Ts 5/23

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 lutego 2026 r. Pozycja 23 POSTANOWIENIE z dnia 4 grudnia 2025 r. Sygn. akt Ts 5/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz – przewodniczący Rafał Wojciechowski – sprawozdawca Justyn Piskorski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 19 października 202 3 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej A . B . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło większością głosów. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 grudnia 202 2 r. (data nadania) A . B . (dalej: skarżąc y ) , reprezentowan y przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił o zbadanie zgodności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K . z 28 marca 2022 r. (sygn. akt […] ) i postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2022 r. (sygn. akt […] ) z art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także „przepis [ami] kodeksu administracyjnego, a to art. 7, [art.] 8, [art.] 35, [art.] 77 i [ar t.] 80”. Postanowieniem z 19 października 202 3 r. (dorę czonym pełnomocnikowi skarżące go 3 listopada 202 3 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konsty- tucyjnej z uwagi na skierowanie jej zarzutów wobec aktu stosowania prawa . Wskazał ponadto na nieusunięcie brak u formaln ego skargi w terminie określonym w zarządzeniu Prezesa Try- bunału Konstytucyjnego z 22 lutego 2023 r . W piśmie z 8 listopada 202 3 r. (data nadania) , potraktowanym przez Trybunał Konsty- tucyjny jako zażalenie na powyższe postanowienie , skarżąc y wniósł o nadanie dalszego biegu wniesionej przez niego skardze . W jego przekonaniu wnikliwie uzasadnił „ na czym polegało naruszenie art. 32 Konstytucji przez niesprawiedliwe i dyskryminujące A .B. postępowanie organów administracji i samorządu terytorialnego ” . Skarżący podniósł , że doręczenie odpi- OTK ZU B/2026 Ts 5/23 poz. 23 2 sów orzeczeń wymienionych w wezwaniu Prezesa Trybunału lub ich kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem nie było możliwe, gdyż oryginały tych dokumentów znajdowały się w aktach sprawy (z ostały złożone jako załączniki do skargi konstytucyjnej, a także do pi- sma z 8 marca 2023 r. ). Tym samym, z daniem skarżącego , wezwanie go do ponownego do- starczenia tych dokumentów było bezzasadne. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuj e prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada prze- de wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że kwestionowane postanowienie jest prawi- dłowe, a argumenty przytoczone w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu. 2.1. O bowiązujący w Polsce model skargi konstytucyjnej zakłada, że ten środek ochrony praw i wolności może dotyczyć jedynie przepisów stanowiących podstawę norma- tywną ostatecznego rozstrzygnięcia o konstytucyjnych wolnościach lub prawach skarżącego (art. 79 Konstytucji) . W zakresie przedmiotu skargi konstytucyjnej mieści się zatem wyłącz- nie norma prawna stanowiąca efekt działania prawotwórczego organów państwa , nie zaś jed- nostkow e akt y stosowania przepisów (zob. postanowienie TK z 2 grudnia 2010 r., sygn. SK 11/10, OTK ZU nr 10/A/2010, poz. 131) , nawet w sytuacji, gdy akty te w sposób niebu- dzący wątpliwości prowadzą do naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego. Trybunał Konstytucyjny jest „ sądem prawa ” , a nie „ sądem faktów ” , zatem nie należy do jego kompetencji kontrola prawidłowości ustaleń sądów czy też organów administracji publicznej rozstrzygających w indywidualnych sprawach (zob. postanowienie TK z 30 czerwca 2008 r., sygn. SK 15/07, OTK ZU nr 5/A/2008, poz. 99). Analiza skargi konstytucyjnej prowadzi do wniosku , że środek ten skierowany został nie „na przepis”, ale na „orzeczeni a ” , tj. – jak wprost wskazano w skardze – na odmowę Wój- ta Gminy K . z 28 lipca 2016 r. założenia skarżącemu kanalizacji na jego działce , na postano- wienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K . z 28 marca 2022 r. (sygn. akt […] ) oraz na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2022 r. (sygn. akt III […] ) . Żądanie uznani a za niezgodne z Konstytucją wskazanych orzeczeń, argumenta- cja podniesiona w skardze, jak również zawarte w zażaleniu sformułowanie , że upatrywane przez skarżącego naruszenie Konstytucji polegało na niesprawiedliwym i dyskryminującym postępowaniu organów administracji i samorządu terytorialnego , wskazują jednoznacznie , i ż przedmiotem skargi są indywidualne rozstrzygnięci a zapadłe w sprawie skarżące go . P rzepro- wadzenie kontroli konstytucyjności w odniesieniu do tak określonego przedmiotu skargi jest niedopuszczalne. O dmowa nadania dalszego biegu skardze była zatem w pełni zasadna . 2.2. W uzasadnieniu kwestionowan ego postanowieni a Trybunał zauważył, że skarżący – mimo wezwania go zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 22 lutego 202 3 r. – nie doręczył w wyznaczonym terminie odpis ów lub kopii poświadczon ych za zgodność z oryginałem : postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K . z 28 marca OTK ZU B/2026 Ts 5/23 poz. 23 3 2022 r. (sygn. akt […] ) i postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 października 2022 r. (sygn. akt […] ). W rozpatrywanym zażaleniu skarżący w żaden spo- sób nie odniósł się do tego ustalenia Trybunału . Podniósł natomiast, że nie mógł usunąć bra- ków formalnych skargi w sposób określony w zarządzeniu, gdyż oryginały i odpisy żądanych orzeczeń złożył do akt niniejszej sprawy na wcześniejszych etapach postępowania . Analiza akt rozpatrywanej sprawy potwierdza trafność stwierdzenia przez Trybunał, że skarżący nie ustosunkował się terminow o do wezwania usunięcia braków formalnych skargi , mimo że został pouczony o konsekwencjach niewykonania ciążącego na nim obo- wiązku . Wynika z niej p onadto, że – w brew twierdzeni u skarżącego o złożeniu do akt wierzy- telnych egzemplarzy wymienionych wyżej orzeczeń jeszcze przed doręczeniem mu przedmio- towego wezwania – przedstawił on jedynie ich kopie. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie.