DZP-24/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, 4 września 2026 r. DZP-3.93.1.2026.MP Decyzja nr DZP-24/2026 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]”. I. Na podstawie art. 13v ust. 1, ust. 2, ust. 2a i ust. 2b ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych 1 , po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez ROCHE POLSKA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (KRS: 0000118292, NIP: 5220014461), obejmującego okres trzech kolejnych miesięcy: czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1. stwierdza nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie obejmującym trzy kolejne miesiące: czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r. przez ROCHE POLSKA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, to jest działanie naruszające zakaz, o którym mowa w art. 13b ust. 1 i ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, 2. nakłada na ROCHE POLSKA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie administracyjną karę pieniężną w wysokości 85 330,57 zł (słownie: osiemdziesiąt pięć tysięcy trzysta trzydzieści złotych i pięćdziesiąt siedem groszy), płatną do budżetu państwa. II. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów 2 w związku z art. 13h ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego 3 w związku z art. 13q ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych 1 Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2023 poz. 1790), dalej: „ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych” lub „Ustawa”. 2 Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1714), dalej: „ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów”. 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” lub „k.p.a.”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 2 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1. obciąża ROCHE POLSKA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kosztami niniejszego postępowania w wysokości 63,60 zł (słownie: sześćdziesiąt trzy złote i sześćdziesiąt groszy), 2. zobowiązuje ROCHE POLSKA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w terminie 30 dni od dnia, w którym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanie się ostateczne. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 3 Spis treści I. Przebieg postępowania ........................................................................................................................ 4 II. Przedmiot postępowania ..................................................................................................................... 6 III. Ustalenia faktyczne .......................................................................................................................... 6 1. Strona postępowania ....................................................................................................................... 6 2. Podstawa dokonywanych ustaleń .................................................................................................... 7 3. Zakwestionowane świadczenia pieniężne ....................................................................................... 8 2.1. Świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych ............................................................... 9 2.2. Terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ............................................ 12 2.3. Daty spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ............................................. 15 2.4. Wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ......................................................... 16 IV. Ocena prawna.................................................................................................................................. 17 1. Roche Polska sp. z o.o. jako strona postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i adresat zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy .... 17 2. Przesłanki ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania ........................................................................................... 18 2.1. Obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ....................................... 20 2.2. Świadczenia, do których nie stosuje się Ustawy na podstawie art. 3 Ustawy....................... 22 2.3. Świadczenia pieniężne podlegające pominięciu przy ustalaniu naruszenia zakazu, zgodnie z art. 13b ust. 4 Ustawy ................................................................................................................... 23 2.4. Wymagalność Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ............................................... 25 3. Stwierdzenie popełnienia deliktu administracyjnego przez Stronę postępowania ........................ 28 V. Kara pieniężna ................................................................................................................................. 28 1. Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej ................................................................................. 28 2. Siła wyższa jako przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary .................................................... 31 3. Wymiar administracyjnej kary pieniężnej..................................................................................... 32 3.1. Maksymalna wysokość kary pieniężnej ................................................................................ 32 3.2. Miarkowanie kary pieniężnej ................................................................................................ 34 3.3. Wysokość kary pieniężnej...................................................................................................... 42 VI. Koszty postępowania ...................................................................................................................... 42 VII. Pouczenie ....................................................................................................................................... 43 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 4 Uzasadnienie I. Przebieg postępowania (1) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: „Prezes Urzędu”), działając na podstawie art. 13c ust. 3 Ustawy oraz danych przekazanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadził analizę prawdopodobieństwa nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez ROCHE POLSKA sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Strona” lub „Strona postępowania”). (2) Przeprowadzona przez Prezesa Urzędu analiza prawdopodobieństwa wystąpienia opóźnień dała podstawę do przyjęcia, że szacowana wartość świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez Stronę postępowania w okresie obejmującym trzy kolejne miesiące, tj. czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r., może wyczerpywać przesłanki nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. (3) Działając na podstawie art. 13c ust. 2 i art. 13e ust. 2 w związku z art. 13b Ustawy Prezes Urzędu postanowieniem z 11 marca 2026 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez ROCHE POLSKA sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie obejmujące okres: czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r. (4) Pismem z 17 marca 2026 r. Prezes Urzędu, działając na podstawie art.13f ust. 1 i ust. 2 oraz art. 13g ust. 1 Ustawy, w celu pozyskania materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia stanu faktycznego, wezwał Stronę postępowania do przekazania informacji i dowodów dotyczących zawieranych transakcji handlowych i rozliczeń z kontrahentami w okresie objętym postępowaniem, a także do przekazania informacji dotyczących okoliczności mających wpływ na wymiar kary, o których mowa w art. 13v ust. 2b Ustawy, jak również dotyczących siły wyższej, o której mowa w art. 13v ust. 7 Ustawy. (5) Pismami z 4, 18 oraz 25 maja 2026 r. jak również z 17 lipca 2026 r. Strona postępowania odpowiedziała na wezwania Prezesa Urzędu, przekazując żądane informacje oraz dowody, w tym: tabelaryczne zestawienie informacji o świadczeniach pieniężnych wynikających z transakcji handlowych zawartych przez Stronę postępowania w pliku MS Excel o nazwie: „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.”, oświadczenie o statusie dużego przedsiębiorcy, JPK_WB_, pliki JPK_V7, listę podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej, umowy, faktury VAT, faktury VAT korygujące, raport wewnętrzny spółki dotyczący należności w okresie od czerwca do sierpnia 2025 r. oraz raport Sap – wiekowanie należności na dzień 31 sierpnia 2025 r., a także wyjaśnienia dotyczące okoliczności, o których mowa w art. 13v ust. 2b oraz art. 13v ust. 7 Ustawy. (6) W toku postępowania Prezes Urzędu pismem z 29 maja 2026 r., wezwał kontrahenta Strony [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]do przekazania potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii umów lub innych dokumentów regulujących warunki współpracy ze Stroną. Kontrahent odpowiedział na skierowane do nich wezwanie, przekazując stosowne dokumenty. (7) Pismami z 15 czerwca 2026 r. Przez Urzędu wezwał kontrahentów Strony do złożenia oświadczeń w przedmiocie posiadanego statusu przedsiębiorcy: • [xxxxxxx] • [xxxxxxx] Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 5 • [xxxxxxx] • [xxxxxxx] • [xxxxxxx] Wskazani kontrahenci odpowiedzieli na skierowane do nich wezwania, przekazując stosowne oświadczenia. (8) Działając na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., pismem z 5 sierpnia 2026 r. Prezes Urzędu zawiadomił Stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i dokonanych ustaleń. Jednocześnie, Prezes Urzędu, kierując się treścią art. 9 k.p.a. przedstawił Stronie ustalenia faktyczne w zakresie naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i poinformował Stronę postępowania o zamiarze nałożenia na nią kary. (9) Strona postępowania w wyznaczonym przez Prezesa Urzędu terminie nie skorzystała z przysługującego jej prawa do zapoznania się z aktami postępowania, jednakże 19 sierpnia 2026 r. przedłożyła odpowiedź na zawiadomienie z 5 sierpnia 2026 r. (10) W powołanym piśmie z 19 sierpnia 2026 r. Strona przekazała wyjaśnienia odnośnie dwóch okoliczności opisanych w zawiadomieniu Prezesa Urzędu z 5 sierpnia 2026 r. W pierwszej kwestii Strona odniosła się do statusu przedsiębiorcy kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Strona wskazała, że w dniu 13 czerwca 2024 r. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]poinformowała Roche Polska o posiadaniu statusu dużego przedsiębiorcy. Oświadczenie to nie zostało zaktualizowane w momencie zmiany statusu, mimo że art. 4c ustawy nakazuje złożenie takiego oświadczenia również w sytuacji, gdy przedsiębiorca stracił status dużego przedsiębiorcy. Strona wskazała, że nie była świadoma utraty przez [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] statusu dużego przedsiębiorcy, a tym samym wynikającej z tego konieczności dostosowania terminów płatności określonych w umowie zawartej z tym kontrahentem i tym samym nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z zmiany statusu [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] w oświadczeniu z 17 sierpnia 2026 r. potwierdziła, że w okresie od 14 czerwca 2024 r. do 11 sierpnia 2026 r. nie przekazywała Roche Polska Spółka z o.o. aktualizacji informacji dotyczącej zmiany statusu przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Po drugie Strona ponownie wskazała, że podjęła z własnej inicjatywy działania mające na celu zaprzestanie naruszeń. Strona podkreśliła, że działania mające na celu wyeliminowanie ryzyka występowania opóźnień w transakcjach handlowych oraz zapewnienie zgodności prowadzonych procesów podjęła już przed wszczęciem postępowania przez Prezesa Urzędu oraz podejmuje je nadal. Strona wnosi o uwzględnienie podniesionych okoliczności na jej korzyść i obniżenie kary. W dowód powyższego Strona przedłożyła: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx]; 2) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]; 3) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 6 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]; 4) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx]. II. Przedmiot postępowania (11) Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy w okresie objętym postępowaniem, tj. w trzech następujących po sobie miesiącach: czerwiec, lipiec i sierpień 2025 roku Strona postępowania nadmiernie opóźniała się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w rozumieniu art. 13b ust. 2 Ustawy, a zatem ustalenie, czy doszło do naruszenia przez nią zakazu administracyjnego, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy. W tym celu konieczne było ustalenie sumy wartości świadczeń pieniężnych wymagalnych w okresie objętym postępowaniem, które Strona spełniła po terminie w okresie objętym postępowaniem, albo których nie spełniła w tym okresie, pomimo upływu terminu zapłaty. III. Ustalenia faktyczne 1. Strona postępowania (12) Prezes Urzędu ustalił, że ROCHE POLSKA sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie jest spółką prawa handlowego wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000118292. Jej głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa wyrobów farmaceutycznych i medycznych (PKD 46, 46, Z). Kapitał zakładowy Strony należy w całości do podmiotu prywatnego. Od daty wszczęcia niniejszego postępowania do daty wydania niniejszej decyzji ww. dane rejestrowe Strony nie uległy zmianie. Dowody: - Odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców KRS według stanu na dzień 2 marca 2026 r. [001], - Odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców KRS według stanu na dzień 4 września 2026 r. [035]. (13) Prezes Urzędu przyjął, że w odniesieniu do transakcji handlowych poddanych analizie w toku postępowania, Strona posiadała status dużego przedsiębiorcy. Prezes Urzędu oparł się przy tym o treść oświadczenia złożonego przez Stronę, gdyż nie budziło ono jego wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Dowód: Oświadczenie Strony o posiadanym statusie z 4 maja 2026 r. [006.04]. (14) Prezes Urzędu ustalił również, że do dnia wydania niniejszej decyzji na portalu publicznym Krajowego Rejestru Zadłużonych Ministerstwa Sprawiedliwości (https://krz.ms.gov.pl/) nie obwieszczano: o złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Strony postępowania, o ogłoszeniu jej upadłości, czy też otwarciu w stosunku do niej postępowania restrukturyzacyjnego. Również w Dziale 6 w Rubrykach 5-7 odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS Strony brak wzmianki o postępowaniu upadłościowym, restrukturyzacyjnym czy naprawczym. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 7 2. Podstawa dokonywanych ustaleń (15) Punktem wyjścia dla dokonywanych ustaleń faktycznych były informacje dotyczące świadczeń pieniężnych wynikających z zawartych przez Stronę postępowania transakcji handlowych. Informacje te zostały przedstawione przez Stronę na żądanie Prezesa Urzędu w trybie art. 13f Ustawy w formie Tabeli nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” (dalej: „Tabela nr 1”), dołączonej do pisma z 18 maja 2026 r. oraz przekazane w toku postępowania dane przy pismach z 4 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. (16) Należy podkreślić, że zwrócenie się do Strony o przekazanie powyższych danych i informacji było uzasadnione okolicznością, iż dotyczą one faktów, co do których Strona postępowania posiada kompletną wiedzę, możliwą do przekazania w formie i strukturze wskazanej przez Prezesa Urzędu. (17) Informacje przekazane przez Stronę podlegały weryfikacji w odniesieniu do każdego z wymienionych w Tabeli nr 1 świadczeń pieniężnych w oparciu o dowody przedłożone przez samą Stronę postępowania w odpowiedziach na wezwania Prezesa Urzędu, w szczególności: dane z jej ewidencji podatkowej (w formie plików JPK_V7), dane zawarte w wyciągach bankowych (w formie plików JPK_WB), faktury, umowy handlowe, zamówienia oraz potwierdzenia przelewów. Ponadto, informacje przekazane przez Stronę w Tabeli nr 1 były weryfikowane przez Prezesa Urzędu w oparciu o dowody przedłożone przez kontrahenta Strony [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] w odpowiedzi na wezwania Prezesa Urzędu, w szczególności dokumenty umów i faktur VAT. Jednocześnie dla ustaleń faktycznych miarodajne były również informacje z publicznych rejestrów (tutaj: KRS). (18) Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Prezes Urzędu miał na względzie zakres przedmiotowy określony w wezwaniu z 17 marca 2026 r., a także przywołane poniżej przepisy Ustawy wskazujące, które świadczenia pieniężne lub inne świadczenia o charakterze pieniężnym nie podlegają analizie w niniejszym postępowaniu, w tym: 1) art. 3 pkt 1 i 2 Ustawy, który stanowi, że przepisów Ustawy nie stosuje się do długów objętych postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2026 r. poz. 913) oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2026 r. poz. 533) odpowiednio od dnia ogłoszenia upadłości albo od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego oraz umów, na podstawie których są wykonywane czynności bankowe w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2026 r. poz. 38.); 2) art. 13b ust. 4 Ustawy, który stanowi, że przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych Prezes Urzędu pomija: a) niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; b) transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej 4 ; c) transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 Grupa kapitałowa – w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy ochronie konkurencji i konsumentów oznacza wszystkich przedsiębiorców, którzy są kontrolowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorę. 5 Dz. U. z 2025 r., poz.1526. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 8 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej 5 i w przypadku zidentyfikowania takich świadczeń w zebranym materiale dowodowym, wyłączył je z dalszej analizy. (19) Mając na uwadze ramy czasowe niniejszego postępowania oraz brzmienie art. 13b ust. 2 Ustawy, z którego wynika, że zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych dotyczy wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie, dokonując ustalenia sumy wartości tych świadczeń w niniejszym postępowaniu, Prezes Urzędu pominął w szczególności, następujące świadczenia pieniężne wskazane w Tabeli nr 1: 1) świadczenia pieniężne, co do których ustalił, że zostały spełnione w całości przed okresem objętym postępowaniem, tj. przed 1 czerwca 2025 r., 2) świadczenia pieniężne, co do których ustalił, że stały się wymagalne po okresie objętym postępowaniem, tj. te, których termin zapłaty przypadał 31 sierpnia 2025 r. lub później, 3) świadczenia pieniężne spełnione w terminie. Dowody: - Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - Pliki JPK_WB stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.09]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 15 i 16 czerwca 2026 r. [018]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [022] - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [023]. - Dokumenty stanowiące załączniki [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [024]. do pisma kontrahenta - Dokumenty stanowiące załączniki [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] . [025]. do pisma kontrahenta - Dokumenty stanowiące załączniki [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [026]. do pisma kontrahenta 3. Zakwestionowane świadczenia pieniężne (20) Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, które świadczenia pieniężne wymagalne w okresie objętym postępowaniem Strona postępowania spełniła po terminie zapłaty albo nie spełniła do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem, pomimo upływu terminu zapłaty (dalej: „Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne”). (21) Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zostały zaprezentowane w Tabelach A i B stanowiących załączniki do niniejszej decyzji. Tabela A zawiera wykaz świadczeń pieniężnych spełnionych po terminie i niespełnionych przez Stronę w okresie objętym postępowaniem, co do których terminowość ich spełnienia została oceniona względem terminu zapłaty uzgodnionego z kontrahentem w umowie. Tabela B zawiera wykaz świadczeń pieniężnych spełnionych po Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 9 terminie i niespełnionych przez Stronę w okresie objętym postępowaniem, co do których terminowość ich spełnienia została oceniona względem terminu zapłaty ustalonego na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy, w związku ze stosowaniem przez Stronę postępowania umownych terminów zapłaty naruszających art. 7 ust. 2a Ustawy. (22) Tabele A i B identyfikują każde Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne poprzez wskazanie: numeru identyfikacji podatkowej (NIP) kontrahenta Strony postępowania – dostawcy towarów lub usług, numeru faktury potwierdzającej dostawę towaru lub usługi, daty zakupu, terminu zapłaty obowiązującego Stronę, daty spełnienia przez Stronę świadczenia pieniężnego na rzecz dostawcy, jeżeli zostało ono spełnione w okresie objętym postępowaniem, wartości i waluty świadczenia pieniężnego wynikającego z faktury oraz wartości tego świadczenia, które Prezes Urzędu ustalił jako spełnione po terminie lub niespełnione w okresie objętym postępowaniem. W przypadku Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wskazanych w Tabeli A i B, wszystkie transakcje zostały wyrażone w polskich złotych, a zatem wskazano symbol „PLN”. Każde Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne posiada również przypisaną liczbę porządkową nadaną mu przez Stronę postępowania w Tabeli nr 1. Ponadto, dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego wskazana została liczba dni opóźnienia w jego spełnieniu wraz z odpowiednią grupą opóźnień od WŚ1 do WŚ5, o których mowa w art. 13v ust. 2 Ustawy. 2.1. Świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych (23) Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 4 pkt 1a Ustawy – świadczeniem pieniężnym jest wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej, czyli w umowie, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2 Ustawy, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością (art. 4 pkt 1 Ustawy). (24) Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, że kontrahentami Strony postępowania w transakcjach handlowych wykazanych w Tabeli A i B, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, były podmioty, do których stosuje się przepisy Ustawy (art. 2), nie będące jednak podmiotami publicznymi. Dowody: - Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.09]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. [018-019]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [022]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [023]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. [024]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [025]. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 10 - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [026]. (25) Na tej samej podstawie Prezes Urzędu ustalił również, że w nazwach kontrahentów wskazanych w Tabelach A i B nie znajdują się oznaczenia: „bank”, „kasa”, „kasa oszczędnościowo- kredytowa”, „unia kredytowa”. Żaden z kontrahentów nie znajduje się też w zestawieniu notyfikacji dotyczących działalności instytucji kredytowych na terytorium RP poprzez oddział, publikowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie: https://www.knf.gov.pl/podmioty/Podmioty_sektora_bankowego/zestawienie_ notyfikacji_dot_dzialnosci_instucji_kredytowych_na_terytorium_RP_poprzez_oddzial. (26) Nadto, z analizy tej wynika, że w firmie żadnego z kontrahentów wskazanych w Tabeli A i B nie ma następujących oznaczeń: „towarzystwo ubezpieczeń”, „zakład ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpieczeń i reasekuracji” albo „zakład ubezpieczeń i reasekuracji” oraz odpowiednich skrótów: „TU”, „ZU”, „TUiR” albo „ZUiR”; „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” i skrótu: „TUW”; „towarzystwo reasekuracji”, „towarzystwo reasekuracyjne” albo „zakład reasekuracji” oraz skrótów: „TR” albo „ZR”; „towarzystwo reasekuracji wzajemnej” oraz skrótu: „TRW”. (27) Prezes Urzędu ustalił również, że kontrahenci Strony wskazani w Tabeli A i B nie należą do tej samej, co Strona grupy kapitałowej. W tym zakresie, Prezes Urzędu oparł swe ustalenia na pochodzącej od Strony informacji o podmiotach należących do tej samej grupy kapitałowej. Prezes Urzędu uznał te informacje za wiarygodne, bowiem to Strona posiada najlepszą wiedzę o swych relacjach z innymi przedsiębiorcami, z których mogą wynikać uprawnienia dające jej możliwość wywierania decydującego wpływu na decyzje innych podmiotów lub dające innym przedsiębiorcom możliwość wywierania decydującego wpływu na decyzje Strony postępowania albo pozostawania z innymi przedsiębiorcami w takiej relacji w stosunku do przedsiębiorcy, w której wywiera on decydujący wpływ na Stronę i tych innych przedsiębiorców. Dowód: Lista podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej stanowiąca załącznik do pisma Strony z 4 maja 2026 r. [006.04]. (28) Z zebranego materiału dowodowego, w szczególności: informacji podanych przez Stronę w Tabeli nr 1, treści przedłożonych przez nią zamówień i umów oraz danych z ewidencji podatkowej (w formie plików JPK_V7) wynika również, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne wynikają z umów, w których uzgodniono zapłatę sumy pieniężnej w zamian za spełnienie świadczenia niepieniężnego, tj. dostawę towaru lub wykonanie usługi. Wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne wynikają zatem z umów o charakterze odpłatnym. Fakt wystawienia przez kontrahentów faktur VAT potwierdzających zawarcie tych umów, ujęcie ich w ewidencji podatkowej i przesłanie przez Stronę do urzędu skarbowego w formie plików JPK_V7, świadczą również o zawarciu tych umów w związku z prowadzoną przez strony tych umów działalnością. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [007.07]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [018-019]. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 11 - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [022]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [023]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [024]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [025]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [026]. (29) Jednocześnie, biorąc pod uwagę powyższe dowody, Prezes Urzędu ustalił, że umowy, z których wynikał obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, nie obejmowały czynności bankowych, o których mowa w art. 5 Prawa bankowego, ani nie były zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (30) Nadto, na podstawie informacji o dacie dostawy towaru lub wykonania usługi, podanej przez Stronę w Tabeli nr 1, a także przedłożonych przez Stronę dokumentów Prezes Urzędu ustalił, że Strona otrzymała świadczenia niepieniężne, w zamian, za które zastrzeżone zostały Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne wymienione w Tabeli nr 1 przed upływem terminu zapłaty. Wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne stanowią zatem wynagrodzenie za otrzymaną przez Stronę dostawę towaru lub wykonaną na jej rzecz usługę. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [018-019]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [022]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [023]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [024]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [025]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [026]. (31) Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes Urzędu ustalił, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zaprezentowane w Tabelach A i B stanowią świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych, o których mowa w art. 4 pkt 1a Ustawy. (32) Na podstawie udzielonych przez Stronę szczegółowych wyjaśnień i przedłożonych dowodów Prezes Urzędu ustalił, że transakcje handlowe, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, zostały zawarte po 8 grudnia 2022 r. Dowody: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 12 -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. 2.2.Terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (33) Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania uzgodniła z kontrahentami zapłatę Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w terminach wskazanych w Tabelach A i B w kolumnach I pod nazwą „Termin zapłaty wg umowy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)”. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [018-019]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [022]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [023]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [024]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [025]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [026]. (34) W przypadku, w którym termin zapłaty wskazany przez Stronę postępowania przypadał na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, Prezes Urzędu przyjął w swoich ustaleniach, że terminem zapłaty był następny dzień, który nie był dniem wolnym od pracy ani sobotą – stosownie do treści art. 115 Kodeksu cywilnego 5 . (35) Dokonując ustaleń w zakresie terminów zapłaty uzgodnionych przez strony transakcji handlowych, Prezes Urzędu wziął pod uwagę w pierwszej kolejności terminy zapłaty wskazane przez Stronę w kolumnie S Tabeli nr 1. (36) W odniesieniu do każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego Prezes Urzędu zweryfikował informacje wskazane przez Stronę w kolumnie S Tabeli nr 1 z treścią przedłożonych przez Stronę oraz kontrahentów umów, zamówień, ustaleń w formie korespondencji mailowej, a także treścią faktur VAT stanowiących potwierdzenie zawarcia umów ze wskazanymi kontrahentami. Na tej podstawie Prezes Urzędu przyjął, że terminy zapłaty wskazane przez Stronę w kolumnie S Tabeli nr 1 – co do zasady – odzwierciedlają indywidualne uzgodnienia stron transakcji handlowych dokonane na podstawie zawartych przez nie umów i nie dokonywał odmiennych ustaleń w tym zakresie. 5 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny (Dz.U. z 2026 r. poz. 795), dalej: „k.c.”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 13 (37) W wyniku dokonanej weryfikacji Prezes Urzędu przyjął - co do zasady - że daty wskazane przez Stronę w Tabeli nr 1 w kolumnie o nazwie „Termin zapłaty wg umowy” są zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy i dotyczą terminu zapłaty uzgodnionego z kontrahentem, o ile nic innego nie wynikało z treści zgromadzonych dowodów. Na tej podstawie Prezes Urzędu zidentyfikował przypadki, w których terminy wskazane przez Stronę w kolumnie S Tabeli nr 1 różniły się od terminów wynikających z wyżej wskazanych dokumentów i - w odniesieniu do tych świadczeń wymienionych w Tabeli A i B poczynił następujące ustalenia. (38) W przypadku poniższych świadczeń Prezes Urzędu, opierając się na przesłanych przez Stronę i jej kontrahenta dokumentach (np. zamówieniach, umowach, fakturach VAT) przyjął, że wynikający z tych dokumentów termin zapłaty jest inny, niż termin zapłaty wskazany przez Stronę w Tabeli nr 1. Prezes Urzędu wziął w tym zakresie pod uwagę przede wszystkim dokumenty zaakceptowane przez strony transakcji handlowej, potwierdzające ustalone termin zapłaty. W związku powyższym Prezes Urzędu dokonał korekty terminów zapłaty następujących świadczeń pieniężnych: • dla lp. [xxx] z Tabeli nr 1 - termin zmieniony na podstawie umowy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] zgodnie z którą „Wynagrodzenie będzie płatne przelewem w terminie 30 dni od daty przedłożenia rachunku lub faktury VAT przez Zleceniobiorcę” [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] • dla lp. [xxx] z Tabeli 1. - termin zmieniony na podstawie umowy: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] zgodnie z którą „Termin płatności faktury VAT Strony ustalają na 45 dni od daty doręczenia prawidłowej faktury Vat [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] • dla lp. [xxx] z Tabeli nr 1 - termin zmieniony na podstawie faktury [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] • dla lp. [xxx] z Tabeli nr 1 - termin zmieniony na podstawie faktury [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (termin wskazany w Tabeli A uwzględnia art. 115 k.c.), • dla lp. [xxx] z Tabeli nr 1 - termin zmieniony na podstawie [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (termin wskazany w Tabeli A uwzględnia art. 115 k.c.), dla lp. [xxx] z Tabeli nr 1 - termin zmieniony na podstawie [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [018-019]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. (39) Prezes Urzędu ustalił, że kontrahentami Strony postępowania w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, obok przedsiębiorców dużych, byli również mikroprzedsiębiorcy, mali- i średni przedsiębiorcy. Prezes Urzędu dokonał tych ustaleń Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 14 na podstawie informacji przekazanych przez Stronę postępowania w Tabeli nr 1, jak również na podstawie oświadczeń złożonych przez jej kontrahentów. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - Oświadczenia kontrahentów o statusie przedsiębiorcy zawarte w pismach przekazanych Prezesowi Urzędu przez kontrahentów Strony postępowania [022, 023, 024, 025, 026]. (40) Ponadto, w odniesieniu do jednego kontrahenta - [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]– opierając się na złożonym przez niego oświadczeniu o statusie przedsiębiorcy, Prezes Urzędu ustalił, iż wbrew twierdzeniom Strony zawartym w Tabeli nr 1, kontrahent ten w 2025 roku posiadał status średniego przedsiębiorcy, a nie dużego przedsiębiorcy. W przypadku Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wynikających z transakcji handlowych zawartych z kontrahentami posiadającymi status MŚP, w których uzgodnione przez strony tych umów terminy zapłaty przekraczały 60 dni liczonych od daty doręczenia Stronie faktury, Prezes Urzędu stosował treść art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy który stanowi, że zamiast postanowień umowy ustalających termin zapłaty z naruszeniem art. 7 ust. 2a Ustawy stosuje się termin zapłaty 60 dni liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi. Taki właśnie przypadek wystąpił na gruncie niniejszego postępowania, w stosunku do kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Dowód: Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] [024]. (41) W tym miejscu wskazać należy, że Strona w swoim stanowisku po zawiadomieniu o zakończeniu analizy i zgromadzeniu materiału dowodowego wskazała, że w odniesieniu do ww. kontrahenta powinny zostać zastosowane dłuższe (umowne) terminy płatności, a to z uwagi na fakt, że kontrahent ten nie dopełnił ustawowego obowiązku poinformowania Strony o utracie statusu dużego przedsiębiorcy. W ocenie Prezesa Urzędu takie zapatrywanie nie jest jednak prawidłowe i pomimo powyższej opisanej okoliczności, w dalszym ciągu zasadne jest skrócenie omawianych terminów zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 2a Ustawy. Jednakże dodać należy, że zdaniem Prezesa Urzędu przytoczona okoliczność wpływa na wymiar kary na gruncie niniejszego postępowania. W związku z powyższym szczegółowa argumentacja tego zagadnienia zostanie wskazana w części dotyczącej miarkowania kary w ramach okoliczności naruszenia wskazanych przez Stronę postępowania. (42) W związku z powyższym, stosując przepis art. 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 2a Ustawy, Prezes Urzędu zastąpił terminy zapłaty wynikające z zawartych umów terminem 60 dni liczonym od daty doręczenia Stronie faktury (z uwzględnieniem art. 115 k.c.) i względem tak ustalonego maksymalnego terminu zapłaty obliczył długość okresu opóźnienia. Świadczenia pieniężne których dotyczą powyższe ustalenia zostały zaprezentowane w Tabeli B stanowiącej załącznik do niniejszego pisma. (43) Dodać należy, iż za daty wpływu faktury w odniesieniu do wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych Prezes Urzędu przyjął daty wskazane przez Stronę w kolumnie G Tabeli nr 1. (44) W piśmie z 18 maja 2026 r. Strona wskazała, że terminy zapłaty uzgodnione przez Roche Polska i kontrahentów spółki zawarte w Tabeli nr 1. wynikają z faktur, ponadto spółka przyjmuje w swoich wewnętrznych systemach księgowych za dzień będący początkiem biegu terminu - dzień wystawienia faktury. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 15 (45) Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania była zobowiązana do zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w terminach zapłaty wskazanych w kolumnie I Tabeli A pod nazwą „Termin zapłaty wg umowy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.) oraz kolumnie J Tabeli B pod nazwą „Maksymalny termin zapłaty wynikający z art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)”, a wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były wymagalne w okresie objętym postępowaniem. W odniesieniu do żadnego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych Strona nie wykazała również istnienia ustawowego lub umownego prawa do wstrzymania się z zapłatą, czy też wstrzymania lub zawieszenia biegu uzgodnionych terminów zapłaty, ani nie wykazała istnienia sporu co do wysokości zobowiązania do zapłaty. Powyższe potwierdza zatem istnienie obowiązku zapłaty tych świadczeń w terminach zapłaty uzgodnionych przez strony transakcji handlowych (Tabela A) lub maksymalnych ustawowych terminach zapłaty (Tabela B). (46) Biorąc pod uwagę wyżej opisane ustalenia, dokonane w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, Prezes Urzędu przyjął, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były wymagalne w okresie objętym postępowaniem, a Strona postępowania była zobowiązana do ich zapłaty w terminach wskazanych w Tabelach A i B. (47) Na podstawie tak ustalonych terminów zapłaty Prezes Urzędu dokonywał dalszych ustaleń w toku postępowania, tj. dat zapłaty oraz długości opóźnienia. 2.3.Daty spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (48) Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, które świadczenia pieniężne wymagalne w okresie objętym postępowaniem zostały spełnione przez Stronę po terminie zapłaty lub niespełnione w okresie objętym postępowaniem. Daty spełnienia tych świadczeń zostały wskazane w kolumnie J w Tabeli A oraz kolumnie K Tabeli B pod nazwą: „Data spełnienia świadczenia pieniężnego”. (49) Wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, które zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem, spełniane były przelewem bankowym, w związku z tym w kolumnie J Tabeli A oraz w kolumnie K Tabeli B pod nazwą: „Data spełnienia świadczenia pieniężnego” jako datę spełnienia Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego wskazano datę operacji na rachunku bankowym Strony postępowania, zgodnie z informacjami zawartymi w plikach JPK_WB. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - Pliki JPK_WB stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.09]. (50) Wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, które zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem, spełniane były przelewem bankowym, w związku z tym w kolumnie J Tabeli A oraz kolumnie K Tabeli B pod tyt.: „Data spełnienia świadczenia pieniężnego” jako datę spełnienia Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego wskazano datę operacji na rachunku bankowym Strony zgodnie z informacjami zawartymi w plikach JPK_WB. Ustalenia Prezesa Urzędu w tym zakresie co do zasady były spójne z informacjami podanymi przez samą Stronę w Tabeli nr 1. (51) W odniesieniu do Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, co do których Strona w kolumnie W Tabeli nr 1 wskazała datę przelewu bankowego wykraczającą poza okres objęty postępowaniem tj. przypadającą po dniu 31 sierpnia 2025 r., Prezes Urzędu uznał, że świadczenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 16 te nie zostały spełnione przez Stronę w okresie objętym postępowaniem. W tych przypadkach w kolumnie J Tabeli A oraz kolumnie K Tabeli B umieszczono adnotację: „niespełnione w okresie postępowania”. (52) Porównując tak ustalone daty zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych lub fakt braku ich zapłaty w okresie objętym postępowaniem z uzgodnionymi terminami zapłaty, Prezes Urzędu ustalił, że wszystkie te świadczenia pieniężne zostały spełnione po upływie uzgodnionych terminów zapłaty albo nie zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem mimo upływu uzgodnionego terminu zapłaty. 2.4.Wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (53) Wartość każdego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, do zapłaty którego była zobowiązana Strona postępowania, została wskazana w kolumnie M Tabeli A oraz kolumnie N Tabeli B „Wartość świadczenia pieniężnego niespełnionego lub spełnionego po terminie (w PLN)”. W kolumnie H Tabeli A oraz Tabeli B wskazano walutę, w której – zgodnie z fakturą VAT dokumentującą daną transakcję handlową - wyrażone zostało każde świadczenie pieniężne. W przypadku Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wskazanych w Tabeli A oraz B wszystkie transakcje zostały wyrażone w polskich złotych, a zatem wskazano symbol „PLN”. (54) Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania była zobowiązana do zapłaty na rzecz kontrahentów wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zawartych z nimi umów i wystawionych na ich podstawie dokumentów do celów podatkowych (dowodów księgowych), w tym w szczególności faktur VAT, wskazanych przez Stronę w Tabeli nr 1, a także w ewidencji JPK_V7. Dowody: -Tabela nr 1 - plik MS Excel o nazwie „Odpowiedź na pytanie nr 5 - Tabela nr 1 - Roche_Polska Sp. z o.o.” stanowiąca załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.03]. - JPK_V7M stanowiące załącznik do pisma Strony z 18 maja 2026 r. [007.07]. - Umowy, faktury i wyjaśniania stanowiące załączniki do pism Strony postępowania z 18 i 25 maja 2026 r. oraz 17 lipca 2026 r. [006-010, 028]. - Dokumenty stanowiące załączniki do pisma kontrahenta [018-019]. (55) W kolumnie K Tabeli A oraz w kolumnie L Tabeli B pod nazwą: „Liczba dni opóźnienia” dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego wskazano liczbę dni opóźnienia, tj. wyrażony w dniach okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego, do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem, czyli do 31 sierpnia 2025 r., albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem. Jako dzień wymagalności każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego Prezes Urzędu przyjął dzień przypadający po dniu, w którym upływał termin zapłaty świadczenia pieniężnego wskazany w kolumnie I Tabeli A pod nazwą: „Termin zapłaty wg umowy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)” oraz w kolumnie J Tabeli B pod nazwą: „Maksymalny termin zapłaty wynikający z art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)” (56) Uwzględniając ustaloną dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego liczbę dni opóźnienia w jego spełnieniu przez Stronę, Prezes Urzędu zakwalifikował każde z nich do jednej z pięciu grup opisanych poniżej, czemu dał wyraz w kolumnie L Tabeli A oraz kolumnie M Tabeli B pod nazwą: „Grupa (WŚ1-WŚ5)”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 17 (57) Mając na uwadze wskazaną w Tabelach A i B wartość każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego, ustaloną liczbę dni opóźnienia w jego spełnieniu i treść art. 13v ust. 2 Ustawy określającego sposób obliczenia maksymalnej kary pieniężnej, Prezes Urzędu obliczył sumy wartości Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w poszczególnych przedziałach: WŚ1 = [xxxxxxx] zł (opóźnienia nie przekraczają 30 dni), WŚ2 = [xxxxxxx] zł (opóźnienia od 31 do 60 dni), WŚ3 = [xxxxxxx]zł (opóźnienia od 61 do 120 dni), WŚ4 = [xxxxxxx] zł (opóźnienia od 121 do 365 dni), WŚ5 = [xxxxxxx] zł (opóźnienia powyżej 365 dni). (58) Suma wartości wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, co do których Prezes Urzędu ustalił w niniejszym postępowaniu, że zostały spełnione przez Stronę postępowania po terminie albo nie zostały przez nią spełnione do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem wynosi [xxxxxxx] złotych. IV. Ocena prawna (59) Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny, Prezes Urzędu zważył, co następuje. 1. Roche Polska sp. z o.o. jako strona postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i adresat zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy (60) Zgodnie z treścią art. 13b ust. 1 Ustawy, zakazane jest nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy, niebędące podmiotami publicznymi. (61) Stosownie do art. 13b ust. 2 Ustawy, określającego znamiona deliktu administracyjnego, nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych ma miejsce w przypadku, gdy w okresie 3 kolejnych miesięcy suma wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez ten podmiot wynosi co najmniej 2 000 000 zł. (62) Zgodnie z art. 13c ust. 1 Ustawy, Prezes Urzędu prowadzi postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych wobec podmiotów, o których mowa w art. 2 Ustawy, niebędących podmiotami publicznymi. Mając na względzie treść powyższych przepisów oraz treść art. 2 pkt 1 Ustawy, do których one odsyłają, należy stwierdzić, że podmiotami, w stosunku do których może być prowadzone postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i które są adresatem zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy są m.in. przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców 6 , o ile nie są oni podmiotami publicznymi. (63) Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców - przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nie będąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Działalnością gospodarczą z kolei – zgodnie z art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców – jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. 6 Dz.U. z 2025 r. poz. 1480, dalej: „ustawa Prawo przedsiębiorców”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 18 (64) Przez podmiot publiczny natomiast – zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 2 Ustawy – należy rozumieć podmioty, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych 7 . (65) W toku niniejszego postępowania Prezes Urzędu ustalił, że Roche Polska sp. z o.o. jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością – a zatem osobą prawną, wpisaną do rejestru przedsiębiorców KRS i prowadzi we własnym imieniu, w sposób ciągły zorganizowaną działalność zarobkową. Strona postępowania, jako spółka prawa handlowego prowadząca działalność gospodarczą jest zatem przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców a więc podmiotem, o którym mowa w art. 2 pkt 1 Ustawy. (66) Jednocześnie, kapitał zakładowy Strony postępowania należy w większości do podmiotu prywatnego, a zatem Strona postępowania nie należy do żadnej z kategorii podmiotów wymienionych w art. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych. W związku z tym, Strona postępowania nie posiada statusu podmiotu publicznego. (67) Biorąc pod uwagę powyższe, Roche Polska sp. z o.o. jest adresatem zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy i może być stroną prowadzonego przez Prezesa Urzędu postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych - a co za tym idzie - także adresatem niniejszej decyzji. 2. Przesłanki ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania (68) Stosownie do art. 13b ust. 2 Ustawy, określającego znamiona deliktu administracyjnego, nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmiot, o którym mowa w art. 2 Ustawy, niebędący podmiotem publicznym, ma miejsce w przypadku, gdy w okresie 3 kolejnych miesięcy suma wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez ten podmiot wynosi co najmniej 2 000 000 złotych. (69) Zgodnie z definicją ustawową z art. 4 pkt 1a Ustawy, „świadczenie pieniężne” to wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej. Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 1 Ustawy, „transakcja handlowa” oznacza umowę, której przedmiotem jest odpłatana dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony zawierają ją w związku wykonywaną działalnością. Zakaz nadmiernego opóźniania się dotyczy więc spełniania „świadczeń pieniężnych” w rozumieniu tych przepisów. Pojęcie „świadczenia pieniężnego” w „transakcji handlowej” wyznacza zatem zakres przedmiotowy postępowania i dokonywanych w nim ustaleń. (70) Przy czym, należy mieć również na względzie art. 3 Ustawy, wyłączający z zakresu jej stosowania: 1) długi objęte postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2026 poz. 913) oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2026 r. poz. 533), 2) umowy, na podstawie których są wykonywane czynności bankowe w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia – Prawo bankowe (Dz.U. z 2026 r. poz.38). (71) Nadto, zgodnie z treścią art. 13b ust. 4 Ustawy, ustalając wystąpienie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych Prezes Urzędu pomija: 7 Dz.U. z 2026 poz. 793, dalej: „ustawa Prawo zamówień publicznych”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 19 1) niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; 2) transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej; 3) transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (72) Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów należy stwierdzić, że ustalenie naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania wymaga wykazania, że Strona postępowania, będąca adresatem zakazu administracyjnego, była zobowiązana do spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, które spełniają poniższe cechy: 1) stanowią świadczenia pieniężne w rozumieniu art. 4 pkt 1a Ustawy, do których odnosi się zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i do których ma zastosowanie Ustawa, tj. takie, które:  wynikają z transakcji handlowych zawartych przez Stronę postępowania z podmiotami wskazanymi w art. 2 Ustawy;  nie są wyłączone z zakresu zastosowania Ustawy na podstawie jej art. 3; 2) nie podlegały pominięciu stosownie do art. 13b ust. 4 Ustawy; 3) były wymagalne w okresie objętym postępowaniem; 4) zostały spełnione po terminie albo nie zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem; 5) ich suma wynosi co najmniej 2 000 000 złotych. (73) Spełnienie wskazanych przesłanek jest konieczne i zarazem wystarczające do ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania. Popełnienie deliktu administracyjnego jest bowiem powiązane z obiektywnym stanem opóźnienia, niezależnym od jego przyczyn. (74) Jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, odpowiedzialność administracyjnoprawna (odpowiedzialność za delikt administracyjny) w odróżnieniu od odpowiedzialności karnej – ma charakter odpowiedzialności obiektywnej, chyba że ustawodawca zdecyduje się na wprowadzenie do deliktu administracyjnego znamienia winy 8 . Dla przyjęcia tej odpowiedzialności wystarczający jest zatem sam fakt obiektywnego naruszenia obowiązków administracyjnoprawnych, bez względu na przyczynę, która do tego doprowadziła. Podstawę zastosowania sankcji administracyjnej stanowi sam fakt naruszenia normy sankcjonowanej, bez względu na winę podmiotu, który dopuścił się określonego zachowania. (75) Biorąc pod uwagę treść zakazu wyrażoną w normie prawnej zawartej w przepisach art. 13b Ustawy, odpowiedzialność za naruszenie tego zakazu ma charakter obiektywny. Zgodnie z jej treścią o naruszeniu zakazu decyduje spełnienie obiektywnych przesłanek wskazanych w Ustawie – osiągnięcie określonego pułapu opóźnień w spełnianiu świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem. O obiektywnym charakterze odpowiedzialności decyduje m.in. odwołanie się w opisie znamion deliktu do obiektywnego zachowania polegającego na opóźnieniu. Na odpowiedzialność tą nie ma zatem wpływu stopień zawinienia podmiotu 8 M. Jabłoński, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. Wierzbowski 2020, wyd. 29, Legalis, I. Sepioło- Jankowska, Odpowiedzialność administracyjna jako odpowiedzialność alternatywna dla deliktów finansowych, Prokuratura i Prawo 1, 2020, s. 83 i nast., wyrok TK z dnia 4 lipca 2002 r., sygn. akt P 12/01, OTKA 2002/4/50, wyrok TK z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt P 9/08, OTK-A 2010, nr 3, poz. 26. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 20 naruszającego prawo, okoliczności naruszenia zakazu, czy też motywacja sprawcy lub skala naruszeń. 2.1.Obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (76) Zgodnie z art. 4 pkt 1a Ustawy, świadczenia pieniężne to wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej. Natomiast transakcją handlową w rozumieniu art. 4 pkt 1 Ustawy jest umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2 Ustawy, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. (77) Przy interpretacji pojęcia „świadczenia pieniężnego” i „transakcji handlowej” należy mieć na względzie treść Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych 9 , która została implementowana do polskiego porządku prawnego na mocy Ustawy. Zgodnie z art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2011/7/UE ma ona zastosowanie do wszystkich płatności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/UE „transakcje handlowe”, to transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a organami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. Ponieważ art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/UE nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich, które miałoby na celu określenie znaczenia i zakresu tego pojęcia, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) - pojęcie „transakcji handlowej” wymaga autonomicznej i jednolitej wykładni, uwzględniającej zarówno brzmienie i kontekst przepisu, w którym znajduje się to pojęcie, jak i cele tego przepisu oraz aktu prawa Unii, którego ów przepis stanowi część (pkt 21). 10 (78) Jeżeli strony uzgodniły, że w ramach tej samej umowy realizowane będą kolejne dostawy towarów lub będą wykonywane kolejne usługi, przy czym każda z tych dostaw lub każda z tych usług rodzi obowiązek zapłaty po stronie dłużnika, to spełnione są oba przewidziane w art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/UE warunki, aby każdą dostawę towarów lub każdą wykonaną usługę na podstawie tej umowy uznać za transakcję handlową w rozumieniu tego przepisu. Art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/UE należy zatem interpretować w ten sposób, że zawarte w nim pojęcie „transakcji handlowych” obejmuje każdą kolejną dostawę towarów lub każde kolejne świadczenie usług w wykonaniu jednej i tej samej umowy (pkt 24). (79) Mając na uwadze definicję transakcji handlowej wskazaną w treści art. 4 pkt 1 Ustawy stwierdzić należy, że każda odpłatna dostawa towaru lub odpłatne wykonanie usługi – w przypadkach, w których dane zamówienie wynikało z uprzednio zawartej umowy ramowej również stanowi transakcję handlową. Odrębną transakcją handlową jest zatem każda umowa jednorazowa zawierana na podstawie umowy ramowej, każde zamówienie/zlecenie składane na podstawie takiej umowy i dostawa każdej partii towaru, etap wykonania usługi – za które uzgodniono wynagrodzenie. (80) Mając na uwadze powyższe, „świadczenie pieniężne” stanowi zapłatę – a zatem wyrażony w pieniądzu ekwiwalent za spełnienie świadczenia niepieniężnego, tj. za każdą dostawę towaru lub wykonanie każdej usługi, czy też dzieła lub ich części, wynikający z (w wykonaniu) umów posiadających następujące cechy: 9 Dz. U. UE 2011, L. 48, dalej: „Dyrektywa 2011/7/UE”. 10 Wyrok TSUE z dnia 1 grudnia 2022 r., C-419/21, ECLI:EU:C:2022:948. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 21  są odpłatne – ekwiwalentem świadczenia niepieniężnego jest w nich płatność, czyli wynagrodzenie wyrażone w pieniądzu;  przedmiotem uzgodnionego w nich świadczenia niepieniężnego jest dostawa towarów lub świadczenie usług;  ich stronami są podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy;  zostały zawarte w związku z prowadzoną przez te podmioty działalnością. (81) Z kolei podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy, to przede wszystkim przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców oraz podmioty z nimi zrównane, m.in.:  podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców;  podmioty, o których mowa w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych;  oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych;  przedsiębiorcy z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej. (82) Jeśli chodzi o pojęcie „dostawy towarów” oraz „świadczenia usług” – przy ich interpretacji należy wziąć pod uwagę orzecznictwo TSUE, zgodnie z którym pojęciom tym należy nadać w całej Unii Europejskiej autonomiczną i jednolitą wykładnię, dokonując jej z uwzględnieniem wymogów związanych z jednolitym stosowaniem prawa Unii Europejskiej w związku z zasadą równości. Stanowią one autonomiczne pojęcia prawa Unii Europejskiej, których zakresu nie można ustalić poprzez odniesienie do pojęć znanych prawu państw członkowskich lub do klasyfikacji dokonanych na szczeblu krajowym, lecz należy tego dokonać przy uwzględnieniu zarówno brzmienia, kontekstu, jak i celów przepisu, który się nimi posługuje 11 . Tak więc pojęcia „dostawy towarów” i „świadczenia usług”, podobnie jak pojęcie „transakcji handlowych”, o których mowa w art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/UE, należy interpretować w świetle postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”), które dotyczą swobodnego przepływu towarów i usług, zawartych odpowiednio w jego art. 34, 56 i 57, a także orzecznictwa TSUE interpretującego te podstawowe swobody 12 . (83) Należy też mieć na względzie, że Traktat definiuje pojęcie „usługi” szeroko, w sposób pozwalający objąć nim każde świadczenie, które nie jest objęte innymi swobodami, tak aby żadna działalność gospodarcza nie pozostała poza zakresem stosowania swobód podstawowych 13 . (84) Z powyższego wynika zatem, że transakcji handlowych w powyższym rozumieniu nie stanowią transakcje objęte swobodą przepływu kapitału i płatności, zawartą w art. 6366 Traktatu. (85) Również ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się pojęciem „dostawy towarów” i „świadczenia usług”. Zgodnie z definicją z art. 2 pkt 22 tej ustawy przez sprzedaż w rozumieniu tej ustawy rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Dokonanie tych czynności rodzi obowiązek wystawienia faktury VAT (art. 106b ust. 1 ustawy o VAT 14 ). Faktury VAT dokumentują zatem transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów i świadczenie usług. 11 Wyrok TSUE z 9 lipca 2020 r., C-199/19 (pkt 27), ECLI:EU:C:2020:548. 12 Wyrok TSUE z 9 lipca 2020 r., C-199/19 (pkt 30), ECLI:EU:C:2020:548. 13 Por. wyrok TSUE z 3 października 2006 r., C-452/04, EU:C:2006:631, pkt 32. 14 Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775), dalej: „ustawa o VAT”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 22 (86) Jak podkreśla prawodawca UE w Motywie (18) Dyrektywy 2011/7/UE „Faktury równają się wezwaniom do zapłaty i są ważnymi dokumentami w łańcuchu transakcji dostawy towarów i świadczenia usług, między innymi do celów ustalenia terminów płatności”. (87) Biorąc pod uwagę treść art. 4 pkt 1 Ustawy - przez umowy związane z prowadzoną działalnością należy rozumień związek z działalnością faktycznie wykonywaną przez dany podmiot, niezależnie od tego, czy działalność ta jest ujawniona w odpowiednim rejestrze lub ewidencji, przepis ten ujawnienia takiego bowiem nie wymaga. Należy przy tym przyjąć, że umowa jest związana z prowadzoną działalnością jej stron, jeżeli dostawca towaru/wykonawca usługi wystawił fakturę VAT dokumentującą sprzedaż. Zgodnie bowiem z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza zaś – zgodnie z ust. 2 tego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. (88) Z ustaleń Prezesa Urzędu wynika, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne wynikają z umów, w których uzgodniono zapłatę sumy pieniężnej [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] w zamian za spełnienie świadczenia niepieniężnego. (89) Uzgodnione przez strony tych umów świadczenia niepieniężne polegały na odpłatnej dostawie towarów lub odpłatnym świadczeniu usług. Strona postępowania otrzymała uzgodnione w nich świadczenia niepieniężne (dostarczono jej towary lub wyświadczono usługi) przed upływem uzgodnionych terminów zapłaty. Stronami tych umów były podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy. Prezes Urzędu ustalił ponadto, że Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zostały udokumentowane w ewidencji JPK_V7, co świadczy o tym, że wynikały one z umów (transakcji handlowych) zawieranych w związku z prowadzoną przez te podmioty działalnością. W związku z tym, mając na względzie powyższe rozważania, wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne stanowią świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych, o których mowa w art. 4 pkt 1a Ustawy, do zapłaty których zobowiązana była Strona postępowania. 2.2. Świadczenia, do których nie stosuje się Ustawy na podstawie art. 3 Ustawy (90) Zgodnie z art. 3 pkt 1 przepisy Ustawy nie mają zastosowania do długów objętych postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 913) oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2026 r. poz. 533) odpowiednio od dnia ogłoszenia upadłości albo od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. (91) Wprawdzie pojęcie długu nie zostało w prawie cywilnym zdefiniowane, jednak art. 353 § 1 k.c. definiuje podstawowe pojęcie „zobowiązania”. Jest to stosunek prawny polegający na tym, że jedna osoba (wierzyciel) jest uprawniona do żądania spełnienia świadczenia, natomiast druga (dłużnik) jest obowiązana to świadczenie spełnić. Jak wskazuje T. Wiśniewski (T. Wiśniewski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania. Część ogólna, wyd. II, red. J. Gudowski, Warszawa 2018, art. 353) uprawnienie wierzyciela określa się jako wierzytelność, a obowiązek dłużnika – jako dług. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 23 (92) Przedmiotem niniejszego postępowania są świadczenia pieniężne, które obowiązana jest spełnić Strona postępowania, a zatem postępowanie dotyczy jej długów. (93) Jednocześnie, skoro – jak ustalił Prezes Urzędu - do dnia wydania niniejszej decyzji w stosunku do Strony nie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, ani nie została ogłoszona upadłość, to Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie stanowią długów objętych postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustaw Prawo upadłościowe i Prawo restrukturyzacyjne, a zatem nie ma do nich zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 3 pkt 1 Ustawy. (94) Jak wynika z ustaleń Prezesa Urzędu opisanych w części III niniejszej decyzji, żaden z kontrahentów w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, nie posługuje się w swej nazwie oznaczeniem: „bank”, „kasa”, „spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa”, „unia kredytowa”, ani nie znajduje się w Zestawieniu instytucji kredytowych, czy oddziałów instytucji kredytowych KNF. Powyższe pozwala na przyjęcie, że żaden z nich nie jest podmiotem uprawnionym do dokonywania czynności bankowych. Żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie wynika też z umów zawieranych z Pocztą Polską SA, które nie dotyczyłyby świadczenia usług pocztowych, lecz czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 Prawa bankowego. Nadto, jak ustalił Prezes Urzędu żadne Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne nie stanowi wynagrodzenia za wykonanie czynności wskazanych w art. 5 ust. 2 Prawa bankowego. W związku z tym należy przyjąć, że żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie wynika z czynności bankowych w rozumieniu art. 5 ust.1 i 2 Prawa bankowego. (95) Prezes Urzędu ustalił ponadto, że Strona postępowania jest podmiotem prywatnym, a zatem nie jest podmiotem zaliczanym do sektora finansów publicznych. W związku z tym, żadne Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne nie wynika z umowy, której stronami są wyłącznie podmioty zaliczane do sektora finansów publicznych, a zatem do żadnego z nich nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 3 pkt 3 Ustawy. (96) Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie jest świadczeniem pieniężnym, do którego nie stosowałoby się Ustawy na podstawie jej art. 3. 2.3. Świadczenia pieniężne podlegające pominięciu przy ustalaniu naruszenia zakazu, zgodnie z art. 13b ust. 4 Ustawy (97) Zgodnie z art. 13b ust. 4 pkt 1 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął wcześniej niż dwa lata przed wszczęciem postępowania. (98) Niniejsze postępowanie zostało wszczęte 11 marca 2026 r. Natomiast – jak wynika z ustaleń Prezesa Urzędu opisanych w części III punkcie 3.2. niniejszej decyzji i zaprezentowanych w Tabelach A i B - terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych przypadały w okresie od marca 2025 r. do sierpnia 2025 r., a zatem nie upłynęły wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania. W związku z powyższym, żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie podlega pominięciu przy ustalaniu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych na podstawie art. 13b ust. 4 pkt 1 Ustawy. (99) Zgodnie z art. 13b ust. 4 pkt 2 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 24 transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej. (100) W zakresie pojęcia „grupy kapitałowej” art. 4 pkt 7 Ustawy odsyła do definicji zawartej w art. 4 pkt 14 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którą przez grupę kapitałową rozumie się wszystkich przedsiębiorców, którzy są kontrolowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorcę. (101) Wprawdzie nie zdefiniowano samego pojęcia „kontroli”, jednak w art. 4 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wskazuje się, że przez „przejęcie kontroli” należy rozumieć wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców. (102) Decydująca zatem dla konstrukcji grupy kapitałowej w powyższym rozumieniu jest taka relacja między podmiotami, która umożliwia jednemu z nich („przedsiębiorcy dominującemu”) wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę („przedsiębiorcę zależnego”). W literaturze twierdzi się, że możliwość wywierania decydującego wpływu przez jednego przedsiębiorcę na innego przedsiębiorcę oznacza możliwość rozstrzygania o najważniejszych sprawach przedsiębiorcy zależnego, jego funkcjonowaniu, rozwoju rynków, tempa innowacyjności, czyli możliwość podejmowania decyzji z jego punktu widzenia strategicznych 15 . (103) Kontrola przedsiębiorców (zależnych) przez innego przedsiębiorcę (dominującego) może odbywać się nie tylko bezpośrednio, ale także pośrednio, a zatem poprzez podmioty zależne. (104) Nie ulega zatem wątpliwości, że najlepszą wiedzę o podmiotach należących do grupy kapitałowej Strony posiada sama Strona. (105) W związku z tym, że żaden z kontrahentów wskazanych w Tabelach A i B nie należy do podmiotów wskazanych przez Stronę, jako należących do tej samej grupy kapitałowej, w stanie faktycznym niniejszej sprawy uprawnione jest przyjęcie, że Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie wynikają z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej, a zatem żadne z nich nie podlega pominięciu stosownie do art. 13b ust. 4 pkt 2 Ustawy. (106) Zgodnie z art. 13b ust. 4 pkt 3 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (107) Prezes Urzędu ustalił, że ani Strona, ani żaden z kontrahentów w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie prowadzą działalności ubezpieczeniowej lub asekuracyjnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i asekuracyjnej. W związku z tym transakcje handlowe, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie zostały zawarte w zakresie działalności ubezpieczeniowej i asekuracyjnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy. 15 E. Stawicki [w:] Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, wyd. II, red. A. Stawicki, Warszawa 2016, art. 4; K. Kohutek [w:] M. Sieradzka, K. Kohutek, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2014, art. 4. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 25 (108) Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie podlega pominięciu przy ustalaniu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych na podstawie art. 13b ust. 4 Ustawy. 2.4. Wymagalność Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (109) Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 30 sierpnia 2006 r., (sygn. akt II CSK 90/06, OSNC 2007 nr 6 poz. 92), „wymagalność roszczenia nie została w prawie cywilnym zdefiniowana, powszechnie jednak przyjmuje się, że wyraża ona stan, w którym, obiektywnie rzecz ujmując, wierzyciel ma prawną możliwość żądania zaspokojenia przysługującej mu wierzytelności. Początek wymagalności roszczenia nie daje się formułować w regułę ogólną, ponieważ dla różnych stosunków prawnych i dla różnych roszczeń może być zróżnicowany. Określa go każdorazowo konkretna wierzytelność oraz treść, charakter lub właściwości zobowiązania, z którego wierzytelność się wywodzi”. (110) Zdaniem Prezesa Urzędu, wymagalność świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 13b Ustawy należy powiązać z upływem terminu spełnienia świadczenia, czyli w przypadku świadczenia pieniężnego – z upływem terminu jego zapłaty. (111) Popełnienie deliktu administracyjnego powiązane jest bowiem z powstaniem stanu nadmiernego opóźniania się (art. 13b ust. 1 Ustawy), który w przepisie art. 13b ust. 2 Ustawy definiowany jest jako stan faktyczny, w którym suma wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie w okresie objętym postępowaniem wynosi co najmniej 2 000 000 zł. (112) Nie ma zatem wątpliwości, że świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 13v ust. 1 Ustawy, to świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął, strona ich nie spełniła i były wymagalne w okresie objętym postępowaniem. Świadczenie pieniężne staje się wymagalne najpóźniej w dniu następującym po dacie, w której upływał termin spełnienia świadczenia, czyli termin zapłaty (tak m.in. M. Lemkowski, Glosa do wyroku SN z 8 marca 2002 r., III CKN 548/2000, Monitor Prawniczy 2003/22, s. 1047). Tak rozumiana wymagalność zbiega się z powstaniem stanu opóźnienia. Z opóźnieniem mamy bowiem do czynienia w każdym przypadku, w którym dłużnik nie spełnia świadczenia w terminie (Zobowiązania część ogólna, A. Brzozowski i inni, Warszawa 2021, str. 374). (113) Powyższe pozwala zatem na przyjęcie, że każde świadczenie pieniężne, którego termin zapłaty upłynął i nie zostało spełnione przez dłużnika, jest świadczeniem opóźnionym i wymagalnym. Jednocześnie – zgodnie z treścią art. 13b ust. 1 Ustawy - stan wymagalności i opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego musi istnieć w okresie objętym postępowaniem. Prezes Urzędu przyjął, że do spełnienia tej przesłanki konieczne i zarazem wystarczające jest, żeby świadczenie pieniężne było wymagalne i opóźnione chociażby przez jeden dzień w okresie objętym postępowaniem. (114) W kolumnie K Tabeli A oraz kolumnie L Tabeli B pod nazwą: „Liczba dni opóźnienia” wskazano - dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego – wyrażony w dniach okres, który upłynął od dnia następującego po dniu, w którym upływał termin zapłaty wskazany w kolumnie I pod nazwą: „Termin zapłaty wg umowy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)” Tabeli A oraz w kolumnie J pod nazwą „Maksymalny termin zapłaty wynikający z art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)” Tabeli B, czyli od dnia wymagalności do dnia przypadającego w okresie objętym postępowaniem, w którym świadczenie zostało spełnione, wskazanego w kolumnie J Tabeli A oraz kolumnie K Tabeli B pod nazwą: „Data spełnienia świadczenia pieniężnego” lub do ostatniego dnia objętego postępowaniem, jeżeli świadczenie pieniężne nie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 26 zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem. Wskazana w kolumnie K Tabeli A oraz kolumnie L Tabeli B pod nazwą: „Liczba dni opóźnienia” liczba stanowi liczbę dni opóźnienia. (115) Z ustaleń Prezesa Urzędu wynika, że w odniesieniu do każdego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych opóźnienie w okresie objętym postępowaniem wynosiło co najmniej jeden dzień. Powyższe prowadzi do wniosku, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia były wymagalne w okresie objętym postępowaniem i nie zostały spełnione w terminie w okresie objętym postępowaniem. (116) Co do daty zapłaty świadczeń pieniężnych spełnianych przelewem bankowym należy podnieść, że zgodnie z przepisem art. 454 § 1 k.c. miejscem spełnienia świadczenia bezgotówkowego jest siedziba banku (oddziału banku) prowadzącego rachunek wierzyciela, a zatem zapłata następuje w momencie uznania tego rachunku 16 . Znajduje to potwierdzenie m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 1996 r., sygn. akt II CRN 79/96, Legalis nr 43376, w którym wskazano, że w rozliczeniach bezgotówkowych za moment otrzymania zapłaty przez wierzyciela uważa się chwilę uznania jego rachunku bankowego. (117) Przepis ten stanowi ius dispositivum, a zatem strony stosunku zobowiązaniowego - korzystając z wolności kontraktowania i w jej granicach (art. 353 1 k.c.) - mogą w sposób odmienny ustalić w umowie, z jaką chwilą nastąpi spełnienie świadczenia bezgotówkowego. Dlatego przyjmuje się, że spełnienie świadczenia bezgotówkowego następuje w dniu uznania rachunku bankowego wierzyciela, chyba że strony stosunku zobowiązaniowego postanowiły inaczej 17 . (118) W niniejszym postępowaniu za datę zapłaty (datę spełnienia świadczenia pieniężnego) Prezes Urzędu przyjął jednolicie dla wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych datę obciążenia rachunku bankowego, czyli datę, w której została wykonana operacja na rachunku bankowym Strony postępowania. Wynika ona co do zasady z ewidencji transakcji bankowych w plikach JPK_WB albo – w przypadku braku ujęcia płatności w JPK_WB – z dowodu dokonania przelewu bankowego. Nie badano przy tym, czy w konkretnym przypadku Strony ustalały datę wystąpienia skutku zapłaty. Jest to rozwiązanie korzystniejsze dla Strony, aniżeli wynikające z ogólnych reguł prawa cywilnego i zgodne z praktyką orzeczniczą stosowaną przez Prezesa Urzędu. Data operacji na rachunku bankowym jest najwcześniejszym momentem, który Prezes Urzędu może przyjąć, jako moment zapłaty. Dokonanie operacji na rachunku – co do zasady – jest rozporządzeniem definitywnym. (119) Zgodnie z zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353 1 Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą uzgodnić termin spełnienia świadczeń - w tym termin zapłaty świadczenia pieniężnego - według swego uznania, jednak nie może to naruszać obowiązujących ustaw, w tym przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w szczególności art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 2a Ustawy. (120) Uzgodnione terminy zapłaty nie mogą zatem przekraczać maksymalnych terminów zapłaty, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 2a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, które uzależniają zakres swobody kontraktowej stron transakcji handlowych w tym obszarze od wielkości prowadzonego przez te strony przedsiębiorstwa. Przepisy te formułują ogólną zasadę, zgodnie z którą termin zapłaty nie może przekraczać 60 dni liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku potwierdzających dostawę towaru 16 Por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 1987 r. III CRN 162/87 - "Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego" z 1990 r., z. 7, poz. 22 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 1992 r. III CZP 138/92 - OSNCP 1993, z. 6, poz. 196 17 Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1995 r., III CZP 164/94, OSNC 1995/4/62. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 27 lub wykonanie usługi. Jeżeli dłużnikiem zobowiązanym do zapłaty za towary lub usługi jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem jest mikroprzedsiębiorca, mały przedsiębiorca albo średni przedsiębiorca – zasada ta obowiązuje bez wyjątków. W pozostałych przypadkach termin zapłaty może być dłuższy niż 60 dni liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli strony w umowie wyraźnie tak ustalą i pod warunkiem, że ustalenie to nie jest rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela. (121) Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, zamiast postanowień umowy ustalających terminy zapłaty z naruszeniem ww. przepisów stosuje się terminy zapłaty ustalone zgodnie z zasadami określonymi w art. 13 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 Ustawy, tzn. stosuje się terminy zapłaty wynoszące 60 dni liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi albo liczonych zgodnie z art. 7 ust. 4 lub art. 9 ust. 2 Ustawy (dalej: „maksymalny termin zapłaty”). (122) Prezes Urzędu ustalił, że Strona posiada status dużego przedsiębiorcy i w odniesieniu do Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ujętych w Tabeli B, w zakresie których wierzycielem był mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca („MŚP”), termin zapłaty uzgodniony przez strony transakcji handlowych przekraczał 60 dni liczonych od daty doręczenia faktury potwierdzającej dostawę towaru lub wykonanie usługi, tzn. został uzgodniony z naruszeniem art. 7 ust. 2a Ustawy. W związku z tym w tych przypadkach istniała przesłanka zastosowania art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy i ustalenia, że termin zapłaty upływał 60-go dnia od daty doręczenia Stronie postępowania faktury potwierdzającej dostawę towaru lub wykonanie usługi. (123) W tym miejscu wskazać należy, że przywoływany wyżej art. 7 ust. 2a Ustawy i powiązany z nim art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy, ustanawiają bezwzględnie obowiązujący, maksymalny termin zapłaty w relacjach asymetrycznych. Nie ma tutaj znaczenia fakt obopólnej zgody stron umowy na ustalenie dłuższego terminu zapłaty, bowiem ustawodawca zdecydował się w tym konkretnym przypadku ograniczyć zasadę swobody umów na rzecz szeroko rozumianej ochrony interesów przedsiębiorców z sektora MŚP realizowanej w ramach ochrony interesu publicznego. W związku z powyższym, w relacjach asymetrycznych zgoda poszczególnych kontrahentów na takie ustalenia nie może stanowić podstawy do tego, aby termin zapłaty wynikający z danej umowy naruszał postanowienia art. 7 ust. 2a Ustawy, tj. był dłuższy niż 60 dni w relacjach asymetrycznych. (124) Powyższe przepisy ograniczające zakres swobody kontraktowej w przedmiocie maksymalnych terminów zapłaty nie miały natomiast zastosowania w niniejszej sprawie w odniesieniu do umów zawartych w relacjach symetrycznych, tj. z dużymi przedsiębiorcami. Terminowość spełnienia świadczeń pieniężnych wynikających z tych umów Prezes Urzędu ocenił z uwzględnieniem postanowień umownych określających terminy zapłaty. (125) Mając na uwadze wyżej opisane ustalenia faktyczne oraz brzmienie przepisów Ustawy, Prezes Urzędu stwierdził, że w niniejszej sprawie występują kumulatywnie wszystkie przesłanki, potwierdzające, że Strona naruszyła zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, tj.:  Strona posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 Ustawy;  Strona nie posiada statutu podmiotu publicznego w rozumieniu art. 4 pkt 2 Ustawy;  Strona zawierała transakcje handlowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 Ustawy;  suma Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wyniosła co najmniej 2 000 000 złotych. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 28 3. Stwierdzenie popełnienia deliktu administracyjnego przez Stronę postępowania (126) Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i uzasadnienie prawne należy stwierdzić, że wartość świadczeń pieniężnych w rozumieniu art. 4 pkt 1a Ustawy, nie wyłączonych z zakresu jej stosowania na podstawie art. 3 Ustawy, spełnionych przez Stronę postępowania po terminie w okresie objętym postępowaniem albo nie spełnionych przez nią w tym okresie, ustalona z pominięciem świadczeń, o których mowa w art. 13b ust. 4 Ustawy, wyrażona w złotych z uwzględnieniem równowartości świadczeń pieniężnych wyrażonych w euro, ustalonej zgodnie z art. 13b ust. 3 Ustawy, wynosi [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] złotych czyli przekracza próg ustawowy 2 000 000 złotych, o którym mowa w art. 13b ust. 2 Ustawy. (127) Dlatego też, Prezes Urzędu stwierdził, że Strona nadmiernie opóźniała się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem, czyli popełniła delikt administracyjny, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy. (128) W tych okolicznościach, należało orzec jak w punkcie I.1 sentencji niniejszej decyzji. V. Kara pieniężna 1. Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej (129) Zgodnie z art. 13v ust. 1 Ustawy - w przypadku stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez stronę postępowania, Prezes Urzędu może nałożyć na nią, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną. (130) Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „Prezes Urzędu może nałożyć” oznacza, że decyzje w tym względzie mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne jest konstrukcją prawną pozwalającą organowi administracji publicznej na wybór konsekwencji prawnych zaistnienia stanu faktycznego, do którego odnosi się hipoteza normy prawnej. A zatem przedmiotem uznania w rozpoznawanej sprawie jest określenie skutku prawnego w postaci nałożenia kary pieniężnej bądź jej nienakładania. (131) Ocena, czy w konkretnej sprawie występują okoliczności uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, pozostawiona została organowi prowadzącemu postępowanie. Nie oznacza to jednak dowolności, bowiem wymaga uzasadnienia i podlega kontroli sądowoadministracyjnej. (132) Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 4872/21 (opubl. LEX nr 3290511), uznanie administracyjne oznacza przyznanie organowi administracji publicznej przepisem prawa materialnego pewnego luzu decyzyjnego polegającego na możliwości wyboru sposobu rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. Działanie organu korzystającego z możliwości podjęcia decyzji w ramach uznania administracyjnego musi mieścić się w granicach zakreślonych przez art. 7 k.p.a., tj. organ powinien dążyć do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i załatwić sprawę z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony. Zarówno pojęcia interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony nie zostały ustawowo zdefiniowane, co powoduje, że treść nadaje im organ orzekający. Z reguły interes indywidualny nie pokrywa się z interesem społecznym. (133) Przy czym, zasada określona w art. 7 in fine k.p.a. nakazująca organom uwzględniać interes społeczny i słuszny interes obywateli przy wydawaniu decyzji uznaniowej, nie daje prymatu żadnej z powyższych wartości. Ustawodawca w art. 7 k.p.a. nie określił hierarchii tych wartości, ani też zasad rozstrzygania kolizji pomiędzy interesem społecznym i słusznym interesem strony (tak też: A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 29 Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 7). (134) Przesłanka słusznego interesu strony, aczkolwiek niezdefiniowana, wskazuje, że nie chodzi w niej o każdy interes strony (a więc chęć uzyskania rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o treści zgodnej z wolą strony), ale wyłącznie o interes zgodny przede wszystkim z prawem i zasadami współżycia społecznego. Słuszny interes strony musi być interesem znajdującym oparcie w obowiązujących przepisach prawa, bowiem zasada praworządności, wyrażona w art. 6 k.p.a., zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie przepisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2021 r., III OSK 3755/21, opubl. LEX nr 3217829). (135) Uznanie interesu za słuszny powinno wynikać z obiektywnej oceny sytuacji, a nie z własnego przekonania strony opartego na poczuciu krzywdy i nierówności (wyrok NSA z 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1744/96, LEX nr 33416). Poza tym nie można uznać, iż interes strony jest słuszny, jeżeli godzi on zarazem w interes społeczny (wyrok NSA z 23 czerwca 1995 r., SA/Wr 2744/94, LEX nr 26845). (136) Jednocześnie, należy podkreślić, że odstępstwo od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest karanie za stwierdzony delikt administracyjny, a nie odstępowanie od ukarania. Możliwość zwolnienia z kary - pomimo naruszenia przepisów ustawy - może znaleźć uzasadnienie jedynie w wyjątkowych sytuacjach (por. wyrok NSA z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II GSK 855/20, LEX nr 3115072). (137) Podobnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym na gruncie decyzji Prezesa Urzędu o nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, kary pieniężne nakładane z tytułu naruszenia zakazów określonych w ustawie mają wprawdzie charakter fakultatywny, jednak odstąpienie od nałożenia kary powinno następować w wyjątkowych przypadkach, gdy nawet wymierzenie kary w wysokości symbolicznej stanowiłoby dla przedsiębiorcy znaczącą dolegliwość, pozostającą w rażącej sprzeczności ze stopniem winy przedsiębiorcy oraz szkodliwością stwierdzonej praktyki dla interesów konsumentów (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2015 r., VI ACa 539/14, LEX nr 1667658 oraz wyrok S.A. z 26 kwietnia 2013 r., VI ACa 1539/12, LEX nr 1369418). Zasady te – ze względu na zbliżoną konstrukcję normatywną kary - można odpowiednio odnieść do kar administracyjnych wymierzanych przez Prezesa Urzędu w postępowaniu w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. (138) Prezes Urzędu zważył, że administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 13v ust. 1 Ustawy, pełni funkcję prewencyjno-wychowawczą, mającą na celu kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i jego postaw wobec prawa poprzez wychowywanie (prewencję pozytywną) i odstraszania od naruszenia prawa (prewencję negatywną) 18 . Związane jest to z realizacją celów Ustawy – kształtowania kultury terminowych płatności i przeciwdziałanie powstawaniu zatorów płatniczych w gospodarce. Nadto jej funkcja wyraża się również w zapobieganiu kredytowania się kosztem innych przedsiębiorców, poprzez uczynienie takiego zachowania nieopłacalnym. (139) W nauce prawa i orzecznictwie wskazuje się, że administracyjne kary pieniężne – w odróżnieniu od środków karnych - pełnią przede wszystkim funkcję prewencyjną, a ich funkcja represyjna – 18 Zob. A. Piszcz, Sankcje w polskim prawie antymonopolowym, Białystok 2013 s. 59 – 60. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 30 chociaż nie jest negowana – nie pełni roli pierwszoplanowej 19 . Jak podkreśla się w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego – administracyjne kary pieniężne są środkami mającymi na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków wobec państwa, zapewniają zatem realizację wykonawczo-zarządzających zadań administracji. Przez zapowiedź negatywnych konsekwencji, jakie nastąpią w wypadku naruszenia obowiązków określonych w ustawie albo w decyzji administracyjnej, motywują adresatów do wykonywania ustawowych obowiązków 20 . (140) Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych - priorytetem w przedłożonym projekcie było przyjęcie skutecznych instrumentów ochrony wierzycieli. Z tych względów – oprócz instrumentów prywatnoprawnych, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla podmiotów, które nadmiernie opóźniają się ze spełnianiem swoich świadczeń pieniężnych wobec kontrahentów. Celem przywołanej zmiany legislacyjnej była poprawa sytuacji nieokreślonego kręgu wierzycieli poprzez wymuszenie za pomocą systemu represyjnego – przestrzegania przez dłużników umownych terminów zapłaty i nieprzekraczania terminów ustawowych, co ma sprzyjać budowaniu kultury terminowych płatności. (141) Mając na względzie powyższe, zdaniem Prezesa Urzędu, nienakładanie administracyjnej kary pieniężnej w przypadku stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, byłoby uzasadnione, gdyby w okolicznościach konkretnej sprawy istniał taki słuszny interes Strony w nienałożeniu na nią kary, który przeważałby nad interesem społecznym w jej ukaraniu lub też - nałożenie kary pieniężnej w okolicznościach konkretnej sprawy byłoby sprzeczne z celami Ustawy i funkcją tej kary (prewencyjną i represyjną). Nadto, musiałoby być ono zgodne z normami prawnymi, w szczególności z konstytucyjną zasadą równości oraz dopuszczalne na gruncie art. 107 Traktatu. Jednakże, w niniejszej sprawie Prezes Urzędu istnienia takiego słusznego interesu Strony nie dostrzega. (142) W toku postępowania Prezes Urzędu ustalił bowiem, że Strona popełniła delikt administracyjny polegający na nadmiernym opóźnianiu się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. W jego wyniku w okresie objętym postępowaniem podmioty wymienione w Tabelach A i B nie otrzymały bądź otrzymały po terminie zapłaty należne im świadczenia pieniężne za dostarczone towary lub wykonane usługi, których łączna wartość wyniosła [xxxxxxxxxxxx] złotych. (143) Należy przy tym mieć przy tym na uwadze, że niepłacenie na czas wierzycielom wywołuje daleko idące skutki na rynku, bowiem pośrednio może oddziaływać również na kolejne podmioty uczestniczące w łańcuchach dostaw. A zatem krąg podmiotów dotkniętych bezprawnym zachowaniem Strony postępowania może być znacznie szerszy. Nie ulega zatem wątpliwości, że bezprawnym zachowaniem Strony postępowania został lub mógł zostać dotknięty szerszy krąg uczestników rynku, a nieotrzymanie przez nich na czas zapłaty jest zjawiskiem niekorzystnym dla gospodarki, grozi powstawaniem zatorów płatniczych, a przez to narusza wymagający ochrony interes ogólnospołeczny. (144) Brak zapłaty w uzgodnionym terminie powoduje, że wierzyciele nie mogą zarządzać własnymi środkami finansowymi, które im się należą i którymi mogliby dysponować, gdyby otrzymali je w terminie, np. dokonywać zakupów, wypłacać wynagrodzenia pracownikom, czy spełniać swoje 19 R. Stankiewicz, Komentarz do art. 189B (w:) R. Hausner, Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz. Wydanie 7, Legalis/el. 2021. 20 Por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt P 9/08, OTK-A 2010, Nr 3, poz. 26. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 31 zobowiązania wobec wierzycieli prywatnoprawnych i publicznoprawnych. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 31 stycznia 2023 r., VII Aga 855/22 (niepubl.), opóźnienia w płatnościach naruszają istotny interes ekonomiczny dostawców, którzy wykonując swoje zobowiązanie mają prawo oczekiwać, że druga strona również wykona swoje obowiązki wynikające z umowy. Brak płatności może przy tym powodować, że zatory płatnicze przenoszą się na dalsze podmioty w łańcuchu dostaw. (145) Biorąc pod uwagę powyższe, skala opóźniania się przez Stronę postępowania z zapłatą za dostarczone towary i usługi w analizowanym okresie, wyrażająca się kwotą zaległości [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] liczbą niezapłaconych w terminie faktur [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] oraz liczbą wierzycieli, których interes ekonomiczny został naruszony [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] pozwala na stwierdzenie, że zachowanie Strony naruszyło lub mogło naruszyć interes szerszego kręgu podmiotów/wierzycieli, a zatem stworzyło stan zagrożenia powstaniem zatorów płatniczych w gospodarce. (146) Uzasadnione jest zatem wymierzenie Stronie kary aby odstraszyć ją od popełniania tego czynu w przyszłości. W ten sposób realizuje się jednocześnie pośrednia ochrona wierzycieli, którzy często – w obawie przed utratą zamówień - nie dochodzą swych wierzytelności w stosunku do dłużników. Nie ma zatem wątpliwości, że ochrona interesu społecznego w niniejszej sprawie wymaga ukarania sprawcy deliktu administracyjnego. (147) W ocenie Prezesa Urzędu, mając na uwadze całokształt okoliczności niniejszej sprawy, nałożenie kary w niniejszym postępowaniu jest uzasadnione i celowe. 2. Siła wyższa jako przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary (148) Zgodnie z art. 13v ust. 7 Ustawy - w przypadku, gdy do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło na skutek działania siły wyższej, Prezes Urzędu odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. (149) Jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 października 2017 r., I OSK 3394/15 21 , pojęcie siły wyższej nie jest definiowane normatywnie. W literaturze i judykaturze dominuje pogląd, że siła wyższa oznacza zdarzenie zewnętrzne w stosunku do powołującego się na nią podmiotu, którego to zdarzenia nie dało się przewidzieć ani mu zapobiec, nawet przy dołożeniu najwyższego stopnia staranności (wyrok NSA z 16 lutego 2018 r., I GSK 703/16 22 ; uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z 26 października 2007 r., III CZP 30/07 24 ). Najczęściej dotyczy to stanu klęski żywiołowej związanej z działaniem sił przyrody, lecz także może chodzić o zakłócenia porządku społecznego, jak zamieszki, wojna (wyroki NSA z 16 lutego 2018 r., I GSK 703/16 23 i I GSK 170/16 24 ). Przez siłę wyższą rozumie się zdarzenie zewnętrzne (teoria obiektywna), które ma charakter nadzwyczajny (nikły stopień prawdopodobieństwa jego wystąpienia) i którego skutkom w świetle aktualnego poziomu wiedzy i techniki nie można zapobiec (por. postanowienie SN z 16 września 2011 r., IV CSK 77/11 27 ). 21 LEX nr 2407165. 22 Legalis nr 1840216. 24 Legalis nr 88637. 23 Legalis nr 1840216. 24 Legalis nr 1740600. 27 Legalis nr 461921. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 32 (150) Zgodnie z treścią art. 13v ust. 7 Ustawy zdarzenie o takich cechach powinno być przyczyną nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem. (151) W zakresie ustaleń dokonanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 13v ust. 7 Ustawy, należy wskazać, że przyczyną nadmiernego opóźniania się przez Stronę ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem nie było działanie siły wyższej. (152) Strona postępowania udzielając w tym zakresie odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z 17 marca 2026 r. wskazała w treści pisma z 18 maja 2026 r., że w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności w zakresie siły wyższej. Również z całokształtu zgromadzonego w sprawie i poddanego analizie materiału dowodowego nie wynika, aby przyczyną nadmiernego opóźniania się w spełnianiu świadczeń pieniężnych przez Stronę było działanie siły wyższej. (153) Z uwagi na powyższe, Prezes Urzędu nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary. 3. Wymiar administracyjnej kary pieniężnej (154) Wymierzając wysokość administracyjnej kary pieniężnej Prezes Urzędu w pierwszej kolejności ustalił wysokość kary maksymalnej w oparciu o wzór ustawowy, określony w art. 13v ust. 2 i 2a Ustawy, a następnie dokonał jej miarkowania w oparciu o dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 13v ust. 2b pkt 1-5 Ustawy. W oparciu o przywołane przepisy prawa i mając na względzie całokształt materiału dowodowego Prezes Urzędu zbadał, czy w niniejszej sprawie występują okoliczności dające podstawę do obniżenia tej kary i jaki powinny mieć one wpływ na jej ostateczny wymiar. W ten sposób następuje indywidualizacja kary. 3.1. Maksymalna wysokość kary pieniężnej (155) Zgodnie z art. 13v ust. 2 Ustawy - wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może być większa niż obliczona według następującego wzoru: WK = (WŚ1 x 1%) + (WŚ2 x 2%) + (WŚ3 x 4%) + (WŚ4 x 12%) + (WŚ5 x 24%) gdzie poszczególne symbole oznaczają: WK - maksymalną wysokość administracyjnej kary pieniężnej, WŚ1 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, nie przekracza 30 dni, WŚ2 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, wynosi od 31 do 60 dni, WŚ3 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 33 terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, wynosi od 61 do 120 dni, WŚ4 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, wynosi od 121 do 365 dni, WŚ5 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, przekracza 365 dni. (156) Odnosząc się do treści art. 13v ust. 2a Ustawy Prezes Urzędu wskazuje, że dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie i określając zakres przedmiotowy uwzględnił treść art. 13b ust. 4 Ustawy i pominął świadczenia pieniężne: 1) których termin spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; 2) wynikające z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej; 3) wynikające z transakcji handlowych zawieranych w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (157) Prezes Urzędu przedstawił wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w Tabelach A i B i obliczając dla każdego z nich liczbę dni opóźnienia zakwalifikował każde z tych świadczeń do właściwej grupy opóźnień określanych symbolami od WŚ1 do WŚ5. (158) Wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w poszczególnych grupach opóźnienia wyniosła:  WŚ1 = [xxxxxxx] zł  WŚ2 = [xxxxxxx] zł  WŚ3 = [xxxxxxx] zł  WŚ4 = [xxxxxxx] zł  WŚ5 = [xxxxxxx] zł (159) W celu obliczenia maksymalnej wartości administracyjnej kary pieniężnej (WK) Prezes Urzędu zastosował wzór określony w art. 13v ust. 2 Ustawy: WK = (WŚ1 x 1%) + (WŚ2 x 2%) + (WŚ3 x 4%) + (WŚ4 x 12%) + (WŚ5 x 24%) (160) W stanie faktycznym niniejszej sprawy, maksymalna kwota administracyjnej kary pieniężnej obliczana jest w oparciu o ustalone wartości WŚ1, WŚ2 i WŚ3: WK = ([xxxxxxx] zł x 1%) + ([xxxxxxx] zł x 2%) + ([xxxxxxx] zł x 4%) = [xxxxxxx] zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 34 3.2. Miarkowanie kary pieniężnej (161) Zgodnie z art. 13v ust. 2b Ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13v ust. 1, Prezes Urzędu bierze pod uwagę następujące dyrektywy wymiaru kary: 1) wagę naruszenia; 2) okoliczności naruszenia wykazane przez stronę postępowania; 3) działania podjęte przez stronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia; 4) współpracę strony postępowania z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania; 5) spełnienie przez stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania. (162) W powyższym zakresie Prezes Urzędu, w toku niniejszego postępowania, wzywał Stronę do opisania przywołanych okoliczności wraz z przedstawieniem materiału dowodowego wskazującego na ich wystąpienie. (163) Biorąc pod uwagę powyższe oraz mając na względzie treść art. 13v ust. 2b pkt 1-5 Ustawy Prezes Urzędu rozważał odrębnie każdą z dyrektyw wymiaru kary w kontekście zaistniałych w sprawie faktów oraz analizował te okoliczności w ramach każdej z dyrektyw, aby ocenić, czy dawały one podstawę do obniżenia kary, oraz ustalić ich ostateczny wpływ na jej wysokość. 3.2.1. Waga naruszenia (164) W odniesieniu do pierwszej dyrektywy wymiaru kary, czyli wagi naruszenia (art. 13v ust. 2b pkt 1 Ustawy), Prezes Urzędu zważył, co następuje. (165) W niniejszym postępowaniu naruszenie prawa ma postać naruszenia ustawowego zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, określonego w art. 13b ust. 1 i 2 Ustawy. (166) Waga naruszenia w konkretnej sprawie powinna być zatem oceniana w kategoriach stopnia naruszenia ustawowego zakazu. Jak wskazuje się w literaturze, przy ocenie tej należy uwzględnić dobra i wartości chronione przepisami Ustawy (por. M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. VIII, opubl. WKP 2020). Przez wagę naruszenia należy zatem rozumieć negatywne skutki społeczne, jakie obiektywnie może wywołać naruszenie zakazu administracyjnego przy uwzględnieniu celu Ustawy. (167) Rozważając wagę naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych należy wziąć pod uwagę stopień naruszenia dóbr i wartości chronionych Ustawą przez sprawcę deliktu administracyjnego. Do dóbr i wartości chronionych przez Ustawę bez wątpienia należy dotrzymywanie, przez przedsiębiorców, w obrocie handlowym zobowiązań umownych, poprzez terminowe regulowanie płatności. (168) W zakresie przesłanki określonej w art. 13 ust. 2b pkt 1 Ustawy, czyli wagi naruszenia, Prezes Urzędu bierze pod uwagę okoliczności, które decydują o tym, że waga naruszenia w konkretnym przypadku jest mniejsza lub większa, a nie znajduje to wyrazu w ustawowym wzorze kary maksymalnej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 35 (169) Mając powyższe na uwadze, oceniając wagę naruszenia zakazu w niniejszej sprawie Prezes Urzędu wziął pod uwagę stosunek wartości świadczeń pieniężnych spełnionych z relatywnie krótkim opóźnieniem, nieprzekraczającym 7 dni, do łącznej wartości wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych. (170) W tym miejscu należy wskazać, że sposób kalkulacji kary w oparciu o wzór określony w art. 13v ust. 2 Ustawy uwzględnia już aspekt długości opóźnień w powiązaniu z wartością Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych i w ten sposób podstawowy wymiar kary obejmuje już niejako wagę naruszenia w tym zakresie. Biorąc pod uwagę zastosowany przez ustawodawcę algorytm, w którym przewidział on, że najniższą sankcją objęte są opóźnienia wynoszące od 1 do 30 dni (WŚ1), to wszelkie dodatkowe modyfikacje wysokości nakładanej kary uwzględniające wagę naruszenia, a w tym przypadku jej obniżenie względem kary maksymalnej mogłyby zostać zastosowane z uwzględnieniem opóźnień relatywnie krótkich w odniesieniu do ww. widełek 1- 30 dni. (171) Prezes Urzędu uznaje wagę naruszenia za „nieznaczną”, a więc uzasadniającą obniżenie kary, jedynie w razie zdecydowanej przewagi relatywnie krótkich opóźnień, maksymalnie do 7 dni, w odniesieniu do wszystkich opóźnień ustalonych w sprawie. W tym miejscu należy wskazać, że obowiązek terminowego regulowania świadczeń pieniężnych wobec kontrahentów wynika bezpośrednio z przepisów Ustawy i stanowi element szczególnej ochrony dóbr prawnie chronionych, tj. płynności finansowej przedsiębiorców, w szczególności tych z sektora MŚP. Opóźnienie z zapłatą – niezależnie od jego długości – stanowi zawsze naruszenie prawa i jest równoznaczne z wymuszeniem kredytu kupieckiego przez dłużnika. Zdaniem Prezesa Urzędu, za „relatywnie krótkie” należy uznać opóźnienia, których dolegliwość dla wierzyciela jest najmniej odczuwalna i z pewnością należą do nich opóźnienia jednodniowe. (172) W ocenie Prezesa Urzędu, tak rozumiane „relatywnie krótkie” opóźnienia - aby mogły decydować o mniejszej wadze naruszenia zakazu - powinny zdecydowanie przeważać nad wszystkimi pozostałymi opóźnieniami stwierdzonymi w niniejszym postępowaniu. (173) W toku postępowania Prezes Urzędu ustalił jednak, że wśród opóźnień, których dopuściła się Strona nie dominowały relatywnie krótkie opóźnienia, bowiem jedynie [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych stanowią świadczenia pieniężne spełnione przez Stronę z opóźnieniem nieprzekraczającym 7 dni. Ponadto, na łączną liczbę Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wskazanych w Tabeli A ([xxxxxxxxxxxxxxxxxx]) i Tabelę B ([xxxxxxxxxxxxxxxxxxx]) w ponad [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] ([xxxxxxxxxxxxxxxxx]) liczba dni opóźnienia przekraczała wspomniane 7 dni. (174) Należy podkreślić, że celem Ustawy jest nie tylko poprawa sytuacji finansowej bezpośrednich kontrahentów podmiotu nadmiernie opóźniającego się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, lecz także innych podmiotów które mogą być dotknięte opóźnieniami w zapłacie, a w efekcie – zapewnienie terminowego regulowania zobowiązań. Każde przekroczenie ustawowego lub umownego terminu płatności stanowi naruszenie obowiązku nałożonego przez ustawodawcę. Niepłacenie na czas wierzycielom wywołuje bowiem na rynku daleko idące skutki i pośrednio może oddziaływać na kolejne podmioty uczestniczące w łańcuchach dostaw. Tym samym, krąg podmiotów dotkniętych bezprawnym zachowaniem Strony postępowania może być znacznie szerszy. (175) Mając na względzie ustalenia poczynione przez Prezesa Urzędu należy stwierdzić, że zdecydowana większość świadczeń zarówno w ujęciu wartościowym, jak i w znacznym stopniu również ilościowym – [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]Należy przy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 36 tym ponownie podkreślić, że za „relatywnie krótkie” uznaje się wyłącznie opóźnienia nieprzekraczające 7 dni i tylko one mogą zostać uwzględnione jako okoliczność przemawiająca za obniżeniem wysokości administracyjnej kary pieniężnej. Skoro jednak świadczenia spełnione z takim opóźnieniem stanowią mniejszość wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, a ich udział w łącznej wartości jest jeszcze niższy, okoliczność ta nie może zostać przez Prezesa Urzędu uznana za mającą istotny wpływ na ocenę wagi naruszenia. Przeciwnie, analiza struktury opóźnień wskazuje, że naruszenie to miało charakter obejmujący przede wszystkim świadczenia regulowane z opóźnieniem przekraczającym 7 dni, co przemawia za oceną, iż stopień jego dolegliwości dla wierzycieli pozostawał istotny. W ocenie Prezesa Urzędu, sam fakt występowania części opóźnień o „relatywnie krótkim” charakterze nie przesądza o mniejszej wadze naruszenia, zwłaszcza, jeżeli analiza całokształtu materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że dominującą część naruszenia stanowiły opóźnienia przekraczające 7 dni, zarówno pod względem liczbowym, jak i – w szczególności – wartości świadczeń pieniężnych. (176) Biorąc pod uwagę powyższe, w rozpatrywanym stanie faktycznym Prezes Urzędu nie dopatrzył się istnienia jakichkolwiek okoliczności szczególnych, które mogłyby działać na korzyść Strony postępowania w zakresie oceny stopnia naruszenia przez nią dóbr chronionych Ustawą, a które nie zostałyby uwzględnione w ustawowym wzorze kary maksymalnej. (177) Wobec powyższego, po wszechstronnym rozważeniu analizowanej dyrektywy wymiaru kary, Prezes Urzędu nie znalazł podstaw do uwzględnienia danej przesłanki przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. 3.2.2. Okoliczności naruszenia wykazane przez Stronę postępowania (178) Rozpatrując drugą dyrektywę wymiaru kary, czyli okoliczności naruszenia wykazane przez Stronę postępowania (art. 13v ust. 2b pkt 2 Ustawy), Prezes Urzędu ustalił, co następuje. (179) Przez okoliczności naruszenia należy rozumieć okoliczności, w jakich doszło do naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, składające się na sytuację faktyczną lub prawną, w której znajdowała się Strona postępowania, w okresie objętym postępowaniem, gdy doszło do popełnienia deliktu administracyjnego. Nie ma przy tym wątpliwości, że okoliczności te powinny pozostawać w związku przyczynowym z naruszeniem zakazu, a zatem z powstaniem stanu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. Okoliczności te powinny być z kolei wykazane przez Stronę oraz potwierdzone dowodami ich zaistnienia. (180) Strona postępowania w piśmie z 18 maja 2026 r. wskazała na dwa główne źródła opóźnień w zapłacie należności na rzecz kontrahentów – [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 37 (181) Kolejno, Strona postępowania jako okoliczność mającą istotny wpływ na opóźnienia w spełnianiu świadczeń pieniężnych przywołała [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. (182) Odnosząc się do przywołanych przez Stronę okoliczności wskazać należy, iż [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Przede wszystkim Strona działająca w obrocie jako profesjonalny przedsiębiorca, winna dołożyć należytej staranności wymaganej w stosunkach gospodarczych i tak zarządzać wewnętrznymi procesami rozliczeń z kontrahentami oraz organizować pracę, aby terminowo wywiązywać się ze swoich zobowiązań. (183) W ocenie Prezesa Urzędu okoliczności wskazane prze Stronę takie jak [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]- nie definiują praw i obowiązków stron umowy. Wynikają one bowiem z biznesowych standardów – zasad obiegu dokumentów wewnątrz korporacyjnych, a więc dotyczą wyłącznie jednej strony umowy. Strona powinna była wdrożyć odpowiednie rozwiązania organizacyjne, w tym optymalizację wewnętrznych procedur, które zapewniłyby brak opóźnień w spełnieniu świadczeń pieniężnych na rzecz kontrahentów. Ponadto, nawet jeżeli przyjąć, [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx], to fakt ten nie może stanowić usprawiedliwienia dla łagodniejszego traktowania danego podmiotu w sytuacji naruszania przepisów powszechnie obowiązujących. Jeżeli bowiem dany przedsiębiorca decyduje się na poszerzenie obszaru swoich działań na dany kraj, musi dostosować przyjęte rozwiązania organizacyjne do obowiązujących w tym kraju przepisów, a w przeciwnym wypadku liczyć się z tym, że jego podmioty powiązane zostaną stosowanie ukarane za brak takiego dostosowania się. (184) Wobec powyższego, Prezes Urzędu nie znalazł podstaw do uwzględnienia danej okoliczności przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. (185) Kolejną okolicznością, na którą powołuje się Strona postępowania jest fakt [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. W piśmie z [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Spośród wszystkich dłużników Spółki [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Jednocześnie ponad [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Kolejno Strona postępowania przekazała informacje, iż w okresie objętym postępowaniem czerwiec, lipiec oraz sierpień 2025 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 38 [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. W dalszej części pisma Strona wskazała, że na dzień 31 sierpnia 2025 r. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Strona postępowania stwierdziła, iż [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xx]. Na dowód powyższego Strona załączyła [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Stwierdzić należy, że ww. wyjaśnienia oraz dodatkowe informacje przedstawione przez Stronę są spójne i w sposób wystarczający wykazują podnoszoną przez Stronę argumentację w tym zakresie. (186) Z uwagi na powyższe prezes Urzędu uwzględnił ww. okoliczność przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. (187) Poza powyższymi okolicznościami, Strona przedstawiając swoje stanowisko po zawiadomieniu o zakończeniu analizy i zgromadzeniu materiału dowodowego wskazała dodatkowo, że jeden z jej kontrahentów – [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] nie poinformował jej o zmianie statusu przedsiębiorcy, tj. o utracie statusu dużego przedsiębiorcy w 2025 r., mimo, że art. 4c Ustawy nakazuje złożenie takiego oświadczenia. To spowodowało, że Strona w trakcie zawierania transakcji wskazanych w [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. W związku z powyższym [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]Strona nie miała świadomości, że w transakcjach z tym kontrahentem obowiązują już maksymalne terminy płatności wskazane w art. 7 ust. 2a Ustawy, w efekcie czego Strona w dalszym ciągu stosowała w stosunku do [xxxxxxxxx] terminy 90-dniowe, nie mając wiedzy, że narusza w tym momencie wskazany przepis Ustawy. Mając na uwadze powyższą okoliczność Strona postępowania wskazała, że [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxx]. Celem wykazania podnoszonych okoliczności, [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx] (188) Odnosząc się do powyższego Prezes Urzędu chciałby przede wszystkim wskazać, że niedochowanie ustawowego obowiązku wyrażonego w art. 4c Ustawy nie skutkuje wyłączeniem zastosowania art. 7 ust. 2a art. oraz art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy, a zatem niepoinformowanie kontrahenta o utracie statusu dużego przedsiębiorcy nie może skutkować odstąpieniem od stosowania ustawowych maksymalnych terminów płatności w relacjach asymetrycznych. Podstawową sankcją za brak dochowania ww. obowiązku jest, zgodnie z brzmieniem art. 13za Ustawy - kara grzywny, natomiast nie ma wzmianki o wyłączeniu zastosowania art. 7 ust 2a oraz art. 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy. Co więcej, samo brzmienie tych przepisów, jak już zostało w niniejszej decyzji wskazane, ma charakter bezwzględny, niezależny od woli stron Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 39 czy stopnia zawinienia, w związku z powyższym nie można mówić tutaj o dorozumianych odstępstwach od tychże norm. W związku z powyższym uznać należy, że [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. W związku z powyższym ich skrócenie na podstawie 13 ust. 2 pkt 2 Ustawy w ramach niniejszego postępowania należy uznać za zasadne. (189) Jednakże stwierdzić należy, że [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx][xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx], uwzględnił jednak tę okoliczność przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. 3.2.3. Działania podjęte przez Stronę postępowania w celu zaprzestania naruszenia (190) Rozważając trzecią dyrektywę wymiaru kary – działania podjęte przez stronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia (art. 13v ust. 2b pkt 3 Ustawy), Prezes Urzędu zważył, co następuje. (191) Mowa tu o działaniach podjętych z własnej inicjatywy. Zgodnie z definicją słownikową „inicjatywa” – to propozycja realizacji jakiegoś nowego projektu lub pomysłu, jak również: działania mające na celu ich realizację (https://sjp.pwn.pl/slowniki/inicjatywa.html). (192) Działania podjęte przez Stronę powinny zatem stanowić realizację jej własnego (od niej pochodzącego) pomysłu, propozycji czy planu nakierunkowanego na zaprzestanie naruszenia. Działania też powinny posiadać cechę nowości, a zatem wiązać się ze zmianą wcześniejszej sytuacji. (193) Działanie z własnej inicjatywy zakłada również dobrowolność działania. Prezes Urzędu podziela przy tym stanowisko doktryny reprezentowane na gruncie art. 189d pkt 5 k.p.a. (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, art. 189(d), pkt 38) oraz na gruncie art. 47 ust. 3 ustawy o przewadze kontraktowej 25 (tak: K. Kohutek [w:] Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Komentarz, LEX/el. 2022, art. 47), zgodnie z którym działania podjęte dobrowolnie to działania podjęte z własnej woli strony niedziałającej pod przymusem. Okoliczności łagodzącej nie będą zatem stanowiły działania podjęte z inicjatywy innych podmiotów lub działania wymuszone przez Prezesa Urzędu lub inny organ. W szczególności przejawem działania dobrowolnego, z własnej inicjatywy nie są działania podjęte przez stronę po wszczęciu postępowania. (194) Strona powinna podjąć działania dobrowolnie „w celu zaprzestania naruszenia”, co zdaniem Prezesa Urzędu znaczeniowo zbliża się do pojęcia działania „z zamiarem uniknięcia skutków 25 Ustawa z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1773), dalej: „ustawa o przewadze kontraktowej”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 40 naruszenia prawa”, o którym mowa w art. 189(d) pkt 5 k.p.a. Nie chodzi tu przy tym o uniknięcie skutków naruszenia prawa dla strony naruszającej prawo, lecz o usunięcie skutków naruszenia prawa lub ograniczenie ich zakresu i intensywności (tak: A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, art. 189(d), pkt 39). Nie chodzi tu zatem o działania mające na celu uniknięcie przez Stronę negatywnych konsekwencji naruszenia prawa (nieterminowego płacenia przez nią zobowiązań), ale o doprowadzenie do sytuacji, w której zobowiązania te będą płacone w terminie. Podjęte przez Stronę działania powinny być także nakierowane na zmniejszenie rozmiaru lub intensywności naruszenia, czyli na to, aby wartość świadczeń pieniężnych nie spełnionych w terminie w okresie objętym postępowaniem była mniejsza. (195) W przepisie mowa jest o działaniach odnoszących się do naruszenia, mających na celu jego zaprzestanie. Wykładnia językowa unormowania art. 13v ust. 2b pkt 3 Ustawy wskazuje w nim wyraźnie, że dyspozycja tego przepisu dotyczy zaprzestania „naruszenia” (konkretnego, istniejącego przedmiotu postępowania), a nie „naruszeń” (nieokreślonych, mogących powstać w przyszłości). Chodzi tu zatem tym o naruszenie zakazu, za które wymierzana jest kara. A zatem działania podjęte przez Stronę mają dotyczyć zaprzestania tego konkretnego naruszenia, badanego w okresie objętym postępowaniem. Działania te co do zasady powinny być zatem podjęte w okresie, w którym dochodzi do naruszenia, czyli w okresie objętym postępowaniem. Z pewnością nie chodzi tu zatem o działania podjęte po wszczęciu postępowania, bowiem nie są to działania podejmowane przez Stronę z własnej inicjatywy. Nie chodzi tu również o działania mające na celu uniknięcie naruszeń w przyszłości, albowiem nie dotyczą one naruszenia będącego przedmiotem postępowania. (196) W zakresie przesłanki określonej w art. 13 ust. 2b pkt 3) Ustawy, czyli działań podjętych przez Stronę z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia, [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. Strona wyjaśniła, iż [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. (197) Strona podkreśliła, że działania mające na celu wyeliminowanie ryzyka występowania opóźnień w transakcjach handlowych oraz zapewnienie zgodności prowadzonych procesów podjęła już przed wszczęciem postępowania przez Prezesa Urzędu oraz podejmuje je nadal. Strona wniosła [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 41 xxxxxxxxxxxxxxx]. Wszystkie te czynności podjęte były przed wszczęciem przedmiotowego postępowania. (198) W związku z powyższym stwierdzić należy, iż na gruncie niniejszego postępowania i okoliczności miarkowania kary, Strona podjęła działania zmierzające do zaprzestania naruszenia. Z uwagi na to Prezes Urzędu uwzględnił wskazaną okoliczność przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. 3.2.4. Współpraca Strony z Prezesem Urzędu w toku postępowania (199) Rozważając przesłankę, o której mowa w art. 13v ust. 2b pkt 4) Ustawy, tj. współpracę Strony z Prezesem Urzędu w toku postępowania, a tym samym przyczynienie się do jego szybkiego i sprawnego przeprowadzenia, Prezes Urzędu przeanalizował stopień współpracy Strony w toku postępowania i ustalił, iż w toku postępowania Strona podjęła pełną współpracę z Prezesem Urzędu, wykazując się ponadprzeciętną rzetelnością oraz zaangażowaniem. Przekazane przez Stronę wyjaśnienia były obszerne, zrozumiałe i należycie udowodnione. Ponadto wszelkie przesyłane przez Stronę pliki były odpowiednio nazwane, zgodnie z wymogami Prezesa Urzędu. Strona co prawda wniosła o przedłużenie terminu na odpowiedź na wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 17 marca 2026 r., jednak sytuacja ta miała charakter jednostkowy, Strona dochowała wydłużonego terminu na odpowiedź, a przekazane przez nią wyjaśnienia oraz materiały nie budziły wątpliwości czy zastrzeżeń. Wszystkie powyższe okoliczności w wymierny sposób przyczyniły się do sprawnej analizy materiału dowodowego, a co za tym idzie szybkiego zakończenia postępowania. W konsekwencji, Prezes Urzędu uwzględnił omawianą okoliczność na korzyść Strony przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. 3.2.5. Spełnienie przez Stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych (200) Odnosząc się do ostatniej dyrektywy wymiaru kary, tj. spełnienia przez Stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania, Prezes Urzędu nie stwierdził w niniejszej sprawie zaistnienia powyższej okoliczności. (201) W zakresie spełnienia przez Stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia Stronie postanowienia o wszczęciu postępowania – [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] . Prezes Urzędu wskazuje, że aby ww. okoliczność mogła zostać uwzględniona na korzyść Strony przy wymiarze kary, wymaga spełniania przez Stronę – poza świadczeniami głównymi – również odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych należnych od tych świadczeń. Strona nie przedstawiła jednak dowodów uiszczenia powyższych świadczeń ubocznych. Należy podkreślić, że dla uznania wskazanej okoliczności mającą wpływ przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej konieczne jest łączne spełnienie obu warunków, tj. uregulowanie wszystkich świadczeń objętych zakresem postępowania oraz zapłata odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych należnych od tych świadczeń. Brak realizacji któregokolwiek z tych elementów uniemożliwia uwzględnienie tej przesłanki przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 42 (202) W związku z powyższym Prezes Urzędu nie uwzględnił omawianej przesłanki przy wymiarze administracyjnej kary pieniężnej. 3.3. Wysokość kary pieniężnej (203) Biorąc pod uwagę powyższe Prezes Urzędu ustalając wymiar kary za nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę, uwzględnił wskazane powyżej przesłanki, dokonał miarkowania maksymalnej administracyjnej kary pieniężnej ustalając ją w wysokości 85 330,57 zł i orzekł jak w punkcie 1.2. sentencji decyzji. (204) Jest to zarazem kara mieszcząca się w granicach kary maksymalnej obliczonej w sposób określony w art. 13v ust. 2 Ustawy, z pominięciem świadczeń wskazanych w art. 13v ust. 2a Ustawy i uwzględniająca dyrektywy wymiaru kary, o których mowa w art. 13v ust. 2b pkt 1-5 Ustawy. (205) Prezes Urzędu wskazuje, że kara pieniężna ma znaczenie edukacyjne dla samego przedsiębiorcy, ma zapobiec ponownemu naruszeniu przez Stronę przepisów Ustawy, w konsekwencji kara ma zatem być odczuwalną dolegliwością dla Strony, jako reakcja na naruszenie przepisów, ale także wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość, i to zarówno dla podmiotu karanego jak i innych przedsiębiorców dopuszczających się naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. Kara ta ma za zadanie motywować adresatów norm prawnych do ich respektowania i służy zapobieganiu ponownemu naruszeniu przepisów Ustawy w przyszłości. Wymierzona Stronie kara pieniężna jest adekwatna do stopnia dokonanego przez Stronę naruszenia. (206) Stosownie do treści art. 13x ust. 2 Ustawy, administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. (207) Stosownie do treści art. 13x ust. 1 Ustawy, środki finansowe pochodzące z administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 13t i art. 13v, stanowią dochód budżetu państwa, i są wnoszone na rachunek bieżący dochodów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. (208) Mając na uwadze powyższe, administracyjną karę pieniężną nałożoną przez Prezesa Urzędu niniejszą decyzją, Strona postępowania jest zobowiązana uiścić w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna na podany poniżej rachunek bankowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 VI. Koszty postępowania (209) Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 13h Ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Natomiast stosownie do art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w wyniku postępowania stwierdzono naruszenie jej przepisów, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. (210) Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a., do kosztów postępowania zalicza się m.in.: koszty podróży i inne należności świadków i biegłych, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty mediacji, a także koszty doręczenia stronom pism urzędowych. (211) Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 43 (212) Postępowanie zakończone niniejszą decyzją zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. (213) W niniejszej sprawie jako koszty postępowania Prezes Urzędu wskazał koszty związane z korespondencją prowadzoną w toku postępowania i ustalił je na kwotę 63,60 złotych. Dowód: Zestawienie kosztów postępowania Roche Polska sp. z o.o. [032] (214) Mając na uwadze powyższe, Prezes Urzędu postanowił obciążyć Stronę niniejszego postępowania kosztami postępowania w wysokości 63,60 złotych i orzekł jak w punkcie II.1 sentencji decyzji. Ww. kwotę należy uiścić w terminie 30 dni od dnia, w którym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanie się ostateczne, na podany poniżej rachunek bankowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 VII. Pouczenie (215) Od niniejszej decyzji nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do Prezesa Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy 26 w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji 27 . Przed upływem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja nie ulega wykonaniu, zaś wniosek wstrzymuje wykonanie decyzji 28 . (216) Jeżeli w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji Strona postępowania uiści w całości karę pieniężną oraz zrzeknie się wobec Prezesa Urzędu prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Prezes Urzędu obniża wysokość administracyjnej kary pieniężnej o 20%. 29 W takim przypadku Prezes Urzędu wydaje decyzję o zwrocie nadpłaconej administracyjnej kary pieniężnej 30 . (217) Oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powinno zostać złożone na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej i doręczone Prezesowi Urzędu przed upływem 14 dni od dnia doręczenia Stronie niniejszej decyzji. (218) Z dniem doręczenia Prezesowi Urzędu oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja staje się ostateczna i prawomocna 31 . (219) W przypadku złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez pełnomocnika, z pełnomocnictwa udzielonego przez Stronę powinno wynikać umocowanie dla pełnomocnika do złożenia przedmiotowego oświadczenia. (220) Strona, bez konieczności skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, może wnieść skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie decyzji 32 . 26 Na podstawie art. 13v ust. 9 Ustawy 27 Na podstawie art. 129 § 1 i 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy 28 Na podstawie art. 130 § 1 i 2 z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy 29 Na podstawie art. 13v ust. 3 Ustawy 30 Na podstawie art. 13v ust. 4 Ustawy 31 Na podstawie art. 127a § 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy. 32 Na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej: „p.p.s.a.” 36 Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 44 (221) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu 36 . (222) Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 33 . (223) Wpis stosunkowy od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł - 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł 34 . (224) Strona wnosząca skargę może w ramach prawa pomocy ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika 39 . (225) W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, wskazać należy, że: 1) strona niezadowolona z postanowienia może się zwrócić do Prezesa Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy 35 ; 2) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy wnieść do Prezesa Urzędu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia 36 ; 3) strona może wnieść skargę na niniejsze postanowienie bez konieczności wcześniejszego składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Urzędu, a skargę należy w takim przypadku wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 37 ; 4) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. 38 ; 5) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu; 6) skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 39 7) od skargi na niniejsze postanowienie pobierany jest wpis stały w wysokości 100 zł 40 ; 8) strona wnosząca skargę może w ramach prawa pomocy ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. (226) Stosownie do treści art. 13x Ustawy: 33 Na podstawie art. 54 § 1a p.p.s.a. 34 Na podstawie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). 39 Na podstawie art. 243 i nast. p.p.s.a. 35 Na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy. 36 Na podstawie art. 141 § 2 w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy. 37 Na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. 38 Na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. 39 Na podstawie art. 54 § 1a p.p.s.a. 40 Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 45 1) środki finansowe pochodzące z administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 13t i art. 13v Ustawy, stanowią dochód budżetu państwa, i są wnoszone na rachunek bieżący dochodów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów; 2) administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 13t i art. 13v Ustawy, uiszcza się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się ostateczna; 3) w przypadku upływu terminu, o którym mowa w pkt 2 powyżej, administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 13t i art. 13v Ustawy, podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; 4) w przypadku nieterminowego uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13t i art. 13v Ustawy, odsetek nie nalicza się. (227) Zgodnie z art. 39 § 1 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy Prezes Urzędu doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, chyba że doręczenie następuje w siedzibie organu. (228) Zgodnie z art. 39 1 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy, w przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych pisma doręcza się stronie lub innemu uczestnikowi postępowania na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 ustawy o doręczeniach elektronicznych 41 , a w przypadku pełnomocnika - na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu, albo na adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych. (229) Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych wpis adresu do doręczeń elektronicznych do bazy adresów elektronicznych jest równoznaczny z żądaniem doręczania korespondencji przez podmioty publiczne na ten adres. (230) W przypadku doręczenia pisma na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili odebrania korespondencji (art. 39 4 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy w zw. z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych). (231) W przypadku, gdy podmiot niepubliczny nie odebrał pisma przed upływem 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego (art. 39 4 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych). (232) W przypadku doręczenia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili wpłynięcia korespondencji (art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych). (233) Korespondencję kierowaną do Urzędu można również przesłać lub doręczyć osobiście na adres: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. Z upoważnienia Prezesa 41 Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r., poz. 3) dalej: „ustawa o doręczeniach elektronicznych”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów tel. +48 22 55 60 260 pl. Powstańców Warszawy 1 < 00-950 Warszawa zatory@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl 46 Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Marlena Boba Zastępca Dyrektora Departamentu Postępowań w Sprawach Zatorów Płatniczych /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Załączniki: 1. Tabela A 2. Tabela B Otrzymuje: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx]