V SA/Wa 855/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Robert Żukowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi N.B. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 20 lutego 2025 r. znak: ZPŚ.642.351.2025.HST w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.

N.K. (dalej zwana: "Skarżącą") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 20 lutego 2025 r. znak ZPŚ.642.351.2025.HST wydane w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W treści skargi wskazała także, iż zaskarża postanowienie Ministra Zdrowia z tego samego dnia o takim samym znaku postępowania dotyczącym utrzymania w mocy postanowienia Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nr 124/2019 z 16 maja 2019 r. Z uwago ma braki formalne skargi (podpisano pismo przywodnie z załącznik pisma stanowiący skargę nie został podpisany) wezwano Skarżącą do ich usunięcia poprzez podpisanie załącznika tj. skargi. Wezwanie doręczono Skarżącej 28 marca 2025 r. Skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. W przypadku skargi dotkniętej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec niewykonania wezwania Sądu poprzez usunięcie braków formalnych skargi Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia. Sąd wyjaśnia, iż wobec braku formalnego skargi brak było możliwości wyjaśnianie kwestii zaskarżenia dwóch postanowień o tożsamym znaku sprawy i dacie wydania a więc stwierdzenia potrzeby ewentualnego rozdzielenia skargi. Sąd uznał, iż przedmiotowe rozstrzygniecie dotyczy prawidłowo (co do przedmiotu) określonego w skardze postanowienia tj. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.