VII SA/Wa 2614/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 856/2025 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz E. J. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

E. J., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 sierpnia 2025 r. nr 856/2025 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2025 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi i wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jak wynika z akt sprawy przesyłki nie doręczono pełnomocnikowi skarżącej z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 5 listopada 2025 r. i awizo powtórne z 13 listopada 2025 r.), po czym w dniu 21 listopada 2025 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, który uznał ją za skutecznie doręczoną w dniu 19 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tego rodzaju wymogów jest przewidziany w art. 47 ppsa obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów, przeznaczonych dla uczestników postępowania. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy skarga dotknięta jest brakiem w powyższym zakresie, przewodniczący – w myśl art. 49 § 1 ppsa – wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. Gdy brak powyższy nie zostanie uzupełniony we wskazanym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej, wnosząc do Sądu skargę, nie podał w niej numeru PESEL skarżącej oraz nie dołączył do skargi jej odpisu, uczynił to dopiero na wezwanie Przewodniczącego Wydziału w dniu 27 listopada 2025 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej). W tym dniu również został uiszczony wpis od skargi. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 73 § 1 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 ppsa). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi § 4 art. 73 ppsa. W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 ppsa, przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, że w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (por. np. postanowienia NSA z dnia 30 sierpnia 2016 r., II GZ 861/16 i z dnia 11 października 2024 r., I GZ 312/24). W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy przesyłka skierowana do pełnomocnika skarżącej i zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, została awizowana po raz pierwszy w dniu 5 listopada 2025 r. i w tym samym dniu umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata wobec nieudanej próby jej doręczenia. W tym dniu rozpoczął bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 ppsa. Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 19 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w środę). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 26 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w środę). Pełnomocnik skarżącej zaś braki formalne i fiskalne skargi uzupełnił w dniu 27 listopada 2025 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu, zaś czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 ppsa. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu. Dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany czternastodniowy termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej (w niniejszej sprawie jest to dzień 19 listopada 2025 r. – vide: postanowienie NSA z dnia 15 października 2014 r., I FZ 340/14). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokumentu urzędowego. Obalenie fikcji doręczenia (domniemanie faktyczne) może natomiast nastąpić, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Należy zauważyć, że Sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2013 r., II OZ 606/13). W konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi w ustawowym terminie, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powyższej ustawy, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie Sąd wskazuje, że powołane orzeczenia w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).