RGD-2/2002

80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL . (058) 346-29-32, T EL /F AX (058) 346-29-33, T EL . C ENTRALA (058) 301-50-21 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.532-8/01/02/CF Gdańsk, dnia 21 stycznia 2002r. DECYZJA NR RGD.2/2002 Na podstawie art. 9 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie kon- kurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319), po przeprowadzeniu postępowania antymono- polowego wszczętego z wniosku Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych „COMPLEX” T.G. z No- wego Stawu przeciwko Gminie Sztum-Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Sztu- mie, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakazuje się zaniechania stosowania przez skarŜoną Gminę praktyki ograniczającej konkurencję, polegającej na naduŜywa- niu pozycji dominującej na lokalnym rynku składowania odpadów komunalnych stałych poprzez uniemoŜliwienie wnioskodawcy dostępu do gminnego wysypiska w Nowej Wsi, co skutkuje ogra- niczeniem konkurencji na lokalnym rynku odbioru tej grupy odpadów. UZASADNIENIE Do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej Prezesem Urzędu lub organem antymonopolowym) wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych „COMPLEX” T. G. z Nowego Stawu (zwanego dalej COMPLEX) o wszczęcie postępowania an- tymonopolowego przeciwko Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Sztumie (zwanego dalej Zakładem) i nakazanie mu zaniechania stosowania praktyk monopolistycznych po- legających na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku składowania odpadów komu- nalnych stałych poprzez odmowę przyjęcia odpadów z terenu miasta i gminy Sztum na gminne wy- sypisko w Nowej Wsi (karta akt sprawy 1-6) Wnioskodawca podniósł, iŜ starając się o uzyskanie zezwolenia na wywóz odpadów komunalnych stałych z terenu miasta i gminy Sztum, wystąpił do Zakładu o udzielenie potwierdze- nia o gotowości przyjęcia tychŜe odpadów na administrowane przez niego gminne wysypisko w Nowej Wsi. Otrzymał odpowiedź odmowną, motywowaną tym, iŜ brak wagi na wysypisku unie- moŜliwia ustalenie masy odpadów dowoŜonych na wysypisko przez obcych dostawców. Wobec faktu, iŜ uzyskanie zgody na wywóz odpadów uwarunkowane jest przedstawieniem wspomnianego dokumentu, skarŜący znalazł inne składowisko odpadów komunalnych, na które zgodzono się 2 przyjmować od niego odpady odbierane z obszaru gminy Sztum i po przedstawieniu umowy zawar- tej z Zakładem Utylizacji Odpadów Stałych Sp. z o.o. w Tczewie (k. 52-53), decyzją burmistrza Miasta i Gminy Sztum otrzymał zgodę na świadczenie usług wywozu odpadów komunalnych sta- łych z terenu miasta i gminy Sztum (k. 51). SkarŜący dysponuje specjalistycznymi samochodami o parametrach zbliŜonych do po- jazdów wykorzystywanych przez Zakład (wysokość podwozia, cięŜar i pojemność), jednakŜe ze względu na odległość do wysypiska w Tczewie (około 41 km), jak i obowiązującą tam – znacznie wyŜszą niŜ na wysypisku w Nowej Wsi - cenę za przyjęcie 1 m 3 odpadów (15 zł + podatek VAT), prowadzenie działalności na obszarze miasta i gminy Sztum jest dla niego nieopłacalne. Jest to równieŜ powód uniemoŜliwiający mu prowadzenie segregacji odpadów na tym terenie. W jego ocenie Zakład, który na terenie gminy sam zajmuje się równieŜ wywozem odpadów, wykorzystując monopolistyczną pozycję na lokalnym rynku ich składowania, działając w obronie własnego intere- su, celowo odmówił mu wydania poświadczenia gotowości odbioru odpadów. UniemoŜliwiając innym przedsiębiorcom korzystanie z blisko połoŜonego i taniego (cena brutto za przyjęcie 1m 3 odpadów = 9,25 zł.) gminnego wysypiska w Nowej Wsi, nie tylko skutecznie hamuje on rozwój konkurencji na rynku wywozu odpadów, ale działa równieŜ na szkodę konsumentów, gdyŜ pozba- wia ich moŜliwości wyboru odbierającego odpady. Prezes Urzędu, biorąc pod uwagę zarzuty podniesione przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych „COMPLEX” T. G. w Nowym Stawie, wszczął w dniu 20 września 2001r. postępo- wanie antymonopolowe w sprawie nakazania zaniechania przez Gminę Sztum (zwaną dalej Gminą) - Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Sztumie praktyk ograniczających konkuren- cję, polegających na naduŜywaniu pozycji dominującej na rynku składowania nieczystości komu- nalnych stałych na wysypisku w Nowej Wsi poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warun- ków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji na rynku odbioru odpadów komunalnych stałych, co moŜe stanowić naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319) (k. 7-8). W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania antymonopolowego, pi- smem z dnia 9 października 2001.(k.9-20) skaŜona Gmina:
przedstawiła wykaz przedsiębiorców, którzy otrzymali zgody na wywóz odpadów komunalnych z terenu gminy , 3
poinformowała, iŜ wysypisko w Nowej Wsi jest jedynym działającym na terenie gminy składowiskiem przyjmującym odpady komunalne z terenu gminy Sztum i gminy Stary Targ,
podała, iŜ udział Zakładu, który funkcjonuje jako gospodarstwo pomocnicze przy Urzędzie Miasta i Gminy w Sztumie, w lokalnym rynku wywozu odpadów komu- nalnych stałych (miasto i gmina Sztum) w 2000r. i I półroczu 2001r. wynosił […]%,
wskazała, iŜ gminne składowisko ma ograniczoną pojemność (przy aktualnie do- starczanej ilości odpadów będzie ono czynne przez okres 6 lat) i podpisanie umowy z inną firmą, niŜ gminna jednostka komunalna, rodzi obawy, iŜ firma ta będzie do- starczała odpady spoza gminy Sztum, co w rezultacie doprowadzi do szybszego - niŜ planowane - zapełnienia wysypiska i jego zamknięcia. Do materiału dowodowego włączone zostały akta postępowania wyjaśniającego, prze- prowadzonego przed wszczęciem niniejszego postępowania (k. 29-57) oraz odpowiedzi na pismo Prezesa Urzędu (k. 20) udzielone przez wójtów gmin: Lichnowy, Stare Pole, Miłoradz, Mikołajki Pomorskie, Ryjewo (k. 22-26). O RGAN ANTYMONOPOLOWY ZWAśYŁ , CO NASTĘPUJE : Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i po- rządku w gminach (Dz.U. Nr 132, poz. 622) przedsiębiorca, inny niŜ gminna jednostka komunalna, moŜe rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na usuwaniu (odbiorze), wy- korzystaniu i unieszkodliwianiu odpadów komunalnych, dopiero po uzyskaniu zezwolenia udzielo- nego przez właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Ubiegający się o zezwolenie na usuwanie odpadów powinien udokumentować goto- wość ich odbioru przez zakład prowadzący działalność w zakresie wykorzystywania lub unieszko- dliwiania odpadów (art. 8 ust. 2 powołanej ustawy). Miejsce składowania odpadów wskazuje się w zezwoleniu. 4 Jakkolwiek przedstawienie wspomnianego dokumentu jest jednym z warunków uzy- skania zezwolenia na usuwanie odpadów komunalnych na terenie danej gminy, to w praktyce jego brak przesądza o wydaniu decyzji negatywnej w tym względzie. W sytuacji, kiedy lokalny rynek usuwania odpadów komunalnych i lokalny rynek ich składowania (unieszkodliwiania) zdominowany jest przez tego samego przedsiębiorcę, warunek zawarty w art. 8 ust. 2 ustawy antymonopolowej pozwala temu przedsiębiorcy skutecznie przeciw- działać powstaniu i rozwojowi konkurencji na lokalnym rynku usuwania odpadów, w tym równieŜ poprzez stwarzanie barier dostępu do rynku. Odmawiając wydania dokumentu poświadczającego gotowość odbioru odpadów unie- moŜliwia on wręcz potencjalnemu konkurentowi wejście na lokalny rynek ich wywozu, co skutkuje tym, Ŝe przedsiębiorca, który - co prawda - otrzymał zezwolenie, bo przedstawił stosowny doku- ment uzyskany od eksploatatora wysypiska znajdującego się na terenie innej gminy, będzie prowa- dził działalność w ograniczonym zakresie lub wycofa się z rynku, gdyŜ wysokie koszty transportu odpadów spowodują, iŜ działalność, którą rozpoczął (wywóz odpadów) będzie nieopłacalna. Sprawy związane z usuwaniem, składowaniem i unieszkodliwianiem odpadów naleŜą do zadań własnych gminy z mocy art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. (jednolity tekst: Dz.U. Nr 13 z 1996r., poz. 74). Gmina moŜe te zadania wykonywać przy pomocy własnej (gmin- nej) jednostki komunalnej lub przedsiębiorców, którym wyda stosowne zezwolenie w oparciu o przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach [...]. Prowadzenie działalności w zakresie świadczenia powyŜszych usług podlega jednakŜe regułom działalności rynkowej, co mię- dzy innymi oznacza swobodę dostępu do rynku i równe traktowanie wszystkich podmiotów, o ile spełniają one wymogi określone w przepisach. Gmina Sztum, na mocy podjętej w 1991r. uchwały (k.12) zarówno zadania związane z wywozem nieczystości stałych i płynnych, jak i eksploatacją oraz utrzymaniem jedynego, znajdują- cego się w jej granicach, wysypiska odpadów komunalnych stałych w Nowej Wsi, powierzyła do wykonania Zakładowi. Firma „COMPLEX” wystąpiła o nakazanie zaniechania stosowania praktyk ogranicza- jących konkurencję przez Zakład, bowiem to on - jako eksploatator wysypiska w Nowej Wsi - od- mówił wydania poświadczenia gotowości odbioru dostarczanych przez nią odpadów pochodzących z terenu gminy Sztum. JednakŜe, mając na uwadze okoliczność, iŜ Zakład nie jest samodzielnym uczestnikiem rynku, gdyŜ prowadzi działalność jako gospodarstwo pomocnicze przy Urzędzie Mia- sta i Gminy Sztum – zgodnie z uchwałą Sądu NajwyŜszego z dnia 25 kwietnia 1996r., sygn. akt IIICZP/34/96 – postępowanie antymonopolowe zostało wszczęte przeciwko Gminie, bowiem to 5 ona, w przeciwieństwie do swoich jednostek organizacyjnych, przy pomocy których prowadzi dzia- łalność gospodarczą, moŜe być podmiotem prawa konkurencji, a regulacje ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji [...] odnoszą się do niej wprost. Postępowanie to prowadzone było pod zarzutem stosowania przez Gminę praktyk ogra- niczających konkurencję zakazanych art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy. Warunkiem zastosowania ustawy antymonopolowej oraz wyciągnięcia ewentualnych sankcji wobec przedsiębiorcy naruszającego jej zakazy, jest sprecyzowanie rynku właściwego w danej sprawie. Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy przez rynek relewantny rozumie się - „rynek towa- rów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę i właściwości (w tym jakość) są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz są oferowane na obszarze, na którym ze względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczące róŜnice cen i koszty transportu, panują zbliŜone warunki konkurencji”. Biorąc pod uwagę przedmiot rynku (towar, usługa), w niniejszej sprawie funkcjonują dwa odrębne, powiązane ze sobą rynki lokalne:
rynek usług składowania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych stałych,
rynek usług wywozu (usuwania) odpadów komunalnych stałych. Pierwszy z lokalnych rynków geograficznie wyznaczony jest granicami gmin Sztum i Stary Targ. Wysypisko w Nowej Wsi przyjmuje bowiem równieŜ odpady komunalne z gminy Stary Targ na mocy umowy zawartej między obiema gminami (k.18-20). Drugi z rynków lokalnych ma mniejszy zasięg terytorialny i ze względu na obowiązu- jące przepisy, wyznaczony jest granicami gminy Sztum. Jak juŜ wspomniano, świadczenie usług wywozu odpadów komunalnych na terenie danej gminy, uwarunkowane jest koniecznością uzyska- nia zezwolenia wydanego przez właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta. Na rynku tym funk- cjonuje Zakład i kilku innych przedsiębiorców wywoŜących wytworzone przez siebie odpady. Aby wykazać, iŜ nastąpiło naruszenie przepisu art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie kon- kurencji [...], naleŜy dowieść, iŜ na zdefiniowanym uprzednio rynku właściwym, skarŜony przed- siębiorca zajmuje pozycję dominującą i naduŜywa jej w ten sposób, Ŝe przeciwdziała ukształtowa- niu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji Skutki ograniczenia konkurencji występują na rynku wywozu odpadów, jednakŜe jest to wynik określonych działań podejmowanych przez skarŜoną z racji wykonywania usługi składowa- nia odpadów na gminnym wysypisku w Nowej Wsi. W niniejszym postępowaniu ma miejsce spe- cyficzna sytuacja, bowiem Gmina, wykonując przy pomocy Zakładu, zarówno usługi składowania odpadów komunalnych, jak i ich wywozu, na obu rynkach lokalnych de facto zajmuje pozycję do- 6 minującą w świetle art. 4 ust. 9 ustawy o ochronie konkurencji [..], dzięki czemu dysponuje ona określoną siłą rynkową pozwalającą na efektywne zapobieganie konkurencji, zarówno na rynku właściwym, jak i na powiązanym z nim rynkiem wywozu odpadów komunalnych stałych, co prze- sądza o moŜliwości zastosowania wobec niej art. 8 ustawy. Zakład posiadając monopol w składowaniu odpadów komunalnych stałych, był teŜ fak- tycznie jedynym na terenie gminy podmiotem zajmującym się ich wywozem, nie stanowiły bowiem dla niego realnej konkurencji – w rozumieniu art. 4 ust. 10 ustawy o ochronie konkurencji [...] - wskazane przez Gminę cztery firmy (k. 9), które otrzymały zezwolenia na wywóz odpadów komu- nalnych. Trzy z nich wywoŜą odpady wytworzone tylko przez siebie, a jedna, która otrzymała ze- zwolenie na wywóz odpadów z terenu całej gminy, w 2000r. dostarczyła na wysypisko minimalną ilość odpadów (w stosunku do rocznego zrzutu), a w I półroczu 2001r. nie korzystała w ogóle z wysypiska. W ocenie organu antymonopolowego przedstawione przez Zakład argumenty (k. 31-32, 36-37, 49-50, które usprawiedliwić mają odmowę wydania potwierdzenia gotowości przyjęcia na wysypisko w Nowej Wsi odpadów dostarczanych przez firmę „COMPLEX”, nie stanowią dosta- tecznego uzasadnienia podjętej w tej mierze decyzji. Zakład wskazał mianowicie, iŜ odmowa spowodowana była:
brakiem wagi na wysypisku, przez co niemoŜliwe jest ustalenie masy odpadów do- starczanych na wysypisko przez poszczególne pojazdy,
ograniczoną pojemnością wysypiska i krótkim okresem jego eksploatacji,
brakiem odpowiednich przeliczeń, m.in. dotyczących wielkości odpadów dostarcza- nych na wysypisko,
obawą, Ŝe wnioskodawca dostarczałby odpady z innych gmin w ilości , która spo- wodowałaby przedwczesne zapełnienie wysypiska i związaną z tym koniecznością zapewnienia kontroli pojazdów tej firmy przy kaŜdorazowym ich wjeździe na teren gminy, co wpłynęłoby na podwyŜszenie kosztów składowania 1 m3 odpadów,
brakiem odpowiedniego zbiornika dezynfekcyjnego i obawą o uszkodzenie pojazdu wnioskodawcy przy korzystaniu z obecnie funkcjonującego zbiornika,
obawą o zachwianie stosowanego dotychczas na terenie gminy systemu zbiórki od- padów Odnosząc się do podniesionych argumentów uznać naleŜy, iŜ brak wagi na wysypisku w Nowej Wsi nie moŜe usprawiedliwiać dokonanej odmowy. Przez cały czas funkcjonowania tego 7 składowiska stosowano miernik objętości (m 3 ), nie tylko w stosunku do Zakładu, ale takŜe i innych firm. Aby ustalić naleŜność za dostarczone odpady ustalano niewątpliwie ich ilość, chociaŜby w oparciu o parametry pojazdów uŜywanych do usuwania odpadów. Ponadto, skoro opłata jednost- kowa za przyjęcie i unieszkodliwienie odpadów skonstruowana jest w ten sposób, iŜ określa stawkę w zł. za przyjęcie na wysypisko 1m 3 odpadów (k. 13), to do jej skalkulowania Zakład musiał usta- lić planowany roczny zrzut ilości odpadów. Nie jest równieŜ zasadne stanowisko, iŜ przyjmowanie odpadów od wnioskodawcy spowoduje przedwczesne zapełnienie wysypiska, bo będzie on tam dostarczał odpady odebrane w innych gminach, bowiem skarŜona dysponuje dostatecznymi środkami, aby sprawdzić, skąd po- chodzą odpady i środkami represji, które moŜe zastosować, jeŜeli stwierdzi naruszenie warunków zezwolenia. W decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Sztum (k. 51), zezwalającej firmie „COM- PLEX” na świadczenie usług wywozu odpadów komunalnych stałych wyraźnie określony jest ob- szar, z którego mogą być odbierane odpady, miejsce ich składowania i umoŜliwiający kontrolę, sposób ewidencji odebranych i dostarczonych na wysypisko odpadów. W punkcie 9 tejŜe decyzji, wnioskodawca został zobowiązany do załoŜenia rejestru świadczenia usług dla miasta i gminy Sztum, przeznaczonego do wglądu dla organów kontrolnych. Rejestr ten ma zawierać nazwy jednostek (osób), dla których świadczona jest usługa, ilość odebra- nych odpadów i ilość odpadów dowiezionych na wskazane w zezwoleniu wysypisko (w Tczewie). Obowiązek załoŜenia takiego samego rejestru dotyczy równieŜ innej firmy (k. 14), która uzyskała zgodę na wywóz odpadów z obszaru całej gminy, ze wskazaniem miejsca ich składowania w Nowej Wsi. Rejestr ten jest więc dokumentem, który pozwala skonfrontować ilość odebranych i zło- Ŝonych na wysypisku odpadów, bez konieczności uciekania się do kontroli samochodów wniosko- dawcy na granicy gminy. W przypadku stwierdzenia naruszenia warunków zawartych w zezwoleniu, Gmina, działając w oparciu o art. 9 ust. 2 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości [...], moŜe je cofnąć bez odszkodowania. ZastrzeŜenie to zostało zresztą umieszczone w decyzji, którą otrzymał wnio- skodawca. Przy tych obwarowaniach, mających zapewnić prawidłowe wykonanie decyzji, ustale- nie, czy odpady dostarczane na wysypisko w Nowej Wsi pochodzą z gminy Sztum czy teŜ z innego obszaru, nie powinno stanowić przyczyny odmowy dostępu do wysypiska. Zakład obsługujący do- tąd ok. […] % rynku ma bowiem dostateczną wiedzę o jego stanie. Jest to z pewnością rynek w 8 fazie nasycenia, co oznacza, Ŝe ilość produkowanych odpadów na tym ograniczonym terytorialnie obszarze nie ulega znacznym wahaniom i nie wykazuje tendencji wzrostowych. Przy załoŜeniu, iŜ liczba wytwórców odpadów na danym terenie jest wartością stałą, niezaleŜnie od tego kto świadczy na tym obszarze usługi wywozu odpadów, ich ilość wwieziona na wysypisko nie powinna róŜnić sie w istotny sposób.. Nawet wiec gdyby - potencjalnie rzecz ujmując - część dotychczasowych klientów zrezygnowała z usług Zakładu na rzecz firmy „COMPLEX”, to i tak dotychczasowy usługodawca będzie miał wystarczająco duŜo doświadczenia i informacji, by na bieŜąco kontrolo- wać, czy ilość dostarczanych odpadów świadczy o tym, Ŝe pochodzą one z utraconej przez niego części rynku. W ocenie Prezesa Urzędu przedstawione przez skarŜoną i Zakład argumenty, które mia- łyby usprawiedliwić odmowę wydania poświadczenia gotowości odbioru odpadów na gminne wy- sypisko w Nowej Wsi, nie świadczą o dąŜeniu do ochrony tego wysypiska przed przedterminowym zapełnieniem oraz do ochrony prowadzonego w gminie systemu zbiórki odpadów, lecz są próbą usprawiedliwienia reakcji obronnej podjętej w związku z próbą wejścia na lokalny rynek wywozu nowego podmiotu. Takie antykonkurencujne zachowanie Gminy było moŜliwe dzięki zaleŜności od siebie obu rynków i ich strukturze podmiotowej. Podjęto je w celu utrzymania zajmowanej dotych- czas pozycji na tym rynku, z zamiarem niedopuszczenia do powstania na nim konkurencji bądź jej rozwoju. Wnioskodawca nie miał moŜliwości skorzystania z wysypisk znajdujących się w oko- licznych gminach, bliŜej Sztumu, bowiem nie przyjmują one odpadów z innego terenu, niŜ własny (k.22-26). W tej sytuacji chcąc wywozić odpady z obszaru skarŜonej Gminy, wobec odmowy do- konanej przez Zakład i wobec braku alternatywnych moŜliwości zbytu, jedynym moŜliwym rozwią- zaniem było korzystanie z wysypiska w Tczewie. Znajduje się ono jednak w znacznej odległości od Sztumu (około 41 km), a cena za przyjęcie 1m 3 odpadów jest tam o 73,5% wyŜsza niŜ w na wysy- pisku w Nowej Wsi (k.2 i k.13). Pozbawienie skarŜącego przedsiębiorcy dostępu do blisko połoŜo- nego i znacznie tańszego wysypiska, skutkuje tym, iŜ pomimo posiadania specjalistycznego sprzętu do wywozu odpadów, wykonywanie usługi odbioru odpadów na terenie miasta i gminy Sztum jest dla niego nieopłacalne. Z tej równieŜ przyczyny nie moŜe on prowadzić na obszarze gminy Sztum segregacji odpadów, tak jak to robi na innych terenach. Brak alternatywnych źródeł zbytu decydujący o istocie praktyki ograniczającej powsta- nie lub rozwój konkurencji oznacza nie tylko sytuację, w której nie ma jakiejkolwiek oferty w ob- rębie danego rynku produktowego, ale takŜe wówczas, gdy z punktu widzenia przedsiębiorcy po- szkodowanego dyskryminującą odmową skupu (tu: odbioru odpadów), oferty innych przedsiębior- 9 ców byłyby mniej korzystne (wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 16 grudnia 1992r., sygnatura akt XVII Amr 36/92, Wokanda z 1993r. Nr 6). Ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji [...] realizowana jest w interesie publicznym. W ocenie organu antymonopolowego, w sprawie będącej przedmiotem niniejszego po- stępowania doszło do naruszenia interesu publicznego. Brak zgody na to, aby wnioskodawca korzy- stał z gminnego wysypiska powoduje, iŜ warunki konkurencji na rynku wywozu (usuwania) odpa- dów komunalnych stałych są na lokalnym rynku nie są jednolite dla wszystkich jego uczestników. Brak na nim relacji w pełni konkurencyjnych skutkuje tym, iŜ nie występuje tam współzawodnic- two o charakterze cenowym lub poza cenowym, ze stratą dla konsumentów – ogółu uczestników wspólnoty samorządowej, którzy w tej sytuacji mają ograniczoną moŜliwość wyboru odbierającego odpady. Tak więc, w rozpatrywanej sprawie, konkurencja rozumiana jako ogólna kategoria charak- teryzująca ogół stosunków gospodarczych na danym rynku lokalnym, została zagroŜona, a jej funk- cjonowanie zniekształcone wskazanym wyŜej zachowaniem dominanta rynkowego, przez co naru- szony został interes publicznoprawny, ochronie którego słuŜyć mają m.in. działania podejmowane w oparciu o przepisy ustawy antymonopolowej. Biorąc powyŜsze pod uwagę, orzeczono jak w sentencji. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Gdańsku Roman Jarząbek P OUCZENIE : Od decyzji niniejszej przysługuje stronie prawo odwołania do Sądu Okrę- gowego w Warszawie – Sadu Antymonopolowego, za pośrednictwem Delegatury UOKiK w Gdań- sku, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. O TRZYMUJĄ : 1. Gmina Sztum Urząd Miasta i Gminy Ul. Mickiewicza 39 82-400 Sztum 2. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych 10 „COMPLEX” T.G. ul. Wiejska 6 82-230 Nowy Staw