V SA/Wa 2814/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 23 lipca 2024 r., nr DNP-I.491.1.2024 w przedmiocie przedłużenia okresu ustanowienia tymczasowego zarządu przymusowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić B. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 sierpnia 2024 r. pod pozycją 28757.

B. w W. (dalej: Skarżąca, Spółka), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: Minister, organ) z 23 lipca 2024 r., znak DNP-I.491.1.2024, którą organ przedłużył do 18 miesięcy okres ustanowienia wobec Spółki tymczasowego zarządu przymusowego, określonego w decyzji z 25 lipca 2023 r., w której tymczasowy zarząd przymusowy został ustanowiony wobec spółki na okres 6 miesięcy w celu zbycia posiadanych przez nią środków finansowych, funduszy i zasobów gospodarczych, i jako osobę wykonującą ten zarząd wskazano P. R. P. Pełnomocnictwo profesjonalnego pełnomocnika Skarżącej, który podpisał i złożył skargę do sądu, zostało udzielone 11 lipca 2024 r. przez R. M. (k. 12 akt sądowych). W treści tego pełnomocnictwa wskazano, że R. M. jest pełnomocnikiem Spółki, który został umocowany na podstawie uchwały wspólników M. w M.. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, oraz poinformował m.in. że decyzją z 14 czerwca 2024 r., znak DNP-VII.491.2.2023 Minister wyznaczył w miejsce P.R. P. Cz. R. (dalej również jako: tymczasowy zarządca przymusowy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie dopuszczalności skargi zawsze poprzedza jej ocenę merytoryczną. Sąd, badając z urzędu dopuszczalność skargi, ustala, czy nie zachodzi przesłanka do jej odrzucenia. Katalog zamknięty takich przesłanek zawiera art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z informacją o zmianie tymczasowego zarządcy przymusowego Spółki z P. R. P. na C. R., sąd zarządzeniem z 13 listopada 2024 r. wezwał pełnomocnika organu o wskazanie adresu do korespondencji z C. R. (k. 60 akt sądowych). Po przedstawieniu żądanej informacji o adresie tymczasowego zarządcy przymusowego (k. 67 akt sądowych), sąd zarządzeniem z 5 grudnia 2024 r. (k. 69 akt sądowych) wezwał C. R., tymczasowego zarządcę przymusowego Spółki, do podpisania i odesłania po podpisaniu do sądu skargi wniesionej przez Skarżącą. Sąd wskazał, że R. M. jest osobą nieuprawnioną do występowania w imieniu Skarżącej, oraz zakreślił siedmiodniowy termin biegnący od doręczenia wezwania na uzupełnienie braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 17 grudnia 2024 r. (k. 71 akt sądowych) tymczasowy zarządca przymusowy oświadczył, że nie popiera wniesionej do sądu skargi, cofa ją i wnosi o umorzenie postępowania. Jak zostało wskazane wyżej, ocena merytoryczna skargi – w tym ocena oświadczenia o cofnięciu skargi – poprzedzona jest badaniem skargi pod względem spełnienia przez nią warunków formalnych. W niniejszej sprawie skarga obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Skarga została bowiem podpisana i złożona przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu pełnomocnictwo zostało udzielone przez R. M., osobę nieuprawnioną do występowania w imieniu Skarżącej. Zgodnie z informacją odpowiadającą zarówno aktualnemu, jak i pełnemu odpisowi z KRS (nr KRS 0000229972), R. M. na dzień udzielenia ww. pełnomocnictwa, tj. 11 lipca 2024 r. nie był członkiem zarządu spółki. Taka informacja znajduje się także w załączonej do skargi uchwale pisemnej jedynego wspólnika Spółki z 19 lutego 2024 r. (k. 20 akt sądowych). W tym stanie rzeczy sąd zwrócił się do tymczasowego zarządcy przymusowego do podpisania i odesłania po podpisaniu do sądu skargi wniesionej przez Skarżącą. Odpis zarządzenia został doręczony na adres tymczasowego zarządcy przymusowego 16 grudnia 2024 r. (data widniejąca na ZPO, k. 73), zatem termin do jego wykonania upływał z dniem 23 grudnia 2024 r. Brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt 2 sentencji postanowienia postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.