Ts 77/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 stycznia 2020 r. Pozycja 19 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2019 r. Sygn. akt Ts 77/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Leon Kieres, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S .P. w sprawie zgodności: art. 136 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682) z art. 2 w związku z art. 40 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 maja 2018 r. (data nadania) S.P. (dalej: skarżący), wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniej- szego postanowienia. Stan faktyczny leżący u podstaw skargi konstytucyjnej przedstawia się następująco. W pozwie z 14 lipca 2016 r. skarżący wniósł o ustalenie wygaśnięcia obowiązku ali- mentacyjnego względem pozwanej byłej żony M .P. oraz małoletniej córki K.P. , względnie o zmianę prawomocnego orzeczenia ustalającego obowiązek alimentacyjny wobec małolet- niej. Wyrokiem z 7 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […] ) Sąd Rejonowy w G . III Wydział Rodzin- ny i Nieletnich oddalił powództwo, a apelacja skarżącego została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w L . II Wydział Cywilny Odwoławczy z 24 stycznia 2018 r. (sygn. akt […] ). Orzeczenie t o, wraz z transkrypcją wygłoszonego uzasadnienia, zostało doręczone pełnomoc- nikowi skarżącego 15 lutego 2018 r. W zarządzeniu z 5 czerwca 2018 r. (doręczonym pełnomocnikowi 12 czerwca 2018 r.), sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formal- nych skargi konstytucyjnej, przez: 1) wskazanie, jakie wolności lub prawa skarżącego wyrażone w art. 40 Konstytucji zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze art. 136 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńcz y (Dz. U. z 2017 r. poz. 682, ze zm.); 2) dokładne wyjaśnienie sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skar- żącego, o których mowa w art. 40 Konstytucji; OTK ZU B/2020 Ts 77/18 poz. 19 2 3) doręczenie: a) pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem, b) trzech egzemplarzy skargi konstytucyjnej, c) kompletu jej załączników ; 4) udokumentowanie daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącego ostatecznego orze- czenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. W ustawowym terminie do Trybunału nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowany przepis narusza „zakaz nieludzkiego trakto- wania” , p onieważ stanowi o tym, że przy ustalaniu zakresu świadczeń alimentacyjnych nie uwzględnia się zmiany w sytuacji zdrowotnej i majątkowej powoda, wynikłej z jego świado- mego aktu samookaleczenia, którego następstwem była całkowita utrata zdrowia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika- jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i pr zepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p . TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia pełnomocnikowi skarżącego 12 czerwca 2018 r. zarządzenia sędziego Trybunału, braki skargi nie zostały uzupełnione. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK – podstaw ą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża- lenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.