DIH-25/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 kwietnia 2017 r. DECYZJA DIH - 1/ 25 /2017 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 u stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , z późn. zm. ), art. 1 ust. 3 , art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o I nspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 , z późn. zm .), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po roz patrzeniu odwołania przedsiębiorc y Ireny Rosińskiej, prowadzącej działalność gospodarcz ą pod nazwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastronomiczny „AGATA” w Częstochowie, od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspekto ra Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 1 lutego 2017 r. (nr akt sprawy: HU - D - Cz .8361. 56 .2016 /51 DEC/16 ), którą na ww. przedsiębior cę nało żono karę pieniężną w wysokości 1.2 00 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych ) z tytułu nar uszeni a obowiązku uwidoczni enia cen jednostkowych towarów : 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2. na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informow aniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915, z późn. zm.) , nakłada na przedsiębiorcę Irenę Rosińską, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastronomiczny „AGATA” w Częstochowie , karę pieniężną w wysokości 3 00 zł (słownie: tr zysta złotych) z tytułu naruszenia obowiązku uwidoczni enia cen jednostkowych towarów . UZASADNIENIE Pismem z 23 sierpnia 2016 r., na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz . 1829 , z późn. zm. ), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Ha ndlowej w Katowicach , zwany dalej również „ Śląskim WIIH” , zawiad om i ł przedsiębior cę Irenę Rosińską, prowadzącą działalność gospodarczą pod na zwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastronomiczny „AGATA” w Częstochowie, zwaną dalej również „stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisó w ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915 , z późn. zm. ), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe p ismo doręczono stronie tego samego dnia, tj. 23 sierpnia 201 6 r. DIH - 709 - 35 (3 )/17 /JK Strona 2 z 8 W toku k ontrol i p rzeprowadzon ej w dniach 2 – 7 września 2016 r. przez inspektorów repreze ntujących Śląskiego W IIH , w barze „ AGATA”, mieszczącym się przy al . Wolności 45 w Częstochowie , należąc ym do strony, sprawdzono m.in. prawidłowość informowania o cenach znajdujących się w ofercie handlowej pr oduktów w opakowaniach jednostkowych, stwierdzając brak uwidocznionych cen jednostk owych w przypadku 12 rodzajów produktów, tj. : 1. kruchego wafelka PRINCE POLO CLASSIC a` 50 g; 2. paluszków słonych dużych „Dzieło” a` 300 g; 3. paluszków z solą małych „Dzieło” a` 70 g; 4. wafelka kruchego „Góralki Mleczne” a` 50 g; 5. nektaru z czarnych porzeczek „Tym bark” a` 300 ml; 6. soku pomidorowego pikantnego „Tymbark” a` 300 ml; 7. napoju gazowanego Tonic „Jurajska” a` 500 ml; 8. wody mineralnej gazowanej „Jurajska” a` 500 ml ; 9. napoju owocowego cytryna mięta „Tymbark” a` 500 ml; 10. napoju owocowego jabłko mięta „Tymbark” a` 500 ml; 11. drażetek do żucia „Mentosy” a` 37,5 g; 12. soku o smaku pomarańczowym w kartoniku „Tymbark” a` 200 ml, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Powyższe ustalenia udokumentowan o w Protokole k ontroli z 7 września 20 16 r. (nr ak t kontroli: HU - D - Cz .8361. 56 .2016 ). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami , p ismem z 27 grudnia 2016 r. , Śląski WIIH poinformował prze dsiębiorcę Irenę Rosińską, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastron omiczny „AGATA” w Częstochowie, o wszczęciu postępowania administrac yjnego w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu nieprzestrzegan ia wymogu uwidaczniania cen jednostkowy ch oferowanych produktów w opakowaniach jednostkowych oraz o przysługującym stronie prawi e do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa, kierując do organu pismo z 4 stycznia 2017 r. , w którym po dkreśliła, że prowadzi zakład gastronomiczny, a nie typowy punkt sprzedaży, co powoduje, iż ceny oferowanych potraw uwidacznia w cenniku. Sprzedaż innych produktów odbywa się na zwykłych zasadach i tu przedsiębiorca również dba o to, aby ceny zostały uwido cznione w prawidłowy sposób. Jednak sprzedaż produktów w opakowaniach jest znacznie mniejsza niż w typowym sklepie i drugorzędna , co powoduje, że skala naruszenia obowiązku informowania o ich cenach nie jest duża, a społeczna szkodliwość czynu nieznaczna. W związku z powyższym strona wniosła o odstąpienie od ukarania lub zastosowanie najniższego wymiaru kary. Po przeprowadzeniu postępowania admi nistra cyjnego, decyzją z dnia 1 lutego 2017 r. (nr akt sprawy: HU - D - Cz.8361.56 .2016 /51 DEC/16 ), Śląski WIIH nałoży ł na ww. przedsiębiorcę kar ę pieniężną w wysokości 1.2 00 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych) , Strona 3 z 8 na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenac h, z tytułu nar uszenia obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych towarów . Pismem z 20 lutego 2 017 r. , strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji , wno szą c o :  j ej uchylenie w całości i ustalenie kary administracyjnej w niższej wysokości, w możliwie najniższym wymiar ze, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,  zasądzenie stronie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych . Skarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:  art. 77 § 1 w związku z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.” , i w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, które stanowią jednocześnie naruszenie art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, poprzez przyjęcie, iż strona dopuściła się naruszenia obowiązków w stopniu znacznym oraz braku konkluzji w zakresie kryterium dochodowego, a więc nieprzeanalizowanie jednego z kryteriów, albowiem z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organ ustali ł, iż strona jest mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą, średnim czy dużym. Pominięcie istotnych okoliczności faktycznych sprawy poprzez nieuwzględnienie, że towar, przy którym stwierdzono nieprawidłowości stanowi działalność całkowicie uboczną do dzia łalności głównej, gastronomicznej strony i dotyczył tylko 12 pozycji, a każda o małej wartości ceny jednostkowej, dlatego przyjęcie wysokiego stopnia naruszenia obowiązków przedsiębiorcy nie nastąpiło, a karę ustalono w sposób nieproporcjonalny do skali na ruszenia :  konsekwencją naruszenia zasad ustalania stanu faktycznego jest naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w postaci nałożenia kary wygórowanej w stosunku do danego stanu faktycznego;  prawa materialnego, tj. art. 6 u st. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwą wykładnię kryterium stopnia naruszenia obowiązków, a w konsekwencji zakwalifikowania naruszenia obowiązków przez stronę jako znaczne. Pismem z 8 marca 2017 r., Pre zes UOKiK poinformował prze dsiębiorc ę Irenę Rosińską, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastronomiczny „AGATA” w Częstochowie , że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysłu guje , na podstawie art. 10 k.p.a. , prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów or az zgłoszonych żądań . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Strona 4 z 8 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożli wiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Ce nę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzen ia w sprawie uwi daczniania cen , cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kil ogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towar ów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, w ojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wys okości 2 0. 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględn ia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowa dzonej w barze należącym do przedsiębiorcy Ireny Rosińskiej, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą IRENA ROSIŃSKA Zakład Gastronomiczny „AGATA” w Częstochowie, w przypadku 12 ww. rodzajów towarów w opakowaniach stwierd zono brak informacji o cenie jednostkowej . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłow ościami, Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę w drodze decyzji karę pieniężną w wysokości 1.200 zł . Strona 5 z 8 Odw ołując się od decyzji , strona nie kwestionuje ustaleń kontroli, zarzuca jednak Śląskiemu WIIH nałożenie kary zbyt wygórowanej . Zdaniem strony , karę ustalono w sposób nieproporcjo nalny do skali naruszenia. Strona wskazała, że zajmuje się głównie gastronomią, natomiast sprzedaż produktów w opakowaniach jednostkowych stanowi w jej przypadku działalność uboczną, marginalną. W przedmiotowej sprawie nieprawidłowości polegające na braku cen jednostkowych dotyczyły tylko 12 rodzajów produktów o niewielkiej wartości , stąd też określenie przez Śląskiego WIIH stopnia naruszenia obowiązków jako wysokiego , zdaniem strony, jest niezasadne . W opinii Prezesa UOKiK, Śląski WIIH prawidłowo uznał, ż e stwierdzone u strony nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych produktów w opakowaniach były podstawą nałożenia na nią kary pieniężnej z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Wątpliw ości organu odwoławczego budzi jednak sposób ustalenia i wysokość przedmiotowej kary. W pierwszej kolejności Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być nie tylko skuteczne i ods traszające, a także proporc jonalne . Należy podkreślić, że w prawie administracyjnym zasada proporcjonalności oznacza nakaz wystosowany do organów administracji państwowej, by używały one do realizacji swych działań tylko takich środków, które są niezbędne dla osiągnięcia danego celu . Wykonując swoje funkcje, administracja ma zgodnie z tą zasada działać w sposób rozsądny i racjonalny. W zasadzie tej zawiera się bowiem zarówno ważenie ochrony interesu publicznego (dobra ogólnego) i interesu indywidualnego, jak i ogólny nakaz miarkowani a środków w taki sposób, aby były on e adekwatne do celu, który zamierza się osiągnąć (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 września 2015 r., sygn. V SA/Wa 3505/14). Zasada proporcjonalności określana bywa również jako zasada wsp ółmierności, miarkowania, adekwatności oraz ograniczenia nadmiernej ingerencji (zob. P. Pietrasz „Zasada proporcjonalności a postępowanie administracyjne [w:] J. Niczyporuk (red.) „Kodyfikacja postępowania administracyjnego na 50 - lecie K.P.A. ” , Lublin 2010 , s. 637). Na gruncie niniejszego postępowania administracyjnego ww. środkiem jest kara wymierzan a na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , ce lem natomiast - ogólnie pojęty interes konsumentów, a w szczególności zapewnienie, iż będą oni mogli nabywać towar y prawidłowo oznaczone informacjami o cenie , co pozwoli im na dokonywanie właściwych wyborów w momencie dokonywania zakupów . W przedmiotowej sprawie , n a podstawie zgromadzonego materiału dowodowego , Prezes UOKiK stwierdz ił , że Śląski WI IH, nakładają c na stronę karę pieniężną w wysokości 1.200 zł , nie wziął pod uwagę zasady proporcjonalności, w szczególności przy ocenie przesłanek zawartych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , co wpłynęło na Strona 6 z 8 wysokość tej kary, tj. zastosował sa nkcję, która mogłaby wskazywać, że stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły np. całkowitego braku cen oferowa nych asortymentów produktów, a nie ich cen jednost kowych , jak miało to miejsce w sprawie. Miarkując stopień naru szenia obowiązków, Śląski WIIH uznał go za wysoki. Z oceną tą Prezes UOKiK nie może się zgodzić. W pierwszej kolejności Prezes UOKiK zauważa, że ze zgromadzonych materiałów nie wynika jednoznacznie ile towarów faktycznie znajdowało się w kontrolowanej placówce. Według Protokołu kontroli bowie m „kontrolę zawężono do towarów pochodzących z zakupu kontrolnego”, czyli 12 asortymentów. W załączniku nr 2 do tego Protokołu wymieniono również „ wybrane grupy towarowe ” , dla których sprawdzono prawidłowość uwidocznienia cen (12 asortymentów towarów w opa kowaniach jednostkowych oraz 11 potraw). Tymczasem w skarżonej decyzji wskazano, że niedopełnienie ustawowego obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych stwierdzono przy 100% towarów (str. 4 - 5 decyzji). P rezes UOKiK nie ma zatem możliwości ocenienia stopnia narus zenia obowiązków, gdyż materiał zgromadzony przez organ pierwszej instancji nie pozwala na ocenę , czy zakwestionowane towary stanowiły rzeczywiście 100% oferty przedsiębiorcy . N iewątpliwie brak cen jednostkowych uniemożliwia konsumentom porównanie c en między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze, a tym samym dokonania świadomego wyboru. W przedmiotowej sprawie należy jednak przyznać rację stronie i wziąć pod uwagę fakt, iż główną dział alnością strony są usł ugi gastronomiczne (podkreślić należy, że w tym zakresie nie stwierdzono nieprawidłowości w uwidacznianiu cen) , natomiast sprzedaż towarów w opakowaniach jednostkowych stanowi uzupełnienie oferty g astronomicznej. Gdyby nawet przyjąć, że zakwestionowano 100 % oferty towarów w opakowaniach jednostkowych ( 12 asortymentów towarów , przy których wymagane było uwidocznienie cen jednostkowych ) , należałoby rozważyć, czy kara w wys okości 1.200 zł jest proporcjonalna . P odkreślić należy, że ww. zakwestionowany a sortymen t nie był bardzo zróżnicowany – dwa rod zaje wafelków, dwa rodzaje paluszków tego samego producenta, pięć rodzajów soków i nektarów tego samego producenta, napój gazowany i woda mineralna tego samego producenta, drażetki do żucia. W tym miejscu zauważyć nal eży, że zgodnie z treścią przepisu art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, porównanie cen produktów ma być możliwe w danym miejscu sprzedaży. Skoro więc oferowany przez stronę w kontrolowanej pla cówce asortyment produktów w opakowaniach jednostkowych był , j ak to określiła strona - „ubogi”, konsument nie miał dużego wyboru , a tym samym możliwość porównania cen była ograniczona . Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w opinii Prezesa UOKiK, n ie może być zatem mowy o wysokim stopniu naruszenia obowiązków. Oce niając dotychczasową działalność podmiotu działającego na ry n ku , należy stwierdzić, że kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów o uwidacznianiu cen przeprowadzono u strony po raz pierwszy . Prezes UOKiK uwzględnił również nienaganną Strona 7 z 8 postawę strony w tra kcie kontroli – współpracę z organem i niezwłoczne usunięcie stwierdzonych niepraw idłowości . Wielkość obrotów i przychodu została ustalona na podstawie deklaracji PIT - 36L, co pozwoliło zaliczyć stronę do grupy mikroprzedsiębiorców (art. 104 ustawy o swobod zie działalności gospodarczej) . Wobec powyższego, z uwagi na odmienną od dokonanej przez organ pierwszej instancji ocenę ww. przesłanek, w szczególności niemożności określenia stopnia naruszenia obowiązków, nałożoną na stronę przez Śląskiego WIIH karę w wy sokości 1.200 zł Prezes UOKiK obniżył do 3 0 0 zł. Podkreślić przy tym należy, że organ drugiej instancji zauważył, iż n ałożona przez Śląskiego WIIH kara wynosiła 100 zł/asortyment oraz stan owiła 6% możliwej do nałożenia i 0,2% przychodu . Uznając w trybie in stancyjnym powyższe jako ogólny punkt odniesienia do wymiaru kary, Prezes UOKiK zaznacza, że nałożona w drugiej instancji kara wynosi 25 zł/asortyment, stanowi 1,5% możliwej do nałożenia oraz 0,05 % przychodu strony. Kara ta, w ocenie organu odwoławczego, b ędzie proporcjonalna do rodzaju i zakresu stwierdzonych nieprawidłowości oraz przychodu strony . Odnosząc się zaś do wniosku strony o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, Prezes UOKiK informuje, że jest on bezprzedmiotowy. Do kosztów postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a., zalicza się bowiem koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak rów nież koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Co prawda, art. 263 § 2 k.p.a. stanowi również, że organ administracji publicznej do kosztów postępowania może zaliczyć także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy , jednak przepis ar t . 2 62 § 1 pkt 2 k.p.a., wskazuje, że stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie . Kodeks postępowania administracyjnego nie zawier a zasady obowiązkowego zastępstwa procesowego w postępowaniu administracyjnym. Nie może być zatem mowy o wynikającym z ustawy obowiązku zwrotu stronie poniesionych tego rodzaju kosztów postępowania. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej . Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek Strona 8 z 8 bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji H andlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Należy zaznaczyć, że kara pieniężna staje się zaległością w sytuacji, gdy nie zostanie uiszczona w term inie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoł awczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty . Biorąc powyższe pod uwagę, Pre zes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 us tawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postęp owaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośre dnictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordyna cja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ). Otrzymują: 1. R. pr. Agnieszka Suskiewicz Kancelaria Prawa Gospodarczego, Autorskiego i Własności Przemysłowej Radca Prawny Agnieszka Suskiewicz ul. gen. J. Zajączka 11 lok. 1 42 - 202 Częstochowa pełnomocnik Ire ny Rosińskiej 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski