DNR-24/2022

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 27 czerwca 2022 r. DNR - 5.720.48.2021.KS DECYZJA NR DNR - 1/ 24 /2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowani a administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052) w związku z art. 33a ust. 2 pkt , art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2021 r. poz. 222), po przeprowadzeniu postępowania admini stracyjnego w przedmiocie wniosku przedsiębiorcy Amio spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zabrzu z 18 maja 2022 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwi etnia 2022 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżony pkt 2 decyzji . UZASADNIENIE Pismem z 18 maja 2022 r. (wpłynęło do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 25 maja 2022 r.) przedsiębiorca Amio sp. z o.o. z siedzi bą w Zabrzu złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”) nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwietnia 2022 r. w zakresie pkt 2, tj. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z 27 sierpnia 2021 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej j ako: „Prezes UOKiK”) protokół wraz z aktami kontroli dotyczący liny holowniczej Tow Rope 3000 kg, 4 m TW3T, EAN: 5903293010334, 71160/01033, zwanej dalej także „liną holowniczą”, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 2 wprowadzonej na rynek przez przedsiębiorcę AMIO spółka z ograniczoną odpowied zialnością z siedzibą w Zabrzu. Inspektorzy Inspekcji Handlowej w toku kontroli pobrali próbkę liny holowniczej i przekazali ją do Sieci Badawczej Łukasiewicz – Przemysłowego Instytutu Motoryzacji Laboratorium Bezpieczeństwa Pojazdów w Warszawie w celu prz eprowadzenia badań na zgodność z wymaganiami określonymi w dokumencie Warunki Techniczne WT/008/PIMOT/18 Liny holownicze. Wymagania i badania . Ze sprawozdania z badań (nr BLB.112.21B z 18 czerwca 2021 r.) wynika, iż produkt ten nie spełniał wymagań zawarty ch w pkt 3.1 WT/008/PIMOT/18 i pkt 3.2 WT/008/PIMOT/18. Dodatkowo, z badań laboratoryjnych wynika, iż w zakresie funkcjonalności zaczepu (pkt 3.3 WT/008/PIMOT/18) brak było możliwości oceny odkształcenia zaczepu podczas próby wytrzymałości nominalnej przez nieosiągnięcie wymaganej nominalnej siły zrywającej (2800 dNa dla liny holowniczej dla DMC pojazdu do 3500 kg. Ponadto, z uwagi na zerwanie liny podczas 1 cyklu rozciągania (wymagane 10 cykli) przy obciążeniu 1076 daN (dla pierwszej próbki) oraz 1160 daN (dla drugiej próbki), co jest niezgodne z pkt 3.5 WT/008/PIMOT/18, nie była możliwa ocena wydłużenia, jak również nie można było dokonać oceny nominalnej siły rozrywającej. W związku z powyższym, Prezes UOKiK uznał za zasadne wszczęcie w tej sprawie postę powania administracyjnego na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2021 r. poz. 222), dalej jako „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów”. Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodek s postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), dalej jako „Kodeks postępowania administracyjnego”, pismem z 25 października 2021 r. Prezes UOKiK powiadomił przedsiębiorcę Amio sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu (dalej jako: „strona p ostępowania”) o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeństwa liny holowniczej, a następnie postanowieniem z 24 listopada 2021 r. wyznaczył temu przedsiębiorcy termin na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez ten pr odukt oraz przedstawienie dowodów potwierdzających podjęte w tym celu działania. Przedsiębiorca będący stroną niniejszego postępowania nie zakwestionował oceny bezpieczeństwa produktu i podjął działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych p rzez liny holownicze. Decyzją nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK stwierdził, że strona postępowania usunęła przyczyny zagrożeń stwarzanych przez produkt i na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów umorz ył postępowanie (pkt 1 sentencji decyzji), a na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa nałożył na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 3 przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. Decyzja została doręc zona stronie postępowania 5 maja 2022 r. W związku ze złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UOKiK pismem z 1 czerwca 2022 r. poinformował stronę postępowania o wynikającym z art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego prawie do czy nnego udział w każdym stadium postępowania, w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona postępowania nie skorzystała z przy sługujących jej praw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdza, co następuje . Istotą ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego , jest zapewnienie stronom p ostępowania prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, realizowanego poprzez złożenie odwołania od decyzji organu I instancji. Stosownie do art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwsze j instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administr acyjnego stanowi, że przez „ministra” należy rozumieć również Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcje ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonymi działami administracji rządowej, przewod niczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państw owych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego, od rozstrzygnięć wydanych przez Prezesa UOKiK – będącego centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony kon kurencji i konsumentów, nad którego działalnością nadzór sprawuje Prezes Rady Ministrów – przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który stosownie do art. 129 § 2 w związku z art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwietnia 2022 r. został złożony przez stronę postępowania w terminie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 4 Konstrukcja prawna odwołania jest op arta na zasadzie skargowości co oznacza, że postępowanie odwoławcze uruchamiane jest przez czynność procesową legitymowanego podmiotu - strony lub uczestnika na prawach strony. Wniesienie odwołania prowadzi do ponownego rozpatrzenia tej samej sprawy admin istracyjnej (tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym) oraz rozstrzygnięcie jej decyzją administracyjną przez organ drugiej instancji. Granice postępowania dowodowego generalnie wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego. Organ odwoła wczy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) i zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego) dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, nie zaś jedynie kontrola decyzji organu I instanc ji czy też rozpatrzenie zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017). Organ jest zatem zobowiązany do ponownego rozważenia wszelkich istotnych dla sp rawy okoliczności faktycznych i prawnych, co w efekcie ma doprowadzić do wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie, które wyeliminuje ewentualne wady decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli w przypa dku rozstrzygnięcia złożonego z kilku odrębnych punktów strona wskazuje w odwołaniu, że zaskarża decyzję pierwszoinstancyjną tylko w określonej części, którą uważa za niekorzystną, to organ II instancji nie może wykroczyć poza tak wyznaczone granice kompet encji organu odwoławczego i obejmować rozpoznaniem i rozstrzygnięciem całą sprawę administracyjną. W takiej sytuacji ta część decyzji, którą strona nie objęła odwołaniem zyskuje przymiot ostateczności z upływem terminu do odwołania. W związku z tym, organ II instancji nie może poddać kontroli niezaskarżonej części decyzji organu I instancji i ponownie rozpatrzyć sprawę także w zakresie rozstrzygniętym niezaskarżoną częścią orzeczenia ( vide m.in.: wyrok NS A z 21 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 556/06). Z uwagi na fakt, że w rozpatrywanym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania jednoznacznie zaskarżyła rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 decyzji, rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 decyzji jest ostateczne i prawomocne w trybie postępowania administracy jnego. W związku z powyższym, Prezes UOKiK w toku postępowania w II instancji ponownie dokonał analizy zgromadzonego materiału w zakresie objętym zaskarżeniem, a więc pkt 2 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 5 decyzji, nakładającego na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa. Przedsiębiorca AMIO sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu wprowadził linę holowniczą Tow Rope 3000 kg, 4 m TW3T, EAN: 5903293010334, 71160/01033 na rynek i jest jej producentem w rozumi eniu art. 3 pkt 2 lit. b ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z tym przepisem, za producenta uznaje się importera produktu, jeżeli wytwórca nie wyznaczył przedstawiciela, w przypadkach gdy wytwórca nie prowadzi działalności w Unii Europejski ej lub na terytorium państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że strona postępowania nabyła linę holowniczą od chińskiego przedsi ębiorcy, na potwierdzenie czego przedłożyła fakturę zakupu z 13 maja 2021 r. wraz z dokumentacją SAD. Podstawowym obowiązkiem producenta jest - zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów – wprowadzanie na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od r odzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochr ony zdrowia i życia ludzkiego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ww. ustawy produkt, który nie spełnia wymagań określonych w art. 4, nie jest produktem bezpiecznym. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej wykonują kontrolę p roduktów w zakresie spełniania ogólnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa. Podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeństwa liny holowniczej stanowiły wyniki badań laboratoryjnych przepr owadzonych w toku kontroli inspektorów reprezentujących Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – Przemysłowy Instytutu Motoryzacji Laboratorium Bezpieczeństwa Pojazdów w Warszawie na zgodność z wymaganiam i określonymi w dokumencie Warunki Techniczne WT/008/PIMOT/18 Liny holownicze. Wymagania i badania . Ze sprawozdania z badań (nr BLB.112.21B z 18 czerwca 2021 r.) wynika, iż z uwagi na pomarańczowy kolor i deklarację na opakowaniu o przeznaczeniu liny do ho lowania pojazdów o masie 3000 kg (dla liny holowniczej dla DMC pojazdu do 3500 kg wymagany jest natomiast kolor Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 6 czerwony), a także brak oznaczenia nazwy dostawcy, nazwy lub innego numeru liny oraz typu liny, produkt ten nie spełnia wymagań zawartych w pkt 3.1 WT/008/PIMOT/18. L ina nie spełnia ła także wymagań dotyczących długości holu (pkt 3.2 WT/008/PIMOT/18), zgodnie z którym powinna ona wynosić 4 - 5 m, a w trakcie badań stwierdzono długość 3,96 m co do pierwszej próbki oraz 3,95 m co do drugiej. Dodatkowo, z uzyskanych wyników badań laboratoryjnych wynika, iż w zakresie funkcjonalności zaczepu (pkt 3.3 WT/008/PIMOT/18) brak jest możliwości oceny odkształcenia zaczepu podczas próby wytrzymałości nominalnej przez nieosiągnięcie wymaganej nominalnej siły zrywa jącej (2800 dNa dla liny holowniczej dla DMC pojazdu do 3500 kg. Ponadto, z uwagi na zerwanie liny podczas 1 cyklu rozciągania (wymagane 10 cykli) przy obciążeniu 1076 daN (dla pierwszej próbki) oraz 1160 daN (dla drugiej próbki), co jest niezgodne z pkt 3 .5 WT/008/PIMOT/18, nie była możliwa ocena wydłużenia, jak również nie można było dokonać oceny nominalnej siły rozrywającej. Opierając się na wynikach badań laboratoryjnych Prezes UOKiK uznał, że lina holownicza nie jest produktem bezpiecznym i stwarza z agrożenie dla życia i zdrowia konsumentów. Strona postępowania w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją nie kwestionowała negatywnej oceny bezpieczeństwa liny holowniczej, nie przedstawiła także żadnych dowodów które by podważały wyniki tych bad ań. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przyznała, że kwestią sporną jest wyłącznie zasadność nałożenia na nią kary oraz ewentualnie jej wysokość. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zarzuciła dopuszczenie się przez Prezesa U OKiK działającego jako organ I instancji naruszenia następujących przepisów prawa: 1. art. 189f § 3 w związku z art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie, mimo zaistnienia warunków do odstąpienia od nałożenia kary, prze jawiających się w przedstawieniu dowodów przez stronę postępowania potwierdzających wykonanie postanowienia Prezesa UOKiK z 24 listopada 2021 r.; 2. przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym be zpieczeństwie produktów, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu, że zostały spełnione przesłanki dające możliwość nałożenia przez organ kary na stronę z tytułu wprowadzenia na rynek towaru niespełniającego wyma gań bezpieczeństwa; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 7 3. przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez uchybienie obowiązkowi kierowania się przez organ zasadą proporcjonalnoś ci, wyrażające się nałożeniem na stronę obowiązku w postaci zapłaty kary pieniężnej niewspółmiernego do celu, który miałby być osiągnięty dzięki jego nałożeniu; 4. przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego, a także zanie chania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Ad. zarzut 1. Zarzut naruszenia art. 189f § 3 w związku z art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 189f § 1 Kodeksu postępo wania administracyjnego, organ odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stron ę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbo we i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zgodnie z § 2 tego przepisu, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyj na kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, ok reślając termin i sposób powiadomienia. Art. 189f § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi natomiast, że organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 8 Strona postępowania twierdzi, że „ w istocie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a Prezes UOKiK wydał postanow ienie o którym mowa w tym przepisie i jest to postanowienie z 24 listopada 2021 r. ”. Podnosząc wskazany zarzut strona postępowania nie dostrzega, że postanowienie z 24 listopada 2021 r. zostało wydane na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpiecze ństwie produktów, a nie na podstawie art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym pierwszym przepisem, Prezes UOKiK może w t oku postępowania w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie termin na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych prze z produkt. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie nie zawiera żadnych przepisów które by stanowiły, że konsekwencją wykonania tego postanowienia jest odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej, czego domaga się strona. Prezes UOKiK nie może się także zgodzić ze s troną postępowania, że miał wszelkie podstawy do zastosowania uregulowanego w art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego trybu. Postanowienie o którym mowa w § 2 art. 189f Kodeksu postępowania administracyjnego ma bowiem charakter fakultatywny i jest wydawane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, narus zonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej (wyrok WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 991/19). Aby można było odstąpić od wymierzenia kary niezbędne jest przekonanie organu, że usunięcie skutków narus zającego prawo zachowania strony pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pieniężna. W niniejszej sprawie Prezes UOKiK takiego przekonania nie miał, w związku z czym nie wydał postanowienia, o którym mowa w art. 189f ust. 2 Kod eksu postępowania administracyjnego. Pojęcie „wyeliminowania zagrożeń” nie jest – jak rozumie strona postępowania - synonimem pojęcia „usunięcie naruszenia prawa”. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie można mówić o usunięciu skutków naruszenia prawa. Należy podkreślić, że strona postępowania wprowadziła na rynek 998 sztuk lin holowniczych, z czego wycofała 297 sztuk. Nie m ożna wi ęc uznać, aby strona postępowania usunęła skutki naruszenia prawa, skoro 701 sztuk lin holowniczych nadal znajduje się u konsumentów i stanowi dla nich zagrożenie. Prezes UOKiK umożliwił stronie postępowania podjęcie działań w celu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez produkty w toku postępowania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 9 administracyjnego. W postanowieniu z 24 listopada 2021 r. Prezes UOKiK wezwał stronę postępowania do usunięcia zagrożeń stwarzanych przez liny holownicze a następnie ich zniszczenie lub modyfikację oraz przek azanie potwierdzających to dowodów w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia. Nie oznacza to jednak, aby uznał, że podjęcie tych działań było równoznaczne z odstąpieniem od nałożenia na nią kary pieniężnej za wprowadzenie na rynek produktu który n ie jest bezpieczny. Niezależnie od zarzutu strony postępowania Prezes UOKiK rozważył ponownie, czy zasadnie uznał w zaskarżonej decyzji, że w sprawie nie zaistniały pozostałe przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczen iu. W ocenie Prezesa UOKiK ponownie rozpatrującego sprawę nie można uznać, że w sprawie zaistniała przesłanka znikomego naruszenia prawa. Jak wynika z Komentarza do Kodeksu postępowania administracyjnego pod red. Wierzbowskiego (Legalis), naruszeniem zni komym będzie naruszenie, które nie niesie ze sobą społecznego niebezpieczeństwa. Wpływ na ocenę znikomości naruszenia będą miały m.in. takie elementy przedmiotowe, jak waga dobra chronionego przez normę sankcjonowaną, czas trwania naruszenia, wpływ narusze nia na poszanowanie prawa, zasięg naruszenia, liczba podmiotów, na które naruszenie ma wpływ, znaczenie następstw naruszenia, etc. Za interes chroniony przez ustawę o ogólnym bezpieczeństwie produktów należy uznać zdrowie i życie konsumentów. Obowiązek w prowadzania na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych jest podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy co oznacza w opinii Prezesa UOKIK, że naruszenie waga naruszenia tego obowiązku nie może zostać uznana za znikomą. Prezes UOKiK stoi więc na stanowisku, że od stąpienie od nałożenia kary pieniężnej w przypadku naruszenia przepisów tej ustawy jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach. W związku z tym, Prezes UOKiK zasadnie stwierdził w zaskarżonej decyzji, że dobro chronione jakim jest życie i zdrowie konsume ntów zostało w sposób istotny naruszone. Prezes UOKiK nie posiada również żadnych informacji z których by wynikało, że strona postępowania została już ukarana za to samo zachowanie przez inny uprawniony organ. Z uwagi na powyższe, Prezes UOKiK zasadnie nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek do zastosowania odstąpienia i poprzestania na pouczeniu. Ad. 2. Strona postępowania zarzuciła także Prezesowi UOKiK błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpiecz eństwie produktów. Wskazany przepis stanowi, że organ nadzoru może, w drodze decyzji, nałożyć na producenta karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł za wprowadzenie na rynek produktu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 10 niespełniającego wymagań bezpieczeństwa. Kara ta jest administracyjną k arą pieniężną, czyli określoną w ustawie sankcją o charakterze pieniężnym, nakładaną przez organ administracji publicznej, w drodze decyzji, w następstwie naruszenia prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku albo naruszeniu zakazu ciążącego na osobie fizycznej, osobie prawnej albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ( art. 189b Kodeksu postępowania administracyjnego). N ałożenie administracyjnej kary pieniężnej sprowadza się zatem do wydania przez organ administracji publicznej nakazu uiszczenia określonej w akcie stosowania prawa kwoty przez podmiot, który nie wykonywał lub wykonywał nienależycie ciążący na nim obowiązek administracyjny ( L. Staniszewska , Materialne i proceduralne zasady, s. 29). Jak wskazał Trybunał Kon stytucyjny: „Istotą administracyjnych kar pieniężnych jest mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków na rzecz państwa” (orzeczenie TK z 1 marca 1994 r., sygn. U 7/93). Nałożona na stronę postępowania kara jest więc konsek wencją wprowadzenia na rynek produktu który nie jest bezpieczny. Art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ma charakter fakultatywny, co oznacza, że Prezes UOKiK w przypadku stwierdzenia popełnienia deliktu administracyjnego decyduj e w ramach uznania administracyjnego o nałożeniu (lub nie) kary pieniężnej. Takie rozumienie tego przepisu znajduje poparcie także w orzecznictwie – np. jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1855/09: „Decyzja o nałożeniu kary na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275 ze zm.) ma charakter uznaniowy co oznacza, że ewentualne rozstrzygnięcie co do ukarania należy do organu, który dokonuje oceny działań producenta jako zagrażających i w jakiej mierze interesowi publicznemu.” Nakładanie kar pieniężnych w ramach uznania administracyjnego oznacza możliwość dokonania przez organ wyboru spośród kilku moż liwych rozstrzygnięć, z których każde będzie formalnie zgodne z prawem. Uznanie administracyjne charakteryzuje się tym, że organ nie jest związany ścisłymi kryteriami prawnymi, a więc ma pewną swobodę w kształtowaniu treści rozstrzygnięcia (wyrok WSA w Gli wicach z 21 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 262/13). W przypadku ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ustawodawca określił maksymalną wysokość kary za dany delikt, a wybór wysokości kary pozostawił do decyzji organu. Z uzasadnienia wniosku o pon owne rozpatrzenie sprawy można wywieść, że strona postępowania - powołując się na doświadczenie życiowe – stoi na stanowisku, że to nie sama wadliwa linka holownicza stwarza zagrożenie dla użytkowników, lecz zachowanie uczestników ruchu drogowego. Twierdzi przy tym, że ryzyko wystąpienia kolizji w ruchu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 11 drogowym jest bardzo niskie, a w konsekwencji dobro chronione jakim jest zdrowie i życie konsumentów nie zostało w znaczący sposób naruszone. Odnosząc się do wywodów strony postępowania należy stwierdzić, że kwesta niespełniania wymagań bezpieczeństwa przez linę holowniczą, a tym samym okoliczność, że stwarza ona zagrożenie dla konsumentów została rozstrzygnięta w części decyzji nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwietnia 2022 r. która nie została przez stronę postępowa nia zaskarżona, w związku z tym nie może być przedmiotem ponownego rozpatrywania. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona przyznała, że nie kwestionowała uzyskanych wyników badań potwierdzających niespełnianie wymagań bezpieczeństwa przez linę holo wniczą. Skoro strona postępowania nie kwestionuje tego rozstrzygnięcia, a zgodnie z wolą ustawodawcy jedyną przesłanką do nałożenia wskazanej kary pieniężnej jest wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa, Prezes UOKiK był umoc owany do nałożenia na nią kary pieniężnej. Prezes UOKiK zauważa jedynie, że argumenty strony to jej subiektywne przekonania, niepoparte żadnymi dowodami. Zgodnie ze stanowiskiem NSA, n ie jest prawidłowy wniosek, że w sytuacji, gdy strona kwestionuje ustal enia organu administracji, a nie przedstawia dowodów potwierdzających jej twierdzenia, na organie administracji spoczywa ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez ten organ (wyrok NSA OZ w Katowicach z 20 maja 1998 r., sygn. I SA/Ka 1605/96). Tym samym Prezes UOKiK za prawidłowe uznaje ryzyka wynikające z używania produktu wskazane przez Inspekcję Handlową w dokumencie Risk Assessment. Podkreślenia wymaga także, że ocena szacowania ryzyka została dokonana przez Mał opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, organ uprawniony do kontroli produktów w zakresie spełniania ogólnych wymagań bezpieczeństwa. Wprowadzenie na rynek produktu który nie jest bezpieczny stanowi naruszenie art. 10 ust. 1 ustawy o ogól nym bezpieczeństwie produktów i uprawnia Prezesa UOKiK do nałożenia kary, o której mowa w art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W ocenie Prezesa UOKiK, stwierdzenie, że lina holownicza nie jest produktem bezpiecznym uprawniało g o do nałożenia na stronę postępowania kary pieniężnej. Ad. zarzut 3. naruszenie art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uchybienie obowiązkowi kierowania się zasadą proporcjonalności. Strona postępowania twierdzi, że nałożona na nią kara pieniężna jest niewspółmierna do celu, który miałby być osiągnięty dzięki jej nałożeniu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 12 Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego ucz estników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Kary pieniężne nakładane przez Prezesa UOKiK mają charakter represyjno - wychowawczy i są nakładane w celu zachowania oraz przestrzegania obowiązuj ącego porządku prawnego. Mają zatem na celu zapobieganie w przyszłości tego rodzaju naruszeniom ustawy, jak również represję, czyli mają stanowić odczuwalną dolegliwość za jej naruszenie. Biorąc pod uwagę wymienione powyżej okoliczności, zarówno łagodzące jak i obciążające, Prezes UOKiK uznał nałożoną na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za adekwatną do stwierdzonych naruszeń prawa. Jak stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z 4 lutego 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2414/10, „ decyzja o nało żeniu kary ma charakter uznaniowy, co oznacza, że ewentualne rozstrzygnięcie co do ukarania należy do organu, który dokonuje oceny działań producenta jako zagrażających i w jakiej mierze interesowi publicznemu, a wymierzając karę pieniężną w określonej wys okości, kieruje się stopniem oraz okolicznościami, w jakich doszło do naruszenia obowiązków, co wynika z art. 33a ust. 4 u.o.b.p. ”. Nakładanie kar pieniężnych w ramach uznania administracyjnego oznacza możliwość dokonania przez organ wyboru spośród kilku możliwych rozstrzygnięć, z których każde będzie formalnie zgodne z prawem. W przypadku ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ustawodawca określił maksymalną wysokość kary za dany delikt, a wybór wysokości kary jest pozostawiony uznaniu Prezesa UOKiK. W sytuacji gdy przepisy prawa regulują kary, które mogą być wymierzane w ramach uznania administracyjnego, organ administracji publicznej ma obowiązek, biorąc pod uwagę przede wszystkim zasadę prawdy obiektywnej, jak również zasadę przekonywania, rozważyć całokształt okoliczności sprawy z uwzględnieniem wymienionych w ustawie przesłanek miarkowania administracyjnej kary pieniężnej, pamiętając, że zebrane w sprawie dowody mogą mieć wpływ nie tylko na złagodzenie wymiaru kary, ale także jej zaostrzenie. Wynik tych działań organu powinien zaś znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji nakładającej karę, bowiem to uzasadnienie w przypadku decyzji opartych na uznaniu „wymaga (...) od organu nie tylko wykazania legalności rozwiązania, lecz również jego celowości. Spełnia też istotną rolę z punktu widzenia kontroli, ponieważ wykazuje motywy, jakimi kierował się organ, realizując powierzone mu upoważnienie” (M. Jaśkowska , Uznanie administracyjne a inne formy władzy dyskrecjonalnej administracji publicznej, w: System Prawa Administracyjnego, t. 1, 2015, s. 285). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 13 Strona postępowania w uzasadnieniu złożonego wniosku podniosła, że nie można się zgodzić, że Prezes UOKiK nakładając karę pieniężną miał na uwadze całokształt okoliczności sprawy, a określając wysoko ść kary pieniężnej uwzględnił stopień i okoliczności naruszenia prawa. W związku z tym, rozpatrując sprawę ponownie, Prezes UOKiK przeanalizował przesłanki uwzględnione w zaskarżonej decyzji przy określaniu wysokości nałożonej kary pieniężnej, szczególny n acisk kładąc na argumenty przedstawione przez stronę postępowania. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie stanowi, że wysokość kary ustala się uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków (art. 33a ust. 4 ustawy). Jak stwierdził m.in. WSA w Warszawie w wyroku z 22 maja 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3597/14 „przez stopień i okoliczności naruszenia obowiązków należy rozumieć takie okoliczności, jak: stopień współpracy z organem nadzoru rynku w zakresie eliminacji zagrożeń stwarzanych przez produkt, ilość niebezpiecznego produktu wprowadzonego na rynek, profesjonalny charakter działalności, ilość ewentualnych skarg konsumentów na produkt, przeznaczenie produktu dla kategorii konsumentów szczególnie narażonych czy też ewentualna notoryjn ość naruszania przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.” Kierując się wskazanymi wytycznymi, Prezes UOKiK ponownie rozważył dyrektywy wymiaru kary pieniężnej nałożonej na stronę postępowania. Należy za słuszne uznać, że profesjonalny charakte r działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę postępowania obliguje ją do znajomości i przestrzegania przepisów prawa i dokładania należytej staranności tak, by wprowadzane przez nią na rynek produkty były bezpieczne. Dodatkowo, jak wynika z informa cji zamieszczonych na stronie internetowej sklepu strony postępowania, specjalizuje się ona w imporcie i dystrybucji akcesoriów samochodowych. Przypomnieć należy, że obowiązkiem producenta jest „ znajomość i przestrzeganie obowiązujących powszechnie przepis ów prawa dotyczących danej dziedziny działalności gospodarczej” (wyrok WSA w Warszawie z 10 maja 2017 r., sygn. VI SA/Wa 2208/16) . Wprowadzając na rynek produkt niespełniający wymagań bezpieczeństwa, strona postępowania ten obowiązek naruszyła. W zaskarż onej decyzji Prezes UOKiK za okoliczności łagodzące uznał podjęte w toku postępowania administracyjnego przez jego stronę działania naprawcze, polegające na wycofaniu produktu z rynku powiadomienie konsumentów zamieszczone na stronie internetowej, okoliczn ość, że jest to pierwsze postępowanie prowadzone wobec strony oraz brak skarg i reklamacji dotyczących produktu. Rozpatrując sprawę ponownie Prezes UOKiK uznał, że okoliczności te zostały uwzględnione w sposób prawidłowy. Zasadnie także Prezes UOKiK wskaza ł, że 701 sztuk linek które nie zostały przez stronę postępowania odzyskane stanowi dużą liczbę; co więcej, należy zauważyć, że produkty te są kupowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 14 w celu ich użycia w przypadku awarii i mogą znajdować się w posiadaniu konsumentów przez wiele lat. Ja k już to zostało obszernie wyjaśnione w zaskarżonej decyzji, dla celów wymierzania kar pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów Prezes UOKiK uwzględnia – jako kryterium pomocnicze - wysokość korzyści majątkowej osiągn iętej przez przedsiębiorcę. Przesłanka ta nie jest bowiem wskazana w przepisach ustawy. Sposób wyliczania korzyści majątkowej był wielokrotnie przedmiotem analizy sądów administracyjnych i spotkał się z ich akceptacją – np. wyrok WSA w Warszawie z 23 grudn ia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1967/10 czy z 15 lutego 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2374/12. Korzyść osiągniętą ze sprzedaży stanowi iloczyn sprzedanych produktów, które nie spełniają ogólnych wymagań bezpieczeństwa i średniej ceny sprzedaży uzyskanej przez stronę postępowania. Przy ustalaniu ceny sprzedaży jednej sztuki produktu Prezes UOKiK oparł się na informacjach przekazanych przez stronę postępowania, z których wynikało, że średnia cena sprzedaży liny holowniczej wyniosła 11,75 zł. W związku z tym, korz yść majątkowa ze sprzedaży 701 sztuk lin wyniosła 8 236, 75 zł. Strona postępowania nie kwestionuje tych ustaleń. Uzasadniając postawiony zarzut, strona postępowania przywołała decyzję Prezesa UOKiK nr DNR - 1/53/2019 z 21 listopada 2019 r. W jej ocenie, z treści decyzji wynika, że okoliczności naruszenia obowiązków przez stronę postępowania zakończonego tamtą decyzją były podobne jak w niniejszej sprawie, natomiast korzyść majątkowa znacznie wyższa, podczas gdy nałożona kara pieniężna mniejsza. W opinii str ony stanowi to o n aruszeniu granic uznania administracyjnego. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że określając wysokość nakładanej kary pieniężnej, nie musi brać pod uwagę wysokości kar pieniężnych nałożonych na inne podmioty w innych sprawach. Pogląd ten p odzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 września 2021 r., sygn. akt II GSK 975/21. Ponadto, Prezes UOKiK w innych podobnych sprawach zakończonych w bieżącym roku wydawał decyzje nakładające na przedsiębiorców znacznie wyższe kary niż przywołana w decyzja z 2019 r. (np. decyzja nr DNR - 1/2/2022 z 14 stycznia 2022 r. lub decyzja DN R - 1/9/2022 z 25 lutego 2022 r.). Kara nałożona na stronę postępowania jest także niższa niż średnia wysokość kar pieniężnych nałożonych na podstawie ustawy o ogólnym bezp ieczeństwie produktów w 2021 r. (11 840 zł). Podkreślenia także wymaga, że kara ta stanowi tylko 10% maksymalnego ustawowego wymiaru kary. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności i przesłanki uwzględnione przy określaniu wysokości kary pieniężnej Prezes UO KiK uznaje, że jest ona adekwatna do naruszenia prawa jakiego dopuściła się strona postępowania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 15 Ad. zarzut 4. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona postępowania twierdzi, że Prezes UOKiK zaniechał podjęc ia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także zaniechał oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udo wodniona. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić. Jak już wyżej wyjaśniono, strona postępowania zaskarżyła decyzję jedynie w zakresie kary pieniężnej, więc ocena bezpieczeństwa liny holowniczej nie podlega ponownej weryfikacji w niniejszym postępowaniu. Pr zypomnieć jedynie należy, że ocena bezpieczeństwa liny holowniczej została oparta na badaniach laboratoryjnych próbki produktu pobranej z rynku. W ocenie Prezesa UOKiK, wyniki badań liny holowniczej nie budzą wątpliwości. Podkreślić należy, że strona postę powania nie podważyła prawidłowości tych badań, nie przedstawiła żadnych dowodów które by stanowiły o tym, że lina holownicza spełnia wymagania bezpieczeństwa. W orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, że choć w procedurze administracyjnej regułą jest , że to na organie spoczywa ciężar udowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia, jednakże również na stronie ciąży obowiązek współdziałania z organem i przedstawienia konkretnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, g dy postępowanie zmierza do nałożenia na stronę obowiązków, a nieudowodnienie konkretnego faktu może prowadzić do wydania decyzji dlań niekorzystnej (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2015 r. sygn. akt II GSK 188/14). Co więcej, strona postępowania nie wystąpiła w toku postępowania administracyjnego z żadnym wnioskiem dowodowym. Za niezrozumiałe więc należy uznać podniesione zarzuty. „ Nie jest prawidłowy wniosek, że w sytuacji, gdy strona kwestionuje ustalenia organu administracji, a ni e przedstawia dowodów potwierdzających jej twierdzenia, na organie administracji spoczywa ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez ten organ ” (wyrok NSA OZ w Katowicach z 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1605/96). W ocen ie Prezesa UOKiK, również podniesiony przez stronę postępowania argument o naruszeniu art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest zasadny. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, uznanie interesu za słuszny powinno wynikać z obiektywnej oceny sytuacji, a nie z własnego przekonania strony opartego na poczuciu krzywdy i nierówności (wyr. NSA w Katowicach z 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1744/96 ). Prezes UOKiK stroi na stanowisku, że dobrem chronionym na gruncie ustawy o ogólnym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 16 bezpieczeństwie produktów jest życie i zdrowie konsumentów; dobro to zawsze ma pierwszeństwo nad interesem strony postępowania. Strona postępowania domaga się uwzględnienia okoli czności, że jest pracodawcą, a na potrzeby postępowania musiała oddelegować część pracowników wyłącznie do wykonywania zadań związanych z prowadzonym postępowaniem, co stanowiło znaczne obciążenie dla niej. Strona postępowania stwierdziła także, że poniosł a znaczne koszty finansowe jakie generowało po jej stronie wycofanie wyrobów, ich odbiór od kontrahentów, zwrot ceny zapłaconej za towar i podważenie do niej zaufania jako do producenta. Przywołując powyższe argumenty strona zdaje się zapominać, że podjęt e przez nią działania są konsekwencją wprowadzenia przez nią na rynek produktu który nie jest bezpieczny. Trudno więc uznać za uzasadnione oczekiwanie, aby koszty działań podjętych przez stronę postępowania w celu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez te produkty miały wpływ na zasadność nakładania czy wysokość kary pieniężnej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, podstawowym obowiązkiem producenta jest wprowadzanie na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych. Art. 12 ust. 1 wskazanej ustawy nakłada natomiast na producentów i dystrybutorów obowiązek współpracy z Prezesem UOKiK w celu uniknięcia lub eliminacji zagrożeń stwarzanych przez produkty przez nich dostarczane lub udostępnianie. Producent który wprowadził na rynek pr odukt niebezpieczny nie powinien przy podejmowaniu decyzji o wyeliminowaniu stwarzanych przez ten produkt zagrożeń kierować się chęcią uniknięcia kary, a przede wszystkim koniecznością zrealizowania swojego ustawowego obowiązku. W związku z tym, w ocenie Prezesa UOKiK, podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ roz patrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postę powanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Rozpatrując sprawę na skutek środka zaskarżenia wniesionego przez stronę postępowania z zachowaniem ustawowego terminu, po przeprowadzeniu postępowania z zachowani em reguł wyrażonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesionych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 17 przez stronę postępowania, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany pkt 2 zaskarżonej decyzji . W opinii Prezesa UOKiK, pkt 2 decyzji nr DNR - 1/19/2022 z 29 kwietnia 2022 r. spełnia wymagania formalne, określone w art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, a zawarte w nim rozstrzygnięcie jest prawidłowe zarówno pod kątem zgodności z pra wem, jak i z punktu widzenia ich celowości i słuszności. W ocenie Prezesa UOKiK strona postępowania nie dołożyła należytej staranności przy wprowadzaniu na rynek lin holowniczych. Zasadnie Prezes UOKiK uznał, ze lina holownicza nie spełnia ogólnych wymaga ń bezpieczeństwa, czego konsekwencją było nałożenie na stronę postępowania administracyjnej kary pieniężnej. Kara ta w pełni spełnia także swoje systemowe funkcje. Nałożona na stronę postępowania kara pieniężna ma przyczynić się do przestrzegania przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i ma na celu zarówno prewencję – zapobieganie w przyszłości naruszeniom ustawy, jak i represję – a więc ma stanowić odczuwalną dolegliwość za jej naruszenie. Przy nakładaniu kary pieniężnej Prezes UOKiK uwzględni ł podniesione przez stronę postępowania okoliczności, w tym podjęte przez nią w toku postępowania administracyjnego działania w celu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez liny holownicze. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane przesłanki, nałożona na nią kara pieniężna jest adekwatna do stopnia zawinienia i skłoni stronę postępowania do przestrzegania w przyszłości przepisów prawa, w tym do zwiększenia nadzoru nad wprowadzanymi na rynek produktami. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK orzekł jak w sent encji decyzji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 52 § 1, w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W przypadku złożenia skargi zgodnie z art. 233 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona postępowania zobowiązana jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Wa rszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. +48 22 826 14 36 < faks +48 22 8 27 03 04 dnr @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 18 uiścić wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i w ynosi odpowiednio: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedm iotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu, wskazując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego w pis jest uiszczany. Ponadto, zgodnie z art. 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, 245 § 1 i art. 246 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronie postępowania składającej skargę na decyzję Prezesa UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie przysługuje możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku określone zostały z art. 252 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami adminis tracyjnymi. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Mazurak Zastępca Dyrektora Departamentu Nadzoru Rynku /podpisano elektronicznie/