DNR-96/2011

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, dnia 30 grudnia 2011 r. DECYZJA DNR-1/96/2011 Na podstawie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku przedsiębiorców Sylwii Brzuski i Jacka Brzuski, wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA spółka cywilna w Białych Błotach, o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR-1/51/2011 z dnia 30 sierpnia 2011 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję; 2) art. 25a ust. 1 i 6 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 20, poz. 106 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322 i Nr 102, poz. 586) oraz art. 264 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązuje przedsiębiorców Sylwię Brzuskę i Jacka Brzuskę, wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA spółka cywilna w Białych Błotach do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 1230 zł (słownie: tysiąc dwieście trzydzieści złotych), stanowiącej równowartość kosztów opinii, wydanej przez Instytut Matki i Dziecka w Warszawie. DNR-70-44(31)/11/TN 2 Uzasadnienie W piśmie z dnia 12 września 2011 r. przedsiębiorcy Sylwia Brzuska i Jacek Brzuska, wspólnicy spółki cywilnej, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA spółka cywilna w Białych Błotach (strony postępowania) złoŜyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) nr DNR-1/51/2011 z dnia 30 sierpnia 2011 r. W zaskarŜonej decyzji Prezes UOKiK uznał, iŜ kule do kąpieli: FIZ-84 „Czekoladowe ciastko”, FIZ-86 „Pomarańcz & cynamon”, FIZ-95 „Lawenda & rumianek”, FIZ-96 „ŚwieŜa oliwka”, FIZ-123 „Kokos z granatem”, FIZ-127 „Fiołek z lawendą”, FIZ-97 „YLANG”, FIZ-50 „RóŜa”, FIZ-66 „śurawina”, FIZ-134 „RóŜa i lilia” (dalej jako: „kule do kąpieli”), nie są bezpieczne. W związku z powyŜszym, nałoŜył na tych przedsiębiorców obowiązki określone w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 20, poz. 106 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322 i Nr 102, poz. 586). We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, strony postępowania wniosły o uchylenie decyzji w celu ponownego rozpoznania sprawy, wnosząc jednocześnie o powołanie biegłego w celu wydania opinii na temat bezpieczeństwa produktów będących przedmiotem postępowania. Strony wniosły takŜe o dopuszczenie do obrotu produktów będących przedmiotem postępowania z zastrzeŜeniem, Ŝe nie będą one sprzedawane osobom poniŜej 18 roku Ŝycia, a ich dystrybutorzy umieszczą w widocznym miejscu ostrzeŜenie dotyczące skutków ich spoŜywania. Ponadto, strony wniosły o nałoŜenie na nich obowiązku określonego w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. Prezes UOKiK powołał biegłego – Instytut Matki i Dziecka w Warszawie - w celu dokonania badań kul do kąpieli i ustalenie, czy dziecko powyŜej lat 3 jest w stanie spoŜyć (odgryźć i połknąć) te produkty lub ich część oraz jakie mogą wiązać się z tym zagroŜenia dla jego zdrowia i Ŝycia. Jednocześnie, pismem z dnia 14 października 2011 r. organ nadzoru zwrócił się do Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej o zwolnienie próbek rozjemczych kul do kąpieli, zabezpieczonych w toku kontroli u stron postępowania, oraz przekazanie tych próbek do Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. 3 Pismem z dnia 2 listopada 2011 r. Prezes UOKiK zawiadomił strony postępowania o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, tj. Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie, a takŜe poinformował o przysługujących im prawach, wynikających z art. 79 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu 30 listopada 2011 r. do UOKiK wpłynęła opinia Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie sporządzona w dniu 25 listopada 2011 r. (sygn.: D.DOC.910.416/11), która potwierdziła niespełnienie przez kule do kąpieli ogólnych wymagań bezpieczeństwa. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 7 grudnia 2011 r. Prezes UOKiK poinformował strony postępowania o wydanej opinii, jak równieŜ o przysługującym im prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strony postępowania nie skorzystały z przysługujących im praw. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził, co następuje: Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją Prezesa UOKiK nr DNR-1/51/2010 z dnia 30 sierpnia 2011 r. było ustalenie, czy kule do kąpieli spełniają ogólne wymagania bezpieczeństwa. Po rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w toku tego postępowania Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe przedmiotowe kule nie są bezpieczne i nałoŜył na strony postępowania obowiązki określone w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Strony postępowania zarzuciły Prezesowi UOKiK naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4, art. 5 ust. 1, art. 24 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i znakowania produktów, które stwarzają zagroŜenia dla konsumentów przez to, Ŝe ich wygląd wskazuje na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie (Dz. U. Nr 71, poz. 644) w związku z art. 8 ust. 1 ww. ustawy poprzez wadliwe i dowolne uznanie, Ŝe kule do kąpieli nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Prezes UOKiK nie moŜe zgodzić się z tym stanowiskiem. Uznając wprowadzane przez strony postępowania na polski rynek kule do kąpieli za imitacje, a więc produkty, które nie są bezpieczne, Prezes UOKiK oparł się na szeregu dowodach, zgromadzonych w trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr DNR-1/51/2011 z dnia 30 sierpnia 2011 r. Były to badania organoleptyczne tych produktów, przeprowadzone przez inspektorów 4 Inspekcji Handlowej, które wykazały, Ŝe kule do kąpieli swoim wyglądem (tj. kształtem, kolorem, wielkością i posiadanymi elementami dekoracyjnymi) przypominają środki spoŜywcze (ciastka) i przez to wskazują na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie. Dodatkowo, inspektorzy Inspekcji Handlowej przeprowadzający badania organoleptyczne ww. kul do kąpieli uznali, Ŝe w przypadku niektórych z tych produktów na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie wskazuje równieŜ ich zapach lub nazewnictwo. PowyŜsze cechy ww. produktów powodują, iŜ 10 rodzajów kul do kąpieli spełnia przesłanki do uznania ich za imitacje środków spoŜywczych w rozumieniu § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. Jednocześnie, inspektorzy ustalili, Ŝe spoŜycie kul do kąpieli zawierających w swoim składzie m.in. środek powierzchniowo czynny – Sodium Lauryl Sulfate moŜe być przyczyną np.: podraŜnienia układu pokarmowego, zatrucia, wystąpienia silnych reakcji alergicznych, czy powaŜnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia, imitacje nie mogą posiadać cech i właściwości wywołujących u konsumentów, zwłaszcza u dzieci, przeświadczenia, Ŝe są to środki spoŜywcze, jeŜeli próba konsumpcji imitacji moŜe powodować zagroŜenie dla zdrowia lub Ŝycia ludzi. Ponadto, prawidłowość dokonanej przez Inspekcję Handlową oceny bezpieczeństwa kul do kąpieli znalazła potwierdzenie w opiniach trzech państw członkowskich Unii Europejskiej, przekazanych w toku czynności wyjaśniających podjętych przez organ nadzoru. Opinie wydawane przez państwa uczestniczące w projekcie PROSAFE w ramach współpracy międzynarodowej nie mogą co prawda przesądzać o bezpieczeństwie produktów, ale stanowią instrument wymiany informacji i doświadczeń między państwami w ramach wspólnotowego rynku wewnętrznego, a ich celem jest ujednolicanie stanowisk poszczególnych państwowych organów nadzoru rynku, tak aby wszyscy konsumenci z Unii Europejskiej mieli zapewniony taki sam poziom ochrony przed produktami zagraŜającymi ich Ŝyciu lub zdrowiu. Mając na uwadze powyŜsze, Prezes UOKiK w zaskarŜonej decyzji słusznie uznał, iŜ kule do kąpieli stanowią imitację produktów spoŜywczych (ciastek), a ich spoŜycie stwarza zagroŜenie dla zdrowia i Ŝycia konsumentów, zwłaszcza dzieci, a tym samym nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W związku z tym, organ nadzoru był uprawniony do nałoŜenia na strony postępowania obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Na marginesie, naleŜy zauwaŜyć, Ŝe we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strony postępowania nie prezentują jednolitego stanowiska odnośnie bezpieczeństwa kul do kąpieli. Z jednej strony twierdzą, iŜ kule do kąpieli nie stwarzają zagroŜenia dla konsumentów w 5 szczególności dzieci, z drugiej zaś – proponują naniesienie na przedmiotowych kulach informacji, Ŝe produkty te stwarzają ryzyko podraŜnienia układu pokarmowego, zatrucia, wystąpienia reakcji alergicznych lub zaburzeń ustrojowych lub teŜ ograniczenie ich sprzedaŜy osobom powyŜej 18 roku Ŝycia. Strony postępowania podniosły teŜ zarzut, iŜ Prezes UOKiK naruszył art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 20a pkt 1 i art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, poprzez zaniechanie wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności zaniechanie powołania biegłego w celu wydania opinii na temat bezpieczeństwa kul do kąpieli. Prezes UOKiK w pełni podziela przedstawioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozwaŜania o zastosowaniu w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów zasad ogólnych, określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Nie zgadza się jednak z twierdzeniem stron postępowania, Ŝe zasady te zostały przez niego naruszone. Nie podziela takŜe stanowiska stron, iŜ ustalenia w niniejszej sprawie zapadły jedynie na podstawie „subiektywnej oceny inspektorów”. Po pierwsze, Inspekcja Handlowa jest – zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów – wyspecjalizowanym organem kontroli, uprawnionym do oceny spełniania przez produkty ogólnych wymagań bezpieczeństwa. Po drugie, inspektorzy Inspekcji Handlowej kierowali się kryteriami określonymi w przepisach prawa, jakimi są ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r., a w szczególności jego § 1 ust. 2. W opinii organ nadzoru, w momencie wydawania zaskarŜonej decyzji dysponował on materiałem dowodowym, uzasadniającym stwierdzenie, Ŝe kule do kąpieli nie są bezpieczne, a tym samym nałoŜenie obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów było uzasadnione. JednakŜe, mając na względzie złoŜony przez strony postępowania wniosek o powołanie biegłego w celu wydania opinii na temat bezpieczeństwa kul do kąpieli (podkreślić naleŜy, Ŝe strony złoŜyły ten wniosek dopiero we wniosku o ponowne rozparzenie sprawy), postanowił się do niego przychylić. Opinia na temat bezpieczeństwa kul do kąpieli wydana przez Instytut Matki i Dziecka w Warszawie potwierdziła jedynie słuszność stanowiska Prezesa UOKiK zaprezentowanego z zaskarŜonej decyzji. Zgodnie z opinią biegłego, podobieństwo ww. produktów do atrakcyjnych dla dziecka produktów spoŜywczych (ciastek), powoduje, Ŝe dziecko odruchowo sięga po nie z zamiarem spoŜycia. „ Małe dziecko reaguje mimowolnie, dla niego jasny jest komunikat: wygląda jak ciastko, pachnie podobnie – słuŜy do jedzenia. Odgryzienie kawałka 6 kuli do kąpieli jest moŜliwe, moŜliwe jest teŜ więc połknięcie fragmentu kuli ”. Biegły stwierdził, Ŝe istnieje prawdopodobieństwo, iŜ mydlany zapach moŜe spowodować zaprzestanie próby konsumpcji kul do kąpieli, ale „ dociekliwość dzieci w wieku przedszkolnym i ogromna chęć poznawcza, moŜe doprowadzić do spoŜycia chemikaliów. ” Ponadto, biegły jednoznacznie wskazał, Ŝe spoŜycie kul do kąpieli stanowi bezpośrednie zagroŜenie dla zdrowia i Ŝycia dzieci. Dodał teŜ, Ŝe najbardziej naraŜoną na zagroŜenie jest grupa dzieci, które są uczulone na zawarte w kulach silne alergeny. Rodzaj zagroŜenia i jego stopień zaleŜy od ilości ewentualnie połkniętych chemikaliów, a takŜe rodzaju uczulenia na występujące w kulach alergeny. W opinii biegłego, kule do kąpieli – ze względu na zawartość substancji chemicznych - połknięte przez zdrowe dziecko mogą teŜ nieść ze sobą konsekwencje zdrowotne, choćby podraŜnienie układu pokarmowego i oddechowego. Strony postępowania zarzuciły takŜe Prezesowi UOKiK naruszenie przepisów dyrektywy 2001/95/WE z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz art. 24 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez zastosowanie wobec nich sankcji niewspółmiernych do właściwości kuli do kąpieli. Jednocześnie, strony postępowania złoŜyły wniosek o dopuszczenie do obrotu kul do kąpieli, na których zostałaby umieszczone ostrzeŜenia dotyczące skutków ich spoŜycia oraz z zastrzeŜeniem, iŜ osobom poniŜej 18 roku Ŝycia sprzedaŜ tych produktów jest zakazana. PowyŜszy zarzut jest bezzasadny, a wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zastosowany przez Prezesa UOKiK środek jest proporcjonalny do zagroŜenia stwarzanego przez produkty będące przedmiotem postępowania i uzasadniony koniecznością ochrony szczególnej grupy konsumentów, jaką są dzieci, uwzględnia takŜe przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. Dzieci mają mniejszą zdolność rozpoznawania zagroŜenia, np. dziecko dotknąwszy gorącej powierzchni, zdaje sobie sprawę z wysokiej temperatury dopiero po kilku sekundach (kiedy juŜ się poparzy), natomiast dorośli natychmiast zauwaŜają wysoką temperaturę. W opinii Prezesa UOKiK zaproponowane przez strony postępowania środek w postaci zamieszczenia na kulach do kąpieli ostrzeŜeń nie wyeliminuje stwarzanych przez nie zagroŜeń, gdyŜ dzieci w wieku przedszkolnym i młodsze (a to dla nich produkty te stwarzają zagroŜenie) w przewaŜającej większości nie potrafią czytać, a więc środek ten nie zapewni im bezpieczeństwa. Tym samym zaproponowane przez strony postępowania rozwiązanie nie zapewni ochrony Ŝycia i zdrowia, a taki jest właśnie cel środków stosowanych przez Prezesa UOKiK na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Nie jest takŜe moŜliwe w świetle obowiązujących przepisów 7 ograniczenie sprzedaŜy tych produktów do osób powyŜej 18 roku Ŝycia, jak zaproponowały strony postępowania. Prezes UOKiK nie moŜe takŜe zgodzić się z twierdzeniem, iŜ zaskarŜona decyzja została wydana z naruszeniem art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu prawnym zaskarŜonej decyzji organ nadzoru wyraźnie wskazał podstawę prawną jej wydania oraz przytoczył przepisy prawa. Z kolei, uzasadnienie faktyczne zawiera dowody, na podstawie których Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe kule do kąpieli nie są bezpieczne (tj.: wyniki badań organoleptycznych produktów przeprowadzonych przez inspektorów Inspekcji Handlowej oraz opinie trzech państw członkowskich Unii Europejskiej na temat bezpieczeństwa kul do kąpieli). Ponadto, organ nadzoru w sposób szczegółowy odniósł się do wyników badań przekazanych przez strony postępowania. W szczególności, Prezes UOKiK nadzoru uzasadnił, dlaczego nie zgadza się ze stanowiskiem brytyjskiego laboratorium, iŜ dołączone do niektórych kul elementy dekoracyjne będące prawdziwymi środkami spoŜywczymi, wyłączają je spod zakresu regulacji dotyczących produktów, które takimi środkami rzeczywiście nie są, lecz jedynie posiadają cechy wskazujące na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie. Ponadto, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe wyniki badań składu chemicznego kul do kąpieli wskazują na ich bezpieczeństwo jedynie w przypadku prawidłowego i zgodnego z przeznaczeniem uŜycia tych produktów. Natomiast istotą zagroŜenia stwarzanego przez imitacje środków spoŜywczych jest fakt, iŜ omyłkowo mogą one zostać potraktowane jako Ŝywność i uŜyte niezgodnie z ich rzeczywistym przeznaczeniem. W dalszej części zaskarŜonej decyzji, Prezes UOKiK – wbrew twierdzeniu stron postępowania - uzasadnił nałoŜenie obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, tj.: wziął pod uwagę zagroŜenia stwarzane przez kule do kąpieli, jak równieŜ – w przypadku obowiązku ostrzeŜenia konsumentów – wskazał na niemoŜność nałoŜenia na strony postępowania obowiązku polegającego na natychmiastowym wycofaniu produktów z rynku i stwierdził, Ŝe nakaz ostrzeŜenia konsumentów jest jedynym realnym środkiem faktycznego dotarcia do odbiorców tych produktów. Chybiony jest równieŜ zarzut, iŜ Prezes UOKiK naruszył art. 22 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez przywołanie w podstawie prawnej przepisu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r., które nie moŜe samoistnie stanowić dodatkowego źródła wprowadzania ograniczeń wobec przedsiębiorcy. Na wstępie naleŜy zauwaŜyć, Ŝe ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów – mając na uwadze ochronę zdrowia i Ŝycia konsumentów – przewiduje szeroki zakres zachowań (działań lub zaniechań), do jakich moŜe 8 zostać zobligowany przedsiębiorca, by wyeliminować zagroŜenia stwarzane przez produkt wprowadzony przez niego na rynek. To właśnie przepisy ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów - art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. c – stanowią podstawę obowiązków nałoŜonych na strony postępowania w celu wyeliminowania zagroŜeń stwarzanych przez kule do kąpieli. Prezes UOKiK pragnie podkreślić, Ŝe nie kwestionuje okoliczności, iŜ strony postępowania podjęły współpracę z organem nadzoru rynku, tj. wstrzymały sprzedaŜ kul do kąpieli oraz przekazały faktury zakupu i listę dystrybutorów. JednakŜe, z uwagi na zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, wskazujący na niespełnianie przez kule do kąpieli ogólnych wymagań bezpieczeństwa, nałoŜenie na strony postępowania obowiązków w zaskarŜonej decyzji było prawidłowe, zasadne i adekwatne do zagroŜeń stwarzanych przez te produkty. Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje zaskarŜoną decyzję w mocy, albo 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Prezes UOKiK, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i okoliczności wskazanych przez stronę w toku postępowania odwoławczego, zarówno pod kątem oceny legalności, jak i celowości wydanego rozstrzygnięcia uznał, Ŝe decyzja nr DNR-1/51/2011 z dnia 30 sierpnia 2011 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. Na podstawie art. 25a ust. 1 i 6 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów Prezes UOKiK nałoŜył na przedsiębiorców Sylwię Brzuskę i Jacka Brzuskę, wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA spółka cywilna w Białych Błotach obowiązek uiszczenia kwoty 1230 zł, która stanowi równowartość kosztów opinii, wydanej na zlecenie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przez Instytut Matki i Dziecka w Warszawie. Wysokość tej naleŜności pienięŜnej (opłaty) została ustalona na podstawie kosztorysu sporządzonego przez ww. biegłego (faktura nr 0009/11/2011/SMO z dnia 28 listopada 2011 r.). 9 Na podstawie art. 25a ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów w związku z art. 2 § 2 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 130 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) przedsiębiorcy Sylwia Brzuska i Jacek Brzuska, wspólnicy spółki cywilnej, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA spółka cywilna w Białych Błotach są zobowiązani uiścić ww. kwotę na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, a w przypadku złoŜenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie obowiązku uiszczenia kosztów opinii biegłego – 14 dni od dnia doręczenia decyzji utrzymującej w mocy zaskarŜoną decyzję. W związku z powyŜszym, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) od pkt 1) niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt 2) niniejszej decyzji, na podstawie art. 264 § 2 i art. 141 oraz art. 127 § 3 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, naleŜy złoŜyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. PREZES Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dr Małgorzata Krasnodębska-Tomkiel Otrzymuje: pełnomocnik przedsiębiorców Sylwii Brzuski i Jacka Brzuski, wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą STARA MYDLARNIA s.c. w Białych Błotach