DIH-23/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 marca 2017 r. DECYZJA DIH - 1/ 23/ 2017 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 u stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o I nspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 , z późn. zm .), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915 z późn. zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po roz patrzeniu odwołania przedsiębiorcy Bożeny Kubik prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „Złota Gęś” w Siewierzu od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 5 stycznia 2017 r. (nr akt sprawy: KD.8361.193.2016/ 48DEC/16), w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług , utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE Pismem z 30 sierpnia 2016 r., na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz . 1829 ), Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Ha ndlowej w Katowicach , zwany dalej również „ Śląskim WIIH” , zawiad om i ł przedsiębiorcę Bożenę Kubik prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „Złota Gęś” w Siewierzu , zwan ą dalej również „ stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisó w dotyczących uwidaczniania cen. Przedmiotowe pismo strona odebrała 1 września 2016 r. W toku k ontrol i p rzeprowadzon ej w dniach 21 – 26 września 2016 r. przez inspektorów repreze ntujących Śląskiego W IIH , w lokalu gastronomicznym z usługami noclegowymi w Siewierzu przy ul. Warszawskiej 46 , należącym do strony, stwierdzono nieuwidocznienie dla konsumentów :  cen jednostkowych m.in. przy czterech rodzajach wyrobów własnych paczkowanych (tj. „Żur ze z oberży” 0,5 l, „ Smalcu ze skwarkami” 0,3 kg, „Smal cu z gęsi” 0,3 kg, „Leśn ych skarb ach – maślakach ” 0,3 kg) – co naruszało wy mogi określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o inform owaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie DIH - 709 - 23 ( 5 )/1 7 / AnŁ Strona 2 z 7 uwidacznia cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządz eniem w sprawie uwidaczniania cen” ;  cen przy 16 rodzajach win białych i czerwonych – co naruszało postanowienia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Śląski W IIH stwierdził , że w karcie menu, której kopię włączon o do akt sprawy, pod pozycją „Alkoho le” wymieniono: „Wino białe 10, - /lampka” i „Wino czerwone 10, - / 150 m l” , ale podane ceny dotyczyły tylko dwóch spośród 18 rodzajów wina znajdującego się w ofercie. Pozostałe 16 rodzajów wina sprzedawanych było w innej cenie niż podana w ww. menu , tj. : 11 rodzajów oferowano w cenie wyższej niż uwidocznion a cena 10 zł/150 ml, a 5 rodzajów – w cenie niższej . Wysokość faktycznie stosowanych cen wina białego i czerwonego ustalona została na podstawie nalepek cenowych na butelkach (niewidocznych dla konsumentów) oraz pisemnych oświadczeń kelnerki i osoby upoważnionej do reprezentowania strony ;  ilości potraw lub wyrobów wymienionych w cennikach dla konsumentów (tj. w karcie menu oraz tablicy menu, których kopie włączono do akt sprawy) – co naruszało postanowienia art. 4 ust. 1 ustawy o info rmowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidacznia cen;  cennika noclegów , którego brak stwierdzono zarówno w recepcji, jak i w 11 pokojach noclegowych – co naruszało przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o info rmowaniu o cenach oraz § 9 ust. 1 oraz § 9 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Powyższe ustalenia udokumentowan o w Protokole k ontroli z dnia 26 września 2016 r. (nr ak t kontroli: K D .8361. 193 .2016 ) wraz z załącznikiem nr 1 zawierającym w ykaz win znajdujących się w ofercie Oberży „Złota Gęś” 21 września 2016 r., tj. w pierwszym dniu kontroli . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami , p ismem z 7 grudnia 2016 r. , Śląski WIIH poinformował przedsię biorcę Bożenę Kubik prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „ Złota Gęś” w Siewierzu , o wszczęciu postępowania administrac yjnego w przedmiocie wymierzenia , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu nieprzestrzegan ia wymog ów określonych w art. 4 tej ustawy oraz o przysługującym stronie prawi e do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa przekazując pismo z 14 grudnia 2016 r. , w którym stwierdziła, że wszczęcie postanowienia administracyjnego jest bezzasadne, gdyż wszystkie uchybienia zostały usunięte w całości natychmiast po przeprowadzonej kontroli, zgodnie z zaleceniami kontrolujących . Strona przekazała jednocześnie zeznanie podatkowe PIT - 36 za 2015 rok oraz p oinformowała, że klasyfikuje się jako „mikroprzedsiębiorstwo”. Po przeprowadzeniu postępowania admi nistra cyjnego, decyzją z dnia 5 stycznia 2017 r. (nr akt sprawy: KD.8361.193.2016/48DEC/16 ), Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę kar ę pieniężną w wysokości 1 0 00 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenac h, z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ww. ustawy , tj. nieuwidocznienia dla konsumentów: cen jednostkowych towarów oferowanyc h Strona 3 z 7 w opakowaniach, cen win, ilości oferowanych potraw i wyrobów kulinarnych oraz cennika usług noclegowych . Organ pierwszej instancji odniósł się w swojej decyzji do ww. pisma strony z 14 grudnia 2016 r. wyjaśniając, że usunięcie niezgodności z przepisami o uwidacznianiu cen należało do obowiązków str ony. Pismem z 16 stycznia 2016 r. , strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji , wno szą c o jej uchylenie w całości jako bezzasadnej . Strona podniosła, że w toku postępowania złożyła wyjaśnienia i usunęła nieprawidłowości w postaci braku cen przy wyrobach własnych paczkowanych. Dodatkowo strona wskazała, że wyroby te były dostarczone do kontrolowanej placówki „kilka mi nut przed przyjazdem kontrolujących”. W odwołaniu s trona podniosła ponadto, że ceny oferowanych win znajdowały się w karcie win, jako że wina podaje się w kieliszkach i nie ma żadnego uzasadnienia umieszczanie cen przy (czy na) butelkach. Strona poinformow ała, że cennik usług noclegowych znajduje się w każdym pokoju, a korzystający z pokoju jest informowany w recepcji o cenie usługi noclegowej. Pismem z 3 lutego 2017 r., skorygowanym pismem z 6 lutego 2017 r., Pre zes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Bożenę Kubik prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „Złota Gęś” w Siewierzu , że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje , na podstawie a rt. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , z późn. zm. ), zwanej dalej „ k.p.a. ” prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę j ednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Strona 4 z 7 W myśl przepisów § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, p rzedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyży wienia i innych oferowanych usług w cenniku. C ennik ten zawiera także , zgodnie z § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod któ rą jest on sprzedawany, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do których się odnosi. P onadto, w myśl § 9 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia, p rzedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa wykłada lub wywiesza w każd ym pokoju hotelowym katalog zawierający ceny noclegu, wyżywienia lub innych oferowanych usług . Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wo jewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wys okości 2 0. 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w lokalu gastronomicznym z usługami noclegowymi , należąc ym do przedsi ębiorcy Bożeny Kubik prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „Złota Gęś” w Siewierzu , stwierdzono nieuwidocznieniu dla konsumentów informacj i o: cenie jednostkowej 4 rodzajów towarów oferowanych w opakowaniach, cenie 16 rodzajów w ina, ilości potraw i wyrobów kulinarnych oferowanych w menu oraz nie uwidoczniono cennika nocleg ów. Śląski WIIH stwierdził, że powyższe ustalenia świadczyły o naruszeniu przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 2, § 9 ust. 1 i 2, § 9 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie uwidacznia cen . Z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach , Ślą ski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę w drodze decyzji karę pieniężną. Odwołując się strona podniosł a, że decyzja organu pierwszej instancji była bezzasadna, ponieważ w toku postępowania strona złożyła wyjaśnienia i usunęła nieprawidłowości w postaci braku cen przy wyrobach własnych paczkowanych. Odnosząc się do powyższych argumentów strony, Prezes UOKi K wskazuje, że usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli, tj. doprowadzenie do zgodności z przepisami ustawy o informowaniu o cenach, należało do obowiązków strony i w świetle przepisów art. 6 tej ustawy nie stanowiło okoliczności uprawniają cej do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Przepis art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyelim inowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą Strona 5 z 7 popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków . Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Ma jąc więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których stwierdzone nieprawidłowości powstały – także podnoszona w odwołaniu okoliczność, że towary zakwestionowane z uwagi na brak uwidocznione j ceny jednostkowej , tj. 4 rodzaje towarów w opakowaniach, zostały dostarczon e do kontrolowanej placówki „kilka minut przed przyjazdem kontrolujących”. Prezes UOKiK podkreśla, że w świetle przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach strona mogła przeznaczyć do sprzedaży konsumentom wyłącznie towary oznakowane ceną i ceną jednostkową. W odwołaniu strona podniosła ponadto, że „ ceny oferowanych win znajdowały się w karcie win, jako że wina podaje się w kieliszkach głównie do spożywanych posiłków”, oraz że „ nie ma żadnego uzasadnienia umieszczanie cen przy (czy na) butelkach ” . Odnosząc się do powyższego stwierdzenia Prezes UOKiK wyjaśnia, że w przypadku wina oferowanego do sprzedaży w skontrolowanej placówce, istota naruszenia przepisów o cenach nie polegała, jak wydaje się uważać strona odwołująca się, na braku cen przy lub na butelkach wina. Naruszenie polegał o na nieuwidocznieniu dla konsument ów faktycznie stosowanej ceny 16 spośród 18 rodzajów wina , wbrew wymaganiom przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy twierdzenie, że „ceny oferowanych win znajdowały się w karcie win”. W karcie menu, której kopię włączono do akt sprawy, pod pozycją „Alkohole” wymieniono: „Wino białe 10, - /lampka” i „Wino czerwone 10, - /150 ml”, ale podane ceny dotyczyły tylko dwóch spośród 18 rodzajów wina znajdującego się w ofercie, co zostało ustalone w toku kontroli na podstawie nalepek cenowych na butelkach (niewidocznych dla konsumentów) oraz pisemnych oświadc zeń kelnerki i osoby upoważnionej do reprezentowania strony. Nie ulega więc wątpliwości o rgan u drugiej instancji, że w niniejszej sprawie konsumenci nie otrzymali prawidłowej informacji o cenie wina podawanego w lokalu gastronomicznym należącym do strony . W odwołaniu s trona podniosła , że obecnie cennik usług noclegowych znajduje się w każdym pokoju, a korzystający z pokoju jest informowany w recepcji o cenie usługi noclegowej. Organ drugiej instancji ponownie wyjaśnia, że w świetle zapisów art. 6 ustawy o informowaniu o cenach, usunięcie przez stronę niezgodności z przepisami art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, nie stanowiło okoliczności uprawniającej do odstąpienia od nał ożenia kary pieniężnej. Należy podkreślić, że w czasie kontroli przeprowadzonej u strony przez Śląskiego WIIH, stwierdzono brak cennika noclegów , zarówno w recepcji, jak i w 11 pokojach noclegowych . Strona 6 z 7 Rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania Prezes UOKiK stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana zasadnie, w oparciu o prawidłowo zebrany materiał dowodowy. Prezes UOKiK wskazuje , że zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów o ferowanych konsumentom (Dz. U. W E L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE” , kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług mu szą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, biorą pod uwagę stopień naruszenia obowiązków, dotychczasową działaln ość przedsiębiorcy oraz wielkość jego obrotów i przychodu. W przedmiotowej sprawie Prezes U OKiK uznał, że Śląski WIIH prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Ha ndlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej . Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właści wym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji H andlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 us tawy z dnia 30 sierp nia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieni ężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 201 7 r. poz. 201 ). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów DYREKTOR Strona 7 z 7 Departamentu Inspekcji Handlowej Anna Janiszewska Otrzymują: 1. Bożena Kubik prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Kubik Bożena Oberża „Złota Gęś” w Siewierzu ul. Bytomska 59 42 - 470 Siewierz 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a