). Powyższe oznacza, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa i z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Sąd podkreśla, że zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. W opisanej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za dokonane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Ponadto skarga została wniesiona przez osobę do tego nie uprawnioną A. W.– D. Osoba ta nie spełnia warunków by zostać pełnomocnikiem skarżącego zgodnie z art. 35 § 2 ppsa. Wobec powyższego wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie przez osobę uprawnioną w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie przesłane na adres [...] ul. [...], [...] zostało zwrócone. Wezwanie przesłano ponownie na adres podmiotu widniejący w CEIDG ([...] ul. [...]). Przesyłka została doręczona 19 grudnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.