V SA/Wa 644/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2024 r. znak BON.III.4222.127.2.2024.APM w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz M. N. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

M. N. (dalej: "skarżąca" lub "strona"), zastępowana przez radcę prawnego, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister" lub "organ") z 18 grudnia 2024 r. znak BON.III.4222.127.2.2024.APM w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uwzględnienie skargi i podał, że uchylił w całości ww. postanowienie własne z 18 grudnia 2024 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 lutego 2025 r. znak BON.III.4222.127.4. 2024.APM o uchyleniu w całości zaskarżonego postanowienia (tj. postanowienia z 18 grudnia 2024 r. znak BON.III.4222.127.2.2024.APM) oraz uznaniu, że strona dochowała terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z 9 października 2024 r. znak: DRP.WPAV.411.344.2024.4.PGO. Postanowienie z 21 lutego 2025 r. zostało wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "ppsa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ppsa, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu uznać należy, iż żądanie skargi zostało w pełni zrealizowane. Skarżąca kwestionowała uznanie przez organ, że uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z 9 października 2024 r. znak: DRP.WPAV.411.344.2024.4.PGO. Minister uwzględnił jej skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie równocześnie wyraźnie stwierdzając, że skarżąca dochowała terminu do złożenia zażalenia. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie stało się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ppsa, Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 § 1 ppsa). Skarżącą zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 ppsa stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżącej nie należy się zwrot kosztów sądowych, gdyż nie zostały one uiszczone – strona nie opłaciła wpisu od skargi. Skarżącej przysługuje natomiast zwrot kosztów postępowania obejmujący wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo radcy prawnego wynosi 480 zł. Skarżącej należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 497 zł obejmujący wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (potwierdzenie uiszczenia należności – k. 5 akt sądowych). Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ppsa, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.