Ts 125/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 15 października 2020 r. Pozycja 303 POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2020 r. Sygn. akt Ts 125/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski – przewodniczący Mariusz Muszyński – sprawozdawca Leon Kieres, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 6 lutego 2020 r. o odmowie nadania dalszego bie gu skardze konstytucyjnej L.Z. , p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg . Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 sierpnia 2018 r. (data nadania) L.Z. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300, ze zm. ) z art. 67 ust. 1 Konstytucji. 2. Postanowieniem z 6 lutego 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 13 lu- tego 2020 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyj- nej . Stwierdził wystąpienie dwu samoistnych przesłanek uzasadniających wydanie takiego rozstrzygnięcia , tj. że zaskarżony przepis nie był p odstawą orzeczenia, w związku z którym s karżący wniósł skargę konstytucyjną , a także , że skarżący nie usunął braków formalnych skargi. 3. W zażaleniu z 20 lutego 2020 r. (data nadania) skarżący zarzucił Trybunałowi naru- szenie art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) przez błędne przyjęcie, że podstawą orzekania przez Sąd Apelacyjny w K. nie był zakwestionowany w skardze przepis, a także naruszenie art. 53 ust. 1 pkt 5 w zwią zku z art. 53 ust. 2 u.o.t.p. TK przez „ błędne przyjęcie, iż skarżący nie udokumentował daty doręczenia wyroku oraz nie przedłożył pełnomocnictwa szczególnego do reprezentowania skarżącego ” . Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez nadanie OTK ZU B/2020 Ts 125/18 poz. 303 2 skardze konstytucyjnej dalszego biegu oraz zasądzenie od Skarbu Państwa – Sejmu RP na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Trybunałem Konstytu- cyjnym. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) , skarżącemu przysługuj e prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunał u Kon- stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zaża lenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny uznał , że postanowienie o odmowie nadania skardze kon- stytucyjnej dal szego biegu j est nie prawidłowe. Formułując z arzuty przedstawione w zażaleniu skarżący zdołał skutecznie podważyć podstawy odmowy nadania dalsze go biegu skardze konstytucyjnej, a biorąc pod uwagę fakt, że na tym etapie postępowania Trybunał Konstytu- cyjny bada jedynie is tnienie przesłanek formalnych do wniesienia skargi konstytucyjnej, za- żaleni e zasługiwało na uwzględnienie. 2.1. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna nie je st oczywiście bezzasadna (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK), a ustalenie podstawy prawnej ostatecznego roz- strzygnięcia o prawach podmiotowych skarżącego wymaga prze prowadzenia analizy prawnej. Oznacza to również, że spełnienie lub brak spełnienia w niniejsze j sprawie wymogu formal- nego, jakim jest wskazanie podstawy prawnej ostatecznego rozstrzygnięcia nie jest ocz ywiste, a w wypadku wątpliwości należało nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. Ocena – która w niniejszej sprawie nie jest oczywista – czy wskazany przez skarżącego art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o system ie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 ; dalej: u.s.u.s. ) był podstawą p rawną ostatecznego orzeczenia o prawach podmioto- wych skarżącego, czy też nie, nie powinna być dokonywana na etapie wstępnego badania spełnienia wymogów formalnych skargi konstytucyjnej. 2.2. Trybunał uznał ponadto , że dowodzenie daty odbioru przesyłki o określonym nu- merze nadawczym na podstawie wydruku z systemu elektronicznego śle dzenia przesyłek ope- rato ra pocztowego jest dopuszczalne i bez wątpienia wydruk taki może być pomocny w zwe- ryfikowaniu, kiedy i gdzie przesyłka została nadana i doręczona. Z przedstawionych doku- mentów i oświadczeń pełnomocnika skarżącego wynik a, że wyrok Są du Apelacyjnego w K. ( sygn. akt […] ) został doręczony skarżącemu 12 lutego 2018 r., a postano wienie Sądu Okrę- gowego w B. ( sygn. akt […] ) zostało doręczone skarżącemu 27 czerwca 2018 r. 2.3. Do skargi konstytucyjnej załączone zostało pełnomocnictw o o następującej treści: „L. Z. (…) u stanawia radcę prawnego B.O. (…) swoim pełnomocnikiem i upoważnia go do sporządzenia oraz z łożenia skargi konstytucyjnej w sprawie zakończonej prawomocnym wy- rokiem Sądu Ape lacyjnego w K. Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 gru - dnia 2 017 r. sygn. akt […] ”. W odpowiedzi na zarządzenie sędziego TK, wzywające m.in. do doręczenia pełno- mocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także repre- zentowania skarżącego w po stępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, skarżący OTK ZU B/2020 Ts 125/18 poz. 303 3 nadesłał dokum ent następującej treści: „L.Z. (…) u stanawia radcę prawnego B.O. (…) swoim pełnomocnikiem i upoważnia go do sporządzenia oraz złożenia skargi konstytucyjnej w spra - wie zakończonej prawomocny m wyrokie m Sądu Apelacyjnego w K. Wydział III Pracy i Ubez pieczeń Społecznych z dnia 21 grudnia 2 017 r. sygn. akt […] , a także do reprezento- wania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym”. Analiza treści pierwszego z powo łanych wyżej dok umentów prowa dzi do wniosku, że pełnomocnik skarżącego – jak słusznie podniósł w zażalen iu – w dacie złożenia skargi do Trybunału legitymował się pełnomocnictwem procesowym do sporządzenia i wniesienia tego środka . Wykazał ponadto – w piśmie usuwającym braki formalne s kargi – udzielenie mu przez mocodawcę pełnomocnictwa także do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem. W tym stani e rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.