VI SAB/Wa 96/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w Z. na bezczynność Krajowej Rady Komorniczej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie uchwały postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej – [...] z siedzibą w Z. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

C. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Z.(dalej "skarżąca"), wniosła skargę na bezczynność Krajowej Rady Komorniczej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie uchwały na podstawie art. 202 ust. 1 pkt 19c ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (dalej "Wniosek"), w której nastąpi: 1. Udzielenie C., (tj. dostawcy oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych), zgody na: 1) dostęp do systemu teleinformatycznego (Komornik ID), w którym są prowadzone listy oraz wykaz, o których mowa w art. 217-220 UKS, umożliwiające automatyczną weryfikację komorników, zastępców komorników, asesorów i aplikantów komorniczych. 2) doręczanie korespondencji za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym przy pomocy oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych, które zostanie wytworzone przez C., po otrzymaniu od Krajowej Rady Komorniczej w W. dokumentacji API systemu teleinformatycznego Komornik ID. 2. Wydanie dokumentacji technicznej opisującej API systemu teleinformatycznego Komornik ID. 3.Wydanie dokumentacji, która zawiera opis wymagań, jakie musi spełnić oprogramowanie, żeby dane osobowe, w tym dane wrażliwe zawarte w systemie Komornik ID były chronione na najwyższym poziomie bezpieczeństwa - mają to być identyczne wymagania bezpieczeństwa jakie spełnia oprogramowanie - moduł e-US stworzony przez C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. 4.Przedłożenie umowy powierzenia i przetwarzania danych osobowych, jeżeli taka umowa jest potrzebna według Krajowej Rady Komorniczej w W. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że udzielanie przez organ samorządu zawodowego zgody, o której mowa w art. 202 ust. 19c u.k.s., nie jest sprawą administracyjną i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Uchwały Krajowej Rady Komorniczej jako organu samorządu zawodowego (organu samorządu komorniczego) w tym przedmiocie nie są zatem poodejmowane w ramach działalności administracji publicznej, a nade wszystko nie dotyczącą w żadnym zakresie spraw, o których mowa w art. 3 § 1-4 i 4a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym kontrola prawidłowości i zasadności uchwał podejmowanych przez organy samorządu komorniczego nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym również i "bezczynność" lub "przewlekłe prowadzenie postępowania" przez organy samorządu komorniczego nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż brak jest w tym zakresie podstawy prawnej w ustawie, która reguluje zasady, organizację i tryb działania w tym obszarze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Przedmiotem skargi jest bezczynność Krajowej Rady Komorniczej w W. w udzieleniu odpowiedzi na Wniosek złożony przez skarżącą na podstawie art. 202 ust.1 pkt 19 c ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1458 ze zm, dalej: u.k.s.). Stosownie do treści art. 202 ust. 1 pkt. 19c u.k.s. do zakresu działania Krajowej Rady Komorniczej należy między innymi udzielanie dostawcom oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych, na ich wniosek, zgody na: a) dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym są prowadzone listy oraz wykaz, o których mowa w art. 217 - 220, umożliwiające automatyczną weryfikację komorników, zastępców komorników, asesorów i aplikantów komorniczych, w celu wykonywania zadań, o których mowa w pkt 17-19b, b) doręczanie korespondencji za pośrednictwem konta w e- Urzędzie Skarbowym przy pomocy oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych. Według treści art. 202 ust. 2a - 2b u.k.s. w celu weryfikacji wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w art 202 ust. 1 pkt 19c, Krajowa Rada Komornicza może zażądać od wnioskodawcy przekazania informacji, w tym objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, dotyczących oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych. Przy podejmowaniu uchwały w sprawie udzielenia zgody, o której mowa w art. 202 ust. 1 pkt 19c, Krajowa Rada Komornicza uwzględnia konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzania danych przez dostawców oprogramowania służącego do obsługi kancelarii komorniczych. Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz.935 zwanej dalej p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu, tj. skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a Ppsa). Na podstawie art. 3 § 3 cyt. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są więc właściwe w sprawach kontroli działalności administracji publicznej, jeżeli jest ona podejmowana w formie wskazanej w powołanym przepisie (szerzej na ten temat M. Jaśkowska, Właściwość sądów administracyjnych (zagadnienia wybrane), w: Koncepcja systemu prawa administracyjnego, red. J. Zimmermann, Warszawa 2007, s. 571 i cyt. tam orzecznictwo). Wyrażenie zgody, o której mowa w art. 202 ust 19c u.k.s. wymaga podjęcia uchwały przez Krajową Radę Komorniczą (art. 200 u.k.s.). Z treści art. 202 ust. 2d u.k.s. wynika wprost, że uchwały Krajowej Rady Komorniczej w sprawie udzielenia i cofnięcia zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 19c, nie podlegają zaskarżeniu przez wnioskodawcę, to Minister Sprawiedliwości (a nie wnioskodawca) może zwrócić się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o uchylenie takiej uchwały, jeżeli będzie ona sprzeczna z prawem. Sąd podziela stanowisko organu, iż Uchwały Krajowej Rady Komorniczej jako organu samorządu zawodowego (organu samorządu komorniczego) w tym przedmiocie nie są zatem poodejmowane w ramach działalności administracji publicznej, a nade wszystko nie dotyczącą w żadnym zakresie spraw, o których mowa w art. 3 § 1-4 i 4a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym kontrola prawidłowości i zasadności uchwał podejmowanych przez organy samorządu komorniczego nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym również i "bezczynność" lub "przewlekłe prowadzenie postępowania" przez organy samorządu komorniczego nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż brak jest w tym zakresie podstawy prawnej w ustawie, która reguluje zasady, organizację i tryb działania w tym obszarze. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu i na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. W zakresie zwrotu kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.