III KO 142/26

III KO 142/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba Dnia 29 lipca 2026 r. w sprawie J.S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2026r. sygnalizacji o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2026r., sygn. akt II AKo 79/26, stwierdzającym brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt II Ko 38/26 na podstawie art. 542§3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z postępowania o wznowienie postępowania, 2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. urzędu UZASADNIENIE J.S. złożył w dniu 6 czerwca 2026 r. pismo, w którym zasygnalizował konieczność wznowienia postępowania z urzędu w związku z możliwością zaistnienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 2 k.p.k., a więc konieczność zbadania przez Sąd Najwyższy, czy podczas III KO 142/26 2 rozpoznawania sprawy przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie sąd ten był należycie obsadzony. Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że Sąd rozpoznający sprawę w przedmiocie rozważenia potrzeby wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt II Ko 38/26, był nienależycie obsadzony, gdyż w jego składzie zasiadały osoby, które otrzymały nominację sędziowską na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3). Na wstępie zasadne jest wskazanie, że przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie, na skutek zażalenia J.S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej dla miasta Rzeszów z dnia 20 października 2025r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231§1 k.k., zawisła sprawa o sygn. akt X Kp 971/25. W związku ze złożeniem przez Wiceprezesa Sądu Rejonowego w Rzeszowie wniosku z dnia 18 lutego 2026r. o rozważenie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, w dniu 4 marca 2026r., orzekając w sprawie o sygn. akt II Ko 38/26, Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozstrzygnął w przedmiocie wyłączenia wszystkich sędziów i asesorów Sądu Rejonowego w Rzeszowie od udziału w sprawie tego Sądu o sygn. akt X Kp 971/25 i przekazaniu jej Sądowi Rejonowemu w Przeworsku. Owo postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, wydane w trybie art. 43 k.p.k., miało charakter niezaskarżalny (jedyną drogę do jego zaskarżenia mogła stanowić ewentualna apelacja – art. 447§4 k.p.k.). Nie dotyczyło ono też żadnej problematyki związanej z głównym nurtem postępowania karnego. Zgodnie z treścią art. 540§1 k.p.k. nie było zatem możliwe skuteczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania ani też pisma stanowiącego tzw. sygnalizację do wznowienia postępowania z urzędu (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2025r., sygn. akt I KO 82/25). Pomimo tego wniosek złożony przez skazanego w sprawie II Ko 38/26 został przyjęty do rozpoznania jako sygnalizacja potrzeby wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, której nadano bieg. W efekcie, postanowieniem z dnia 20 maja 2026r. wydanym w III KO 142/26 3 sprawie o sygn. akt II AKo 79/26 Sąd Apelacyjny w Rzeszowie stwierdził brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt II Ko 38/26. I chociaż w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie pod sygn. akt II AKo 79/26 w istocie mogłyby powstać uzasadnione wątpliwości co do należytej obsady tego sądu, to okoliczność ta pozostaje bez znaczenia wobec faktu, że postępowania o wznowienie postępowania w sprawie II Ko 38/26 nie można było w ogóle prowadzić. Tym samym, jedynym słusznym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie było stwierdzenie braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2026r. o sygn. akt II AKo 79/26. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [r.g.]