Ts 306/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 czerwca 2023 r. Pozycja 21 6 POSTANOWIENIE z dnia 21 marca 2023 r. Sygn. akt Ts 306/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonack i , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej spółki […] S p. z o.o. z siedzibą w T. o zbadanie zgodności: art. 30 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. poz. 770, ze zm.) w zakresie, w jakim „przepis ten w razie oczywiście niecelo- wego wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub wskazania we wniosku o wszczęcie egzekucji osoby niebędącej dłużnikiem komornik wydaje postano- wienie o pobraniu od wierzyciela opłaty stosunkowej w wy sokości 10% egze- kwowanego świadczenia” , z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIE NI E 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 grudnia 2021 r. (data nadania) spółka […] S p. z. o.o. z siedzibą w T. (dalej: skarżąca), reprezentowan a przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia . 2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego : Skarżąca złożyła dwa wnioski o egzekucję świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami przeciwko temu samemu dłużnikowi. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. po- stanowieniami z 5 i 7 stycznia 2021 r. (sygn. akt […] i […] ) odmówił wszczęcia postępowa- nia egzekucyjnego co do odsetek z uwagi na przedawnienie dochodzonego roszczenia oraz ustalił koszty niecelowej egzekucji. Skargi skarżącej na te rozstrzygnięcia zarejestrowane przez Sąd Rejonowy w K. pod sygn. akt […] i […] zostały postanowienie m z 11 marca 2021 r. (sygn. akt […] ) połączone do wspólnego rozpoznania pod sygn. akt […] . Następnie postanowieniem tego sądu z 18 ma rca 2021 r. (sygn. akt […] ) zostały oddalone . Zaż a lenie skarż ą cej na to postanowienie zostało oddalone przez Sąd Rejonowy posta- nowieniem z 13 sierp nia 2021 r. (sygn. akt […] ). OTK ZU B/2023 Ts 306/21 poz. 21 6 2 3. Zdaniem skarżącej, art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komor- niczych (Dz. U. poz. 770, ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji, ponieważ w sytuacji odmowy wszczęcia postępowania egzekucyj- nego wierzyciel jest obciążany koszt ami komorniczy mi , pomimo że to dłużnik swoim zacho- waniem spowodował konieczność przymusowej egzekucji roszczenia. Opłata naliczana od niew yegzekwowanego roszczenia jest w takiej sytuacji dotkliwą sankcją finansową dla wie- rzyciela, który nie odzyskał swojej należności i jeszcze dodatkowo poniósł koszty postępo- wania. Skarżąca podkreśliła, że komornik sądowy nie dokonał w jej sprawie żadnej czynności egzekucyjnej. W sytuacji odmowy wszczęcia postępowani a egzekucyjnego opłata za czynno- ści komornicze powinna równoważyć koszty poniesione przez kancelarię komorniczą w wy- sokości nieprzekraczającej 1/10 płacy minimalnej. 4. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 marca 2022 r. wezwał skarżącą – na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowa- nia cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w związku z art. 36 ustawy z dnia 30 listo- pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) – do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wskazanych za łączników złożonych wraz ze skargą konstytucyjną. Skarżąca wykonała powyższe zarządzenie w piśmie z 25 marca 2022 r. (data nadania). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacj i i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wym ogom. 2. W skardze konstytucyjnej jako przedmiot zaskarżenia wskazano art. 30 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. poz. 770, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 210, ze zm.) w zakresie, w jakim „przepis ten w razie oczywiście niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub wskazania we wniosku o wszczęcie egzekucji osoby niebędącej dłużnikiem komornik wydaje postanowienie o pobraniu od wierzyciel a opłaty stosunkowej w wysokości 10% egzekwowanego świadczenia”. Zaskarżony przepis stanowi, co następuje : „ W razie oczywiście niecelowego wszczę- cia postępowania egzekucyjnego lub wskazania we wniosku o wszczęcie egzekucji osoby niebędącej dłużnikiem komornik wydaje postanowienie o pobraniu od wierzyciela opłaty sto- sunkowej w wysokości 10% egzekwowanego świadczenia. W takim przypadku komornik nie ściąga ani nie pobiera opłaty od dłużnika, a opłatę ściągniętą lub pobraną zwraca dłużnikowi. Pr zepisów art. 29 ust. 1 - 3 nie stosuje się ” . Jako wzor ce kontroli skarżąca wskazał a art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle sprawy zakończonej postanowieni em Sądu Rejonowego w K. z 13 sierp nia 2021 r. (sygn. akt […] ), wskazanym przez skarżąc ą jako ostateczne orzeczeni e w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 3. Trybunał stwierdza, że analizowana skarga spełnia wymogi formalne, albowiem: – została sporządzona w imieniu skarżące j przez adwokata (art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK); OTK ZU B/2023 Ts 306/21 poz. 21 6 3 – skarżąc a wyczerpał a drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), ponieważ postanowie- ni e Sądu Rejonowego jest prawomocne i nie przysługują od niego żadne zwykłe środki za- skarżenia; – dochowano ustawowego terminu wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), gdyż odpis wymienion ego postanowienia został doręczony pełnomocniko wi skarżące j 17 września 2021 r., a skarga została wniesiona 16 grudnia 202 1 r. ; – określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK); – wskazano, które konstytucyjne prawa i wolności oraz w jaki sposób – zdaniem skar- żące j – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK); – przedstawiono uzasadnienie sformułowanyc h przez skarżąc ą zarzutów oraz stan fak- tyczny (art. 53 ust. 1 pkt 3 i 4 u.o.t.p.TK); – poinformowano o niewniesieniu nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK); – dołączono wymagane załączniki (art. 53 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 u.o.t.p.TK); – sformułowane przez skarżąc ą zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił jak w sentencji.