DNR-29/2019

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ DNR - 4. 7 2 0 .5 5 .20 1 8 . KS Warszawa, 4 czerwca 20 1 9 r. DECYZJA NR DNR - 1 / 29/ 201 9 Na podstawie art. 13 8 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2 01 8 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730 ) oraz art. 33a ust. 2 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047), po przeprowadzeniu postępowania administracyjn ego w przedmiocie wniosku przedsiębiorcy Jakuba Ziółkowskiego prowadzącego działalność pod firmą Al Group Jakub Ziółkowski w Umianowicach z 7 maja 201 9 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR - 1/ 23 /201 9 z 1 2 kwietnia 2019 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzym uje w mocy zaskarżon ą decyzję w zakresie pkt 2, nakładającego karę pieniężną w wysokości 5 0 000 zł za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpie czeństwa – drabin y przemysłowej 3x9 (kod EAN: 5902020481980) . UZASADNIENIE Pismem z 7 maja 201 9 r. przedsiębiorca Jakub Ziółkowski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Al Group Jakub Ziółkowski w Umianowicach (wpłynęło do Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów 13 maja 201 9 r.) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”) nr DNR - 1/ 23 /201 9 z 1 2 kwietnia 201 9 r. We wniosku strona postępowania wniosła o zmianę punktu drugiego zaskarżonej decyzji , 2 poprzez odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej , ewentualnie poprzez jej zmniejszenie. Do wniosku zostały dołączone zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2018 oraz informacja o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2018. Do wydania zaskarżone j decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z 4 lipca 2018 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekaz ał Prezesowi UOKiK protokół wraz z aktami kontroli dotyczącymi drabin y przemysłowej 3x9 (kod EAN: 5902020481980) (dalej jako „drabina”) wprowadzon ej na rynek przez przedsiębiorcę Jakuba Ziółkowskiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Al Group Jakub Ziółkowski w Umianowicach . I nspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej poddali drabiny ocenie bezpieczeństwa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047) (dalej jako „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów”) , posiłkując się wymaganiami norm PN - EN 131 - 1:2015 - 12 Drabiny - Część 1: Terminologia, rodzaje, wymiary funkcjonalne , PN - EN 131 - 2+A2:2017 - 02 Drabiny - Część 2: Wymagania, bada nie, oznakowanie oraz PN - EN 131 - 3:2007 Drabiny - Część 3: Informacje użytkowe. W wyniku badań organoleptycznych inspektorzy Insp ekcji Handlowej stwierdzili, że przy ustawieniu drabiny jako przystawnej trzyelementowej rozsuwanej, s zerokość podstawy wynosi b 2 = 774 mm , podczas gdy zgodnie z pkt. 4.2.1 normy PN - EN 131 - 1:2015 - 12 Drabiny - Część 1: Terminologia, rodzaje, wymiary funkcjonalne (dalej jako „norma ”), minimalna szerokość podstawy powinna wynieść b 2 = 903,4 mm. W związku z przekazanymi aktami, Prezes UOKiK pismem z 24 września 2018 r. powiadomił przedsiębiorcę Jakuba Ziółkowskiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Al Group Jakub Ziółkowski w Umianowicach (dalej jako „strona postępowania”) o wszczęciu postępowania administracyjnego w spraw ie ogólnego bezpieczeństwa drabin y przemysłowej 3x9 (kod EAN: 5902020481980) . W toku postępowania jego strona podjęła działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez produkt będący przedmiotem postępowania . S trona postępowania zutylizo wała 14 drabin odebranych od dystrybutorów i jedną drabinę posiadaną 3 przez siebie na stanie magazynowym, ponadto jeden z dystrybutorów samodzielnie zutylizował dwie drabiny. Decyzją nr DNR - 1/ 23 /201 9 z 1 2 kwietnia 201 9 r. Prezes UOKiK na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 w związku z art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów stwierdził, że przedsiębiorca będący stroną postępowania usunął przyczyny zagrożeń stwarzanych przez drabiny przemysłowe 3x9 (kod EAN: 5902020481980) i umorzył postępowanie admini stracyjne (pkt 1 decyzji). Ponadto, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa nałożył na teg o przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 5 0 000 zł, płatną do budżetu państwa (pkt 2 decyzji). W związku z e złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UOKiK p ismem z 15 maja 201 9 r. poinformował stronę postępowania o wynikającym z art. 10 Kodeksu p ostępo wania administracyjnego prawie do czynnego udział w każdym stadium postępowania, w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także przeglądania akt sprawy oraz sporządza nia z nich notat e k i odpis ów . Pre zes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdza, co następuje . Istotą ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 15 Kodeks u postępowania administracyjnego , jest zapewnienie stronom postępowania prawa do dwuk rotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, realizowanego poprzez złożenie odwołania od decyzji organu I instancji. Stosownie do art. 127 § 3 K odeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministr a lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym art. 5 § 2 pkt 4 K odeksu postępowania administracyjnego stanowi , że prze z „ministra” należy rozumieć również Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcje ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonymi działami administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchod zących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających spra wy, o których 4 mowa w art. 1 pkt 1 i pkt 4 K odeksu postępowania administracyjnego . W świetle powyższego, od rozstrzygnięć wydanych przez Prezesa UOKi K – będącego centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentó w, nad którego działalnością nadzór sprawuje Prezes Rady Ministrów – przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który stosownie do art. 129 § 2 w związku z art. 127 K odeksu postę powania administracyjnego wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczen ia decyzji stronie postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/ 23 /201 9 z 1 2 kwietnia 201 9 r. został złożony przez stronę postępowania w terminie. Konstrukcja prawna odwołania jest oparta na zasadzie skar gowości co oznacza, że postępowanie odwoławcze uruchamiane jest przez czynność procesową legitymowanego podmiotu - strony lub uczestnika na prawach strony. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli strona postępowania jednoznacznie w odwołaniu wskaz uje, że zaskarża decyzję pierwszoinstancyjną w określonej części, organ drugiej instancji nie może wykroczyć poza tak wyznaczone granice kompetencji organu odwoławczego. W związku z tym, organ drugiej instancji nie może poddać kontroli niezaskarżon ej częś c i decyzji organu pierwszej instancji i ponownie rozpatrzyć sprawę także w zakresie rozstrzygniętym niezaskarżoną częścią orzeczenia ( vide m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 556/06). We wniosku o ponowne rozpat rzenie sprawy s trona postępowania wniosła o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej, ewentualnie jej zmniejszenie , a tym samym zaskarżyła decyzję w części . Z uwagi na fakt, że strona postępowania jednoznacznie zaskarżyła rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 de cyzji Prezesa UOKiK nr DNR - 1/ 23 /2019 z 1 2 kwietnia 2019 r., rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 wskazanej decyzji jest ostateczne i prawomocne w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie odwołania prowadzi do ponownego rozpatrzenia tej samej sprawy a dministracyjnej (tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym) oraz rozstrzygnięcie jej decyzją administracyjną przez organ drugiej instancji. Granice postępowania dowodowego generalnie wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego. Organ od woławczy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) i zasadą swobodnej oceny dowodów 5 (art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego) dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu prowadzonym przez o rgan pierwszej instancji. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnię cie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, nie zaś jedynie kontrola decyzji organu I ins tancji czy też rozpatrzenie zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu ( B. A damiak w : B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postę powania administracyjnego . Komentarz, Warszawa 2017). Organ jest zatem zobowiązany do ponownego rozważenia wszelkich istotnych dl a sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, co w efekcie ma doprowadzić do wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie, które wyeliminuje ewentualne wady decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Stosując się do wskazanych wytycznych , Prezes UOKiK w toku postępowania wszczętego na skutek wniosku strony postę powania dokonał ponownej analizy zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie objętym zaskarżeniem. Jakub Ziółkowski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Al Group w Umianowicach wprowadz ił na rynek drabin y przemysłowe 3x9 (kod EAN: 5902020481980) i jest producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a tej ustawy. Zgodnie ze wskazanym przepisem, producentem jest przedsiębiorc a prowadząc y w Unii Europejskiej lub na terytorium państw członkowski ch Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym działalność polegającą na wytwarzaniu produktu albo każd a inna osoba , która występuje jako wytwórca, umieszczając na produkcie bądź do niego dołączając s woje nazwisko, nazwę, znak towarowy bądź inne odróżniające oznaczenie, a także osob a , która naprawia lub regeneruje produkt . Drabiny zostały oznakowane danymi strony postępowania , a w toku postępowania przedsiębiorca przyznał, że jest ich wytwórcą. W myśl art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, bezpieczeństwo produktu ocenia się z uwzględnieniem spełniania przez produkt wymagań wynikających z dobrowolnych norm krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej będących transpozycją no rm europejskich innych niż normy uznane przez Komisję Europejską za zgodne z przepisami dotyczącymi ogólnego bezpieczeństwa produktów. Jako że norma PN - EN 131 - 1:2015 - 12 Drabiny - Część 1: Terminologia, rodzaje, wymiary funkcjonalne jest wyżej opisanym rodz ajem normy, Prezes UOKiK dokonał oceny ogólnego bezpieczeństwa drabiny z uwzględnieniem określonych w niej wymagań . 6 Wyniki badań organoleptycznych wykazały, że przy ustawieniu drabiny jako przystawnej trzyelementowej rozsuwanej, s zerokość podstawy wynosi b 2 = 774 mm , podczas gdy zgodnie z pkt. 4.2.1 normy, minimalna szerokość podstawy powinna wynieść b 2 = 903,4 mm. W ocenie inspektorów Inspekcji Handlowej, stwierdzone nieprawidłowości wpływają na pogorszenie stabilności drabiny i mogą spowodow ać utratę równow agi użytkownika podczas wchodzenia, a w konsekwencji doprowadzić do upadku oraz spowodowania obrażeń ciała ( np. stłuczeń, złamań kończyn, wstrząśnienia mózgu lub urazów kręgosłupa ). Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, produ cent zobowiązany jest wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpi eczne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnienie m czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używani em i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ww . ustawy produkt, który nie spełnia wymagań określonych w art. 4, nie jest produktem bezpiecznym. Mając na uwadze wyniki kontroli Wielkopolsk iego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK uznał, że kwestionowan a drabina nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeńst wie produktów i stwarza zagrożenie dla zdrowia lub życia użytkowników. Przedsiębiorc a będący stroną niniejszego postępowania nie przedstawił żadnych dowodów które by przeczyły temu ustaleniu ani w toku postępowania prowadzonego w I instancji , ani w złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy . Wprowadzenie na rynek produktu który nie j est bez pieczny stanowi naruszenie art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i uprawnia Prezesa UOKiK do nałożenia kary, o której mowa w art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W niniejszej sprawie zaistniały więc p rzesłanki ustawowe, uprawniające Prezesa UOKiK do nałożenia na stronę postępowania kary pieniężnej. Strona postępowania wniosła o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktó w stosuje się zasady odstąpienia od kar pieniężnych, określone w art. 189f Kodeksu 7 postępowania administracyjnego. Zgodnie z e wskazanym przepisem, organ odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga nar uszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została pr awomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zgodnie z § 2 tego przepisu, w przy padkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów pot wierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. W toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją Prezes UOKiK nie wydał postanowienia wyzna czającego stronie termin na przedstawienie dowodów, o którym mowa w art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK zważył więc, czy w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki określone w art. 189f § 1 Kodeksu po stępowania administracyjnego. W ocenie Prezesa UOKiK, wbrew stanowisku strony postępowania zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie można uznać, że w niniejszej sprawie występuje przesłanka znikom ego naruszenia prawa . Jak wynika z Komentarz a do Kodeksu postępowania administracyjnego pod red. Wierzbowskiego (Legalis), naruszeniem znikomym będzie naruszenie, które nie niesie ze sobą społecznego niebezpieczeństwa. Wpływ na ocenę znikomości naruszenia będą miały m.in. takie elementy przedmiotowe , jak waga dobra chronionego przez normę sankcjonowaną, czas trwania naruszenia, wpływ naruszenia na poszanowanie prawa, zasięg naruszenia, liczba podmiotów, na które naruszenie ma wpływ, znaczenie następstw naruszenia, etc. Za i nteres chroniony przez ust aw ę o ogólnym bezpieczeństwie produktów należy uznać zdrowie i życie konsumentów . Prezes UOKiK stoi więc na stanowisku, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w przypadku naruszenia przepisów tej ustawy jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach. Tymczasem jak zauważył Prezes UOKiK w zaskarżonej 8 decyzji, strona postępowania wprowadziła na rynek znaczną liczbę drabin ( 23 708 sztuk ) , co niewątpliwie przekłada się na duży zasięg naruszenia. Również okres w którym drabiny były wprowadzane na rynek wpro wadzania – czyli czas trwania naruszenia - należy uznać za długi (lata 2014 – 2018) . Nie można się zgodzić ze stroną postępowania, że tylko nieznaczna część drabin , a mianowicie tylko te, których dotyczyły zgłoszone reklamacje ( 42 drabiny) nie był a bezpie czna . Liczba zgłoszonych reklamacji w niniejszej sprawie nie jest równa liczbie drabin które nie spełniały wymagań bezpieczeństwa . Przede wszystkim należy zauważyć, że stwierdzona przez Inspekcję Handlową nieprawidłowość jest wadą konstrukcyjną. Tymczasem w toku postępowania jego strona twierdziła, że podstawą reklamacji jakie otrzymała były uszkodzenia mechaniczne powstałe w trakcie transportu lub niewłaściwego przechowywania ( vide k. 64 i k. 121 akt postępowania ). Tym samym z wyjaśnień stron y w toku postę powania wynika, że przyczy n a reklamacji była inna niż wad a drabiny stwierdzon a przez Inspekcję Handlową. P rzypomnieć należy, że podstawowym obowiązkiem producenta jest wprowadzanie na rynek wyłącznie bezpiecznych produktów. Oznacza to, że p roducent przed wprowadzeniem produktu na rynek powinien upewnić się, że jego produkt jest bezpieczny. Strona postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów (np. wyników badań) z których by wynikało, że ten obowiązek wypełniła. Nie złożyła także wniosku o zbadanie próbki r ozjemczej drabiny, który to wynik mógłby podważyć wyniki badania przeprowadzonego przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, które stanowi ło podstawę do wszczęcia postępowania. W orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, że choć w procedurze administracyjnej regułą jest, że to na organie spoczywa ciężar udowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia, jednakże również na stronie ciąży obowiązek współdziałania z organem i przedstawienia konkretnych dowodów na poparcie swoich twi erdzeń. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy postępowanie zmierza do nałożenia na stronę obowiązków, a nieudowodnienie konkretnego faktu może prowadzić do wydania decyzji dlań niekorzystnej (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2015 r., sygn. akt II GSK 188/14). W ocenie Prezesa UOKiK działającego jako organ II instancji , w sposób prawidłowy w zaskarżonej decyzji uznano, że wszystkie wprowadzone przez stronę postępowania na rynek drabiny nie były bezpieczne . Dodatkowo, należy podkreślić, że drabina jest produkt em kupowany m w celu używania w dłuższym okresie czasu i często używany m nie tylko przez jednego użytkownika, co zwiększa liczbę osób potencjalnie narażonych na stwarzane przez 9 nie zagrożenia. W związku z tym , Prezes UOKiK podtrzymuj e wyraż oną w zaskarżonej decyzji opinię , że w tej sprawie nie można uznać naruszenia prawa za znikome i pomimo iż strona postępowania zaniechała naruszenia prawa, nie ma podstaw do odstąpi enia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej . Prezes UOKiK nie posiada również żadnych informacji z których by wynikało, że strona postępowania została już ukarana za to samo zachowanie przez inny uprawniony organ . Z uwagi na powyższe, Prezes UOKiK nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek do zastosowania ods tąpienia i poprzestania na pouczeniu. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy s trona postępowania podniosła także, że dochód jaki uzyskała ze sprzedaży drabin był znacznie niższy niż ustalony w zaskarżonej decyzji, gdyż nie wzięto pod uwagę koszt ów poniesionych przez przedsiębiorcę celem uzyskania przychodu (kosztów związanych z produkcją przedmiotowych drabin). Jednocześnie strona przedstawiła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2018 oraz informacja o wysokości dochodu (st raty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2018 w celu wykazania, że nałożona kara pieniężna nie jest proporcjonalna do korzyści majątkowej uzyskanej przez stronę postępowania. Jak już to zostało obszernie wyjaśnione w zaskarżonej d ecyzji, dla celów wymierzania kar pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów Prezes UOKiK uwzględnia wysokość korzyści majątkowej osiągniętej przez przedsiębiorcę. Sposób wyliczania korzyści majątkowej był wielokrotnie przedmiotem analizy sądów administracyjnych i spotkał się z ich akceptacją. Judykatura niejedno krotnie wskazywała na zasadność stosowania kryterium wysokości uzyskanej korzyści majątkowej przy ustalaniu wielkości kary pieniężnej wymierzanej na podstawie us tawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . Przywołać można m.in. wyrok WSA w Warszawie z 23 grudnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1967/10 , w którym stwierdz ono , że w sprawach z zakresu ogó lnego bezpieczeństwa produktów należy brać pod uwagę wysokość korzyści m ajątkowej. Do pojęcia „korzyści majątkowej” WS A w Warszawie ustosunkował się również w wyroku z 15 lutego 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2374/12, w którym uznał , że przy ustalaniu wysokości kary należy odnieść się do wartości uzyskanej przez wprowadzenie artyk ułów do obrotu, a podstawą jej ustalania powinna być cena sprzedaży lub cena, za którą mogły być sprzedane zakwestionowane produkty . 10 Prezes UOKiK celowo więc nie bada, jakie koszty dystrybucji, magazynowania, transportu , wysyłki czy sprzedaży poniósł prze dsiębiorca. Zasadność zastosowania tego pojęcia potwierdził WSA w Warszawie, który stwierdził, że „ cywilistyczne rozumienie korzyści majątkowej na tle tego rodzaju spraw byłoby bowiem nieracjonalne. Uwzględnianie dla ustalenia korzyści majątkowej kosztów p rodukcji danego produktu prowadziłoby bowiem każdorazowo do analizy finansowej całego przedsiębiorstwa, na koszty te składają się bowiem nie tylko proste koszty produktów i opakowań lecz koszty funkcjonowania całego przedsiębiorstwa, amortyzacja urządzeń, wynagrodzenie pracowników itd. Zastosowanie takiej wykładni wykracza poza ramy i cele ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ” (wyrok z 8 lutego 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2423/10; wyrok z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3522/13). W niniejszej sprawie Prezes UOKiK ustalił, że korzyść majątkowa jaką uzyskała strona postępowania w wyniku sprzedaży 23 65 0 sztuk drabin które nie są bezpieczne wyniosła 4 954 438,50 zł. Korzyść osiągniętą ze sprzedaży stanowi iloczyn sprzedanych produktów, które nie s pełniają ogólnych wymagań bezpieczeństwa i średniej ceny sprzedaży uzyskanej przez stronę postępowania. Przy ustalaniu ceny sprzedaży jednej sztuki produktu Prezes UOKiK oparł się na przekazanych przez stronę postępowania informacjach z których wynikało, ż e drabiny był y sprzedawan e w przedziale cenowym od 190 zł do 228,98 zł (Prezes UOKiK pominął przy tym pojedyncze przypadki sprzedaży po wyższych cenach) , a zatem organ nadzoru przyjął, że średnia cena sprzedaży wynosi 209,49 zł. Ustalając wysokość kary Pre zes UOKiK uwzględnił także 58 sztuk drabin zniszczonych przez stronę postępowania przed wszczęciem postępowania i w jego trakcie . W świetle powyższego, przedstawione przez stronę postępowania dowody potwierdzające wysokoś ć uzyskanego dochodu nie mogą wpł ynąć na zmianę zaskarżonej decyzji. Należy także zaznaczyć, że strona postępowania przedstawiła dokumenty dotyczące tylko roku 2018, podczas gdy wprowadzała zakwestionowany wyrób na rynek w latach 2014 – 2018. Istotą administracyjnych kar pieniężnych jest ich sankcyjny charakter, dzięki któremu stanowią one instrument urzeczywistnienia nakazów i zakazów publicznoprawnych. Administracyjna kara pieniężna to określona w ustawie sankcja o charakterze pieniężnym, nakładana przez organ administracji publicznej, w drodze decyzji, w następstwie naruszenia prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku albo naruszeniu zakazu ciążącego na osobie fizycznej, osobie prawnej albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości 11 prawnej ( art. 189b Kodeksu postępowania administracyjnego). Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej sprowadza się zatem do wydania przez organ administracji publicznej nakazu uiszcze nia określonej w akcie stosowania prawa kwoty przez podmiot, który nie wykonywał lub wykonywał nienależycie ciążący na nim obowiązek administracyjny ( L. Staniszewska , Materialne i proceduralne zasady, s. 29). W sytuacji gdy przepisy prawa regulują kary, które mogą być wymierzane w ramach uznania administracyjnego, organ administracji publicznej ma obowią zek, biorąc pod uwagę przede wszystkim zasadę prawdy obiektywnej, jak również zasadę przekonywania, rozważyć całokształt okoliczności sprawy z uwzględnieniem wymienionych w ustawie przesłanek miarkowania administracyjnej kary pieniężnej, pamiętając, że zeb rane w sprawie dowody mogą mieć wpływ nie tylko na złagodzenie wymiaru kary, ale także jej zaostrzenie. Wynik tych działań organu powinien zaś znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji nakładającej karę, bowiem to uzasadnienie w przypadku decyz ji opartych na uznaniu „wymaga (...) od organu nie tylko wykazania legalności rozwiązania, lecz również jego celowości. Spełnia też istotną rolę z punktu widzenia kontroli, ponieważ wykazuje motywy, jakimi kierował się organ, realizując powierzone mu upowa żnienie” (M. Jaśkowska , Uznanie administracyjne a inne formy władzy dyskrecjonalnej administracji publicznej, w: System Prawa Administracyjnego, t. 1, 2015, s. 285). W związku z powyższym, n iezależnie od przedstawionych przez stronę postępowania argumentów , Prezes UOKiK ponownie dokonał oceny pozostałych przesłanek jakie zostały uwzględnione przy wymierzaniu nałożonej na nią kary pieni ę żnej. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie stanowi, że wysokość kary ustala się uwzględniając w szczególności stopień oraz okol iczności naruszenia obowiązków (art. 33a ust. 4 ustawy). Jak stwierdził m.in. W ojewódzki S ąd A dministracyjny w Warszawie w wyroku z 22 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3597/14 „przez stopień i okoliczności naruszenia obowiązków należy rozumieć takie okoliczn ości, jak: stopień współpracy z organem nadzoru rynku w zakresie eliminacji zagrożeń stwarzanych przez produkt, ilość niebezpiecznego produktu wprowadzonego na rynek, profesjonalny charakter działalności, ilość ewentualnych skarg konsumentów na produkt, pr zeznaczenie produktu dla kategorii konsumentów szczególnie narażonych czy też ewentualna notoryjność naruszania przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.” Należy za słuszne uznać, że profesjonalny charakter działalności gospodarczej prowadzonej przez s tronę postępowania obliguje ją do znajomości i przestrzegani a przepisów prawa i dokładani a należytej staranności tak, by wprowadzane przez nią na rynek produkty 12 były bezpieczne. Słusznie także Prezes UOKiK uznał dużą ilość drabin i stwarzane przez nie poważne zagrożenie a także długotrwały charakter naruszenia za okoliczności obciążające. Za okolicznoś ci łagodząc e w niniejszej sprawie , któr e wpłynęły na obniżenie kary pieniężnej , Prezes UOKiK słusznie natomiast uznał fakt , że strona postępowania po djęła współpracę z organem nadzoru , a także brak skarg i reklamacji dotyczących wad konstrukcyjnych drabin, stwierdzonych w toku kontroli przez Inspekcję Handlową . Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ rozpatrujący wniosek o po nowne rozpatrzenie sprawy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej inst ancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze . Rozpatrując sprawę na skutek środka zaskarżenia wniesionego przez stronę postępowania z zachowaniem ustawowego terminu, po przeprowadzeniu postępowania z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesionych przez stronę postę powania, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżone go punktu drugiego decyzji . Bi orąc pod uwagę wymienione powyżej okoliczności, zarówno łagodzące jak i obciążające, Prezes UOKiK uznał nałożon ą na stronę postępowania kar ę pieniężn ą w wysokości 5 0 000 zł za adekwatn ą do stwierdzonych naruszeń prawa. K ara pieniężna stanowi 5 0 % maksymalne go wymiaru kary, wynoszącego - zgodnie z ustawą o ogólnym bezpieczeństwie - do 100 000 zł. W opinii Prezesa UOKiK , zaskarżon y pkt 2 decyzj i nr DNR - 1/ 23 / 201 9 z 1 2 kwietnia 201 9 r. spełnia wymagania formalne, określone w art. 1 07 Kodeksu postępowania adminis tracyjnego, a z awarte w ni m r ozstrzygnięcie jest prawidłowe zarówno pod kątem zgodności z prawem , jak i z punktu widzenia jego celowości i słuszności. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji decyzji . Niniejsza decyzja jest ostatecz na w trybie postępowania administracyjnego. 13 Pouczenie Na decyzję , zgodnie z art. 52 § 1, w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami a dministracyjnymi (Dz. U. z 201 8 r. poz. 13 02 z późn. zm.) przys ługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji , za pośrednictw em Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z godnie z art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości ora z szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi , strona postępowania zobowiązana jest uiścić wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i wynosi odpowiednio: 1) do 10 000 zł – 4% wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 z ł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w post ępowaniu przed sądami administracyjnymi , wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu, wskazując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Ponadto, zgodnie z art . 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, 245 § 1 i art. 246 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronie postępowania składającej skargę na decyzję Prezesa UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjne go w Warszawie przysługuje możliw ość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożon y przed wszczęciem postępowania 14 sądowoad ministracyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku określone zostały w art. 252 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Zastępca Dyrektora Departamentu Nadzoru Rynku Jadwiga Gunerka