VII SA/Wa 1404/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 27 marca 2024 r. nr DOZ-OAiK.650.627.2023.AJ w przedmiocie nakazu przeprowadzenia prac konserwatorskich postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 27 marca 2024 r. nr DOZ-OAiK.650.627.2023.AJ w przedmiocie nakazu przeprowadzenia prac konserwatorskich. W dniu 31 grudnia 2024 r. wpłynęło do akt sprawy pismo skarżącego, w którym skarżący wniósł o umorzenie postępowania, bowiem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego we własnym zakresie decyzją z 17 października 2024 r. uchylił zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję. Pismo to Sąd potraktował jako wniosek cofający powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.