Ts 128/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 15 października 2020 r. Pozycja 30 5 POSTANOWIENIE z dnia 22 lipca 2020 r. Sygn. akt Ts 128/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński – przewodniczący Mariusz Muszyński – sprawozdawca Andrzej Zielonacki , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 26 sierpnia 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej R.K. , p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIEN I E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 sierpnia 2 018 r. (data nadania), R.K. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 306 ust. 2 usta- wy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508, ze zm. ; dalej: p.w.p. ) w zakresie, w jakim przewiduje możliwość przepadku mate- riałów i narzędzi, jak również środków technicznych, które służyły lub były przeznaczone do pope łnienia przestępstwa, stanowiących własność osoby trzeciej , jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 , art. 42 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 3 oraz art. 21 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol- skiej. Zdaniem skarżącego orzecze nie przepadku na podstawie art. 306 ust . 2 p.w.p. narusza jego prawo własności (art. 64 ust. 1 Konstytucji) i zasadę jej ochrony (art. 21 Konstytucji), a także zasadę odpowiedzialności karnej za czyn przez zastosowanie przepadku w stosunku do podmiotu niepopełniającego czynu zabronionego (art. 4 2 ust. 1 Konstytucji) oraz zasadę demokratycznego państwa prawnego przez rygoryzm stosowania zaskarżonego przepisu (art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji). Postanowieniem z 26 sierpnia 2019 r. (doręczo nym pełnomocnikowi skarżącego 2 października 2019 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszeg o biegu, stwierdzając , że nie spełnia ona podstawowego warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konsty- tucji, a doprecyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organiza- c ji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2 393 ; dalej: u.o.t.p. TK ). Z akwestionowany w skardze przepis – jak ustalił Trybunał – OTK ZU B/2020 Ts 128/18 poz. 30 5 2 nie był bowiem podstawą wydanego przez Sąd Okręgowy w P. postanowienia z 22 maja 2018 r. (sygn. akt […] ), utrzymującego w mocy zaskarżone post anowienie Sądu Rejonowego w P. z 22 lutego 2018 r. (sygn. akt […] ) orzekające przepadek oraz zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci 9 zegarków oznaczonych bez odpowiedni ch uprawnień , tj. orzeczenia, w związku z którym skarżący wniósł skargę konstytucyjną . Trybunał zwrócił uwagę na to, że p rokurator wniósł o orzeczenie przepadku 9 zegarków na podstawie art. 323 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.; dalej: k.p.k.) , gdyż p rawomocnym postanowieniem z 2 grudnia 2016 r. umorzono dochodzenie o czyny z art. 305 ust. 1 i inne p.w.p. , m.in. z uwagi na niewykrycie sprawcy przestępstwa. W zażaleniu z 9 w rześnia 2019 r. (data nadania) skarżący podniósł, że przedmiotem skargi mogą być jakiekolwiek przepisy, które miały wpływ na wynik końcowy postępowania . Jego z daniem skarżącego „nie ma decydującego znaczenia, czy organ prowadzący zakończo- ną sprawę powołał kwestionowany przez skarżącego przepis explicite , czy też przepis ów był entymematyczny[m] składnikiem procesu stosowania prawa w tej sprawie ” . Twierdzi, że taka sytuacja miała miejsce w sprawie przepadku prz edmiotów w związku z przestępstwem stypi- zowanym w art. 305 p.w.p. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił „naruszenie prz episów prawa materialnego tj. art. 79 ust. 1 Konstytucji i art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p . TK poprzez błęd- ną wykładnię i uznanie, że zaskarżony przepis tj. art. 306 ust. 2 [p.w.p.] nie stanowi podstawy prawnej ostatecznego orzeczenia”. W ocenie skarżącego „bezsporny m powinno być, że prze- pis ten w powiązaniu z art. 323 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Kodeks postępowa- nia karnego i art. 44 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – [K] odeks karny dotyczy sytuacji w której powinno dotyczyć również sytuacji, w której n ie doszło do skazania sprawcy z uwagi na jego niewykrycie”. Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art . 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę- powania przed Trybunałem Konstytu cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz . 2393; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowie nie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posi edzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażale nia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny uznał , że zaskarżone postanowienie nie jest prawidłowe, a argument y przedstawione w za żaleniu podważają podstaw y odmowy nadania dalszego bie- gu skardze konstytucyjnej . W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 sierpnia 2018 r. (data nadania), skarżący wystąpił o stwierdzenie, że art. 306 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, po z. 508, ze zm.; dalej: p.w.p.) – w zakresie, w jakim przewiduje możliwość przepadku materiałów i na- rzędzi, jak również środków technicznych, które służyły lub były przeznaczone do po pełnie- nia przestępstwa, stanowiących własność osoby trzeciej – jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 3 oraz art. 21 Konst ytucji . S karżący uczynił tym samym zadość wymogowi ska rgi konstytucyjnej , wynikającemu z art. 53 u st. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK , wskazując przepis ustawy, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach albo obowiązkach skarżącego określonych w Konst y- tucji i w stosunku do którego domaga się stwierdzeni a niezgodności z Konstytucją. Trybunał stwierdza, że k westia , czy wskazany p rzepis, kt óry – jak ujął skarżący – jest powiązany z podstawą praw ną ostatecznego rozstrzygnięcia, może być przedmiotem o ceny OTK ZU B/2020 Ts 128/18 poz. 30 5 3 Trybunału Konstytucyjnego w pos tępowaniu skargowym i mieć miejsce na dalszym etapie postę powania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podobnie ocena związ k u między orzeczeni em Sądu Okręgowego w P. X V II Wydział Karny Odwoławczy z 22 maja 2018 r. (sygn. akt […] ) , utrzymującym w mocy rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji , a uwzględni ającym wniosek prokuratora w przedmiocie orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych zabezpieczonych w toku umorzonego – z uwagi na niewy- krycie sprawcy przestępstwa – postępowania przygotowawczego, a zakwe stionowanym w skardze k onstytucyjnej art. 306 ust. 2 p.w.p. , określający m kwestie przepadku w razie ska- za nia za przestępstwo, może ewentualnie mieć miejsce na dalszym etapie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na względzie , Trybunał Konstytucyjny – na podst awie art. 61 ust. 8 u .o.t.p. TK – uwzględnił zażaleni e .