VI SA/Wa 620/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z.o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej T. sp. z.o.o. z siedzibą w S ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 400 (czterysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

T. sp. z.o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 lutego 2026 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu ze swojego KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi, ewentualnie poprzez wskazanie numeru i nazwy rejestru właściwego dla strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej 10 marca 2026 r. (z.p.o.- k. 15 akt sądowych). W związku z powyższym termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi upłynął z dniem 17 marca 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do postanowień art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Równocześnie w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z wspomnianym wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sądowych wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono Skarżącej 10 marca 2026 r. (z.p.o.- k. 15 akt sądowych). W związku z powyższym termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi upłynął z dniem 17 marca 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.