V SA/Wa 3150/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. B. na pismo Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 25 września 2024 r. nr 0000-UB.410.19.2024 w przedmiocie działania Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego związane z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę

K. B. dalej: "Skarżący", w dniu 2 października 2024 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia pismo Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, (dalej: "Prezes KRUS", "KRUS", "organ"), w przedmiocie działania Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego związane z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, powołując się na treść art. 3 p.p.s.a., wniósł o odrzucenie skargi. Pełnomocnik organu poinformował, iż skarga wniesiona przez Skarżącego dotyczy pisma organu z dnia 25 września 2024 r. nr. 0000-UB.410.19.2024 będącą odpowiedzią na pisma skierowane przez Skarżącego (tj. pismo z dnia 21 sierpnia 2024 r. oraz pismo z dnia 10 września 2024 r. ) do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Pismo z 25 września 2024 r. nr. 000-UB.410.19.2024 Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie jest decyzją administracyjną ani zaskarżonym postanowieniem administracyjnym, lecz pismem informującym, stanowiskiem organu, w którym ten wyjaśnia na jakich podstawach prawnych zostały podjęte decyzje dotyczące uregulowania zobowiązań wobec KRUS wynikające z nabycia spadku. Takie pismo nie posiada cech charakterystycznych dla decyzji administracyjnej z art. 107 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024, poz. 572). Przedmiotowe pismo KRUS nie należy bowiem do żadnej z wyżej wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii spraw, w szczególności nie jest aktem ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W piśmiennictwie prezentowany jest trafny pogląd, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. powinny mieć charakter indywidualny, tzn. powinny być skierowane do zindywidualizowanego adresata, znajdującego się w określonej sytuacji. Muszą one ponadto dotyczyć praw lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym przypadku chodzi o sytuację prawną, w której uprawnienia lub obowiązki wynikają bezpośrednio z przepisów prawa. Takich przymiotów zaskarżone pismo nie posiada. W postępowaniu przed sądem administracyjnym każde merytoryczne rozpatrzenie skargi musi być poprzedzone badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Skarga jest dopuszczalna jedynie wtedy, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i został złożony w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i jego merytoryczne rozpatrzenie. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Powyższe rozważania doprowadziły Sąd do wniosku, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie podlega kognicji sądów administracyjnych – nie stanowi bowiem ani decyzji lub postanowienia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., jak również aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe skarga Skarżącego złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Powyższa okoliczność jest podstawą odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.