VI SA/Wa 2252/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 2252/07 w sprawie ze skargi I.J. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu konkursowego na aplikację adwokacką postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej .

Wyrokiem z dnia 14 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. J. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu konkursowego na aplikację adwokacką (k.46). Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (k.68). W dniu 24 września 2008 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej I. J. – radcę prawnego A. L. (k.77). W dniu 14 października 2008 r. skarżąca udzieliła radcy prawnemu pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie (k.82). W dniu 17 listopada 2008 r. reprezentująca skarżącą pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r. (k.84). Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r. (k.95). Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2008 r. (k. 119). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu ustalenie momentu, w którym skarżąca dowiedziała się o wyznaczeniu dla niej pełnomocnika z urzędu, a jeśli określenie tego momentu będzie niemożliwe WSA powinien rozważyć, że skarżąca powzięła wiadomość o wyznaczeniu konkretnej osoby jej pełnomocnikiem z urzędu w dniu 14 października 2008 r. , tj. daty wiadomości e - mail. Wobec powyższych wskazań, zarządzeniem z dnia 23 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do wskazania, w którym dniu oraz w jakich okolicznościach skarżąca dowiedziała się o wyznaczeniu dla niej pełnomocnika z urzędu (k. 132). W odpowiedzi na zarządzenie pełnomocnik podała, że skarżąca nawiązała z nią kontakt telefoniczny, ale wówczas nie odebrała korespondencji zawiadamiającej o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu, bowiem to informacja pochodząca od skarżącej była pierwsza wiadomością o tym fakcie. Obecnie jednak nie jest w stanie stwierdzić, ile czasu upłynęło od dnia rozmowy telefonicznej do dnia odebrania informacji z Okręgowej Izby Radców Prawnych, co nastąpiło w dniu 11 października 2008 r. Pełnomocnik wskazała również, że do momentu w którym nie dysponowała zawiadomieniem z Izby o ustanowieniu pełnomocnikiem nie mogła mieć pewności co do faktycznego wybrania pełnomocnikiem z urzędu, a nawet po otrzymaniu zawiadomienia nie była umocowana do podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie. Dopiero po uzyskaniu od skarżącej dokumentu pełnomocnictwa tj. od dnia 20 października 2008 r. mogła podjąć działania w imieniu skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 190 ustawy P.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie natomiast do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wskazany przepis stanowi natomiast w § 2 , iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl art. 87 § 2 powołanej ustawy w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka przywrócenia terminu (art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.) nie może być oceniany w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.) wymagającego tylko "uprawdopodobnienia", tj. przytoczenia twierdzeń i wskazania okoliczności uzasadniających, z których wynika przekonanie o prawdziwości tych twierdzeń strony. Z kolei art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy stwierdzić, iż zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 stycznia 2009 r. wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. przesądzają o konieczności uznania wniosku złożonego przez skarżącą – działającego poprzez pełnomocnika z urzędu radcę prawnego, jako złożonego w ustawowym terminie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny – powołując się na utrwalony obecnie pogląd sądów administracyjnych – dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy strona dowiedziała się o fakcie jego ustanowienia. Z odpowiedzi pełnomocnika skarżącej na zarządzenie z dnia 23 marca 2009 r. wynika, że nie jest możliwe dokładne ustalenie dnia, w którym to skarżąca dowiedziała się o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem. Skoro wiadomość e – mail została wysłana 14 października 2008 r., to wiadomo, że fakt ten nastąpił przed tym dniem. Przyjmując jednak, że dokładne określenie daty nie jest możliwe to trzeba stwierdzić, ze mogło to nastąpić nawet 13 października 2008 r. Przyjmując wskazania zawarte w uzasadnieniu postanowienia NSA należy stwierdzić, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi mógł rozpocząć swój bieg najpóźniej w dniu 13 listopada 2008 r., a z tego względu wniosek złożony w dniu 17 listopada 2008 r. został wniesiony w terminie, bowiem upływał on w dniu 19 listopada 2008 r. Jednocześnie, w konsekwencji powyższego stanowiska trzeba przyjąć, iż skoro opisany wniosek został złożony w terminie , wskazanym w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a, to usprawiedliwia to również brak winy po stronie skarżącego. Dla skarżącego został ustanowiony pełnomocnik z urzędu, zatem nie można mówić o winie skarżącego w uchybieniu terminu. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.