Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

DIH-18/2012

Decyzja UOKiK DIH-18/2012

Data decyzji
2 marca 2012

Treść rozstrzygnięcia

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-74- 104/( 14 )/11/BS Warszawa, dn. 2 marca 2012 r. DECYZJA DIH – 2 Nr 18/2012 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 7 ust. 1 pkt 2, art. 12 ust. 1, art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. nr 169, poz. 1200 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zobowiązania EXPRESS PLUS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wieliczce do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki podstawowej estru stanowiącego samoistne paliwo o numerze 0295/11/4639, niespełniającego wymagań jakościowych, zakończonego decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 65/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadnienie W piśmie z dnia 23 grudnia 2011 r. przedsiębiorca EXPRESS PLUS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wieliczce (dalej: Przedsiębiorca lub Strona) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 36) zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 65/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. (k. 33-35). Opierając się na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie (protokół z badań nr M/TA2/48/11) (k. 20-23) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że oferowana w dniu 6 kwietnia 2011 r. próbka podstawowa estru stanowiącego samoistne paliwo (nr 0295/11/4639) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, z uwagi na: - zaniżoną zawartość FAME, której wynik badania wyniósł 90,0 % (m/m), przy wymaganiach jakościowych min. 96,5 % (m/m); 2 - zaniżoną temperaturę zapłonu, której wynik badania wyniósł 68,0 ºC, przy wymaganiach jakościowych min. 101 ºC; - zaniżoną stabilność oksydacyjną w temperaturze 110 ºC, której wynik badania wyniósł 2,10 h, przy wymaganiach jakościowych min. 6,0 h. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji, do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Zarządzającym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W związku z powyższym, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zobowiązał Przedsiębiorcę do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki podstawowej estru stanowiącego samoistne paliwo o numerze 0295/11/4639. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 23 grudnia 2011 r. Strona postępowania podnosi, iż nie potrafi wyjaśnić czym było spowodowane przekroczenie normy w pobranej próbce, jednak po konsultacji z laboratorium PKN ORLEN uważa, że przyczyną mogło być zmieszanie oleju napędowego z estrem stanowiącym samoistne paliwo podczas transportu lub podczas przechowywania estru w zbiorniku, w którym wcześniej przechowywany był olej napędowy. Strona nadmienia również, iż nie spełnianie normy w pobranej próbce paliwa nie miało negatywnego wpływu przy użytkowaniu pojazdów silnikowych a raczej miało ono dodatnie właściwości. Przedsiębiorca zwraca się również z prośbą o nieobciążanie go tak wysokimi kosztami za badania, ponieważ sytuacja finansowa Strony nie pozwala na pokrycie tych należności. Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. (k. 37), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił Przedsiębiorcę, o wszczęciu postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją nr DIH-2 Nr 65/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. Przedsiębiorca został także poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności przedstawionych przez stronę argumentów, 3 stwierdził, iż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji zobowiązującej Przedsiębiorcę do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki podstawowej estru stanowiącego samoistne paliwo. Podstawą do zobowiązania Przedsiębiorcy do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki podstawowej estru stanowiącego samoistne paliwo, były wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie (protokół z badań nr M/TA2/48/11), które wykazały, że oferowany w dniu kontroli ester stanowiący samoistne paliwo (o numerze próbki 0295/11/4639), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w §1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na: - zaniżoną zawartość FAME, której wynik badania wyniósł 90,0 % (m/m), przy wymaganiach jakościowych min. 96,5 % (m/m); - zaniżoną temperaturę zapłonu, której wynik badania wyniósł 68,0 ºC, przy wymaganiach jakościowych min. 101 ºC; - zaniżoną stabilność oksydacyjną w temperaturze 110 ºC, której wynik badania wyniósł 2,10 h, przy wymaganiach jakościowych min. 6,0 h. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach. Odnosząc się do wyjaśnień Strony dotyczących tego czym mogło być spowodowane przekroczenie normy w pobranej próbce oleju napędowego, należy podkreślić, że w interesie Przedsiębiorcy jest dochowanie wszelkiej staranności w trakcie wykonywania działalności gospodarczej, aby unikać niewłaściwego transportowania, przechowywania i wprowadzania do obrotu paliwa niespełniającego wymagań jakościowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie jest organem orzekającym o przyczynie powstania przekroczeń w pobranej próbce oleju napędowego. Odnosząc się do wyjaśnień Strony dotyczących, iż niespełnianie normy w pobranej próbce paliwa nie miało negatywnego wpływu przy użytkowaniu pojazdów silnikowych, a raczej miało ono dodatnie właściwości, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów informuje, iż art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw stanowi, że paliwa wprowadzane do obrotu powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach. W ust. 2 wyżej przytoczonego artykułu znajduje się zapis, iż minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający z badań tych paliw, a także doświadczeń w stosowaniu biopaliw ciekłych. Paliwo, które Przedsiębiorca wprowadził do obrotu nie spełniało 4 wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu. Zgodnie z art. 7 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia na stacjach zakładowych paliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych. Odnosząc się do treści wniosku Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym Przedsiębiorca zwraca się z prośbą o nieobciążanie go tak wysokimi kosztami badań, należy podkreślić, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji, do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy akredytowane laboratoria, które nie są prowadzone przez Inspekcję Handlową, przeprowadzają badania pobranych próbek na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym. Stosownie do postanowień art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, Zarządzającym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Akredytowane laboratoria, którym zlecane są badania jakości paliw wyłaniane są w drodze zamówień publicznych (ogłaszanych przetargów). Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z poźn. zm.), zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Kryteriami oceny ofert są cena albo cena i inne kryteria odnoszące się do przedmiotu zamówienia, w szczególności jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, zastosowanie najlepszych dostępnych technologii w zakresie oddziaływania na środowisko, koszty eksploatacji, serwis oraz termin wykonania zamówienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów spośród ofert złożonych przez laboratoria wybrał ofertę z najniższą ceną. Z tego względu Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił wysokość należności pieniężnej na podstawie faktury zbiorczej nr 562, wystawionej w dniu 29 kwietnia 2011 r. przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, za wykonanie badań laboratoryjnych biopaliw ciekłych oraz załącznika nr 1 do faktury nr 562 (poz. nr 1) - w wysokości 4808,09 zł – z VAT. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez stronę w toku postępowania odwoławczego, że decyzja nr DIH-2 Nr 65/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. W związku z powyższym, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. 5 Pouczenie: Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymuje: EXPRESS PLUS Sp. z o.o., ul. G. Narutowicza 5, 32-020 Wieliczka.

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
DIH-74- 104/( 14 )/11/BS
Rodzaj praktyki
Jakość paliw
Kara finansowa
nie
Branża
47.30 Sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw
Region
Małopolskie
Strony
EXPRESS PLUS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wieliczce

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów