DNR-19/2017

tel Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Warszawy 1 < 00 - 950 Warszawa . 22 826 14 35 < faks 22 827 03 04 dnr@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DNR - 720 - 535 (34 )16/ 1 7 / TN/AK Warszawa, dnia 24 lutego 2017 r. DECYZJA nr DNR - 1/ 19 /201 7 Na podstawie ar t. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 1 27 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyj nego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , 868 , 996 i 1579 ) oraz art. 26 ustawy z 12 g rudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 20 47 ) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek przedsiębiorcy Longway Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochron y Konku r encji i Konsumentów nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r. , dotyczącej ogólnego bezpieczeństwa rowerów DINO 14” i DINO 16” , Prez es Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : a) uchyla pkt 3 zaskarżonej decyzji i w tym zakresie , na podstawie art. 33a ust . 2 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047 ) nakłada na przedsiębiorcę Longway Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie za wpr owadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa, tj. rowerów DINO 14” i rowerów DINO 16” karę pieniężną w wysokości 35 000 zł (słownie: trzydzieści pięć tysięcy złot ych), płatną do budżetu państwa; b) w pozostałym zakresie utrz ymuje w moc y zaskarżoną decyzję. 2 Uzasadnienie Pismem z 24 stycznia 2017 r. przedsiębiorca Longway Poland spółka z ograniczoną odpowiedzi alnością z siedzibą w Pruszkowie ( dalej jako: „strona postępowania”) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Kon kurencji i Konsumentów ( da lej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ nadzoru” ) nr DNR - 1/6/2017 z 11 sty cznia 2017 r. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK uznał, że rowery DINO 14” i Dino 16” (dalej także jako: „rowery DINO ” lub „rowery” ) , ze względu na brak możliwości swobodnego obrotu układu kierowniczego co najmniej o 60° w obie strony od położenia na wpros t, a w przypadku roweru DINO 14” także ze względu na zbyt małą odległość kółek pomocniczych od ramy roweru nie są bezpieczne i na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 2 lit. b i c ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047) ( dalej jako: „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów” ) , n akazał stronie postępowania n atychmiastowe wycofanie produktów z rynku i ostrzeżenie konsumentów o stwarzanym przez nie zagrożeniu , wskazując jednocześnie jego treść i formę. Jednoc ześnie organ nadzoru, na podstawie art. 24 ust 12 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zobowiązał stronę postępowania do przekazania dowodów wykonania nałożonych na nią obowiązków . Ponadto, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpiec zeństwie produktów, za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa, Prezes UOKiK nałożył na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 40 000 zł. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zakwestionowała rozstrzygnięcie zawarte w d ecyzji Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r. , a swój wniosek w tym zakresie umotywowała „ chęcią potwierdzenia woli usunięcia niebezpiecznych produktów z rynku ” . Strona postępowania wskazała również na podjęcie współ pracy z organem nadzoru w ramach prowadzonego postępowania oraz zwróciła się o pozytywne rozpatrzenie jej wniosku celem dostarczenia dowodów, wyjaśnień i pełnej dokumentacji potwierdzającej podjęte przez nią działania naprawcze. Do wniosku z 24 stycznia 20 17 r. strona postępowania dołączyła dowody przedłożone we wcześniejszym toku sprawy zobowiązując się również do niezwłocznego uzupełnienia brakujących oświadczeń dystrybutorów oraz deklarację dostawcy kółek pomocniczych do roweru DINO 14”, wskazującą na ok oliczność, że kółka dostarczone na sezon 2016 r. różnią się od tych, które były dostarczane w latach 2014 – 2015 r. 3 Dowód : pismo stron y postępowa nia z 24 stycznia 2017 r. – k. 544 - 524 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 7 lutego 2017 r. Prezes UOKiK zwrócił się do strony postępowania o prze kazanie dowodów na poparcie twierdzeń zaprezentowanych we wniosku z 24 stycznia 2017 r. oraz deklarowanych przez nią dowodów podjęcia działań naprawczyc h w stosunku do produktów. W tym samym piśmie organ nadzoru po informował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Dowód : pismo Prezesa UOKiK z 7 lutego 2017 r. - k. 546 - 545 akt postępowania P rezesa UOKiK. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpat rzenie sprawy i ocena materiału dowodowego , przy uwzględnieniu stan u faktyc znego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu fak tycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji , a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy ( vide wyrok Nac zelnego Sądu Administra cyjnego z 25 kwietnia 2013 r., II OSK 2579/11). Powyższe stanowisko s ądu nie traci na aktualności także w przypadku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatr zenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak celowość i słuszność rozstrzygnięcia. We wniosku z 24 stycznia 2017 r. strona postępowania zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy z akończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 4 2017 r., w związku z powyższym Prezes UOKiK uznał, że strona postępowania zaskarżyła kwestionowaną decyzję w całości. Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją nr DNR - 1/6/2017 z 11 styczni a 2017 r. było ustalenie, czy rowery DINO spełnia ją ogólne wymagania bezpieczeństwa , a w przypadku stwierdzenia, że tak nie jest – ocena, czy strona postępowania podjęła z aproponowane przez Prezesa UOKiK dobrowolne działania naprawcze eliminujące zagrożeni a stwarzane przez te produkty w toku prowadzonego postępowania (co, na zasadzie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, stanowiłoby przesłankę do jego umorzenia) bądź też podjęcie przez organ nadzoru środków określonych w art. 24 ust. 4 ww. ustawy, mających na celu odwrócenie niebezpieczeństwa oraz zapewnienie ochrony zdrowia i życia konsumentów (art. 24 ust. 10 ustawy). Podstaw ę do wszczęcia postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa rowerów DINO stanowiły natomiast wyniki bad ań organoleptycznych tych produktów , przeprowadzonych przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. W ich wyniku ustalono, że układ kierowniczy w obu rowerach umożliwia swobodny obrót maksymalnie do około 45°, co jest niezgodne z pkt 4.8.4 normy PN - EN ISO 8098:2014 - 08 Rowery. Wymagania bezpieczeństwa dla rowerów dziecięcych ( dalej jako: „norma ” ), stosownie do którego układ kierowniczy powinien umożliwiać swobodny obrót co najmniej o 60°, w obi e strony od położe nia na wprost. . Nieprawidłowość ta w znacznym stopniu ogranicza promień skrętu roweru i ominięcie przeszkody, a w konsekwencji może być przyczyną wypadku dziecka. Ponadto – w przypadku roweru DINO 14” – ustalono, że odległość pozioma między płaszczyzną pio nową przechodzącą przez kółko pomocnicze a płaszczyzną pionową przechodzącą przez linię środkową ramy roweru wynosi 165 mm, co jest niezgodne z pkt 4.16.2 lit. a normy , stosownie do którego odległość ta powinna wynosić co najmniej 175 mm. Zbyt mała odległo ść kółek pomocniczych może powodować utratę stabilności roweru i w konsekwencji przyczynić się do upadku dziecka. Stwierdzić przy tym trzeba, że zarówno w toku postępowania zakończonego decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r., jak równi eż w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją strona postępowania nie kwestionowała wyników badań organoleptycznych rowerów DINO . Mając powyższe na uwadze, organ nadzoru uzn ał wyniki badań rowerów prz eprowadzonych przez inspektorów Inspekcji Handlowej za okoliczność bezsporną w niniejszej sprawie. W toku postępowania odwoławczego, zainicjowanego wnioskiem strony postępowania z 24 stycznia 2017 r. przekazała ona oświadczenie przedsiębiorcy będącego dost awcą kółek pomocniczych do roweru DINO 14”, z której 5 wynika, że rozstaw kółek pomocniczych przeznaczonych do montażu w tym modelu roweru do starczonych na sezon 2016 r. był o 10 mm mniejszy niż w tych samych elementach, dostarczanych stronie postępowania w latach 2014 – 2015 r. Prezes UOKiK uznał zatem, że strona postępowania potwierdziła powoływaną w ramach postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów okoliczność zmiany w konstrukcji roweru DINO 14”, wprowadzoną w rowerach sprzedawanych w 2016 r . i udowodniła, że rowery sprzedawane przed tą datą posiadały wymagany rozstaw kółek pomocniczych. N ie zmienia to jednak faktu, że rowery te nie spełniają wymagań bezpieczeństwa w zakresie układu kierowniczego (pkt 4.8.4 normy), a w odniesieniu do egzempla rzy wprowadzanych na rynek w 2016 r. – także w zakresie wymaganego rozstawu kółek pomocniczych (pkt 4.16.2 lit. a normy). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić trzeba, że ponowna analiza i ocena materiału dowodowego zgromadzonego w ramach postępowania obu i nstancji potwierdza okoliczność niespełnienia przez rowery DINO wymagań w zakresie bezpieczeństwa i nie daje podstaw do kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji administracyjnej. M ateriał dowodowy zgromadzony w ramach p ostępowania zakończonego decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r. nie dał, w opinii Prezesa UOKiK, podstaw do przyjęcia, że strona postępowania podjęła dobrowolne działania naprawcze, które wyeliminowały zagrożenia stwarzane przez kwesti onowane rowery w odniesieniu do egzemplarzy rowerów wprowadzonych na rynek. O ile bowiem przekazane przez stronę postępowania dokumenty (tj. protokół przekazania posiadanych egzemplarzy rowerów DINO 14” do utylizacji oraz sprawozdanie z badań laboratoryjny ch roweru DINO 16” potwierdzające spełnianie przez ten produkt wymagań w zakresi e układu kierowniczego) potwierdzają , że strona postępowania podjęła działania naprawcze w stosunku do egzemplarzy produktów będących w jej posiadaniu, to przekazanie dowodów od 12 z 54 dystrybutorów roweru DINO 14” i 23 z 85 dystrybutorów roweru DINO 16” nie może być, zdaniem organu nadzoru , potraktowane jako przekazanie dowodów potwierdzających podjęcie wystarczających działań w stosunku do egzemplarzy produktów wprowadzonych na rynek i będących w posiadaniu dystrybutorów. Ponadto, strona postępowania nie przekazała dowodów, które mogłyby potwierdzić jej stanowisko zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego wynika, że pozostali dystrybu torzy (tj. przedsiębiorcy, od których strona postępowania nie przekazała oświadczeń o nieposiadaniu rowerów lub faktur korygujących potwierdzających zwrot posiadanych egze mplarzy produktów) nie mieli już rowerów DINO w swojej ofercie 6 handlowej . Należy zauw ażyć, że w ramach trwającego prawie siedem miesięcy postępowania I instancji strona postępowania nie sygnalizowała żadnych trudności z pozyskaniem dowodów od swych kontrahentów i zobowiązała się do przekazania dowodów potwierdzających wycofanie produktów z rynku od pozostałych dystrybutorów rowerów DINO. Strona postępowania nie udowodniła również w żaden sposób, że monitowała rynek w powyższym zakresie lub próbowała gromadzić oświadczenia od przedsiębiorców, którzy nie odpowiedzieli na jej wezwanie do przek azania informacji na temat liczby pos iadanych egzemplarzy produktów, do czego Prezes UOKiK wezwał j ą w piśmie z 7 lutego 2017 r. N ależy przy tym mieć na względzie, że „w postępowaniu administracyjnym ciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na tym, kto z okr eślonego faktu wywodzi dla siebie skutki prawne. Prowadzi to do konkluzji, że nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współu działu w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony” (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt: IV SA/Wr 825/12). Jak wskazano we wcześniejszej części niniejszej decyzji, niepodjęcie przez przedsiębiorcę będącego stroną postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów dobrowolnych i wystarczających działań naprawczych w odniesie niu do produktów będących jego przedmiotem, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że produkty te nie są bezpieczne, obliguje organ nadzoru do podjęcia środków określonych w art. 24 ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Powyższe podyktowane jest cele m ww. ustawy, jakim jest ochrona zdrowia i życia konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo związane z używaniem produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa i ich el iminacja z rynku . Mając na uwadze okoliczność, że w toku postępowania zakończonego decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r. strona postępowania potwierdziła, że wyeliminowała przyczyny zagrożeń stwarzanych przez rowery będące przedmiotem postępowania w odniesieniu do egzemplarzy tych produktów będących w jej posiadaniu oraz odebranych od niewiele ponad ¼ z ogólnej liczby ich dystrybutorów, organ nadzoru uznał za celowe nałożenie na nią obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 2 lit. b i c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W opinii Prezesa UOKiK obowiązki na łożone na stronę postępowania są niezbędne do wyeliminowania zagrożen ia stwarzanego przez rowery DINO oraz adek watne do stwarzanego przez nie zagrożenia. 7 Z kolei stwierdzenie, że rowery będące p rzedmiotem postępowania nie są produktami bezpiecznym i stanowi przesłankę do nałożenia przez Prezesa UOKiK kary pieniężnej na stronę postę powania. Wprowadzając bowiem te produkt y na rynek, strona postępowania naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym producent jest zobowiąz any wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Naruszenie tego przepisu, zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, upoważnia Prezesa UOKiK do nałożenia na producenta kary pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Mają c na uwadze okoliczność, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania nie powołała żadnych zarzutów odnośnie prawidłowości ustalenia przez Prezesa UOKiK nałożonej na nią kary pieniężnej, Prezes U OKiK w sposób ogólny dokonał ponownej anal izy rozstrzygnięcia w zakresie kary . Art. 33a ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowi, że wysokość kary pieniężnej ustala się uwzględniając w szczególności stopień i okoliczności naruszenia przez przedsiębiorcę obowiązków. W związku z tym, że Prezes UOKiK w niniejszej decyzji uznał, że przedłożona przez stronę przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 24 stycznia 2017 r. deklaracja dostawcy kółek pomocniczych do roweru DINO 14” potwierdza, że konstrukcja tego modelu roweru w latach 2 014 – 2015 nie wykazywała niepra widłowości w zakresie rozstawu kółek pomocniczych, a tym samym różniła się od tej z 2016 r., organ nadzoru rynku postanowił uznać ten fakt za udowodniony i nie traktować na niekorzyść strony postępowania okoliczności, że uni emożliwiła ona ustalenie od kiedy faktycznie wprowadzała na rynek ww. model roweru rowery ze stwierdzonymi nieprawidłowościami. Nie mniej jednak, pozostałe okoliczności naruszenia przez stronę obowiązków w zakresie ogólnego bezpieczeństwa produktów, organ nadzoru uznaje za prawidłowe i uzasadnione. I tak, podkreślić trzeba, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Prezes UOKiK uwzględnił okoliczności przemawiające na korzyść strony postępowania, tj. pierwsze naruszenie przez nią przepisów ustawy o ogólnym bezpiecz eństwie produktów, brak skarg i reklamacji konsumenckich na produkty będące przedmiotem postępowania oraz koszty poniesione przez stronę w związku z przekazaniem rowerów DINO 14” do utylizacji. W tym stanie rzeczy wymierzona kara pieniężna jest w opinii Pr ezesa UOKiK zasadna, zwłaszcza biorąc pod uwagę uwzględnione okoliczności przemawiające na niekorzyść strony postępowania, tj. zawodowy charakter prowadzonej przez stronę postępowania działalności gospodarczej oraz fakt, że produkcja rowerów stanowi jej gł ówny przedmiot , znaczną liczbę 8 prod uktów wprowadzonych na rynek oraz fakt, że są one przeznaczone dla dzieci stanowiących kategorię konsumentów, która według ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów podlega szczególnej ochronie, dużą liczbę produktów nie spełniających wymagań bezpieczeństwa wprowadzonych na rynek oraz długi okres czasu obowiązywania naruszonych przez stronę postępowania wymagań w zakresie bezpieczeństwa rowerów. Prezes UOKiK prawidłowo również ustalił wysokość korzyści majątkowej osiągnięt ej przez stronę postępowania ze sprzedaży prod uktów będących jego przedmiotem, będącą kryterium pomocniczym przy określeniu wysokości kary pieniężnej , nakładanej przez Prezesa UOKiK w ramach postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów. Reasu mując, Prezes UOKiK postanowił nie brać pod uwagę jako okoliczności obciążającej przy określaniu wysokości nałożonej kary pieniężnej faktu braku współpracy strony postępowania z organem nadzoru w zakresie ustalenia, na czym polegały zmiany wprowadzone prze z nią w rowerach DINO 14” sprzedawanych w 2016 r., co stanowiło podstawę do zmniejszenia nałożonej na stronę postępowania kary pieniężnej do wysokości 35 000 zł. Zdaniem Prezesa UOKiK nałożona w niniejszej decyzji na stronę postępowania kara pieniężna nie może zostać uznana za nadmierną (35 % maksymalnej wysokości kary przewidzianej w ustawie o ogólnym bezpieczeństwie produktów ) stanowiąc jednocześnie realną dolegliwość finansową dla przedsiębiorcy. Powyższe zgodne jest z funkcją administracyjnej kary pienię żnej , bowiem j ak wynika z wyroku WSA z 22 maja 2015 r. (VI SA/Wa 3597/14) „ kara pełni funkcję prewencyjną, - jest wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość zapobiegającym powstawaniu nagannych praktyk rynkowych – oraz pełni funkcję represyjną stanowi dolegliwość dla przedsiębiorcy nie niosąc za sobą jednocześnie ryzyka wyeliminowania go z obrotu gospodarczego. Kary wymierzane w sprawach z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów, uwzględniając kryteria ich wymierzania przewidziane w ww. ustawie, nie mogą mieć ch arakteru symbolicznego” . Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do is toty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. 9 Prezes UOKiK, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału d owodowego z uwzględnieni em okoliczności i dowodów przedłożonych przez stronę w toku postę powania odwoławczego – zarówno pod katem oceny legalnoś ci, jak i celowoś c i wydanego rozstrzygnięcia – postanowił zmniejszyć nałożoną na stronę postępowania karę pieniężną do wysokości 35 000 zł. Natomiast w pozostałym zakresie zaskarżonego rozstrzygnięcia organ nadzoru nie dopatrzył się przesłanek, które pr zemawiałby za uchyleniem lub zmianą decyzji Prezesa UOKiK nr DNR - 1/6/2017 z 11 stycznia 2017 r. N ależy podtrzymać argumenty wskazane w zask arżonej decyzji, uzasadniające dokona ną ocenę bezpieczeństwa produktów , nałożenie na stronę obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 2 lit. b i pkt c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów , jak również zobowiązanie jej do uiszczenia kary pieniężnej za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa . Mając powyższe na względzie, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Zgodnie z art. 33a ust. 5 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, karę pieniężną należy uiścić w t erminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa UOKiK na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu prze d sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami admin istracyjnymi skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKT ORA Departamentu Nadzoru Rynku Jadwiga Gunerka Otrzymuje : Longway Poland sp. z o.o. ul. Parzniewska 4A 05 - 800 Pruszków