Tw 3/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 15 września 2022 r. Pozycja 177 POSTANOWIENIE z dnia 11 maja 2022 r. Sygn. akt Tw 3/21 Tryb unał Konstytucyjny w składzie: Jakub Stelina, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Gliwice o zbada- nie zgodności: art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 oraz art. 15 ust. 6 w zw iązku z art. 15 ust. 1 -2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2020 r. poz. 106, ze zm. ) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 2a oraz art. 6m ust. 1 i art. 6o ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystoś ci i po- rządku w gminach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439, ze zm.) w zakresie, w jakim „z przepisów tych dekodowana jest norma prawna, zgodnie z którą gmina – w przypadku poboru opłaty za gospodarowanie odpadami stanowiącej jej do- chód – działa jako podatnik VAT w sytuacji, gdy opłaty za gospodarowanie od- padami pobierane są od najemców lub dzierżawców lokali stanowiących wła- sność gminy”, z art. 2, art. 7, art. 217, art. 84, art. 165 ust. 1, art. 64 ust. 1-3, art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jak również z art. 3 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607 i 608), p o s t a n a w i a: nadać wnioskowi dalszy bieg. UZASADNIENIE Rada Miasta Gliwice (dalej: wnioskodawca), reprezentowana przez ustanowionego w sprawie pełnomocnik a, wystąpiła 13 kwietnia 2021 r. (data nadania) do Trybunału Konsty- tucyjnego z wnioskiem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konsty tucyjnego z 8 marca 2022 r. wnioskodawcę wezwano do usunięcia brak u formaln ego wniosku przez wskazanie argumentów lub dowo- dów na poparcie zarzutu niezgodności art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 oraz art. 15 ust. 6 w związ- ku z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 , ze zm. ; dalej ustawa o VAT ) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 2a oraz art. 6m ust. 1 i art. 6o ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i po- rządku w gminac h (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439 , ze zm. ) z art. 64 i art. 84 Konstytucji Rzeczy- pospolitej Polskiej. OTK ZU B/2022 Tw 3/21 poz. 177 2 Pismem z 1 kwietnia 2022 r. (data nadania) wnioskodawca usunął wskazan y brak formaln y wniosku. Zdaniem wnioskodawcy kwestionowane normy są nieprawidłowe , pon ieważ „opłaty za gospodarowanie odpadami powinny pozostawać poza zakresem VAT bez względu na to, czy gmina jest, czy nie jest właścicielem lokalu”. Uważa on , że pobierając te opłaty gmina działa jako organ władzy publicznej w ramach obowiązkowych zadań wła snych a ponadto , niezależnie od tego , gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie gospodarki odpadami (por. art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT). Dodatkowo gmina nie może przeznaczyć środków z opłat pobranych na poczet gospodarowania odpadami na in ne cele. Wnioskodawca wskazał również, że gmina nie ustala wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami , jak też nie może dodawać do niej żadnej marży, ponieważ jej wysokość wynika wprost z ustawy, zatem nie osiąga ona z tego tytułu żadnych zysków . W skazane j regulacji wnioskodawca za- rzucił naruszenie zasady równości poprzez prawne różnicowanie gmin posiadających większą ilość nieruchomości. Im więcej bowiem nieruchomości gmina wynajmuje, tym wyższy poda- tek VAT od opłat za gospodarowanie odpadami musi uiszcza ć, co skutkuje pozbawieniem jej części środków pieniężnych, które mogłaby wykorzystać na realizację działań o charakterze użyteczności publicznej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z d nia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 Konstytucji, Prezes Trybunału kieruje do wyz naczonego przez siebie sędziego Trybunału w celu wstępnego roz- poznania na posiedzeniu niejawnym. Trybunał bada, czy wniosek spełnia wymagania przewi- dziane w art. 47 i art. 48 u.o.t.p.TK, czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK) oraz w szczególności, czy zaskarżony akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 w związku z art. 191 ust. 2 Konsty- tucji). 2. Wnioskodawca – stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK – dołączył do wni osku uchwałę Rady Miasta Gliwice nr X XII / 43 3 /2020 z 17 grud nia 2020 r. w sprawie skierowania wniosku do Trybunału Konstytucyjnego . Trybunał ustalił, że uchwał a Rady Miasta Gliwice został a podjęt a przez organ stano- wiący jednostki samorządu terytorialnego , o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji i wyraża wolę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego (§ 1). Uchwał a okre- śla przedmiot i wzorce kontroli (§ 1), które są tożsame z zakresem zaskarżenia wyznaczonym w złożonym wniosku. Ustanawia także pełnomocnik a do sporządzenia, podpisania i złożenia wniosku oraz reprezentowania wnioskodawcy w postępowaniu przed Trybunałem Konstytu- cyjnym (§ 2). W związku z powyższym Trybunał stwierdza, że wniosek o zbadanie konstytucyjności zakwestionowanych przepisów pochodzi od podmiotu uprawnionego. 3. Stosownie do art. 191 ust. 2 Konstytucji organy stanowiące jednostek samorządu te- rytorialnego są uprawnione do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm, jeżeli kwestionowany przez nie akt normatywny dotyczy spr aw objętych zakresem ich działania. W związku z tym art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK wymaga by wnioskodawca, powołując przepis prawa lub statutu uzasadnił, że kwestionowana ustawa dotyczy spraw objętych zakresem jego działania. W ypełniając dyspozycję art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, wnioskodawca wskazał art. 91 oraz art. 92 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. OTK ZU B/2022 Tw 3/21 poz. 177 3 poz. 920, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 528, ze zm.) , które stanowią, że miasto na prawach powiatu jes t gminą , czyli jednostką samorządu terytorialnego. Nadto wnioskodawca podniósł, że art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 559, ze zm.; dalej: u.s.g.) stanowi m.in. , że organem stanowiącym i kon- trolnym w gminie jest rada miejska. Wnioskodawca podkreślił, że na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r . o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 888, ze zm.) „ utrzymanie po rządku i czystości w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy” (s. 4 wniosku). K westia obejmująca to , czy pobór przez gminę opłat za gospodarowanie odpadami podlega opodatkowaniu podatkiem VAT mieści się, jak wskazał ponadto wnioskodawca, w za kresie działania Rady Miasta Gliwice . Konkludując , wnioskodawca podniósł, że Rada Miasta Gliwice posiada legitymację do wniesienia niniejszego wniosku. 4. Trybunał stwierdza, że wnioskodawca określił przedmiot oraz wzorce kontroli, a także uzasadnił sformułowane we wniosku zarzuty (art. 47 ust. 1 pkt 4 -6 i ust. 2 u.o.t.p.TK). Mając na uwadze, że wniosek spełnia wymagania przewidziane w u.o.t.p.TK i nie za- chodzą okoliczności określone w art. 61 ust. 4 pkt 3 tej ustawy to – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – należało postanowić jak w sentencji.