Ts 21/20

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 sierpnia 2020 r. Pozycja 221 POSTANOWIENIE z dnia 4 maja 2020 r. Sygn. akt Ts 21/20 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K. Ś. w sprawie zgodności: art. 85 § 2 w związku z art. 85 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1 997 r. – Kodeks po- stę powania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) w zakresie, w jakim „ wskazane przepisy nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarzą- dzenie prezesa sądu okręgowego, w którym stwierdza się, że interesy kilku oskarżonych, reprezentowanych przez tego samego obrońcę nie pozostają w sprzeczności” , z art. 32 ust. 1 w związku z art. 78; art. 42 ust. 2; art. 78 w związku z art. 176 ust. 1; art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg . UZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 stycznia 2020 r. (data nadania) K. Ś. (dalej: skarżąc y ), reprezentowan y przez adwokat a ustanowion eg o z wyb oru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego . Skarżący jest podejrzany m w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w B. (sygn. akt […] ) . 1 lipca 20 19 r. skarżący wniósł w trybie art. 9 § 2 w związku z art. 85 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89 , poz. 555, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.; dalej: k.p.k.) o wystąpienie przez Prokura- tora Regionalnego w B. do właściw ego sądu o kręgowego z wnioskiem o stwierdzenie spr zeczności interesów pomiędzy nim a innymi podejrzanymi reprezentowanymi przez tego samego obrońcę. Prezes Sądu Okręgowego w S. ( dalej: p rezes s ądu ) zarządzeniem z 30 li pca 2019 r. (sygn. akt […] ) stwierdz ił , ż e interesy procesowe podejrzanych, reprezentowa nych przez tego samego obrońcę, nie pozostają w sprzeczności. Skarżący wniósł zażalenie , które zarządzeniem p rezesa s ądu z 16 sierpnia 2019 r. (sygn . j.w.) , zostało uznane na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. z a niedopuszczalne z mocy ustawy. Sąd Apelacyjny w Ł. II Wydział Karny (dalej: sąd a pelacyjny) postanowieniem z 30 październi ka 2019 r. (sygn. akt […] ) utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie z 16 sierpnia 2019 r. OTK ZU B/2020 Ts 21/20 poz. 221 2 Zarządzeniem z 19 lutego 2020 r. (doręczo nym pełnomocnikowi skarżącego 25 lutego 2020 r.) sędz ia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków formal- nych skargi przez: doręczenie poświadczonych za z godność z oryginałem zarządzeń p rezesa s ądu z 30 lipca 2019 r. oraz 16 sierp nia 2019 r. (sygn. akt […] ), a także postanowienia sądu a p elacyjnego z 30 października 2019 r. (sygn. akt […] ). W piśmie procesowym wniesionym do Trybunału Konstytucyjnego 2 marca 2020 r. (data nadania) skarżący usunął braki formalne. W skardze K. Ś. wskazuje na uniemożliwienie stronie kon troli instancyjnej zarz ądzenia prezesa s ądu o braku sprzeczności interesów kilku podejrzanych reprezentowanych przez jednego obrońcę, co stanowi pominięcie prawodawcze ustawodawcy. Powoduje to podważe- nie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, prawa do sądu, prawa do obrony, praw obywatela do zaskarżenia orzeczeń i decyzji oraz zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2 393 ; dalej: u.o.t.p. TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełn ia ona wymagania przewidziane w u.o.t.p. TK oraz nie zachodzą oko liczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 tej ustawy . 2. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznej oceny. 2.1. Skargę sporządził adwokat, któr y – zgodnie z art. 44 u.o.t.p. TK – przedłożył stosowne pełnomocnictwo. 2.2. Skarżąc y wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Ł. z 30 października 2019 r. (sygn. akt […] ) nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. 2.3. Dochowano tr zymiesięcznego terminu do wniesie nia skargi zastrzeżonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK , gdyż powyższe orzeczenie został o wydane 30 października 2019 r., a skarga została złożona w Trybunale 30 stycznia 2020 r. (data nadania). 2.4 . Prawidłowo został określo ny przedmiot kontroli, tj. art. 85 § 2 w związku z art. 85 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postę powania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm. ; obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm. ) w zakresie, w jakim „wskazane przepisy nie przewidują m ożliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie prezesa sądu okręgowego, w którym stwierdza się , że interesy kilku oskarżonych, reprezentowanych przez tego samego obroń cę nie pozostają w sprzeczności”. Przepisy te były podstawą prawną r ozstrzygnięć, w któryc h orzeczono o prawach skarżącego. 2.5 . Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie zasady równości wobec prawa, prawa do sądu, prawa do obrony, praw obywatela do zaskarżenia orzeczeń i decyzji ora z zasady dwuinstancyjności postępowani a sądowego. OTK ZU B/2020 Ts 21/20 poz. 221 3 2 . 6. Skarżący wskazał, w jaki sposób – jego zdaniem – zakwestionowane w skardze przepisy naruszają powyższe prawa. Stwierdził, że uniemożliwienie stronie kon troli instancyjnej zarządzenia prezesa s ądu o braku sprzeczności interesów kilku podejr zanych repreze ntowanych przez jednego obrońcę pociąga za sobą podważenie wskazanych k onstytucyjnych praw skarżącego. Wskazano też na brak „przepisu umożliwiającego zaskarżenie decyzji procesowej, w której Sąd orzekł o braku istnienia sprzeczności interesów podejrzanych, bronionych przez tego samego obrońcę, co stawia osobę ubiegającą się o orzeczenie tej sprzeczności w pozycji dyskryminującej względem osób wnoszących zażalenie na postanowienie sądu, w którym orzeczono, że interesy podejrzanych (oskarżonych) reprezentowanych przez tego samego obroń cę pozostają w sprzeczności, co oznacza, naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa” . W ocenie skarżącego wskutek opisanego pominięcia prawodawczego ustawoda wcy został on pozbawiony „konstytucyjnego prawa do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji”. 3. W związku z powyższym i zważywszy na to , że sformułowane przez skarżącego zarzuty nie są oczywiście bezzasadne, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p. TK – postanowił nada ć skardze konstytucyjnej dalszy bieg.