Tw 6/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 21 listopada 2019 r. Pozycja 217 POSTANOWIENIE z dnia 13 czerwca 2019 r. Sygn. akt Tw 6/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Ząbki z 11 kwie- tnia 2018 r. o zbadanie zgodności: art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz . U. z 2017 r. poz. 2198 ) w zakresie , w jakim w latach 2003 - 2017 ograniczał możli- wość jednozna cznego stosowania tego przepisu oraz realizacji ustawowych ob- owiązków wnioskodawcy, narażając go na rosz czenia odszkodowawcze w związku z przyz nawaniem dotacji oświatowych na rzecz przedszkoli niepu- blicznych z art. 2, art. 7, art. 70 ust. 4 i art. 163 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi . UZA SADNIENIE Rada Miasta Ząbki , wnioskiem z 11 kwietnia 2018 r. (data nadania ) wystąpiła z żąda- niem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konst ytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego (dalej: j.s.t.) p odlega wstępnemu rozpoznaniu na posie dzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy pochodzi on od uprawnionego podmiotu (art. 19 1 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 191 ust. 2 Konstytucji), czy spełnia wymagania formal ne (art. 47 ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 u.o.t.p. TK) oraz czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK). Tym samym wstępne rozpoznanie wniosku umożliwia – już w początkowej fazie postę- powania – wyeliminowanie spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego roz- strzygania. OTK ZU B/2019 Tw 6/18 poz. 217 2 2. Do wszczęcia postępowania konieczne jest podjęcie przez organ stanowiący j.s.t. uchwały w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem o wyższej mocy prawnej. Uchwała ta powinna wyra- żać wolę wszczęcia postępowania przed Trybunałem, a także jednoznacznie określać przed- miot zaskarżenia oraz wzorce kontroli. Organ stanowiący musi wskazać , które konkretne przepisy aktu normatywnego kwestionuje oraz przepisy akt u o wyższej mocy prawnej, wy- znaczające podstawę kontroli w sprawie. 3. Rada Miasta Ząbk i (dalej: wnioskodawca) 21 grudnia 2017 r. podjęła uchwałę nr LI/495/2017 (dalej: uchwała) w sprawie złożenia wniosku do Trybunału Konstytucyjnego. Uchwały tej nie można jednak uznać za podstawę prawną , złożonego 11 kwietnia 2018 r. do Trybunału Konstytucyjnego, wniosku . W § 1 uchwały wnioskodawca oświadczył, że „postanawia (…) wystąpić z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 90 ust. 2b ustaw y z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 2156, ze zm.)”. W rozpoznaniu wstępnym Trybunał ustalił jednak, że w uchwale tej nie skonkretyzowano wzo rców kontroli zgodności z Konstytuują. Nie określono mianowicie, z którym i przepisami Konstytucji kwestionowany art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 , ze zm.; dalej: u.s.o.) jest – zdaniem wnioskodawcy - niezgodny. S konkretyzowanie wzorców kontroli nastąpiło dopiero we wnio- sku sformułowanym i skierowanym do Trybunału przez radców prawnych. W konsekwencji podjęcie przez wnioskodawcę uchwały, w której nie przedstawiono zarzutu niezgodności art. 90 ust. 2b u.s.o. z jednoznacznie określonymi przepisami Konstytu- cji stanowiącymi wzorce kontroli, należy zakwalifikować jako nieskuteczne oświadczenie woli w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli bowiem uchwała podmiotu konstytucyjnie legitymowanego do złożenia wniosku tj. podmiotu z art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, nie precyzuje zakresu zaskarżenia , to okoliczność ta unie- możliwia Trybunałowi przeprowadzenie abstrakcyjnej kontroli kwestionowanych norm (por. postanowienie z 18 czerwca 2009 r., sygn. Tw 14/09, OTK ZU nr 4/B/2009, poz. 220). Je dnocześnie trzeba podkreślić, że zidentyfikowana w rozpoznaniu wstępnym wadli- wość uchwały stanowiącej podstawę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjne- go, nie stanowi braku formalnego , który podlegałby usunięciu w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK (por. postanowienie TK z 24 listopada 2003 r., sygn. Tw 30/03, OTK ZU nr 4/B/2003, poz. 209). Zgodnie więc z art. 61 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1 oraz u.o.t.p, p owyż- sza okoliczność stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi. 4. Na marginesie Trybunał wskazuje również, że w porównaniu z uchwałą Rady Mia- sta Ząbki badany wniosek prezentuje szerszy zakres zaskarżenia. Wnioskodawca wnosi bo- wiem o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 90 ust. 2b u.s.o. w zakresie skutków , jakie wy- woływał w latach 2003 -2017. Trybunał ustalił tymczasem, że p rzepis ten został uchylony z dniem 1 stycznia 2018 r. na mocy art. 80 pkt 16 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203, ze zm.). U chwała został a po- dję ta natomiast jeszcze w okresie obowiązywania tego przepisu, ale nie okre ślono w niej za- kresu, w jakim kwestionowany przepis ma zostać poddany kontroli. Ze wskazanego w uchwale Dziennika Ustaw wynika zaś jednoznacznie, że wolą wnioskodawcy było podda- nie kontroli art. 90 ust. 2b w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych inny ch ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 827) , która w tym zakresie weszła w życie 1 września 2013 r. Dlatego należy stwierdzić, że przedmiotem wniosku nie mógł być zakwestionowany przepis w zakresie skutków , jakie wywoływał od 2003 r. OTK ZU B/2019 Tw 6/18 poz. 217 3 Mając na względzie powyższe ustalenia należy przypomnieć, że pełnomocnik wnio- skodawcy nie ma kompetencji do samodzielnego kształtowania ani pr zedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały podmiotu legitymowanego do wystąpienia z wnio- skiem w sprawie hierarchicznej kontroli norm. Okoliczność ta prowadzi Trybunał do ustale- nia na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, że rozpa trywany wniosek w zakresie, w jakim samoistnie określa wzorce i zakres przedmiotu kontroli, pochodzi od podmiotu nieu- prawnionego. 5. W uzupełnieniu p owyższych ustaleń rozpoznania wstępnego Trybunał nadmienia, że w § 2 uchwały wnioskodawca upoważnił radców pr awnych jedynie do reprezentowania go przed Trybunałem Konstytucyjnym , a w § 3 wykonanie uchwały powierzył Burmistrzowi Miasta Ząbki. Trybunał stwierdza, że z załączonych do wniosku dokumentów nie wyn ika umocowanie radców prawnych – k tórzy podpisali wniosek – do je go sporządzenia i wniesie- nia do Trybunału . Z powyższych względów Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Zgodnie z art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK na postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dal- szego biegu wnioskodawcy przysługuje zażalenie do Trybunału w terminie 7 dni od dnia dorę- czenia tego postanowienia.