Numer decyzji
DNR-96/2016
Decyzja UOKiK DNR-96/2016
- Data decyzji
- 26 sierpnia 2016
Treść rozstrzygnięcia
PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 26 sierpnia 2016 r. DECYZJA DNR-1/ 96 /2016 Na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 w związku z art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322 oraz z 2016 r. poz. 542) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienki „MONA” , wprowadzonej na rynek przez przedsiębiorcę Iwonę Dziubek prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. „MONA” Dziubek Iwona w Lubochni, Prezes Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumen tów stwierdza, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń stwarzanych przez te n produkt i umarza postępowanie administracy jne. Uzasadnienie Pismem z 22 kwietnia 2016 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ nadzoru”) protokół wraz z aktami kontroli, dotyczącymi sukienki „MONA” (dalej jako: sukienka ), wprowadzonej na rynek przez przedsiębiorcę Iwonę Dziubek prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. „MONA” Dziubek Iwona w Lubochni. W toku kontroli przeprowadzonej w sklepie w Ostródzie przy ul. Czarneckiego 43, należącym do przedsiębiorcy Krzysztofa Tucholskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.” SIMNET BIS” Krzysztof Tucholski w Iławie, inspektorzy reprezentujący Warmińsko – Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej poddali ocenie bezpieczeństwa i badaniom organoleptycznym ww. sukienkę w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322 oraz z 2016 r. poz. 542 ) (dalej jako: „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie DNR - 70 - 73 (10 ) 16/IK 2 produktów”), uwzględniając uzasadnione oczekiwania konsumentów co do bezpieczeństwa tego rodzaju produktów. Sukienka „MONA” będąca przedmiotem postępowania wykonana została z materiału w kolorze miętowym przypominającym koronkę. Do sukienki dołączony został plastikowy pasek. Z przodu ubioru, na wysokości pasa umieszczono ozdobę, która została przytwierdzona za pomocą agrafki. Na etykiecie załączonej do produktu podano następujące informacje: nazwę producenta wraz z jego adresem, skład surowcowy, sposób konserwacji, tabele rozmiarów oraz „jakość pierwsza” i „produkt polski”. Podobnie na wszywce materiałowej znajdującej się wewnątrz sukienki podano informacje o sposobie konserwacji, r ozmiarze, nazwie, składzie surowcowym oraz danych adresowych producenta. W trakcie badań organoleptycznych inspektorzy Inspekcji Handlowej, stwierdzili, iż kwestionowana sukienka może stwarzać zagrożenie dla użytkowników (dzieci) z uwagi na przytwierdzoną od wewnętrznej strony produktu agrafkę. W związku z powyższymi nieprawidłowościami, Prezes UOKiK uznał za zasadne wszczęcie w tej sprawie postępowania administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpi eczeństwie produktów . Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 i 868), pismem z 2 maja 2016 r. Prezes UOKiK powiadomił przedsiębiorcę Iwonę Dziubek prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. „MONA” Dziubek Iwona w Lubochni (stronę postępowania) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienki „ MONA ” . Następn ie, w drodze postanowienia z 4 maja 2016 r., wydanego na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, organ nadzoru wyznaczył stronie postępowania termin 21 dni od dnia otrzymania powyższego postanowienia na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez produkt będący przedmiotem postępowania, wskazując jednocześnie, jakie działania powinna w tym zakresie podjąć i jakie dowody potwierdzające ich podjęcie przekazać. Pismem , które wpłynęło do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 3 czerwca 2016 r. strona postępowania poinformowała, iż produkowała kwestionowaną sukienkę od marca 2016 r. Następnie w skazała, ż e niezwłocznie po otrzymaniu informacji o zagrożeniu stwarzanym przez ww. produkt, podjęła działania naprawcze wobec sukienek posiadanych na stanie magazynowym , które polegały na usunięciu agrafki i przyszyciu ozdoby. Jednocześnie strona postępowania oświadczyła, iż poinformowała swoich kontrahentów o wadzie produktu oraz możliwości jego zwrotu w celu podjęcia stosownych czynności naprawczych bądź 3 samodzielnego odpięcia ozdoby z agrafką. Ponadto, strona postępowania przedłożyła oświadczenie jednego z dystrybutorów wskazujące na usunięcie ozdoby z kwestionowanych sukienek. Pismem z 10 czerwca 2016 r. Prezes UOKiK wezwał stronę postępowania do przedłożenia dowodów w postaci dokumentacji fotograficznej potwierdzającej podjęcie działań naprawczych . Ponadto, organ nadzoru poi nformował stronę postępowania, że przekazane przez nią oświadczenie przedsiębiorcy nie może zostać uznana za dowód z uwagi na niespełnienie wymogów określonych w art. 22 a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i wezwał do ponownego przekazania ww. dokumentu w formie określonej w tym przepisie. W tym samym piśmie organ nadzoru wezwał stronę postępowania do przedłożenia oświadczeń od powiadomionych dystrybutorów, iż w produktach będących w ich posiadaniu dokonali stosownych napraw wraz z podaniem ilości produktów, wobec których je podjęto bądź informacji, że ich nie posiadają w swojej ofercie handlowej. Jednocześnie Prezes UOKiK zwrócił się o wyjaśnienie rozbieżności w zakresie okresu w jakim ww. sukienka była produkowana, a w związ ku z tym o wskazanie ile sztuk produktu zostało wytworzonych i w jakim okresie oraz ile z nich zostało sprzedanych poszczególnym dystrybutorom, a ile pozostało na stanie magazynowym. Pismem z 10 sierpnia 2016 r. strona postępowania przekazała oświadczenie przedsiębiorcy spełniające wymagania określone w art. 22a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . Ponadto, wskazała, iż w grudniu 2015 r. uszyła serię próbną sukienki w ilości 30 szt., którą sprzedała jednemu dystrybutorowi. Następnie strona postępowania oświadczyła, iż w marcu 2016 r. ten sam fason sukienek sprzedała pięciu dystrybutorom w łącznej ilości 104 szt., zaś 240 szt. produktu pozostało na stanie magazynowym. Jednocześnie strona postępowania wskazała, iż wobec posiadany ch sukienek podjęła działania naprawcze, polegające na usunięciu agrafki i przyszyciu kwiatka do sukienki, na dowód czego przedłożyła dokumentację fotograficzną. Ponadto, strona postępowania przedłożyła oświadczenia sześciu dystrybutorów, w których zadekla rowano usunięcie agrafki z kwestionowanej sukienki. Pismem z 12 sierpnia 2016 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań . Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. 4 Prezes UOKiK ustalił i stwierdził : Przedsiębiorca Iwona Dziubek prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. „MONA” Dziubek Iwona w Lubochni wprowadzi ł a sukienkę MONA na rynek polski i jest jej producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym za producenta uznaje się przedsiębiorcę prowadzącego w Unii Europejskiej lub na terytorium państw członkow skich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym działalność polegającą na wytwarzaniu produktu. W toku postępowania jego strona oświadczyła, że jest wytwórcą ww. sukienki. Zgodnie z art. 10 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, producent zobowiązany jest wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, produkt, który nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie jest produktem bezpiecznym. Podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bez pieczeństwa kwestionowanej sukienki stanowiły badania organoleptyczne tego produktu, przeprowadzone przez inspektorów Inspekcji Handlowej. W trakcie powyższych badań ustalono, iż produkt ten może stwarzać zagrożenie dla użytkowników (dzieci) z uwagi na przytwierdzoną od wewnętrznej strony agrafkę, na którą przypięta była ozdo ba na zewnętrznej stronie sukienki. Występowanie agrafki dołączonej do ubrań przeznaczonych dla dzieci może spowodować zagrożenie zranienia małego użytkownika. W toku niniejszego postępowania przedsiębiorca Iwona Dziubek prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. „MONA” Iwona Dziubek w Lubochni nie kwestionował oceny bezpieczeństwa produktu, nie przedstawił też żadnych dowodów, któ re świadczyłyby o tym, że ubiór ten jest bezpieczny . W związku z tym, Prezes UOKiK uznał, 5 że produkt nie spełnia wym agań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeśli producent lub dystrybutor usunął przyczyny zagrożeń. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, iż strona postępowania wytworzyła łącznie 374 szt. sukienki, z czego 134 szt. sprzedała sześciu dystrybutorom . Po uzyskaniu informacji o niebezpieczeństwie stwa rzanym przez su kienkę „ MONA ”, podjęła działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń poprzez usunięcie agrafki z 240 szt. kwestionowanego produktu posiadanego na stanie magazynowym, na dowód czego przedłożyła dokumentację fotograficzną. Ponadto, strona postępowania poi nformowała sześciu kontrahentów o konieczności usunięcia agrafki z posiadanych przez nich sukienek, a następnie przedłożyła od nich oświadczenia wskazujące na podjęcie stosownych działań naprawczych. Mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK uznał, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń stwarzany ch przez kwestionowaną sukienkę i umorzył postępowanie w spra wie ogólnego bezpieczeństwa tych produktów na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W związku z powyższym, Prezes UOKiK orzekł , jak w sentencji. Pouczenie: Na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 29 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184 , z późn. zm. ) oraz na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, od niniejszej decyzji stronie nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z niniejszej decyzji może, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zwrócić się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów DYREKTOR Departamentu Nadzoru Rynku Anna Mazurak
Analiza z kontekstem sprawy
Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Sygnatura
- DNR-70-73(10)16/IK
- Rodzaj praktyki
- Ogólne bezpieczeństwo produktów
- Kara finansowa
- nie
- Branża
- 47.71 SPRZEDAŻ DETALICZNA ODZIEŻY PROWADZONA W WYSPECJALIZOWANYCH SKLEPACH
- Region
- Łódzkie
- Strony
- Sukienka „MONA”,
- Odwołanie do sądu
- Nie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów