Ts 18/09

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 lutego 2019 r. Pozycja 50 POSTANOWIENIE z dnia 22 stycznia 2019 r. Sygn. akt Ts 18/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej PKS Tychy sp. z o.o. w sprawie zgodności: art. 527 § 3 w związku z art. 415 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: 1) podjąć zawieszone postępowanie ; 2) umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 stycznia 2009 r. (data nadania), PKS Tychy s p. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że art. 527 § 3 w związku z art. 415 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (ów- cześnie: Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, ze zm.), jest nie- zgodny art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny powziął wątpliwość co do autentyczności widniejących pod skargą konstytucyjną i pełnomocnictwem do jej sporządzenia podpisów oraz pieczęci imien- nych radcy prawnego G. K. Zaistniało wówczas uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego , określonego w art. 270 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (ów- cześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600; dalej: k.k.), o czym Szef Biura Trybunału Konstytucyjnego zawiadomił Prokuraturę Rejonową w Tychach pismem z 30 grudnia 2009 r. (znak: S-076-14/09). W tym stanie rzeczy, postanowieniem z 13 stycznia 2010 r., Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 177 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) w związku z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), zawiesił postępowanie, stwierdziwszy, że ewentualne na- danie biegu skardze kons tytucyjnej zależy od rozstrzygnięcia o popełnieniu czynu zabronio- nego. OTK ZU B/2019 Ts 18/09 poz. 50 2 Sąd Rejonowy Katowice - Zachód w Katowicach Wydział VIII Karny − wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r. (sygn. akt VIII K 364/14), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okrę- gowego w Katowicach VI Wydz iał Karny Odwoławczy z 29 września 2017 r. (sygn. akt VI Ka 545/17) – uznał Marka Jarockiego, pełniącego funkcję prezesa zarządu skarżącej i upoważnionego do składania w jej imieniu oświadczeń woli, za winnego m.in. tego, że w postępowaniu przed Trybunałem „w sprawie o sygn. akt Ts 18/09 użył jako autentycznych podrobionych dokumentów w postaci skargi konstytucyjnej z dnia 14 stycznia 2009 r. oraz pełnomocnictwa dla adw. A .K.K. oraz radcy prawnego G.K. z 7 stycznia 2009 r., na których uprzednio podrobiono p odpis oraz pieczątkę radcy prawnego G .K. , czym wyczerpał znamiona występku z art. 207 § 1 k.k.”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074, ze zm.) do postępowań przed Trybunałem wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowane skargą nie zostało zakończone do 3 stycznia 2017 r., tzn. dnia wejścia w życie u.o.t.p. TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepisy u.o.t.p. TK. Zgodnie z art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowa- nia cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) w związ ku z art. 36 u.o.t.p. TK, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, Trybunał podejmuje zawieszone postępowanie z urzędu z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Sprawa, w związku z którą Trybunał zawiesił postępowanie została zakończo- na prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z 29 września 2017 r. (dalej: wyrok skazujący). W tym stanie rzeczy konieczne stało się podjęcie zawieszonego postępo- wania. Trybunał stwierdza, że – w świetle wskazanego rozstrzygnięcia – kontynuowanie po- stępowania w sprawie o sygnaturze akt Ts 18/09, a w konsekwencji wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne. Wyrok skazujący – którym Trybunał Konstytucyjny jest związany na mocy art. 11 k.p.c. w związku z art. 36 u.o.t.p. TK – jednoznacznie wskazuje bowiem na to, że zło- żona przez skarżącą skarga nie została sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego G .K., tj. przez podmiot, o którym mowa zarówno w obowiązującym w dniu złożenia skargi art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), jak i obowiązującym obecnie art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK – należało umorzyć postępowanie.