DIH-146/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 15 września 2020 r. DIH - 2.709.43.2020 .PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 146 /2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 20 20 r. poz. 2 5 6 , z późn. zm. ), art. 35 a pkt 9 lit. b , art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm. ), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dn ia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j. t. Dz. U. z 201 9 r. poz. 1 668, z późn.zm. ) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 9 lipca 2020 r., złożonego przez „Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Agroimpex” Spó łka z ograniczoną odpowiedz ialnością z siedzibą w Słonowie od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 26 czerwca 20 20 r. (sygn. akt NR.8361.18.2020.JF) wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokoś ci 10 .000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy), w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , z uw agi na wystawi anie świadectw jakości paliw stałych, w których wartości parametrów jakościo wych paliw stałych były niezgodne ze stanem faktycznym, p o s t a n a w i a utrz ymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z dnia 16 lipca 20 20 r. Lubuski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie „Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego Agroimpex” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej zwanego: „Przedsiębiorcą” lub „Stroną”) wraz z aktami sprawy . Inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w d niu 24 stycznia 20 20 r. działając na podstawie i w zakresie upoważnienia N r 15/2020 przeprowadzili kontrolę, której zakres przedmiotowy obejmował kontrolę jakości paliw stałych pod względem spełniania wymagań jakościowych i kontrolę przestrzegania obowiązk u wystawienia, przekazywania i przechowywania świadectwa jakości paliwa s tałego, o którym mowa w art. 6c, a także zgodności wystawianych świadectw jakości z wymogami wynikającymi z art. 6d oraz przestrzegania zakazu wprowadzania do obrotu 2 paliw stałych, o których mowa w art. 7 ust. 7a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm.) zwanej dalej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Czynności kon trolne przeprowadzono w należącym do P rzedsiębiorcy składzie opału znajdującym się w Słonowie nr 89, kod pocztowy 66 - 520 Dobiegniew . W momencie rozpoczęcia kontroli nie była obecna osoba upoważniona do reprezentowania Przedsiębiorcy. Kontrolę przeprowadzon o w obecności pracownika Przedsiębiorcy zatrudnionego na stanowisku zastępcy dyrektora, któremu zgodnie z art. 49 ust. 10 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 , z późn. zm.), inspektorzy reprezentujący Lubuski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej okazali legitymacje służbowe. Ponadto wręczono pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy oraz klauzulę informacyjną zgodną z RODO oraz zapoznano z zakresem tematycznym kontroli. Fakt pr owadzenia czynności kontrolnych pod nieobecność przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej do reprezentowania odnotowano w książce kontroli. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 24 stycznia 20 20 r. wskazani w upoważnieniu do przeprowadzenia kon troli NR - 15/2020 pracownicy akredytowanego niezależnego laboratorium POLCARGO INTERNATIONAL Sp. z o. o. przy współudziale inspektor ów reprezentujący ch Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii o deklarowanej masie 7 ton składowanej na zwale, próbki węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek. Próbka ogólna o łącznej masie 62,45 kg została zestawiona z pobranych ręcznie, 32 próbek pierwotnych. Próbka ogólna została podzielona na próbkę paliwa stałego przeznaczoną do bad ań nr 0 085 / 20 / 8351 o masie 31,93 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 3039 / 20 / 8351 o masie 30,52 kg, zgodnie z protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr 3/W/20. Następnie w tym samym dniu Inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali pobrane próbk i paliwa stałego do niezależnego akredytowanego laboratorium POLCARGO INTERNATIONAL Sp. z o. o. w Szczecinie, według protokołu przyjęc ia próbek do badania nr 12/20/2020 . Wraz z próbkami węgla kamiennego w sorty mencie ekogroszek przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 16/01/2020 z dnia 2 2 stycznia 20 20 r. wystawionego przez kontrolowanego P rzedsiębiorcę. Inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ustalili, że w momencie rozpoczęcia kontroli w kontrolowany Przedsiębiorca wprowadzał do obrotu następujące sortymenty węgla kamiennego: 1) ekogroszek w cenie 850,00 zł/t, w ilości 7 ton, 2) orzech w cenie 780,00 zł/t, w ilości 15 ton, 3) kostka w ceni e 820,00 zł/t, w ilośc i 10 ton. W trakcie kontroli ustalono , że Przedsiębiorca wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych oraz przekazuje nabywcy jego kopię. Świadectwa jakości wystawiane przez kontrolowanego Przedsiębiorcę jako osobny d okument nie były zgodne ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1892), p onieważ w rubryce 7 „Wartość wskaz ana przez przedsiębiorcę” podał wa rtości parametrów jakościowych w przedziałach obustronnie zamkniętych „od – do”, zaś zgodnie z przypisem „1” wartości parametrów paliwa stałego wskazuje się poprzez przedstawienie granicznych 3 wartości parametrów dla paliwa stałego, z uwzględnieniem dopuszc zalnych poziomów odchyleń określonych w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Wskazanie wartości parametru powinno nastąpić przez podanie przedziału jednostronnie domkniętego. Ponadto I nspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ustalili, że Przedsiębiorca nie wprowadza do obrotu paliw stałych nieprzeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej p oniżej 1 MW, a także paliw stałych objętych zakazem, o którym mowa w art. 7 ust. 7a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Pracownik a Przedsiębiorcy , w obecności którego przeprowadzano czynności kontrolne poinformowano, iż na adres siedziby zostanie przesłane upoważnienie do przeprowadzenia kontroli , proto kół pobrania próbek paliwa stałego oraz protokół kontroli . Protokół kontroli zawierający m.in. powyższe ustalenia został sporządzony w kontrolowanej placówce w dniu 24 stycznia 2020 r. W treści protokołu Strona została pouczona o treści art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcj i Ha ndlowej (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1668 , z późn. zm., zwanej dalej: ustawą o Inspekcji Handlowej . Protokół NR.8361.18.2020, 0041/W/LB/20 został doręczony Przedsiębiorcy w dniu 29 stycznia 2020 r. Strona nie skorzystał a z przysług ującego jej uprawnienia do wniesienia uwag na piśmie w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu , tj. od daty doręczenia. Badanie przeprowadzone przez akredyt owane, niezależne laboratorium POLCARGO INTERNATIONAL Sp. z o. o. w Szczecinie, udokumentowane sprawozdaniem z badań nr FM/ 12 / 20 /20 20 z 31 stycznia 2020 r. , wykazało m.in. , że oferowany w dniu kontroli tj. 24 stycznia 20 20 r. węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek , nr próbki 0 085 / 20 /8 351 nie spełniał wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozpo rządzeniem” w zakresie parametru zawartość podziarna, ponieważ wynik badania wyniósł 14,0% przy wymaganiach określonych w ww. rozporządzeniu max. 10,0%. W związku z powyższym badany węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 n ie spełniał w ymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu dla tego rodzaju paliwa. Ponadto badany węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 16/01/2020 z dnia 2 2 stycznia 20 20 r. z uwagi na z awyżoną zawartość podziarna , która wynosiła 14,0% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 0,0 - 10,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej d o badań wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu oraz w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3039/20/8351 przeprowadzono z urzędu zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o s ystemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego udokumentowane sprawozdaniem z badań FM/12/20A/2020 z 7 lutego 2020 r. , po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych w zakresie zawartości podziarna określonych w rozporządzeniu, gdzie wynika badania wyniósł 14,3% przy wymaganiach max. 10,0%. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego potwierdziło także niespełnienie wymagań jakościowych 4 określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego, z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 14,3% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 0,0 - 10,0%. Lubuski Wojewódzki Inspe ktor Inspekcji Handlowej za pismem z dnia 18 lutego 2020 r. przesłał Przedsiębiorcy sprawozdania z badań węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek pobranego do badań w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 24 stycznia 2020 r. nr FM/ 12 / 20/2020 z 31 styczn ia 2020 r. oraz nr FM/ 12/20A/2020 z 7 lutego 2020 r. Ponadto organ I instancji poinformował, że na podstawie art. 7 ust. 7a pkt 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełniając ych wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 tej ustawy. Mając powyższe na uwadze pismem z dnia 1 czerwca 2020 r. Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu pos tępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35d ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 35a pkt 9 lit . b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jako ści paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 Kpa ma pra wo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. W piśmie organ I instancji wezwał Przed siębiorcę do przekazania informacji o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2018. Pismo zostało doręczone w dniu 2 czerwca 2020 r. Strona w piśmie z dnia 9 czerwca 2020 r. przekazała informację o wartości paliw stałych wpro wadzonych do obro tu w roku 2019. Przedsiębiorca poinformował, że nabył węgiel od podmiotu trzeciego, do które go zwrócił się o wyjaśnienia w związku ze stwierdzoną niezgodnością wystawionego świadectwa jakości ze stanem faktycznym. Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Han dlowej w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 2 6 czerwca 2 0 20 r., wydał decyzję (sygn. NR.8361.18.2020.JF) nakładającą na Stronę admini stracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolow ania jakości paliw, z uwagi na wystawianie świadectw jakości paliw stałych, w których wartości parametrów paliw stałych są niezgodne ze stanem faktycznym. Decyzja została doręczona w dniu 29 czerwca 2020 r. Przedsiębiorca pismem nadanym w placówce Poczty P olskiej w dniu 13 lipca 20 20 r. odwołał się od decyzji z dnia 26 czerwca 2020 r. (sygn. NR.8361.18.2020.JF) i wniósł o jej uchylenie w całości. Zaskarżając decyzję w całości Strona zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa: 1) art. 35d ustawy o syste mie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm.), 2) art. 6, 7, 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) , dalej zwany Kpa, poprzez nie wy jaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, 3) art. 189f § 1 Kpa pop rzez brak odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej pomimo zaistnienia ku temu przesłanek. 5 W uzasadnieniu Strona podniosła, że organ I instancji naruszył art. 6,7,8 oraz art. 189f § 1 Kpa w związku z art. 35d ustawy o systemie monitorowani a i kontrolowania jakości paliw poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób prawidłowy i brak odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej pomimo zaistnienia ku temu przesłanek. Zdaniem Przedsiębiorcy w zaistniałej sytuacji nie ponosi on winy, poni eważ zakupił towar w dobrej wierze od innego przedsiębiorcy. Strona nie wiedziała o faktycznej niezgodności parametrów węgla z treścią świadectw jakości. Ponadto zdaniem Przedsiębiorcy organ I instancji bezzasadnie nie uwzględnił okoliczności, że zużył on nabyty węgiel kamie nny głównie na potrzeby własne , natomiast wartość sprzedanego węgla kamiennego ekogroszek była niska. Zdaniem Strony w tej sytuacji organ I instancji powinien odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczen iu. Przedsiębiorca wskazał również, że nałożona kara pieniężna w kwocie 10.000,00 zł jest bardzo wysoka w szczególności w kontekście wartości wprowad zonego do obrotu paliwa stałego. Pismem z dnia 28 lipca 20 20 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsume ntów, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w s iedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone w dniu 3 sierpnia 2020 r. Strona nie odpowiedziała na otrzymane zawiadomienie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dniu 24 sierpnia 2020 r. postanowił o zmianie termi nu rozpatrzenia i wskazał, ze nastąpi ono do dnia 24 września 2020 r. Postanowienie zostało doręczone w dniu 28 sierpnia 2020 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego j est ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jes t uzasadnione oraz sprawdza, czy w ydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami słu żącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstron nej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i k ontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm.) , dalej zwanej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawi e art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania 6 i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowani a i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorca w świadectwie jakości wskazuje war tości parametrów paliwa stałego, dla którego zostało ono wystawiane, które określono w roz porządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczegó lnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Wystawienie świadectwa jakości w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania ja kości p aliw podlega karze pieniężnej. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowod ami w sprawie są m.in. protokół kontroli z dnia 24 stycznia 2020 r. (nr akt ko ntroli NR.8361.18.2020, 0041/W/LB/20 ) wraz z załącznikami oraz dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, że Strona wprowadzała do obrotu paliwa stałe. Znajduje to odzwierciedlenie w dołączonych do akt kontrol i dokumentach, tj. potwierdzeniu przyjęcia zawiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy z dnia 22 marca 2017 r. oraz deklaracji dla podatku akcy zowego od wyrobów węglowych za IV kwartał roku 2019. Nie ul ega wątpliwości, że Przedsiębiorca wprowadzał do obrotu przedmiotowy węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, dla którego przedstawił świadectwo jakości nr 16/01/2020 z dnia 22 stycznia 2020 r. wystawione przy ostatniej transakcji sprzedaży ww. paliwa sta łego. Próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0 085 / 20 / 8351 o masie 31,93 kg i próbkę kontrolną nr 3039 / 20 / 8351 o masie 30,55 kg, pobrano z partii paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek o deklarowanej masie 7 ton, składowanej na zwale. Powyższe potwierdza również protokół pobrania próbek paliwa stałego nr 3/W/20. Niewątpliwy jest fakt, że b adanie przeprowadzone przez akredyt owane, niezależne laboratorium POLCARGO INTERNATIONAL Sp. z o. o. w Szczecinie, udokumentowane sprawozda niem z badań nr FM/ 12 / 20 /20 20 z 31 stycznia 2020 r. , wykazało m.in. , że oferowany w dniu kontroli tj. 24 stycznia 20 20 r. węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek , nr próbki 0 085 / 20 /8 351 nie spełniał wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Minist ra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem” w zakresie parametru zawartość podziarna, ponieważ wynik badania wyniósł 14,0% przy wymaganiach określony ch w ww. rozporządzeniu max. 10,0%. W związku z powyższym badany węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 n ie spełniał w ymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu dla tego rodzaju paliwa . Ponadto badany węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 16/01/2020 z 7 dnia 2 2 stycznia 20 20 r. z uwagi na z awyżoną zawartość podziarna , która wynosiła 14,0% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 0,0 - 10,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu oraz w świadectwie jakości wystawionym przez P rzedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3039/20/8351 przeprowadzono z urzędu zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego udokumentowane sprawozda niem z badań FM/12/20A/2020 z 7 lutego 2020 r. , po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych w zakresie zawartości podziarna określonych w rozporządzeniu, gdzie wynika badania wyniósł 14,3% przy wymaganiach max. 10,0%. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego potwierdziło także niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego, z uwagi na zawyżoną zawartość po dziarna, która wynosiła 14,3% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 0,0 - 10,0%. Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że słuszne i zgodne z prawem było stwierdzen ie przez organ I instancji, że badane paliwo stałe jest niezgodne z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości. Zważywszy na treś ć art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , że podmiot wp rowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że słusznie i zgodnie z p rawem Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję o nałożeniu na Stronę administracyjnej kary pieniężnej, bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, niewątpliwie wynika, że wystawiła ona świadectwo jakości, w którym wartośc i parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym. Organ odwoławczy przeprowadzając ponownie postępowanie otrzymał od Przedsiębiorcy informację o wartości węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek, z której pobra no próbki do badań laboratoryjny ch. Z treści art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika , że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 ,00 zł do 25.000 ,00 zł – w przypadku gdy warto ść wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 ,00 zł, 2) od 25.00,00 zł do 100.000 ,00 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 ,00 zł. W związku z powyższym Lubuski Wojewódzki Inspekto r Inspekcji Handlowej słusznie i zgodnie z prawem ustalił, że w tej sprawie wysokość kary pieniężnej winna zawierać się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw tj. od 10.000 ,00 zł do 25.0 00,00 zł, bowiem wartość partii paliwa, z której pobrano próbki do badań ani też łączna wartość paliw stałych wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli nie przekraczała kwoty 200.000 ,00 zł. 8 Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że Przedsiębiorca nie był wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W oparciu o przekazaną przez Przedsiębiorcę informację dotyczącą wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2 019 poprzedzającym rok kontroli, organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że słusznie i zgodnie z prawem Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględniając powyższe przesłanki wskazane w art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wymierz ył Stronie kar ę pieniężn ą w najniższej zgodnej z ustawą wysokości 10.000,00 zł . Strona w odwołaniu nadanym w placówce Poczty Polskiej w dniu 13 lipca 20 20 r. o dwołał a się od decyzji z dnia 26 czerwca 2020 r. (sygn. NR.8361.18.2020.JF) i wniosła o jej uchylenie w całości. Zaskarżając decyzję w całości Strona zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa: 1) art. 35d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowa nia jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm.), 2) art. 6, 7, 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), dalej zwany Kpa, poprzez nie wyjaśnienie w sposób dostateczn y stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, 3) art. 189f § 1 Kpa poprzez brak odstąpienia od nało żenia administracyjnej kary pieniężnej pomimo zaistnienia ku temu przesłanek. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że odwołanie Strony nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 d ustawy o systemie mo nitorowania i kontrolowania jakości paliw Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Bowiem z godnie z dyspozycją art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania j akości paliw, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli , wymierza karę pieniężną podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 1 - 3, 5, 6 i 9 - 11. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Strona, tj. „Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Agroimpex” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi kontrolowany skład węgla w swojej siedzibie, tj. w Słonowie, gmina Dobiegniew, powiat Strzelecko - Drezdenecki w województwie Lubuskim . Z materiału do wodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Strona wprowadzała do obrotu węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, dla którego w dniu 22 stycznia 20 20 r. wystawiła świadectwo jakości nr 16/01/2020. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały, że parametr y jakościowe (zawartość podziarna) wskazane w zarówno w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych jak i w ww. świadectwie jakości były niezgodne ze stanem faktycznym, czyli w tej sprawie zaistniały okoliczności wskazane w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zatem nie ulega wątpliwości, że Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej był organem właściwym ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli do wymierzenia kary pieniężnej w drodze decyzji. Przepisy art. 35d ust. 2 i 3 ustawy o systemie monitorowania i 9 kontrolowania jakości paliw dotyczą podmiotów wprowadzających do o brotu paliwa ciekłe i w tej sprawie nie znajdują zastosowania pon ieważ z materiału dowodowego wynika, że Strona wprowadzała do obrotu wyłącznie paliwa stałe . Zgodnie z art. 35d ust . 4 Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 35c ust. 5, uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego narusz enia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Organ odwoławczy stwierdził, że Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzglę dnił fakt, że Strona nie była wcześniej karana za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz że w roku 2 019 poprzedzającym rok kontroli. Organ I instancji dał wyraz powyższemu wymierzając Stronie karę pieniężną w najniższej przewidzianej w ustawie wysokości 10.000 ,00 zł. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 6, 7, 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm. ), dalej zwany Kpa, poprzez nie w yjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stw ierdził, że jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z a rt. 6 Kpa Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Organ odwoławczy stwierdził, że w tej sprawie Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej dział ał zgodnie z zasadą praworządności zawartą w przepisie art. 6 Kpa. W pismach kierowanych do Strony organ I instancji wskazywał podstawę prawną podejmowanych działań oraz informował o służących jej prawach i wynikających z nich obowiązkach. Jak stanowi a rt . 7 w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ odwoławczy wskazuje, że w yrażona w art. 7 kpa zasada postępowania administracyjnego odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa m aterialnego, to jest do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. P o ponownym przeprowadzeniu postę powania organ odwoławczy stwierdził, że z gromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Biorąc powy ższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, oparł swoją decyzję na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania i poprawnie zastosował przepisy prawa materialnego. Zgodnie z a rt. 8 § 1 Kpa o rgany administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Jak stanowi § 2 o rgany administracji publiczn ej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika przede wszystkim wymóg prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie ob ywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. W celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego 10 ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Zdaniem Prezesa U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów powyższe zasady z ostały w pełni zrealizowane . Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 Kpa, poprzez brak odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej pomimo zaistnienia ku temu przesłanek , organ odwoławczy stwierdził, że jest bezpodstawny i nie zasługu je na uwzględnienie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskaz uje, iż z treści przepis u art. 35a pkt 9 lit. b, ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika, że organ działa w ramach decyzji związanej , bowiem stanowi on, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym . W związku z powyższym w kwestii możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w tej sprawie znajduje zastosowanie reguła kolizyjna, ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, zgodnie z którą w przypadku uregul owania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, prze pisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania admini stracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. D yrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Kpa nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, cz yli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej (por. wyrok W SA w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r. , s ygn. akt VIII SA/Wa 2015/18) . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatruj ąc odwołanie Strony przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie p rzesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) z a to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny upraw niony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administr acyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy stwierdził , że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie parametr „zawartość podziarna” podany w wystawionym przez Stronę i zakwestionowanym świadectwie jakości jest niezgodne ze stanem faktycznym stwierdzonym w wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Powyższe wypełnia dyspozycję przepisu art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwa stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym. Z powyższych 11 wzg lędów w sytuacji , gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były zgodne ze stanem faktycznym , nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia pr awa. Wskazywana przez Stronę okoliczność niskiej wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu nie ma znaczenia bowiem „to nie mierzona kwotą w złotych wartość wprowadzonego do obrotu paliwa ma miarodajne znaczenie dla oceny wagi naruszenia prawa, o które j mowa w art. 189f § 1 pkt. 1 kpa, lecz chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do których rozważana jest skala ich naruszenia ” (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 497/20 ) . Organ I instancji poinformował Stronę o wynikający m z art. 7 ust. 7a pkt 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zakazie wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy. W związku z powyższym organ odwoławczy przyjął, że Strona zaprzestała naruszenia prawa . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia, że przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 powinny być spełnione łącznie, co w tej sprawie, jak wykazano powyżej nie nas tąpiło. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycz nym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że zos tała ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępst wo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony stwierdził , że w tej sprawie nie spełniły się przesłan k i uzasadniające zastosowanie art. 189f ust. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 , z późn. zm. ), czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieni ężnej i zastosowania pouczenia. Po ponownym przepro wadzeniu postępowania organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały także okoliczności o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, bowiem następcza korekta wystawionych świadectw jakości nie spełni celów przyświecających obowiązkowi wystaw iania świadectw jakości, tj. uporządkowania rynku paliw stałych i uzyskanie przez nabywców rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat produktu. Powyższe oznacza, że nie spełniły się przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania n a pouczeniu, o których mowa w art. 189f § 3 Kpa . W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wielkopolskim nr NBP O/O Zielona Góra : 77 1010 1704 0037 2422 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, doręczenia niniejszej d ecyzj i . Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. 12 Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku ins tancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Pre zesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa . 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zas karżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pom ocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiedn io przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, z późn. zm.). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administra cyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pie niężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. 13 Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami adm i nistracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami ad ministracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 , z późn. zm .). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) „Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Agroimpex” Spółka z o. o., Słonów 89, 66 - 520 Dobiegniew. 2) Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, ul. Kombatantów 34, 66 - 400 Gorzów Wielkopolski. 3) aa.