VIII SA/Wa 428/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pismem z [...] maja 2025 r. A. B. (dalej: skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. (dalej: Komendant Wojewódzki) z [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynikało, że postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z [...] marca 2025 r. skarżący otrzymał [...] marca 2025 r. i zawierało ono pouczenie o prawie do wniesienia zażalenia do Komendanta Głównego Policji, co też skarżący pismem z [...] marca 2025 r. uczynił. Postanowieniem z [...] kwietnia 2025 r. nr [...] Komendant Główny Policji stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, że rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Komendant Wojewódzki działał jako organ odwoławczy, co powinno skutkować wskazaniem skarżącemu w pouczeniu postanowienia z [...] marca 2025 r., że przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Skarżący podniósł, że wyrażając chęć złożenia skargi, której termin mijał w jego ocenie [...] maja 2025 r. skorzystał [...] maja 2025 r. z pomocy prawnej i dowiedział się, iż fakt błędnego pouczenia przez Komendanta Wojewódzkiego uprawnia go do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Ustosunkowując się do wniosku o przywrócenie terminu Komendant Wojewódzki wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Policji wyraźnie wskazał, iż rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Komendant Wojewódzki działał jako organ odwoławczy, co powinno skutkować wskazaniem skarżącemu w pouczeniu postanowienia z [...] marca 2025 r., że przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Również w uzasadnieniu tego postanowienia zawarta była informacja o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia Komendanta Głównego Policji skarżący otrzymał [...] kwietnia 2025 r. (elektroniczne potwierdzenie odbioru k. 136 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.) stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Niemniej jednak, na wypadek uchybienia przez stronę terminu, w jakim mogła dokonać określonej czynności w toku postępowania, ustawodawca przewidział instytucję przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Ustawodawca określił równocześnie przesłanki, których spełnienie warunkuje przywrócenie terminu. W świetle art. 86 i art. 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 2) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 3) uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 4) powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. W świetle art. 87 § 1 i art. 88 p.p.s.a. merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne w razie stwierdzenia, że wniosek ten nie został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu na dokonanie danej czynności procesowej. Ustalenie, że wspomniany 7-dniowy termin nie został zachowany, musi skutkować odrzuceniem wniosku, co jednoznacznie wynika z treści art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany był do ustalenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uzasadniającej uchybienie terminowi. W niniejszym przypadku Sąd stwierdził, że skarżący dowiedział się o przyczynie powodującej uchybienie terminowi do wniesienia skargi [...] kwietnia 2025 r., tj. w dniu odebrania postanowienia Komendanta Głównego Policji z [...] kwietnia 2025 r. nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia w którym w treści uzasadnienia wskazano, że właściwym środkiem zaskarżenia postanowienia Komendanta Wojewódzkiego z [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia termiu do wniesienia odwołania jest skarga do sądu administracyjnego. W tym też dniu zdaniem Sądu ustała przyczyna uchybienia terminu. W następstwie powyższego stwierdzić należało, że stan uniemożliwiający dokonanie przez skarżącego określonych czynności w toku postępowania, tj. wniesienia skargi ustał [...] kwietnia 2025 r. Zatem termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od [...] kwietnia 2025 r. i upłynął [...] kwietnia 2025 r. Wniosek o przywrócenie terminu został natomiast nadany w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. – Prawo pocztowe - [...] maja 2025 r. (pieczątka na kopercie k. 37 akt sądowych). Skarżący nie dochował zatem 7-dniowego terminu, przewidzianego na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. Powyższe stanowi przeszkodę uniemożliwiającą Sądowi przystąpienie do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i obliguje Sąd do odrzucenia wniosku. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia stosownie do treści art. 88 p.p.s.a.