Ts 96/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 czerwca 2019 r. Pozycja 130 POSTANOWIENIE z dnia 9 kwietnia 201 9 r. Sygn. akt Ts 96/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ma łgorzata Pyziak - Szafnicka , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej E.W. oraz R.W. o zbadanie zgodności: 1) a rt. 1a us t. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o poda tkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 , ze zm. ) w zakresie, w jakim umożliwia uznanie na potrzeby podatku od nieruchomości ga rażu znajdującego się w budynku mieszkalnym, stanowiącego wyodrębni ony lokal, za „część budynku” o od mien nym niż mieszkalny charakterze z art. 84 w związku z art. 217 w związku z art. 64 ust. 3 oraz z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Kon sty - tucji Rzecz ypospolitej Polskiej ; 2) a rt. 1a ust. 1 pkt 1 w zw iązku z art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a i e ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim różnicują i uzależniają zastosowanie odpowiednich stawek podatku od nieruchomości do z najdującego się w budynku mieszkalny m garażu wielostanowiskowego od jego wyodrębnienia lub niewyodrębnienia jako przedmiotu odrębnej własności, przez co do znajdującego się w budynku mieszkalnym garażu wielostanowiskowego stanowiącego przedmiot odrębnej wł asności, zastoso - wanie ma stawka określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e , tj. stawka dla budynków lub części budynków „pozostałych”, a nie stawka dla budynków mieszkalnych określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a z a rt. 31 ust. 3 i art. 2 w związku z art. 64 u st. 1 i 2, art. 84 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji , p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej . UZASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 czerwca 201 8 r. (data nadania ), E.W. oraz R.W. (dale j: skarżąc y ) wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. 2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następując ym stanem faktycznym . OTK ZU B/2019 Ts 96/18 poz. 130 2 Na podstawie umowy o ustanowieni u odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży, umo wy o podzia le do korzystania oraz pełnomocnictw ie – zawartej 1 września 2011 r. w formie aktu notarialnego – skarżący nabyli do majątku objętego ustrojem ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej lokal mieszkalny w wielorodzinnym budynku miesz kal - nym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udział em w lokalu użytkowym – ga ra - żu wielostanowiskowym, stanowiącym odrębną nieruchomość wraz ze stosownym udziałem w nieruchomości wspólnej, z prawem wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca postojowego. Zaró wno lokal mieszkalny, jak i hala garażowa , znajdują się w obrębie tego samego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości gruntowej dla której prowadzona jest księga wieczysta . Decyzją z 16 października 2013 r. (nr […] ) , Prezydent W. ustalił ska rżącym wymiar podatku od nieruchomości na rok 2013 na kwotę 285 zł. Decyzją z 22 grudnia 2014 r. (nr […] ) , Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) u trzyma ło tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że stawka dla budynków mies zkalnych ma charakter preferencyjny, zatem nie należy tej kategorii traktować w sposób rozszerzający i obejmować nią części budynków niezwiązanych z funkcją mieszkaniową, np. garaży. Zdaniem SKO, lokale o innym przeznaczeniu niż mieszkalne powinny być opod atkowane według stawki przewidzianej dla „pozostałych” budynków lub ich części . Na powyższą decyzję, skarżący złożyli skargę do W ojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W . , który wy rokiem z 14 lipca 2015 r. (sygn. akt […] ) ją oddalił . Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyrok u z 30 stycznia 2018 r. (sygn. akt […] ) również skargę kasacyjną oddalił . 3. Zdaniem skarżąc ych , kwestionowane przepisy są niezgodne z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych wywodzon ą z art. 84 w związku z art. 217 w z wiązku z art. 64 ust. 3 Konstytucji oraz zasadą poprawnej legislacji wywodzoną z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji, a także z zasadą proporcjonalności i równości w nakładaniu obowiązków podatkowych, wynikając ą z art. 31 ust. 3 i art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 84 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybu nałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm. ; dalej: u . o . t . p . TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Przedmiotem zaskarżenia w n iniejszej sprawie uczyniono następujące przepisy usta - wy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 201 8 r. poz. 1445 , ze zm.; dalej: u.p.o.l.) : 1) art. 1a ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym „budyn ek” oznacza „obiekt budowlany w ro - zu m ieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem , wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach” ; 2) art. 2 ust. 1, w myśl którego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty , bu dynki lub ich części , budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej ; 3) art. 5 ust. 1 pkt 2, zgodnie z którym r ada gminy określa górną granicę wysokoś ci stawek podatku od budynków mieszkalnych lub ich części na 0,51 zł od 1 m 2 po wierzchni użytkowej , a budynków pozostałych, na 5,78 zł od 1 m² powierzchni użytkowej. OTK ZU B/2019 Ts 96/18 poz. 130 3 Jako wzorce kontroli powołano art. 84 w związku z art. 217 w związku z art. 64 ust. 3 oraz art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji, a także art. 31 ust. 3 i ar t. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 84 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji . Istota problemu poruszonego przez skarżących spr owadza się do ustalenia, czy na potrzeby podatku od nieruchomości „część budynku” może mieć odmienny charakter od całego budynku, a konkretnie – czy wobec garażu stanowiącego przedmiot odrębnej własności (będącego samodzielną nieruchomością lokalową), usytuowanego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym – należy zastosować stawki podatkowe właściwe dla budynków mieszkalnych, czy też dla „części budynków pozostałych”. 3. Trybunał stwierdza, że s karga spełnia przesłanki warunkujące przekazanie jej do rozpoznania merytorycznego , gdyż: 1) została sporządz ona w imieniu skarżąc ych przez radcę prawnego (art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK); 2) s karżąc y : a) wyczerpa li przysługującą im drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK) , poniewa ż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r. (sygn. akt […] ) jest prawomocn y i nie przysługują od niego żadne zwy kłe środki zaskarżenia , b) dochowa li prz episanego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK) , ponieważ wymieniony wyrok został im doręczony 23 marca 2018 r., a skarga została wniesiona 21 czerwca 2018 r., c) prawidłowo określi li przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pk t 1 u . o . t . p . TK), wskaza li , które konstytucyjne prawa i wolności i w jaki sposób – ich zdaniem – zostały narus zone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u . o . t . p . T K) oraz przedstawi li w tym zakresie stosowne uzasadnienie (art. 53 ust. 1 pkt 3 u . o . t . p . TK). 4. W ocenie Tr ybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK, zaś sformułowan e w niej zarzut y nie są oczywiście bezzasadn e w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK. Biorą c powyższe pod uwagę, dyskwalifikacja formalna analizowanej skargi konstytucyjnej na etapie wstępnej kontroli wykraczałaby poza ramy art. 61 ust. 1 i 4 u.o.t.p. TK. W związku z powyższym , na podstawie art. 61 ust. 2 u . o . t . p . TK , postanowiono jak w sentencji.