VI SA/Wa 88/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę.

K. O. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 28 maja 2025 r. (k. 27 akt administracyjnych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 stycznia 2026 r. podpisujący skargę pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentacji strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz poprzez wykazanie, że osoba, której udzielono pełnomocnictwo należy do katalogu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., a także podpisanie skargi. Powyższe wezwania zostały nadane na adres pełnomocnika strony skarżącej. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwania była dwukrotnie awizowana, tj. dnia 23 stycznia 2026 r. i 2 lutego 2026 r., a następnie została zwrócona przez operatora pocztowego do Sądu dnia 10 lutego 2026 r. wskutek niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej (k. 72 akt sądowych). Zarządzeniem z 16 lutego 2026 r. powyższą przesyłkę uznano za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") dnia 6 lutego 2026 r. Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentacji strony skarżącej przed sądami administracyjnymi; poprzez wykazanie, że osoba, której udzielono pełnomocnictwa należy do katalogu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., podpisanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 28 maja 2025 r. (k. 27 akt administracyjnych), a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął bezskutecznie 27 czerwca 2025 r. Pełnomocnik skarżącej nadał skargę dopiero 10 października 2025 r., a zatem po upływie terminu. Ponadto stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto, gdy pełnomocnikiem jest osoba mieszcząca się w katalogu osób wskazanych w art. 35 § 1 p.p.s.a., a zatem m.in. małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, pełnomocnik ten winien wykazać, że należy do katalogu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Powyższe wymogi formalne dotyczące pism procesowych wnoszonych do sądów administracyjnych mają zastosowanie również do skargi, co wynika wprost z art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w tym przepisie elementy. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r. sygn. akt III OPS 2/25 podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, zostało nadane na adres pełnomocnika strony skarżącej. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwania była dwukrotnie awizowana, tj. dnia 23 stycznia 2026 r. i 2 lutego 2026 r., a następnie została zwrócona przez operatora pocztowego do Sądu dnia 10 lutego 2026 r. wskutek niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej (k. 72 akt sądowych). Zarządzeniem z 16 lutego 2026 r. powyższą przesyłkę uznano za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. dnia 6 lutego 2026 r., zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 13 lutego 2026 r. Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi, wobec czego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.