DNR-71/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, dnia 29 lipca 2013 r. DECYZJA DNR-1/71/2013 Na podstawie art. 33a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 12 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 20, poz. 106 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322 i Nr 102, poz. 586), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie nieudzielenia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przez przedsiębiorcę Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie informacji niezbędnych do stwierdzenia, czy mini roleta okienna, kolor kremowy 520, 68x150, STORE, kod EAN 5904939152036 oraz mini roleta okienna, kolor bakłaŜan 537, 57x150, STORE, kod EAN 5904939053722 są bezpieczne, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na tego przedsiębiorcę karę pienięŜną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) płatną do budŜetu państwa. Uzasadnienie W toku postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa mini rolety okiennej, kolor kremowy 520, 68x150, STORE, kod EAN 5904939152036 oraz mini rolety okiennej, kolor bakłaŜan 537, 57x150, STORE, kod EAN 5904939053722, zwanych dalej: „mini roletami”, przedsiębiorca odpowiedzialny za wprowadzenie tych produktów na rynek, tj. „DECORATUM” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu poinformował Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „organem nadzoru”, iŜ przesłał do wszystkich swoich odbiorców (dystrybutorów) pismo z zapytaniem, czy posiadają przedmiotowe mini rolety, prosząc jednocześnie o przekazanie oświadczenia o nieposiadaniu mini rolet na stanie magazynowym, DNR-70-20(44)/13/AL 2 bądź oświadczenia o posiadaniu tego produktu i złoŜeniu zapotrzebowania na element zabezpieczający (urządzenie zabezpieczające) sznurek koralikowy. JednakŜe, w przypadku części dystrybutorów, w tym przedsiębiorcy Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie, nie otrzymał ani oświadczenia o nieposiadaniu mini rolet, ani oświadczenia o posiadaniu mini rolet i zapotrzebowaniu na element zabezpieczający sznurek koralikowy. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Prezes UOKiK zwrócił się bezpośrednio do przedsiębiorcy Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie z prośbą o przekazanie wyjaśnień pozwalających na zweryfikowanie otrzymanych od przedsiębiorcy „DECORATUM” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu informacji dotyczących poinformowania dystrybutorów o konieczności wyeliminowania przyczyn zagroŜeń stwarzanych przez mini rolety. Ponadto, Prezes UOKiK zwrócił się do przedsiębiorcy Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie z zapytaniem, czy w przypadku posiadania ww. produktów, złoŜył zapotrzebowanie do przedsiębiorcy „DECORATUM” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu na elementy zabezpieczające sznurek koralikowy (łącznie z instrukcją montaŜu i obsługi) oraz czy zamówienie to zostało zrealizowane. W związku z duŜą liczbą dystrybutorów wprowadzających na rynek przedmiotowe mini rolety (288 sklepów detalicznych i 67 sklepów wielkopowierzchniowych) zakupione od przedsiębiorcy „DECORATUM” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, Prezes UOKiK uznał za zasadne uzyskanie dowodów potwierdzających wyeliminowanie zagroŜeń stwarzanych przez te produkty. Przedsiębiorca „DECORATUM” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu przedstawił Prezesowi UOKiK dowody potwierdzające poinformowanie wszystkich odbiorców o zagroŜeniu stwarzanym przez zakwestionowane produkty. Biorąc powyŜsze pod uwagę, uzyskanie tych informacji było niezbędne do stwierdzenia, czy zagroŜenie stwarzane przez mini rolety zostało wyeliminowane i tym samym czy produkty oferowane konsumentom przez dystrybutorów przedsiębiorcy „DECORATUM” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, spełniają ogólne wymagania bezpieczeństwa. Na udzielenie odpowiedzi na powyŜsze pismo Prezes UOKiK wyznaczył przedsiębiorcy Konradowi Wielgusowi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie termin 7 dni od dnia jego otrzymania. Przedsiębiorca ten otrzymał ww. pismo w dniu 8 maja 2013 r. 3 Wobec braku odpowiedzi, Prezes UOKiK uznał, Ŝe ww. przedsiębiorca naruszył obowiązek współpracy wynikający z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów”. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. Prezes UOKiK, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 257), powiadomił przedsiębiorcę Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie (stronę postępowania) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nieudzielenia Prezesowi UOKiK informacji niezbędnych do stwierdzenia, czy mini rolety są produktami bezpiecznymi. W tym samym piśmie, Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Na udzielenie odpowiedzi na powyŜsze pismo Prezes UOKiK wyznaczył przedsiębiorcy Konradowi Wielgusowi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie termin 7 dni od dnia jego otrzymania. Strona postępowania otrzymała ww. pismo w dniu 2 lipca 2013 r. W toku niniejszego postępowania administracyjnego jego strona nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Przedsiębiorca Konrad Wielgus, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie jest dystrybutorem w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z tym przepisem, za dystrybutora uznaje się przedsiębiorcę uczestniczącego w dowolnym etapie procesu dostarczania lub udostępniania produktu, którego działalność nie wpływa na właściwości produktu związane z jego bezpieczeństwem. Z informacji przekazanych przez przedsiębiorcę „DECORATUM” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu wynika, Ŝe strona niniejszego postępowania była odbiorcą ww. mini rolet (pisma przedsiębiorcy „DECORATUM” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu z dnia 4 marca 2013 r. i 27 marca 2013 r. przekazujące listę dystrybutorów mini rolet znajdują się w aktach sprawy). Postępowanie w sprawie nałoŜenia kary, o której mowa w art. 33a ust. 1 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów to postępowanie, którego wszczęcie jest konsekwencją działania lub zaniechania przedsiębiorcy. W niniejszym przypadku podstawą 4 do wszczęcia postępowania było nieudzielenie Prezesowi UOKiK przez przedsiębiorcę Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie w wyznaczonym terminie informacji niezbędnych do stwierdzenia, czy mini roletki są produktami bezpiecznymi. Ponadto naleŜy zauwaŜyć, Ŝe w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. Prezes UOKiK pouczył stronę postępowania o obowiązku współpracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, jak równieŜ poinformował przedsiębiorcę, Ŝe moŜe nałoŜyć na niego karę pienięŜną, określoną w art. 33a ust. 1 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za nieudzielenie informacji niezbędnych do stwierdzenia, czy wprowadzony na rynek produkt jest bezpieczny. Zaniechanie strony postępowania stanowi naruszenie wynikającego z art. 12 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów obowiązku współpracy dystrybutorów z Prezesem UOKiK. Zgodnie z tym przepisem producenci i dystrybutorzy, w zakresie prowadzonej działalności, są zobowiązani współpracować z organem nadzoru w celu uniknięcia lub eliminacji zagroŜeń stwarzanych przez produkty przez nich dostarczane lub udostępnianie. W wyniku przeprowadzonych badań organoleptycznych przedmiotowych mini rolet inspektorzy Inspekcji Handlowej stwierdzili, iŜ do produktów nie dołączono środków umoŜliwiających trzymanie łańcuszka poza zasięgiem dzieci lub odpowiedniego urządzenia zabezpieczającego (wraz z instrukcją jego prawidłowego instalowania i uŜytkowania), co stanowi niezgodność z pkt 8.2 normy PN-EN 13120:2010 „Zasłony wewnętrzne. Wymagania eksploatacyjne łącznie z bezpieczeństwem”. Brak dołączenia do mini rolet środków umoŜliwiających trzymanie łańcuszka poza zasięgiem dzieci lub urządzenia zabezpieczającego łańcuszek kulkowy przed zapętleniem moŜe spowodować niebezpieczeństwo zadzierzgnięcia pętli na szyi dziecka i być przyczyną jego uduszenia. Informacje, o które Prezes UOKiK zwrócił się do strony postępowania, miały na celu ustalenie, czy mini rolety znajdują się w ofercie handlowej strony postępowania i są udostępniane konsumentom oraz czy strona postępowania, w przypadku posiadania mini rolet, złoŜyła zapotrzebowanie do przedsiębiorcy „DECORATUM” sp. z o. o. z siedzibą w Poznaniu na elementy zabezpieczające sznurek koralikowy oraz czy przedsiębiorca ten zrealizował to zapotrzebowanie, a tym samym, czy zostało wyeliminowanie zagroŜenie stwarzane przez ww. produkty. Kara pienięŜna, nakładana na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ma charakter fakultatywny, co oznacza, Ŝe Prezes UOKiK w ramach uznania administracyjnego decyduje, czy w danej sprawie nałoŜenie kary jest zasadne. NaleŜy podkreślić, Ŝe w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. Prezes UOKiK wyraźnie wskazał, iŜ 5 nieprzekazanie wnioskowanych informacji będzie stanowiło naruszenie obowiązku współpracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, a to z kolei moŜe być podstawą do nałoŜenia kary pienięŜnej na podstawie art. 33a ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Strona postępowania była zatem świadoma konsekwencji związanych z nieprzekazaniem przez nią w wyznaczonym terminie informacji wnioskowanych przez organ nadzoru. W związku z tym, Prezes UOKiK uznał, Ŝe nałoŜenie kary w tej sprawie jest uzasadnione. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek, od których uzaleŜniona jest wysokość kar nakładanych na przedsiębiorców, w art. 33a ust. 4 wskazuje jedynie, Ŝe wysokość kary pienięŜnej ustala się, uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków. Określając wysokość wymierzanej kary, Prezes UOKiK wziął pod uwagę stopień i okoliczności naruszenia przez stronę postępowania obowiązku współpracy, określonego w art. 12 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, tj. utrudnianie organowi nadzoru, prowadzącemu postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie ogólnego bezpieczeństwa mini rolet, zgromadzenia dowodów potwierdzających wyeliminowanie zagroŜeń stwarzanych przez ww. produkty. Za okoliczność obciąŜającą Prezes UOKiK uznał fakt, iŜ strona postępowania, pomimo obowiązku nałoŜonego przez ustawę o ogólnym bezpieczeństwie produktów, nie podjęła współpracy z organem nadzoru, mającej na celu wyeliminowanie zagroŜeń stwarzanych przez mini rolety, które mogą stwarzać zagroŜenie dla Ŝycia i zdrowia konsumentów, w tym równieŜ dzieci (kategorii konsumentów podlegających szczególnej ochronie). Prezes UOKiK wziął takŜe pod uwagę fakt, iŜ działalność strony postępowania ma charakter profesjonalny (zawodowy), co oznacza, Ŝe powinna być świadoma obowiązków, jakie nakładają na nią przepisy prawa. Jako okoliczność łagodzącą Prezes UOKiK uznał fakt, iŜ jest to pierwsze naruszenie przez ww. przedsiębiorcę przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Mając na uwadze powyŜsze, kara pienięŜna w wysokości 1 000 zł nałoŜona przez Prezesa UOKiK na przedsiębiorcę Konrada Wielgusa, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Konrad Wielgus w Warszawie jest adekwatna i uwzględnia w naleŜyty sposób okoliczności stwierdzonego naruszenia przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. NaleŜy bowiem zauwaŜyć, Ŝe zgodnie z ustawą o ogólnym bezpieczeństwie, za czyn popełniony przez stronę postępowania Prezes UOKiK moŜe nałoŜyć karę do 100 000 zł. W związku z powyŜszym, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. 6 Zgodnie z art. 33a ust. 5 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa UOKiK na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. Pouczenie: Na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 29 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 660, Nr 171, poz. 1206, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, Nr 223, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 157, poz. 1241, z 2011 r. Nr 34, poz. 173) oraz na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, od niniejszej decyzji stronie nie słuŜy odwołanie, jednakŜe strona niezadowolona z niniejszej decyzji moŜe, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zwrócić się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymuje: 1. Konrad Wielgus Konrad Wielgus ul. Nowolipki 26, lok. 27 01-019 Warszawa 2. a/a