V SA/Wa 254/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Bożena Dąbkowska – Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 25 listopada 2024 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.3.ARS w przedmiocie nakazu zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

[...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 27 grudnia 2024 r. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 25 listopada 2024 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.3.ARS w przedmiocie nakazania [...] – zarządcy sukcesyjnemu prowadzącemu przedsiębiorstwo pod nazwą [...] zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy od sierpnia 2021 do maja 2022 r. oraz lipiec 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że po przeprowadzeniu analizy dowodów złożonych przez stronę wraz ze skargą z 27 grudnia 2024 r. stwierdził, że zarzuty podniesione przez skarżącego zasługują na uwzględnienie. Organ wskazał, że wobec skarżącego należy umorzyć postępowanie administracyjne w sprawie o zwrot środków PFRON wypłaconych tytułem dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych. Wskazał, że skarżący nie objął zarządu sukcesyjnego po [...] dawniej prowadzącej działalność gospodarcza pod nazwą [...] [...]. Do akt administracyjnych dołączono decyzję Prezesa ZPFRON z 13 stycznia 2025 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.4.ARS, którą organ uchylił na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną decyzję Prezesa ZPFRON z dnia 25 listopada 2024 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.3.ARS w przedmiocie nakazania [...] – zarządcy sukcesyjnemu prowadzącemu przedsiębiorstwo pod nazwą [...] zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W treści pisma z 25 czerwca 2025 r. organ wskazał, też że decyzja z 13 stycznia 2025 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.4.ARS, jest prawomocna i nie została na nią wniesiona skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (tj. skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (tj. śmierć strony). Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontroli), powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, który miał podlegać kontroli sądu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W badanej sprawie organ, w wyniku złożenia skargi z dnia 27 grudnia 2024 r. uwzględnił ją w całości, ponieważ decyzją z dnia 13 stycznia 2025 r. nr DRP.WPAV.411.1072.2024.4.ARS uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze w PFRON od sierpnia 2021 do maja 2022 r. oraz lipiec 2022, prowadzone wobec wskazanego jako strona, [...] – zarządcy sukcesyjnego prowadzącego przedsiębiorstwo [...] [...]. Skoro Prezes ZPFRON sam wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję to dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. Poprzez wydanie ww. decyzji z 13 stycznia 2025 r. żądanie skargi zostało zrealizowane (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r. sygn. akt I GZ 410/22). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.