RBG-16/2001

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENÓW W BYDGOSZCZY 85-097 Bydgoszcz, ul. Jagiellońska 34 Tel. (0-52) 345-56-44, Fax (0-52) 345-56-17, Tel. Centrala (0-52) 3254-100 E-mail: bydgoszcz@uokik.gov.pl Bydgoszcz, dn. 23.05.2001 r. Znak: RBG-5002-S-06/01/AB/1392 wg rozdzielnika Decyzja nr RBG-16/2001 Na podstawie art. 104 KPA oraz art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2000 r. Nr 122, poz. 1319 - ustawa) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego – z którym wystąpił Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Wąbrzeźnie (Rzecznik) – w związku ze stawianym Spółdzielni Mieszkaniowej w Wąbrzeźnie (Spółdzielnia) zarzutem wadliwego ustalenia wskaźników redukcji LAF i wskaźników UF w niektórych mieszkaniach budynku nr 50 znajdującego się w zasobach Spółdzielni, odmawia wszczęcia postępowania antymonopolowego przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w Wąbrzeźnie w związku ze stosowanym przez nią systemem rozliczeń za energię cieplną w budynku, którego dotyczy wniosek. Uzasadnienie Pismem z dnia 10.05.2001 r. Rzecznik wystąpił do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o wszczęcie postępowania antymonopolowego przeciwko Spółdzielni. Istota stawianego zarzutu sprowadzała się do nieprawidłowego określenia ustalanych przez Spółdzielnię wskaźników LAF (wskaźnik połoŜenia lokalu w nieruchomości) dla części lokali w budynku nr 50 przy ul. Grudziądzkiej w Wąbrzeźnie. Jak wynika z przedłoŜonych informacji dostawcą energii cieplnej dla zasobów Spółdzielni jest Zakład Energetyki Cieplnej, natomiast Spółdzielnia odpowiedzialna jest za rozliczenie na poszczególne lokale kosztów zakupionego ciepła. Dokonuje tego w oparciu o system indywidualnych rozliczeń stosowany przez firmę VITERRA ENERGY SERVICES, który polega na stosowaniu wyparkowych podzielników kosztów ogrzewania, na których odczytuje 2 się jednostki HKV, które podlegają przeliczeniu przez współczynniki korygujące: LAF i UF. Jak wynika z informacji zawartej w piśmie Spółdzielni – czego Rzecznik nie zakwestionował – ten system rozliczeniowy został dopuszczony do stosowania w polskim budownictwie decyzjami właściwych organów i zaaprobowany przez Centralny Ośrodek Badawczo- Rozwojowy Techniki Instalacyjnej „Instal” – aprobata techniczna nr AT/96-01-0020. Zdaniem organu antymonopolowego określenie wskaźników na innym poziomie dla kaŜdego z lokali jest uzasadnione i nie prowadzi do naruszenia ustawowego zakazu podziału rynku wg kryteriów podmiotowych, gdyŜ istotą i celem stosowania wskaźników jest określenie zuŜycia energii cieplnej dla kaŜdego z lokali odrębnie. Tym samym w ostatecznym rozliczeniu koszty ogrzewania poszczególnych lokali muszą się róŜnić. Lokale o niekorzystnym połoŜeniu – z energetycznego punktu widzenia (lokale na piętrach skrajnych i lokale szczytowe) – z oczywistej konieczności cechują się zwiększonym zapotrzebowaniem na energię cieplną, a co za tym idzie zajmujący je lokatorzy obowiązani są do uiszczania większych w porównaniu z lokatorami mieszkań „lepiej” połoŜonych kosztów ogrzewania. Przy czym lokatorzy mieszkań, którzy wystąpili ze skargą do Rzecznika sami mają świadomość (co wynika ze skarg załączonych do wniosku), iŜ lokale które zajmują połoŜone są niekorzystnie: ostatnie piętro, lokale szczytowe, z pokojami i kuchniami wysuniętymi. Wobec tego ich Ŝądania zrównania kosztów ciepła z tymi, które ponoszą lokatorzy mieszkań korzystniej połoŜonych są ewidentnie bezpodstawne i nie przystają do obecnych realiów społeczno-gospodarczych, jak równieŜ regulacji prawnych, które nakazują ponoszenie przez odbiorcę uzasadnionych kosztów ogrzewania. Organ antymonopolowy działa w imię naruszonego interesu publicznego, a ze złoŜonego wniosku nie wynika, jakoby doznał on uszczerbku. Wnioskodawca reprezentuje partykularne interesy poszczególnych członków Spółdzielni i nie kwestionuje samej zasady rozliczania mieszkańców za zuŜytą energię cieplną, a jedynie fakt określenia współczynników na zróŜnicowanym poziomie, co samo w sobie nie stanowi o naduŜywaniu pozycji dominującej. Spółdzielcy, którzy nie zgadzają się z ustaleniami przyjętymi przez Spółdzielnię mogą odwołać się od niekorzystnych dla siebie rozstrzygnięć w postępowaniu wewnątrz- spółdzielczym, bądź wystąpić ze stosownym roszczeniem cywilno-prawnym do sądu powszechnego. Prowadzenie postępowania antymonopolowego, o które wnosi Rzecznik jest niedopuszczalne równieŜ z uwagi na to, iŜ kaŜdy z pozostających w sporze ze Spółdzielnią mieszkańców ma wskaźniki ustalone na innym poziomie, na podstawie właściwości danego lokalu charakterystycznych wyłącznie dla niego, a więc nie moŜe być tu mowy o toŜsamości stanu faktycznego, który by uzasadniał traktowanie mieszkańców jako stron jednego postępowania antymonopolowego. Ponadto wniosek nie zawiera jasno sprecyzowanego zarzutu naruszenia przepisu ustawy, a jedynie Ŝądanie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia wskaźników. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie jest zaś uprawniony do ich określania, jak równieŜ do kontroli prawidłowości ustalenia wskaźników z technicznego punktu widzenia. Wobec powyŜszego naleŜało uznać za oczywisty brak naruszenia zakazu określonego w art. 8 ustawy i orzec jak w sentencji. Od decyzji niniejszej przysługuje stronom odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Antymonopolowego, w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia 3 decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odwołanie naleŜy przesłać na adres Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Bydgoszczy. Otrzymują : 1. Pani Małgorzata Zaleśna Powiatowy Rzecznik Konsumentów Starostwo Powiatowe w Wąbrzeźnie ul. Wolności 44 87-200 Wąbrzeźno 2. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Wąbrzeźnie ul. Sportowa 3 87-200 Wąbrzeźno 3. a/a