Ts 153/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 marca 2022 r. Pozycja 70 POSTANOWIENIE z dnia 24 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 153/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art . 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz . 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób p rzewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Tr ybunału Konstytucyjnego 19 maja 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżąc y), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 1 marca 201 3 r. skarżąc y w ystąpił o ustalenie waru nków zabudowy dla in- westycji polegającej na budowie czterech hal usługowo - m a gazynowo - biurow o - produkcyj - nych na terenie działk i nr : […] , położonych w miejscowości S. , Gmina T . Decyzją z 1 1 kwie - tnia 201 4 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pi erwszej instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy. Od powyższej decyzji skarżąc y wni ósł odwołanie do Samo- rządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej: SKO), które decyzją z 2 8 sierpnia 201 4 r. (znak: […] ) uchyliło zaskarżoną decyzję i uchyliło w całośc i postępowanie organu pierwszej instancji. Na postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zakończonego decy- zją Wójta z 11 kwietnia 2014 r. s karżąc y wystąpił 2 9 listopada 201 8 r. z ponagleniem, o któ- rym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwc a 1960 r. – Kodeks postępowania admini- OTK ZU B/2022 Ts 153/21 poz. 70 2 stracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) . Postanowieniem z 13 grudnia 2018 r. (znak: […] ) Samorządow e Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) uznało je za nieuzasadnione . S karżąc y wniósł więc 29 maja 2019 r. do WSA skarg ę na przewlekłe prowadzenie po- stępowania przez Wójta w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia organowi pierwszej instancji grzywny oraz zasądzenia na jego rz ecz kosztów postępowania. WSA postanowieniem z 10 września 2019 r. (sygn. akt […]) zawiesił postępowanie sądowoadministr acyjne z uwagi na przedsta- wienie przez N aczelny Sąd Administracyjny (dalej: N SA) w sprawie o sygn. akt […] składo- wi siedmiu sędziów zaga dnienia budzącego poważne wątpliwości , a mającego istotne znacze- nie dla rozstrzygnięcia analizowanej sprawy. Postanowieniem z 29 września 2020 r. WSA podjął zawieszone postępowanie i jednocześnie odrzucił skargę. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąc y wni ósł skargę kasacyjną do NSA , który od- dalił ją postanowieniem z 21 stycznia 2021 r. (sygn. akt […] ) oraz odmówił zawieszenia po- stępowania do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej wnie- sionej na postanowienie składu siedmiu sęd ziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18). W uzasadnieniu odwołał się do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19 ), w której orzeczono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ prowadzonego postępowan ia oraz wydaniu decyzji ostatecznej sta- nowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. W odnie- sieniu do ponaglenia (o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) wskazał zaś na postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ). Przyjęto w nim, że wniesienie tego środka prawnego, jako warunku formalnego do zainicjowania po- stępowania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania , dopuszczalne jest jedynie w sp rawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania było- by nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia za- istniałego stanu braku działania administracji publicznej. Orzeczenie NSA z 21 stycznia 2021 r., doręczone skarżące mu 26 stycznia 2021 r., wskazane zostało jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 czerwca 2021 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżące go 30 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytu- cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK ), wezwał skarżąc ego do usunięcia bra- ków formalnych skargi przez doręczenie odpisów lub poświadczonych za zgodność z orygi- nałem – wraz z czterema ich kopiami – postanowień: a) WSA z 29 wrześni a 2020 r. (sygn. akt […] ), b) SKO z 13 grudnia 2018 r. (SKO […] ) , uznającego ponaglenie skarżącego za nie- uzasadnione. Do chwili wydania niniejszego postanowienia powyższ e braki formalne nie zo- stał y usunięt e. 3. Skarżąc y twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposób pr zedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału, narusza prawo do sądu. Ogranicza on bo- wiem, jego zdaniem, możliwość uzyskania przedsądu , niezbędnego do wystąpienia z powódz- twem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2022 Ts 153/21 poz. 70 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 list opada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeli- minowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytu- cyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostateczne j decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. Jako ostateczne rozstrzygnięcie skarżąc y wskazał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 styczn ia 2021 r. (sygn. akt […] ), które, jak wyjaśnił , został o mu do- ręczon e 26 stycznia 2021 r. Od teg o dnia rozpoczął się więc bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął skarżące mu 26 kwietnia 2021 r. Skarga konstytucyjna została natomiast nadana 19 maja 2021 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania anali- zowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.