I KK 55/26

I KK 55/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski Dnia 15 lipca 2026 r. w sprawie P. T. skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2026 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 800/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VIII K 536/24, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W dniu 10 lutego 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P. T., który wyrok sądu odwoławczego zaskarżył „w całości” na korzyść strony, którą reprezentuje, podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 117 § 2, 2a i 3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Autor kasacji sformułował również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, uzasadniając go oczywistością zasadnością i rangą poniesionego zarzutu kasacyjnego. Wskazał, że w tej sytuacji I KK 55/26 2 wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wywoła po stronie skazanego „nieodwracalne i niewyobrażalnie ciężkie skutki”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wskazany w art. 532 § 1 k.p.k. mechanizm wstrzymania wykonania orzeczenia, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, ma charakter ekstraordynaryjny. Stanowi on odstępstwo od ogólnej reguły – wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w. – według której wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega bezzwłocznemu wykonaniu. Zastosowanie tej instytucji może wchodzić w rachubę jedynie w razie kumulatywnego spełnienia dwóch kryteriów, tj. wystąpienia oczywistej zasadności zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku odwoławczym oraz wykazania przez wnioskującego, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (zob. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie SN z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie SN z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi więc dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Wstępna ocena kasacji wniesionej na korzyść P. T. – dokonana w niezbędnym zakresie dla rozpoznania przedmiotowego wniosku – nie pozwala stwierdzić oczywistej zasadności zarzutu, w którym skarżący awizuje rażące naruszenia art. 117 § 2, 2a i 3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Rzecz jasna, obecnie poczyniona konstatacja w sposób definitywny nie przesądza o wyniku postępowania kasacyjnego. Kwestia zasadności podniesionego zarzutu będzie przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie rozpoznania wniesionej kasacji. Natomiast ogólnikowa argumentacja obrońcy na temat nieodwracalności i ciężaru skutków wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie może stanowić samodzielnej podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.] I KK 55/26 3 [r.g.]