Ts 200/15

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 lutego 2016 r. Pozycja 91 POSTANOWIENIE z dnia 1 lutego 2016 r. Sygn. akt Ts 200/15 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Rzepliński – przewodniczący Piotr Tuleja – sprawozdawca Marek Zubik , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawny m zażalenia na postanowienie Tryb unału Konstytucyjnego z dnia 9 września 2015 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej i o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej R . R . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE 1. We wniosku złożonym do Trybunału Konstytucyjnego 22 maja 2015 r. (data nada- nia) R.R. (dalej: skarżący) zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi konstytu- cyjnej i powołał się na zaświadczenie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy w d niach od 15 do 18 maja 2015 r. Do wniosku dołączył skargę konstytucyjną, w której wystąpił o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 394 1 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. p oz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim ogranicza pr awo zaskarżenia postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; po drugie, art. 394 2 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim nie wymienia wśród podlegających zaskarżeniu postanowień sądu dr ugiej instancji postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. 2. P ostanowieniem z 9 września 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej i odmówił nadania dalszego bieg u skardze . Jak przypomniał Trybunał, zgodnie z jego utrwaloną linią orzeczniczą termin do wniesienia skargi konstytucyjnej jest terminem materialnopr awnym , niepodlegającym przywróceniu. Ponadto stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił zarzucanego w skardze naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw przez zaskarżone przepisy. 3. W przekonaniu skarżącego przyjęcie przez Trybunał w zakwestionowanym postanowieniu, że do złożenia skargi konstytucyjnej nie mają zastosowania przepisy k.p.c. o przywracaniu terminów, „w sposób oczywisty ignoruje literalne brzmienie art. 20 ustawy OTK ZU B/2016 Ts 200/15 poz. 91 2 o TK” , a także narusza art. 77 ust. 2, art. 45 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konst ytucji. Jak podkreślił skarżący, niezdolność do wykonywania czynności zawodowych przez jego pełnomocnika była niewątpliwa, bo udowodn iona zaświadczeniem lekarskim, a w związku z tym w każdym innym postępowaniu istniałaby możliwość przywrócenia terminu do w niesienia środka prawnego. Skarż ący zastrzegł, że w wypadku nie uwzględnienia przez Trybunał zażalenia z łoży skargę konstytucyjną na to rozstrzygnięcie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Na podstawie art. 134 pkt 1 ust awy z dnia 25 czerwca 2 015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064 , ze zm. ) w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dni em jej wejścia w życie na etapie wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej stosuje s ię przepisy dotychczasowe, tzn. przepisy ustawy z dnia 1 sie rpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Zgodnie z art. 36 ust . 4 w zw. z art. 49 ustawy o TK z 1997 r. skarżącemu przysługuj e prawo wniesienia zażalenia na postanowie nie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech s ędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. b in fine w zw. z art. 36 ust. 6 i 7 ustawy o TK z 1997 r. ) . Na etapie rozp oznania zażalenia Trybunał Konstytucyjny bada – w zakresie zarzutów sformułowanych w tym środku odwoławczym – czy w wydanym post anowieniu prawidłowo ustalił przesłan k i odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. W ocenie Trybunału kwestiono wane postanowienie jest prawidłowe, a argumenty przytoczone w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu i dlatego nie zasługują na uwzględnienie. 3. Jak stwierdził Trybunał w postanowieniu z 21 stycznia 1998 r. , „określony w art. 46 ust. 1 termin do złożenia skargi konstytucyjnej ma charakter terminu zawitego i nie ma możliwości jego przywrócenia. Wynika to z faktu, iż skarga konstytucyjna nie ma charakteru zwykłej czynności procesowe j w normalnym toku instancji. W istocie termin ten ma charakter materialnoprawny, wyznaczający czasowe granice dla podjęcia przez skarżącego o brony przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych poprzez zakwestionowanie w skardze konstytucyjnej generalnego aktu normatywnego” (Ts 2 /98, OTK ZU nr 2/98, poz. 21) . W związku z powyższym n a skutek upływu termi nu do złożenia skargi konstytucyjnej prawo do jej wniesienia wygasa . Skarżący nie ma możliwości domagania się przywrócenia terminu do jej złożenia, ponieważ termin te n nie ma charakteru procesowego . Try bunał odrzuca taki wniosek jako niedopuszczalny. 4. Trybunał zwraca uwagę, że poza niedochowaniem terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej wskazał w zaskarżonym postanowieniu na drugą samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu , tj. nieu prawdopodobnienie przez skarżącego naruszenia wskazanych w skardze konstytucyjnych wolności lub pra w przez zaskarżone przepisy . Trybunał podkreślił, że sformułowany w skardze zarzut dotyczył braku możliwości poddania kontroli instancyjnej post anowienia o o ddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący miał jednak możliwość kwestionowania tego rozstrzygnięcia – mógł zaskarżyć postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i wnieść o dok onanie kontroli postanowienia o oddaleni u wniosku o przywró cenie terminu na podstawie art. 380 k.p.c. Pozbawienie go tej możliwości wynikało z faktu, że jego pr ofesjonalny pełnomocnik nie sformułował takiego wniosku w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej . Skarga konstytucyjn a nie może zaś być wykorzystywana jako środek korygowania zaniedbań popełnionych w postępowaniu poprzedzającym jej wniesienie. OTK ZU B/2016 Ts 200/15 poz. 91 3 W rozpatrywanym zażaleniu skarżący nie podjął polemiki z powyższym twierdzeniem. Nie przedstawił tym samym argumentów, które Tryb unały mógłby rozważyć na etapie rozpatrywania zażalenia. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie.