Ts 155/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 marca 2022 r. Pozycja 71 POSTANOWIENIE z dnia 24 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 155/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej H.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. p oz. 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Tr ybunału Konstytucyjnego 19 maja 2021 r. (data nadania) H.W. (dalej: skarżąc a), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca wystąpiła 17 maja 201 3 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali produkcyjno - m a gazynow ej na terenie działk i nr [ … ] , położonej w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 22 maja 201 3 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy. Skarżąc a wy- stąpiła 2 9 marca 201 9 r. z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czer - wca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , które Samorządow e Koleg ium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) postanowieniem z 8 maja 201 9 r. (znak: […] ) uznało za nieuzasadnione . Pismem z 16 kwietnia 2019 r. skarżąc a wniosła do Wojewódzkiego S ądu Administra- cyjnego w P. (dalej: WSA) skarg ę na przewlekłe prowadzenie postępowania prz ez Wójta w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją. Domagał a się w niej stwierdzenia przewle- OTK ZU B/2022 Ts 155/21 poz. 71 2 kłości postępowania, wymierzenia organowi pierwszej instancji grzywny oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. WSA postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […] ) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w sp rawie o sygn. akt […] składowi siedmiu sędziów zagad- nienia budzącego poważne wątpliwości , a mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia analizowanej sprawy. Postanowieniem z 29 września 2020 r. (sygn. akt […] ) WSA podjął zawieszone postępowanie i odrębnym rozstrzygnięciem, wydanym tego samego dnia, odrzu- cił skargę. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła skargę kasacyjną do NSA, który oddalił ją postanowieniem z 21 stycznia 2 021 r. (sygn. akt […]) oraz odmówił zawieszenia postępowania do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej wniesionej na postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18). W uzasadnieniu NSA odwołał się do tego postanowienia podkreślając, że przyjęto w nim, iż wniesienie ponaglenia jako warunku formalnego do zainicjowania postę- powania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania dopuszczalne jest jedynie w sprawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania było- by nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia spr awy, a tym samym uzdrowienia za- istniałego stanu braku działania administracji publicznej. Odwołał się również do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwc a 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19), w której orzeczo- no, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ prowadzonego postę- powania oraz wydaniu decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Orzeczenie NSA z 21 stycznia 2021 r., doręczon e skarżącej 26 stycznia 2021 r., wska- zane zostało jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 czerwca 2021 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżące j 30 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącą do usunięcia braków formal- nych skargi przez doręczenie odpisów lu b poświadczonych za zgodność z oryginałem – wraz z czterema ich kopiami – postanowień: a) WSA z 29 września 2020 r. (sygn. akt […] ), b) SKO z 8 maja 2019 r. (SKO […]), uznającego ponaglenie skarżącej za nieuzasadnione. Do chwili wydania niniejszego postan owienia nie usunięto powyższych braków formalnych. 3. Skarżąc a twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wni o sł a skargę do Trybunału , narusza prawo do sądu. Ogranicza on bo- wiem , jej zdaniem, możliwość uzyskania przedsądu , niezbędnego do wystąpienia z powódz- twem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2 019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeli- minowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wyd aje postanowienie o nadaniu skardze konstytu- OTK ZU B/2022 Ts 155/21 poz. 71 3 cyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. Jako ostateczne rozstrzygnięcie skarżąca wskazała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2 021 r. (sygn. akt […] ), które, jak wskazała , został o jej do- ręczon e 26 stycznia 2021 r. O d tego dnia rozpoczął się więc bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjne j. Termin ten upłynął skarżącej 26 kwietnia 2021 r. Skarga konstytucyjna została natomiast nadana 19 maja 2021 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związ- ku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.