VI SA/Wa 2442/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia odrzucić skargę

D. L. (dalej "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Zgodnie z zarządzeniem z 15 lipca 2024 r. (k. 19) skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi. Ponadto skarżąca w tym samym dniu została wezwana, zgodnie z zarządzeniem (k. 18), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w zakreślonym przez Sąd terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa wezwania umieszczone w jednej przesyłce sądowej, wysłane skarżącej na adres wskazany w skardze, zostały doręczone osobiście adresatowi w dniu 8 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 24). Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych tut. sądu (Rejestr Opłat Sądowych) ustalono, że do dnia 11 września 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide notatka służbowa, k. 25). Ponadto brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") oraz zostanie prawidłowo opłacona. Wymóg opłaty został uregulowany w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niedołączenie przez strony odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w niniejszej sprawie jest 4), zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Skarżąca została wezwana prawidłowo do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi, w zakreślonym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań. Została również pouczona o konsekwencjach procesowych niewypełnienia każdego z wezwań. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca ww. wezwania została doręczona osobiście skarżącej w dniu 8 sierpnia 2024 r., zważywszy jednak na treść przepisu art. 83 § 2 p.p.s.a. (jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy) stwierdzić należy, że ostatnim dniem na uzupełnienie przez skarżącą braku formalnego skargi oraz na uiszczenie wpisu od skargi był 16 sierpnia 2024 r. Wezwania pozostały jednak bez odpowiedzi. Brak formalny skargi nie został uzupełniony, jak również nie został uiszczony wpis od skargi - co potwierdza m.in. zamieszczona w aktach sprawy informacja z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 września 2024 r. (vide k. 25) o braku wpłaty w niniejszej sprawie. W konsekwencji skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Na marginesie należy zaznaczyć, że skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe okoliczności, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.